Om Jai Jagdish Hare

॥ আৰতী শ্ৰী জগদীশজী ॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে, স্ৱামী ! জয় জগদীশ হৰে।
ভক্ত জনোং কে সঙ্কট, ক্ষণ মেং দূৰ কৰে॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
জো ধ্যাৱে ফল পাৱে, দুঃখ ৱিনসে মন কা।
স্ৱামী দুঃখ ৱিনসে মন কা।
সুখ সম্পত্তি ঘৰ আৱে, কষ্ট মিটে তন কা॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
মাত-পিতা তুম মেৰে, শৰণ গহূঁ মৈং কিসকী।
স্ৱামী শৰণ গহূঁ মৈং কিসকী।
তুম বিন ঔৰ ন দূজা, আস কৰূঁ জিসকী॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
তুম পূৰণ পৰমাত্মা, তুম অন্তৰ্যামী।
স্ৱামী তুম অন্তৰ্যামী।
পাৰব্ৰহ্ম পৰমেশ্ৱৰ, তুম সবকে স্ৱামী॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
তুম কৰুণা কে সাগৰ, তুম পালন-কৰ্তা।
স্ৱামী তুম পালন-কৰ্তা।
মৈং মূৰখ খল কামী, কৃপা কৰো ভৰ্তা॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
তুম হো এক অগোচৰ, সবকে প্ৰাণপতি।
স্ৱামী সবকে প্ৰাণপতি।
কিস ৱিধি মিলূঁ দয়াময়, তুমকো মৈং কুমতি॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
দীনবন্ধু দুখহৰ্তা, তুম ঠাকুৰ মেৰে।
স্ৱামী তুম ঠাকুৰ মেৰে।
অপনে হাথ উঠাও, দ্ৱাৰ পড়া তেৰে॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
ৱিষয়-ৱিকাৰ মিটাও, পাপ হৰো দেৱা।
স্ৱমী পাপ হৰো দেৱা।
শ্ৰদ্ধা-ভক্তি বঢ়াও, সন্তন কী সেৱা॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।
শ্ৰী জগদীশজী কী আৰতী, জো কোঈ নৰ গাৱে।
স্ৱামী জো কোঈ নৰ গাৱে।
কহত শিৱানন্দ স্ৱামী, সুখ সম্পত্তি পাৱে॥

ওঁ জয় জগদীশ হৰে।