Aarti Pretaraj Ki Kijai

॥ আৰতী প্ৰেতৰাজ কী কীজৈ ॥

দীন দুখিন কে তুম ৰখৱালে,সঙ্কট জগ কে কাটন হাৰে।
বালাজী কে সেৱক জোধা,মন সে নমন ইন্হেং কৰ লীজৈ।
জিনকে চৰণ কভী না হাৰে,ৰাম কাজ লগি জো অৱতাৰে।
উনকী সেৱা মেং চিত্ত দেতে,অৰ্জী সেৱক কী সুন লীজৈ।
বাবা কে তুম আজ্ঞাকাৰী,হাথী পৰ কৰে অসৱাৰী।
ভূত জিন্ন সব থৰ-থৰ কাঁপে,অৰ্জী বাবা সে কহ দীজৈ।
জিন্ন আদি সব ডৰ কে মাৰে,নাক ৰগড় তেৰে পড়ে দুআৰে।
মেৰে সঙ্কট তুৰতহি কাটো,যহ ৱিনয় চিত্ত মেং ধৰি লীজৈ।
ৱেশ ৰাজসী শোভা পাতা,ঢাল কৃপাল ধনুষ অতি ভাতা।
মৈং আনকৰ শৰণ আপকী,নৈয়া পাৰ লগা মেৰী দীজৈ।