Suno Ji Bhairava Ladile

॥ শ্ৰী ভৈৰৱ আৰতী ॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে,কৰ জোড় কৰ ৱিনতী কৰূঁ।
কৃপা তুম্হাৰী চাহিএ,মৈং ধ্যান তুম্হাৰা হী ধৰূঁ।
মৈং চৰণ ছুতা আপকে,অৰ্জী মেৰী সুন লীজিয়ে॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

মৈং হূঁ মতি কা মন্দ,মেৰী কুছ মদদ তো কীজিয়ে।
মহিমা তুম্হাৰী বহুত,কুছ থোড়ী সী মৈং ৱৰ্ণন কৰূঁ॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

কৰতে সৱাৰী স্ৱান কী,চাৰোং দিশা মেং ৰাজ্য হৈ।
জিতনে ভূত ঔৰ প্ৰেত,সবকে আপ হী সৰতাজ হৈং॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

হথিয়াৰ হৈং জো আপকে,উসকা ক্যা ৱৰ্ণন কৰূঁ।
মাতা জী কে সামনে তুম,নৃত্য ভী কৰতে সদা॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

গা গা কে গুণ অনুৱাদ সে,উনকো ৰিঝাতে হো সদা।
এক সাঙ্কলী হৈ আপকী,তাৰীফ উসকী ক্যা কৰূঁ॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

বহুত সী মহিমা তুম্হাৰী,মেংহদীপুৰ সৰনাম হৈ।
আতে জগত কে যাত্ৰী,বজৰঙ্গ কা স্থান হৈ॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

শ্ৰী প্ৰেতৰাজ সৰকাৰ কে,মৈং শীশ চৰণোং মেং ধৰূঁ।
নিশদিন তুম্হাৰে খেল সে,মাতাজী খুশ ৰহেং॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥

সিৰ পৰ তুম্হাৰে হাথ ৰখ কৰ,আশীৰ্ৱাদ দেতী ৰহেং।
কৰ জোড় কৰ ৱিনতী কৰূঁ,অৰু শীশ চৰণোং মেং ধৰূঁ॥

সুনো জী ভৈৰৱ লাড়িলে॥