Annapurna Mata Chalisa

॥ দোহা ॥

ৱিশ্ৱেশ্ৱৰ-পদপদম কী, ৰজ-নিজ শীশ-লগায়।
অন্নপূৰ্ণে! তৱ সুয়শ, বৰনৌং কৱি-মতিলায়॥

॥চৌপাঈ॥

নিত্য আনন্দ কৰিণী মাতা।
ৱৰ-অৰু অভয় ভাৱ প্ৰখ্যাতা॥

জয়! সৌন্দৰ্য সিন্ধু জগ-জননী।
অখিল পাপ হৰ ভৱ-ভয় হৰনী॥

শ্ৱেত বদন পৰ শ্ৱেত বসন পুনি।
সন্তন তুৱ পদ সেৱত ঋষিমুনি॥

কাশী পুৰাধীশ্ৱৰী মাতা।
মাহেশ্ৱৰী সকল জগ-ত্ৰাতা॥

বৃষভাৰুঢ় নাম ৰুদ্ৰাণী।
ৱিশ্ৱ ৱিহাৰিণি জয়! কল্যাণী॥

পদিদেৱতা সুতীত শিৰোমনি।
পদৱী প্ৰাপ্ত কীহ্ন গিৰি-নন্দিনি॥

পতি ৱিছোহ দুখ সহি নহি পাৱা।
যোগ অগ্নি তব বদন জৰাৱা॥

দেহ তজত শিৱ-চৰণ সনেহূ।
ৰাখেহু জাতে হিমগিৰি-গেহূ॥

প্ৰকটী গিৰিজা নাম ধৰায়ো।
অতি আনন্দ ভৱন মঁহ ছায়ো॥

নাৰদ নে তব তোহিং ভৰমায়হু।
ব্যাহ কৰন হিত পাঠ পঢ়ায়হু॥

ব্ৰহ্মা-ৱৰুণ-কুবেৰ গনায়ে।
দেৱৰাজ আদিক কহি গায়॥

সব দেৱন কো সুজস বখানী।
মতিপলটন কী মন মঁহ ঠানী॥

অচল ৰহীং তুম প্ৰণ পৰ ধন্যা।
কীহ্নী সিদ্ধ হিমাচল কন্যা॥

নিজ কৌ তৱ নাৰদ ঘবৰায়ে।
তব প্ৰণ-পূৰণ মন্ত্ৰ পঢ়ায়ে॥

কৰন হেতু তপ তোহিং উপদেশেউ।
সন্ত-বচন তুম সত্য পৰেখেহু॥

গগনগিৰা সুনি টৰী ন টাৰে।
ব্ৰহ্মা, তব তুৱ পাস পধাৰে॥

কহেউ পুত্ৰি ৱৰ মাঁগু অনূপা।
দেহুঁ আজ তুৱ মতি অনুৰুপা॥

তুম তপ কীন্হ অলৌকিক ভাৰী।
কষ্ট উঠায়েহু অতি সুকুমাৰী॥

অব সন্দেহ ছাঁড়ি কছু মোসোং।
হৈ সৌগন্ধ নহীং ছল তোসোং॥

কৰত ৱেদ ৱিদ ব্ৰহ্মা জানহু।
ৱচন মোৰ যহ সাঞ্চো মানহু॥

তজি সঙ্কোচ কহহু নিজ ইচ্ছা।
দেহৌং মৈং মন মানী ভিক্ষা॥

সুনি ব্ৰহ্মা কী মধুৰী বানী।
মুখসোং কছু মুসুকায়ি ভৱানী॥

বোলী তুম কা কহহু ৱিধাতা।
তুম তো জগকে স্ৰষ্টাধাতা॥

মম কামনা গুপ্ত নহিং তোংসোং।
কহৱাৱা চাহহু কা মোসোং॥

ইজ্ঞ যজ্ঞ মহঁ মৰতী বাৰা।
শম্ভুনাথ পুনি হোহিং হমাৰা॥

সো অব মিলহিং মোহিং মনভায়।
কহি তথাস্তু ৱিধি ধাম সিধায়ে॥

তব গিৰিজা শঙ্কৰ তৱ ভয়ঊ।
ফল কামনা সংশয় গয়ঊ॥

চন্দ্ৰকোটি ৰৱি কোটি প্ৰকাশা।
তব আনন মহঁ কৰত নিৱাসা॥

মালা পুস্তক অঙ্কুশ সোহৈ।
কৰমঁহ অপৰ পাশ মন মোহে॥

অন্নপূৰ্ণে! সদপূৰ্ণে।
অজ-অনৱদ্য অনন্ত অপূৰ্ণে॥

কৃপা সগৰী ক্ষেমঙ্কৰী মাঁ।
ভৱ-ৱিভূতি আনন্দ ভৰী মাঁ॥

কমল বিলোচন ৱিলসিত বালে।
দেৱি কালিকে! চণ্ডি কৰালে॥

তুম কৈলাস মাংহি হ্ৱৈ গিৰিজা।
ৱিলসী আনন্দসাথ সিন্ধুজা॥

স্ৱৰ্গ-মহালক্ষ্মী কহলায়ী।
মৰ্ত্য-লোক লক্ষ্মী পদপায়ী॥

ৱিলসী সব মঁহ সৰ্ৱ সৰুপা।
সেৱত তোহিং অমৰ পুৰ-ভূপা॥

জো পঢ়িহহিং যহ তুৱ চালীসা।
ফল পইহহিং শুভ সাখী ঈসা॥

প্ৰাত সময় জো জন মন লায়ো।
পঢ়িহহিং ভক্তি সুৰুচি অঘিকায়ো॥

স্ত্ৰী-কলত্ৰ পতি মিত্ৰ-পুত্ৰ যুত।
পৰমৈশ্ৱৰ্য লাভ লহি অদ্ভুত॥

ৰাজ ৱিমুখকো ৰাজ দিৱাৱৈ।
জস তেৰো জন-সুজস বঢ়াৱৈ॥

পাঠ মহা মুদ মঙ্গল দাতা।
ভক্ত মনো ৱাঞ্ছিত নিধিপাতা॥

॥দোহা॥

জো যহ চালীসা সুভগ, পঢ়ি নাৱহিঙ্গে মাথ।
তিনকে কাৰজ সিদ্ধ সব, সাখী কাশী নাথ॥