Durga Mata Chalisa

॥ চৌপাঈ ॥

নমো নমো দুৰ্গে সুখ কৰনী।
নমো নমো অম্বে দুঃখ হৰনী॥

নিৰাকাৰ হৈ জ্যোতি তুম্হাৰী।
তিহূঁ লোক ফৈলী উজিয়াৰী॥

শশি ললাট মুখ মহাৱিশালা।
নেত্ৰ লাল ভৃকুটি ৱিকৰালা॥

ৰূপ মাতু কো অধিক সুহাৱে।
দৰশ কৰত জন অতি সুখ পাৱে॥

তুম সংসাৰ শক্তি লয় কীনা।
পালন হেতু অন্ন ধন দীনা॥

অন্নপূৰ্ণা হুঈ জগ পালা।
তুম হী আদি সুন্দৰী বালা॥

প্ৰলয়কাল সব নাশন হাৰী।
তুম গৌৰী শিৱশঙ্কৰ প্যাৰী॥

শিৱ যোগী তুম্হৰে গুণ গাৱেং।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু তুম্হেং নিত ধ্যাৱেং॥

ৰূপ সৰস্ৱতী কো তুম ধাৰা।
দে সুবুদ্ধি ঋষি-মুনিন উবাৰা॥

ধৰা ৰূপ নৰসিংহ কো অম্বা।
প্ৰগট ভঈং ফাড়কৰ খম্বা॥

ৰক্ষা কৰ প্ৰহ্লাদ বচায়ো।
হিৰণ্যাক্ষ কো স্ৱৰ্গ পঠায়ো॥

লক্ষ্মী ৰূপ ধৰো জগ মাহীং।
শ্ৰী নাৰায়ণ অঙ্গ সমাহীং॥

ক্ষীৰসিন্ধু মেং কৰত ৱিলাসা।
দয়াসিন্ধু দীজৈ মন আসা॥

হিঙ্গলাজ মেং তুম্হীং ভৱানী।
মহিমা অমিত ন জাত বখানী॥

মাতঙ্গী অৰু ধূমাৱতি মাতা।
ভুৱনেশ্ৱৰী বগলা সুখ দাতা॥

শ্ৰী ভৈৰৱ তাৰা জগ তাৰিণী।
ছিন্ন ভাল ভৱ দুঃখ নিৱাৰিণী॥

কেহৰি ৱাহন সোহ ভৱানী।
লাঙ্গুৰ ৱীৰ চলত অগৱানী॥

কৰ মেং খপ্পৰ-খড্গ ৱিৰাজৈ।
জাকো দেখ কাল ডৰ ভাজে॥

সোহৈ অস্ত্ৰ ঔৰ ত্ৰিশূলা।
জাতে উঠত শত্ৰু হিয় শূলা॥

নগৰ কোটি মেং তুম্হীং ৱিৰাজত।
তিহুংলোক মেং ডঙ্কা বাজত॥

শুম্ভ নিশুম্ভ দানৱ তুম মাৰে।
ৰক্তবীজ শঙ্খন সংহাৰে॥

মহিষাসুৰ নৃপ অতি অভিমানী।
জেহি অঘ ভাৰ মহী অকুলানী॥

ৰূপ কৰাল কালিকা ধাৰা।
সেন সহিত তুম তিহি সংহাৰা॥

পৰী গাঢ় সন্তন পৰ জব-জব।
ভঈ সহায় মাতু তুম তব তব॥

অমৰপুৰী অৰু বাসৱ লোকা।
তব মহিমা সব ৰহেং অশোকা॥

জ্ৱালা মেং হৈ জ্যোতি তুম্হাৰী।
তুম্হেং সদা পূজেং নৰ-নাৰী॥

প্ৰেম ভক্তি সে জো যশ গাৱৈ।
দুঃখ দাৰিদ্ৰ নিকট নহিং আৱেং॥

ধ্যাৱে তুম্হেং জো নৰ মন লাঈ।
জন্ম-মৰণ তাকৌ ছুটি জাঈ॥

জোগী সুৰ মুনি কহত পুকাৰী।
যোগ ন হো বিন শক্তি তুম্হাৰী॥

শঙ্কৰ আচাৰজ তপ কীনো।
কাম অৰু ক্ৰোধ জীতি সব লীনো॥

নিশিদিন ধ্যান ধৰো শঙ্কৰ কো।
কাহু কাল নহিং সুমিৰো তুমকো॥

শক্তি ৰূপ কো মৰম ন পায়ো।
শক্তি গঈ তব মন পছিতায়ো॥

শৰণাগত হুঈ কীৰ্তি বখানী।
জয় জয় জয় জগদম্ব ভৱানী॥

ভঈ প্ৰসন্ন আদি জগদম্বা।
দঈ শক্তি নহিং কীন ৱিলম্বা॥

মোকো মাতু কষ্ট অতি ঘেৰো।
তুম বিন কৌন হৰৈ দুঃখ মেৰো॥

আশা তৃষ্ণা নিপট সতাৱে।
মোহ মদাদিক সব ৱিনশাৱৈ॥

শত্ৰু নাশ কীজৈ মহাৰানী।
সুমিৰৌং ইকচিত তুম্হেং ভৱানী॥

কৰো কৃপা হে মাতু দয়ালা।
ঋদ্ধি-সিদ্ধি দে কৰহু নিহালা॥

জব লগি জিয়উং দয়া ফল পাঊং।
তুম্হৰো যশ মৈং সদা সুনাঊং॥

দুৰ্গা চালীসা জো নিত গাৱৈ।
সব সুখ ভোগ পৰমপদ পাৱৈ॥

দেৱীদাস শৰণ নিজ জানী।
কৰহু কৃপা জগদম্ব ভৱানী॥