
Durga Mata Chalisa
ଦୁର୍ଗା ମାତା ଚାଲିସା
Durga MataOdia
ଦୁର୍ଗା ମାତା ଚାଲିସା ଦୁର୍ଗା ମାତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଏକ ପବିତ୍ର ଭଜନ। ଏହା ପାଠ କରିବାद୍ୱାରା ଭକ୍ତମାନେ ଦୁର୍ଗା ମାତାଙ୍କର କୃପା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବେ, ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଗି ଏହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ।
0 views
॥ ଚୌପାଈ ॥
ନମୋ ନମୋ ଦୁର୍ଗେ ସୁଖ କରନୀ।
ନମୋ ନମୋ ଅମ୍ବେ ଦୁଃଖ ହରନୀ॥
ନିରାକାର ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ତିହୂଁ ଲୋକ ଫୈଲୀ ଉଜିୟାରୀ॥
ଶଶି ଲଲାଟ ମୁଖ ମହାବିଶାଲା।
ନେତ୍ର ଲାଲ ଭୃକୁଟି ବିକରାଲା॥
ରୂପ ମାତୁ କୋ ଅଧିକ ସୁହାବେ।
ଦରଶ କରତ ଜନ ଅତି ସୁଖ ପାବେ॥
ତୁମ ସଂସାର ଶକ୍ତି ଲୟ କୀନା।
ପାଲନ ହେତୁ ଅନ୍ନ ଧନ ଦୀନା॥
ଅନ୍ନପୂର୍ଣା ହୁଈ ଜଗ ପାଲା।
ତୁମ ହୀ ଆଦି ସୁନ୍ଦରୀ ବାଲା॥
ପ୍ରଲୟକାଲ ସବ ନାଶନ ହାରୀ।
ତୁମ ଗୌରୀ ଶିବଶଙ୍କର ପ୍ୟାରୀ॥
ଶିବ ଯୋଗୀ ତୁମ୍ହରେ ଗୁଣ ଗାବେଂ।
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେଂ ନିତ ଧ୍ୟାବେଂ॥
ରୂପ ସରସ୍ୱତୀ କୋ ତୁମ ଧାରା।
ଦେ ସୁବୁଦ୍ଧି ଋଷି-ମୁନିନ ଉବାରା॥
ଧରା ରୂପ ନରସିଂହ କୋ ଅମ୍ବା।
ପ୍ରଗଟ ଭଈଂ ଫାଡ଼କର ଖମ୍ବା॥
ରକ୍ଷା କର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବଚାୟୋ।
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ କୋ ସ୍ୱର୍ଗ ପଠାୟୋ॥
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ଧରୋ ଜଗ ମାହୀଂ।
ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ ଅଙ୍ଗ ସମାହୀଂ॥
କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମେଂ କରତ ବିଲାସା।
ଦୟାସିନ୍ଧୁ ଦୀଜୈ ମନ ଆସା॥
ହିଙ୍ଗଲାଜ ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ଭବାନୀ।
ମହିମା ଅମିତ ନ ଜାତ ବଖାନୀ॥
ମାତଙ୍ଗୀ ଅରୁ ଧୂମାବତି ମାତା।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ବଗଲା ସୁଖ ଦାତା॥
ଶ୍ରୀ ଭୈରବ ତାରା ଜଗ ତାରିଣୀ।
ଛିନ୍ନ ଭାଲ ଭବ ଦୁଃଖ ନିବାରିଣୀ॥
କେହରି ବାହନ ସୋହ ଭବାନୀ।
ଲାଙ୍ଗୁର ବୀର ଚଲତ ଅଗବାନୀ॥
କର ମେଂ ଖପ୍ପର-ଖଡ୍ଗ ବିରାଜୈ।
ଜାକୋ ଦେଖ କାଲ ଡର ଭାଜେ॥
ସୋହୈ ଅସ୍ତ୍ର ଔର ତ୍ରିଶୂଲା।
ଜାତେ ଉଠତ ଶତ୍ରୁ ହିୟ ଶୂଲା॥
ନଗର କୋଟି ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ବିରାଜତ।
ତିହୁଂଲୋକ ମେଂ ଡଙ୍କା ବାଜତ॥
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବ ତୁମ ମାରେ।
ରକ୍ତବୀଜ ଶଙ୍ଖନ ସଂହାରେ॥
ମହିଷାସୁର ନୃପ ଅତି ଅଭିମାନୀ।
ଜେହି ଅଘ ଭାର ମହୀ ଅକୁଲାନୀ॥
ରୂପ କରାଲ କାଲିକା ଧାରା।
ସେନ ସହିତ ତୁମ ତିହି ସଂହାରା॥
ପରୀ ଗାଢ଼ ସନ୍ତନ ପର ଜବ-ଜବ।
ଭଈ ସହାୟ ମାତୁ ତୁମ ତବ ତବ॥
ଅମରପୁରୀ ଅରୁ ବାସବ ଲୋକା।
ତବ ମହିମା ସବ ରହେଂ ଅଶୋକା॥
ଜ୍ୱାଲା ମେଂ ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ତୁମ୍ହେଂ ସଦା ପୂଜେଂ ନର-ନାରୀ॥
ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ସେ ଜୋ ଯଶ ଗାବୈ।
ଦୁଃଖ ଦାରିଦ୍ର ନିକଟ ନହିଂ ଆବେଂ॥
ଧ୍ୟାବେ ତୁମ୍ହେଂ ଜୋ ନର ମନ ଲାଈ।
ଜନ୍ମ-ମରଣ ତାକୌ ଛୁଟି ଜାଈ॥
ଜୋଗୀ ସୁର ମୁନି କହତ ପୁକାରୀ।
ଯୋଗ ନ ହୋ ବିନ ଶକ୍ତି ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଶଙ୍କର ଆଚାରଜ ତପ କୀନୋ।
କାମ ଅରୁ କ୍ରୋଧ ଜୀତି ସବ ଲୀନୋ॥
ନିଶିଦିନ ଧ୍ୟାନ ଧରୋ ଶଙ୍କର କୋ।
କାହୁ କାଲ ନହିଂ ସୁମିରୋ ତୁମକୋ॥
ଶକ୍ତି ରୂପ କୋ ମରମ ନ ପାୟୋ।
ଶକ୍ତି ଗଈ ତବ ମନ ପଛିତାୟୋ॥
ଶରଣାଗତ ହୁଈ କୀର୍ତି ବଖାନୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ॥
ଭଈ ପ୍ରସନ୍ନ ଆଦି ଜଗଦମ୍ବା।
ଦଈ ଶକ୍ତି ନହିଂ କୀନ ବିଲମ୍ବା॥
ମୋକୋ ମାତୁ କଷ୍ଟ ଅତି ଘେରୋ।
ତୁମ ବିନ କୌନ ହରୈ ଦୁଃଖ ମେରୋ॥
ଆଶା ତୃଷ୍ଣା ନିପଟ ସତାବେ।
ମୋହ ମଦାଦିକ ସବ ବିନଶାବୈ॥
ଶତ୍ରୁ ନାଶ କୀଜୈ ମହାରାନୀ।
ସୁମିରୌଂ ଇକଚିତ ତୁମ୍ହେଂ ଭବାନୀ॥
କରୋ କୃପା ହେ ମାତୁ ଦୟାଲା।
ଋଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧି ଦେ କରହୁ ନିହାଲା॥
ଜବ ଲଗି ଜିୟଉଂ ଦୟା ଫଲ ପାଊଂ।
ତୁମ୍ହରୋ ଯଶ ମୈଂ ସଦା ସୁନାଊଂ॥
ଦୁର୍ଗା ଚାଲୀସା ଜୋ ନିତ ଗାବୈ।
ସବ ସୁଖ ଭୋଗ ପରମପଦ ପାବୈ॥
ଦେବୀଦାସ ଶରଣ ନିଜ ଜାନୀ।
କରହୁ କୃପା ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ॥
ନମୋ ନମୋ ଦୁର୍ଗେ ସୁଖ କରନୀ।
ନମୋ ନମୋ ଅମ୍ବେ ଦୁଃଖ ହରନୀ॥
ନିରାକାର ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ତିହୂଁ ଲୋକ ଫୈଲୀ ଉଜିୟାରୀ॥
ଶଶି ଲଲାଟ ମୁଖ ମହାବିଶାଲା।
ନେତ୍ର ଲାଲ ଭୃକୁଟି ବିକରାଲା॥
ରୂପ ମାତୁ କୋ ଅଧିକ ସୁହାବେ।
ଦରଶ କରତ ଜନ ଅତି ସୁଖ ପାବେ॥
ତୁମ ସଂସାର ଶକ୍ତି ଲୟ କୀନା।
ପାଲନ ହେତୁ ଅନ୍ନ ଧନ ଦୀନା॥
ଅନ୍ନପୂର୍ଣା ହୁଈ ଜଗ ପାଲା।
ତୁମ ହୀ ଆଦି ସୁନ୍ଦରୀ ବାଲା॥
ପ୍ରଲୟକାଲ ସବ ନାଶନ ହାରୀ।
ତୁମ ଗୌରୀ ଶିବଶଙ୍କର ପ୍ୟାରୀ॥
ଶିବ ଯୋଗୀ ତୁମ୍ହରେ ଗୁଣ ଗାବେଂ।
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେଂ ନିତ ଧ୍ୟାବେଂ॥
ରୂପ ସରସ୍ୱତୀ କୋ ତୁମ ଧାରା।
ଦେ ସୁବୁଦ୍ଧି ଋଷି-ମୁନିନ ଉବାରା॥
ଧରା ରୂପ ନରସିଂହ କୋ ଅମ୍ବା।
ପ୍ରଗଟ ଭଈଂ ଫାଡ଼କର ଖମ୍ବା॥
ରକ୍ଷା କର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ବଚାୟୋ।
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ କୋ ସ୍ୱର୍ଗ ପଠାୟୋ॥
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ଧରୋ ଜଗ ମାହୀଂ।
ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ ଅଙ୍ଗ ସମାହୀଂ॥
କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମେଂ କରତ ବିଲାସା।
ଦୟାସିନ୍ଧୁ ଦୀଜୈ ମନ ଆସା॥
ହିଙ୍ଗଲାଜ ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ଭବାନୀ।
ମହିମା ଅମିତ ନ ଜାତ ବଖାନୀ॥
ମାତଙ୍ଗୀ ଅରୁ ଧୂମାବତି ମାତା।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ବଗଲା ସୁଖ ଦାତା॥
ଶ୍ରୀ ଭୈରବ ତାରା ଜଗ ତାରିଣୀ।
ଛିନ୍ନ ଭାଲ ଭବ ଦୁଃଖ ନିବାରିଣୀ॥
କେହରି ବାହନ ସୋହ ଭବାନୀ।
ଲାଙ୍ଗୁର ବୀର ଚଲତ ଅଗବାନୀ॥
କର ମେଂ ଖପ୍ପର-ଖଡ୍ଗ ବିରାଜୈ।
ଜାକୋ ଦେଖ କାଲ ଡର ଭାଜେ॥
ସୋହୈ ଅସ୍ତ୍ର ଔର ତ୍ରିଶୂଲା।
ଜାତେ ଉଠତ ଶତ୍ରୁ ହିୟ ଶୂଲା॥
ନଗର କୋଟି ମେଂ ତୁମ୍ହୀଂ ବିରାଜତ।
ତିହୁଂଲୋକ ମେଂ ଡଙ୍କା ବାଜତ॥
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବ ତୁମ ମାରେ।
ରକ୍ତବୀଜ ଶଙ୍ଖନ ସଂହାରେ॥
ମହିଷାସୁର ନୃପ ଅତି ଅଭିମାନୀ।
ଜେହି ଅଘ ଭାର ମହୀ ଅକୁଲାନୀ॥
ରୂପ କରାଲ କାଲିକା ଧାରା।
ସେନ ସହିତ ତୁମ ତିହି ସଂହାରା॥
ପରୀ ଗାଢ଼ ସନ୍ତନ ପର ଜବ-ଜବ।
ଭଈ ସହାୟ ମାତୁ ତୁମ ତବ ତବ॥
ଅମରପୁରୀ ଅରୁ ବାସବ ଲୋକା।
ତବ ମହିମା ସବ ରହେଂ ଅଶୋକା॥
ଜ୍ୱାଲା ମେଂ ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ତୁମ୍ହେଂ ସଦା ପୂଜେଂ ନର-ନାରୀ॥
ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ସେ ଜୋ ଯଶ ଗାବୈ।
ଦୁଃଖ ଦାରିଦ୍ର ନିକଟ ନହିଂ ଆବେଂ॥
ଧ୍ୟାବେ ତୁମ୍ହେଂ ଜୋ ନର ମନ ଲାଈ।
ଜନ୍ମ-ମରଣ ତାକୌ ଛୁଟି ଜାଈ॥
ଜୋଗୀ ସୁର ମୁନି କହତ ପୁକାରୀ।
ଯୋଗ ନ ହୋ ବିନ ଶକ୍ତି ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଶଙ୍କର ଆଚାରଜ ତପ କୀନୋ।
କାମ ଅରୁ କ୍ରୋଧ ଜୀତି ସବ ଲୀନୋ॥
ନିଶିଦିନ ଧ୍ୟାନ ଧରୋ ଶଙ୍କର କୋ।
କାହୁ କାଲ ନହିଂ ସୁମିରୋ ତୁମକୋ॥
ଶକ୍ତି ରୂପ କୋ ମରମ ନ ପାୟୋ।
ଶକ୍ତି ଗଈ ତବ ମନ ପଛିତାୟୋ॥
ଶରଣାଗତ ହୁଈ କୀର୍ତି ବଖାନୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ॥
ଭଈ ପ୍ରସନ୍ନ ଆଦି ଜଗଦମ୍ବା।
ଦଈ ଶକ୍ତି ନହିଂ କୀନ ବିଲମ୍ବା॥
ମୋକୋ ମାତୁ କଷ୍ଟ ଅତି ଘେରୋ।
ତୁମ ବିନ କୌନ ହରୈ ଦୁଃଖ ମେରୋ॥
ଆଶା ତୃଷ୍ଣା ନିପଟ ସତାବେ।
ମୋହ ମଦାଦିକ ସବ ବିନଶାବୈ॥
ଶତ୍ରୁ ନାଶ କୀଜୈ ମହାରାନୀ।
ସୁମିରୌଂ ଇକଚିତ ତୁମ୍ହେଂ ଭବାନୀ॥
କରୋ କୃପା ହେ ମାତୁ ଦୟାଲା।
ଋଦ୍ଧି-ସିଦ୍ଧି ଦେ କରହୁ ନିହାଲା॥
ଜବ ଲଗି ଜିୟଉଂ ଦୟା ଫଲ ପାଊଂ।
ତୁମ୍ହରୋ ଯଶ ମୈଂ ସଦା ସୁନାଊଂ॥
ଦୁର୍ଗା ଚାଲୀସା ଜୋ ନିତ ଗାବୈ।
ସବ ସୁଖ ଭୋଗ ପରମପଦ ପାବୈ॥
ଦେବୀଦାସ ଶରଣ ନିଜ ଜାନୀ।
କରହୁ କୃପା ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ॥