Gayatri Mata Chalisa

॥ দোহা ॥

হ্ৰীং শ্ৰীং ক্লীং মেধা প্ৰভা, জীৱন জ্যোতি প্ৰচণ্ড।
শান্তি কান্তি জাগৃত প্ৰগতি, ৰচনা শক্তি অখণ্ড॥

জগত জননী মঙ্গল কৰনি, গায়ত্ৰী সুখধাম।
প্ৰণৱোং সাৱিত্ৰী স্ৱধা, স্ৱাহা পূৰন কাম॥

॥ চৌপাঈ ॥

ভূৰ্ভুৱঃ স্ৱঃ ওঁ যুত জননী।
গায়ত্ৰী নিত কলিমল দহনী॥

অক্ষৰ চৌৱিস পৰম পুনীতা।
ইনমেং বসেং শাস্ত্ৰ শ্ৰুতি গীতা॥

শাশ্ৱত সতোগুণী সত ৰূপা।
সত্য সনাতন সুধা অনূপা॥

হংসাৰূঢ সিতাম্বৰ ধাৰী।
স্ৱৰ্ণ কান্তি শুচি গগন-বিহাৰী॥

পুস্তক পুষ্প কমণ্ডলু মালা।
শুভ্ৰ ৱৰ্ণ তনু নয়ন ৱিশালা॥

ধ্যান ধৰত পুলকিত হিত হোঈ।
সুখ উপজত দুঃখ দুৰ্মতি খোঈ॥

কামধেনু তুম সুৰ তৰু ছায়া।
নিৰাকাৰ কী অদ্ভুত মায়া॥

তুম্হৰী শৰণ গহৈ জো কোঈ।
তৰৈ সকল সঙ্কট সোং সোঈ॥

সৰস্ৱতী লক্ষ্মী তুম কালী।
দিপৈ তুম্হাৰী জ্যোতি নিৰালী॥

তুম্হৰী মহিমা পাৰ ন পাৱৈং।
জো শাৰদ শত মুখ গুন গাৱৈং॥

চাৰ ৱেদ কী মাত পুনীতা।
তুম ব্ৰহ্মাণী গৌৰী সীতা॥

মহামন্ত্ৰ জিতনে জগ মাহীং।
কোউ গায়ত্ৰী সম নাহীং॥

সুমিৰত হিয় মেং জ্ঞান প্ৰকাসৈ।
আলস পাপ অৱিদ্যা নাসৈ॥

সৃষ্টি বীজ জগ জননি ভৱানী।
কালৰাত্ৰি ৱৰদা কল্যাণী॥

ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু ৰুদ্ৰ সুৰ জেতে।
তুম সোং পাৱেং সুৰতা তেতে॥

তুম ভক্তন কী ভক্ত তুম্হাৰে।
জননিহিং পুত্ৰ প্ৰাণ তে প্যাৰে॥

মহিমা অপৰম্পাৰ তুম্হাৰী।
জয় জয় জয় ত্ৰিপদা ভয়হাৰী॥

পূৰিত সকল জ্ঞান ৱিজ্ঞানা।
তুম সম অধিক ন জগমে আনা॥

তুমহিং জানি কছু ৰহৈ ন শেষা।
তুমহিং পায় কছু ৰহৈ ন কলেশা॥

জানত তুমহিং তুমহিং ৱ্হৈ জাঈ।
পাৰস পৰসি কুধাতু সুহাঈ॥

তুম্হৰী শক্তি দিপৈ সব ঠাঈ।
মাতা তুম সব ঠৌৰ সমাঈ॥

গ্ৰহ নক্ষত্ৰ ব্ৰহ্মাণ্ড ঘনেৰে।
সব গতিৱান তুম্হাৰে প্ৰেৰে॥

সকল সৃষ্টি কী প্ৰাণ ৱিধাতা।
পালক পোষক নাশক ত্ৰাতা॥

মাতেশ্ৱৰী দয়া ৱ্ৰত ধাৰী।
তুম সন তৰে পাতকী ভাৰী॥

জাপৰ কৃপা তুম্হাৰী হোঈ।
তাপৰ কৃপা কৰেং সব কোঈ॥

মন্দ বুদ্ধি তে বুধি বল পাৱেং।
ৰোগী ৰোগ ৰহিত হো জাৱেং॥

দৰিদ্ৰ মিটৈ কটৈ সব পীৰা।
নাশৈ দুঃখ হৰৈ ভৱ ভীৰা॥

গৃহ ক্লেশ চিত চিন্তা ভাৰী।
নাসৈ গায়ত্ৰী ভয় হাৰী॥

সন্ততি হীন সুসন্ততি পাৱেং।
সুখ সম্পতি যুত মোদ মনাৱেং॥

ভূত পিশাচ সবৈ ভয় খাৱেং।
যম কে দূত নিকট নহিং আৱেং॥

জো সধৱা সুমিৰেং চিত লাঈ।
অছত সুহাগ সদা সুখদাঈ॥

ঘৰ ৱৰ সুখ প্ৰদ লহৈং কুমাৰী।
ৱিধৱা ৰহেং সত্য ৱ্ৰত ধাৰী॥

জয়তি জয়তি জগদম্ব ভৱানী।
তুম সম ওৰ দয়ালু ন দানী॥

জো সতগুৰু সো দীক্ষা পাৱে।
সো সাধন কো সফল বনাৱে॥

সুমিৰন কৰে সুৰূচি বডভাগী।
লহৈ মনোৰথ গৃহী ৱিৰাগী॥

অষ্ট সিদ্ধি নৱনিধি কী দাতা।
সব সমৰ্থ গায়ত্ৰী মাতা॥

ঋষি মুনি যতী তপস্ৱী যোগী।
আৰত অৰ্থী চিন্তিত ভোগী॥

জো জো শৰণ তুম্হাৰী আৱেং।
সো সো মন ৱাঞ্ছিত ফল পাৱেং॥

বল বুধি ৱিদ্যা শীল স্ৱভাউ।
ধন ৱৈভৱ যশ তেজ উছাউ॥

সকল বঢেং উপজেং সুখ নানা।
জে যহ পাঠ কৰৈ ধৰি ধ্যানা॥

॥ দোহা ॥

যহ চালীসা ভক্তি যুত, পাঠ কৰৈ জো কোঈ।
তাপৰ কৃপা প্ৰসন্নতা, গায়ত্ৰী কী হোয়॥