
Gayatri Mata Chalisa
ଗାୟତ୍ରୀ ମାତା ଚାଲିସା
Gayatri JiOdia
ଗାୟତ୍ରୀ ମାତା ଚାଲିସା, ଗାୟତ୍ରୀ ମାତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଏକ ପବିତ୍ର ହିମ୍ନ। ଏହି ଚାଲିସା ପାଠ କଲେ ଭକ୍ତମାନେ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ।
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମେଧା ପ୍ରଭା, ଜୀବନ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ।
ଶାନ୍ତି କାନ୍ତି ଜାଗୃତ ପ୍ରଗତି, ରଚନା ଶକ୍ତି ଅଖଣ୍ଡ॥
ଜଗତ ଜନନୀ ମଙ୍ଗଲ କରନି, ଗାୟତ୍ରୀ ସୁଖଧାମ।
ପ୍ରଣବୋଂ ସାବିତ୍ରୀ ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା ପୂରନ କାମ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଭୂର୍ଭୁବଃ ସ୍ୱଃ ଓଁ ଯୁତ ଜନନୀ।
ଗାୟତ୍ରୀ ନିତ କଲିମଲ ଦହନୀ॥
ଅକ୍ଷର ଚୌବିସ ପରମ ପୁନୀତା।
ଇନମେଂ ବସେଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରୁତି ଗୀତା॥
ଶାଶ୍ୱତ ସତୋଗୁଣୀ ସତ ରୂପା।
ସତ୍ୟ ସନାତନ ସୁଧା ଅନୂପା॥
ହଂସାରୂଢ ସିତାମ୍ବର ଧାରୀ।
ସ୍ୱର୍ଣ କାନ୍ତି ଶୁଚି ଗଗନ-ବିହାରୀ॥
ପୁସ୍ତକ ପୁଷ୍ପ କମଣ୍ଡଲୁ ମାଲା।
ଶୁଭ୍ର ବର୍ଣ ତନୁ ନୟନ ବିଶାଲା॥
ଧ୍ୟାନ ଧରତ ପୁଲକିତ ହିତ ହୋଈ।
ସୁଖ ଉପଜତ ଦୁଃଖ ଦୁର୍ମତି ଖୋଈ॥
କାମଧେନୁ ତୁମ ସୁର ତରୁ ଛାୟା।
ନିରାକାର କୀ ଅଦ୍ଭୁତ ମାୟା॥
ତୁମ୍ହରୀ ଶରଣ ଗହୈ ଜୋ କୋଈ।
ତରୈ ସକଲ ସଙ୍କଟ ସୋଂ ସୋଈ॥
ସରସ୍ୱତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମ କାଲୀ।
ଦିପୈ ତୁମ୍ହାରୀ ଜ୍ୟୋତି ନିରାଲୀ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ପାର ନ ପାବୈଂ।
ଜୋ ଶାରଦ ଶତ ମୁଖ ଗୁନ ଗାବୈଂ॥
ଚାର ବେଦ କୀ ମାତ ପୁନୀତା।
ତୁମ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଗୌରୀ ସୀତା॥
ମହାମନ୍ତ୍ର ଜିତନେ ଜଗ ମାହୀଂ।
କୋଉ ଗାୟତ୍ରୀ ସମ ନାହୀଂ॥
ସୁମିରତ ହିୟ ମେଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାସୈ।
ଆଲସ ପାପ ଅବିଦ୍ୟା ନାସୈ॥
ସୃଷ୍ଟି ବୀଜ ଜଗ ଜନନି ଭବାନୀ।
କାଲରାତ୍ରି ବରଦା କଲ୍ୟାଣୀ॥
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ରୁଦ୍ର ସୁର ଜେତେ।
ତୁମ ସୋଂ ପାବେଂ ସୁରତା ତେତେ॥
ତୁମ ଭକ୍ତନ କୀ ଭକ୍ତ ତୁମ୍ହାରେ।
ଜନନିହିଂ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଣ ତେ ପ୍ୟାରେ॥
ମହିମା ଅପରମ୍ପାର ତୁମ୍ହାରୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ତ୍ରିପଦା ଭୟହାରୀ॥
ପୂରିତ ସକଲ ଜ୍ଞାନ ବିଜ୍ଞାନା।
ତୁମ ସମ ଅଧିକ ନ ଜଗମେ ଆନା॥
ତୁମହିଂ ଜାନି କଛୁ ରହୈ ନ ଶେଷା।
ତୁମହିଂ ପାୟ କଛୁ ରହୈ ନ କଲେଶା॥
ଜାନତ ତୁମହିଂ ତୁମହିଂ ବ୍ହୈ ଜାଈ।
ପାରସ ପରସି କୁଧାତୁ ସୁହାଈ॥
ତୁମ୍ହରୀ ଶକ୍ତି ଦିପୈ ସବ ଠାଈ।
ମାତା ତୁମ ସବ ଠୌର ସମାଈ॥
ଗ୍ରହ ନକ୍ଷତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଘନେରେ।
ସବ ଗତିବାନ ତୁମ୍ହାରେ ପ୍ରେରେ॥
ସକଲ ସୃଷ୍ଟି କୀ ପ୍ରାଣ ବିଧାତା।
ପାଲକ ପୋଷକ ନାଶକ ତ୍ରାତା॥
ମାତେଶ୍ୱରୀ ଦୟା ବ୍ରତ ଧାରୀ।
ତୁମ ସନ ତରେ ପାତକୀ ଭାରୀ॥
ଜାପର କୃପା ତୁମ୍ହାରୀ ହୋଈ।
ତାପର କୃପା କରେଂ ସବ କୋଈ॥
ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧି ତେ ବୁଧି ବଲ ପାବେଂ।
ରୋଗୀ ରୋଗ ରହିତ ହୋ ଜାବେଂ॥
ଦରିଦ୍ର ମିଟୈ କଟୈ ସବ ପୀରା।
ନାଶୈ ଦୁଃଖ ହରୈ ଭବ ଭୀରା॥
ଗୃହ କ୍ଲେଶ ଚିତ ଚିନ୍ତା ଭାରୀ।
ନାସୈ ଗାୟତ୍ରୀ ଭୟ ହାରୀ॥
ସନ୍ତତି ହୀନ ସୁସନ୍ତତି ପାବେଂ।
ସୁଖ ସମ୍ପତି ଯୁତ ମୋଦ ମନାବେଂ॥
ଭୂତ ପିଶାଚ ସବୈ ଭୟ ଖାବେଂ।
ଯମ କେ ଦୂତ ନିକଟ ନହିଂ ଆବେଂ॥
ଜୋ ସଧବା ସୁମିରେଂ ଚିତ ଲାଈ।
ଅଛତ ସୁହାଗ ସଦା ସୁଖଦାଈ॥
ଘର ବର ସୁଖ ପ୍ରଦ ଲହୈଂ କୁମାରୀ।
ବିଧବା ରହେଂ ସତ୍ୟ ବ୍ରତ ଧାରୀ॥
ଜୟତି ଜୟତି ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ।
ତୁମ ସମ ଓର ଦୟାଲୁ ନ ଦାନୀ॥
ଜୋ ସତଗୁରୁ ସୋ ଦୀକ୍ଷା ପାବେ।
ସୋ ସାଧନ କୋ ସଫଲ ବନାବେ॥
ସୁମିରନ କରେ ସୁରୂଚି ବଡଭାଗୀ।
ଲହୈ ମନୋରଥ ଗୃହୀ ବିରାଗୀ॥
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ନବନିଧି କୀ ଦାତା।
ସବ ସମର୍ଥ ଗାୟତ୍ରୀ ମାତା॥
ଋଷି ମୁନି ଯତୀ ତପସ୍ୱୀ ଯୋଗୀ।
ଆରତ ଅର୍ଥୀ ଚିନ୍ତିତ ଭୋଗୀ॥
ଜୋ ଜୋ ଶରଣ ତୁମ୍ହାରୀ ଆବେଂ।
ସୋ ସୋ ମନ ବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବେଂ॥
ବଲ ବୁଧି ବିଦ୍ୟା ଶୀଲ ସ୍ୱଭାଉ।
ଧନ ବୈଭବ ଯଶ ତେଜ ଉଛାଉ॥
ସକଲ ବଢେଂ ଉପଜେଂ ସୁଖ ନାନା।
ଜେ ଯହ ପାଠ କରୈ ଧରି ଧ୍ୟାନା॥
॥ ଦୋହା ॥
ଯହ ଚାଲୀସା ଭକ୍ତି ଯୁତ, ପାଠ କରୈ ଜୋ କୋଈ।
ତାପର କୃପା ପ୍ରସନ୍ନତା, ଗାୟତ୍ରୀ କୀ ହୋୟ॥
ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ମେଧା ପ୍ରଭା, ଜୀବନ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ।
ଶାନ୍ତି କାନ୍ତି ଜାଗୃତ ପ୍ରଗତି, ରଚନା ଶକ୍ତି ଅଖଣ୍ଡ॥
ଜଗତ ଜନନୀ ମଙ୍ଗଲ କରନି, ଗାୟତ୍ରୀ ସୁଖଧାମ।
ପ୍ରଣବୋଂ ସାବିତ୍ରୀ ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା ପୂରନ କାମ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଭୂର୍ଭୁବଃ ସ୍ୱଃ ଓଁ ଯୁତ ଜନନୀ।
ଗାୟତ୍ରୀ ନିତ କଲିମଲ ଦହନୀ॥
ଅକ୍ଷର ଚୌବିସ ପରମ ପୁନୀତା।
ଇନମେଂ ବସେଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରୁତି ଗୀତା॥
ଶାଶ୍ୱତ ସତୋଗୁଣୀ ସତ ରୂପା।
ସତ୍ୟ ସନାତନ ସୁଧା ଅନୂପା॥
ହଂସାରୂଢ ସିତାମ୍ବର ଧାରୀ।
ସ୍ୱର୍ଣ କାନ୍ତି ଶୁଚି ଗଗନ-ବିହାରୀ॥
ପୁସ୍ତକ ପୁଷ୍ପ କମଣ୍ଡଲୁ ମାଲା।
ଶୁଭ୍ର ବର୍ଣ ତନୁ ନୟନ ବିଶାଲା॥
ଧ୍ୟାନ ଧରତ ପୁଲକିତ ହିତ ହୋଈ।
ସୁଖ ଉପଜତ ଦୁଃଖ ଦୁର୍ମତି ଖୋଈ॥
କାମଧେନୁ ତୁମ ସୁର ତରୁ ଛାୟା।
ନିରାକାର କୀ ଅଦ୍ଭୁତ ମାୟା॥
ତୁମ୍ହରୀ ଶରଣ ଗହୈ ଜୋ କୋଈ।
ତରୈ ସକଲ ସଙ୍କଟ ସୋଂ ସୋଈ॥
ସରସ୍ୱତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମ କାଲୀ।
ଦିପୈ ତୁମ୍ହାରୀ ଜ୍ୟୋତି ନିରାଲୀ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ପାର ନ ପାବୈଂ।
ଜୋ ଶାରଦ ଶତ ମୁଖ ଗୁନ ଗାବୈଂ॥
ଚାର ବେଦ କୀ ମାତ ପୁନୀତା।
ତୁମ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଗୌରୀ ସୀତା॥
ମହାମନ୍ତ୍ର ଜିତନେ ଜଗ ମାହୀଂ।
କୋଉ ଗାୟତ୍ରୀ ସମ ନାହୀଂ॥
ସୁମିରତ ହିୟ ମେଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାସୈ।
ଆଲସ ପାପ ଅବିଦ୍ୟା ନାସୈ॥
ସୃଷ୍ଟି ବୀଜ ଜଗ ଜନନି ଭବାନୀ।
କାଲରାତ୍ରି ବରଦା କଲ୍ୟାଣୀ॥
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ରୁଦ୍ର ସୁର ଜେତେ।
ତୁମ ସୋଂ ପାବେଂ ସୁରତା ତେତେ॥
ତୁମ ଭକ୍ତନ କୀ ଭକ୍ତ ତୁମ୍ହାରେ।
ଜନନିହିଂ ପୁତ୍ର ପ୍ରାଣ ତେ ପ୍ୟାରେ॥
ମହିମା ଅପରମ୍ପାର ତୁମ୍ହାରୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ତ୍ରିପଦା ଭୟହାରୀ॥
ପୂରିତ ସକଲ ଜ୍ଞାନ ବିଜ୍ଞାନା।
ତୁମ ସମ ଅଧିକ ନ ଜଗମେ ଆନା॥
ତୁମହିଂ ଜାନି କଛୁ ରହୈ ନ ଶେଷା।
ତୁମହିଂ ପାୟ କଛୁ ରହୈ ନ କଲେଶା॥
ଜାନତ ତୁମହିଂ ତୁମହିଂ ବ୍ହୈ ଜାଈ।
ପାରସ ପରସି କୁଧାତୁ ସୁହାଈ॥
ତୁମ୍ହରୀ ଶକ୍ତି ଦିପୈ ସବ ଠାଈ।
ମାତା ତୁମ ସବ ଠୌର ସମାଈ॥
ଗ୍ରହ ନକ୍ଷତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଘନେରେ।
ସବ ଗତିବାନ ତୁମ୍ହାରେ ପ୍ରେରେ॥
ସକଲ ସୃଷ୍ଟି କୀ ପ୍ରାଣ ବିଧାତା।
ପାଲକ ପୋଷକ ନାଶକ ତ୍ରାତା॥
ମାତେଶ୍ୱରୀ ଦୟା ବ୍ରତ ଧାରୀ।
ତୁମ ସନ ତରେ ପାତକୀ ଭାରୀ॥
ଜାପର କୃପା ତୁମ୍ହାରୀ ହୋଈ।
ତାପର କୃପା କରେଂ ସବ କୋଈ॥
ମନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧି ତେ ବୁଧି ବଲ ପାବେଂ।
ରୋଗୀ ରୋଗ ରହିତ ହୋ ଜାବେଂ॥
ଦରିଦ୍ର ମିଟୈ କଟୈ ସବ ପୀରା।
ନାଶୈ ଦୁଃଖ ହରୈ ଭବ ଭୀରା॥
ଗୃହ କ୍ଲେଶ ଚିତ ଚିନ୍ତା ଭାରୀ।
ନାସୈ ଗାୟତ୍ରୀ ଭୟ ହାରୀ॥
ସନ୍ତତି ହୀନ ସୁସନ୍ତତି ପାବେଂ।
ସୁଖ ସମ୍ପତି ଯୁତ ମୋଦ ମନାବେଂ॥
ଭୂତ ପିଶାଚ ସବୈ ଭୟ ଖାବେଂ।
ଯମ କେ ଦୂତ ନିକଟ ନହିଂ ଆବେଂ॥
ଜୋ ସଧବା ସୁମିରେଂ ଚିତ ଲାଈ।
ଅଛତ ସୁହାଗ ସଦା ସୁଖଦାଈ॥
ଘର ବର ସୁଖ ପ୍ରଦ ଲହୈଂ କୁମାରୀ।
ବିଧବା ରହେଂ ସତ୍ୟ ବ୍ରତ ଧାରୀ॥
ଜୟତି ଜୟତି ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ।
ତୁମ ସମ ଓର ଦୟାଲୁ ନ ଦାନୀ॥
ଜୋ ସତଗୁରୁ ସୋ ଦୀକ୍ଷା ପାବେ।
ସୋ ସାଧନ କୋ ସଫଲ ବନାବେ॥
ସୁମିରନ କରେ ସୁରୂଚି ବଡଭାଗୀ।
ଲହୈ ମନୋରଥ ଗୃହୀ ବିରାଗୀ॥
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ନବନିଧି କୀ ଦାତା।
ସବ ସମର୍ଥ ଗାୟତ୍ରୀ ମାତା॥
ଋଷି ମୁନି ଯତୀ ତପସ୍ୱୀ ଯୋଗୀ।
ଆରତ ଅର୍ଥୀ ଚିନ୍ତିତ ଭୋଗୀ॥
ଜୋ ଜୋ ଶରଣ ତୁମ୍ହାରୀ ଆବେଂ।
ସୋ ସୋ ମନ ବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବେଂ॥
ବଲ ବୁଧି ବିଦ୍ୟା ଶୀଲ ସ୍ୱଭାଉ।
ଧନ ବୈଭବ ଯଶ ତେଜ ଉଛାଉ॥
ସକଲ ବଢେଂ ଉପଜେଂ ସୁଖ ନାନା।
ଜେ ଯହ ପାଠ କରୈ ଧରି ଧ୍ୟାନା॥
॥ ଦୋହା ॥
ଯହ ଚାଲୀସା ଭକ୍ତି ଯୁତ, ପାଠ କରୈ ଜୋ କୋଈ।
ତାପର କୃପା ପ୍ରସନ୍ନତା, ଗାୟତ୍ରୀ କୀ ହୋୟ॥