Gita Chalisa

॥ ચૌપાઈ ॥

પ્રથમહિં ગુરુકો શીશ નવાઊઁ।
હરિચરણોં મેં ધ્યાન લગાઊઁ॥

ગીત સુનાઊઁ અદ્ભુત યાર।
ધારણ સે હો બેડ઼ા પાર॥

અર્જુન કહૈ સુનો ભગવાના।
અપને રૂપ બતાયે નાના॥

ઉનકા મૈં કછુ ભેદ ન જાના।
કિરપા કર ફિર કહો સુજાના॥

જો કોઈ તુમકો નિત ધ્યાવે।
ભક્તિભાવ સે ચિત્ત લગાવે॥

રાત દિવસ તુમરે ગુણ ગાવે।
તુમસે દૂજા મન નહીં ભાવે॥

તુમરા નામ જપે દિન રાત।
ઔર કરે નહીં દૂજી બાત॥

દૂજા નિરાકાર કો ધ્યાવે।
અક્ષર અલખ અનાદિ બતાવે॥

દોનોં ધ્યાન લગાને વાલા।
ઉનમેં કુણ ઉત્તમ નન્દલાલા॥

અર્જુન સે બોલે ભગવાન્।
સુન પ્યારે કછુ દેકર ધ્યાન॥

મેરા નામ જપૈ જપવાવે।
નેત્રોં મેં પ્રેમાશ્રુ છાવે॥

મુઝ બિનુ ઔર કછુ નહીં ચાવે।
રાત દિવસ મેરા ગુણ ગાવે॥

સુનકર મેરા નામોચ્ચાર।
ઉઠૈ રોમ તન બારમ્બાર॥

જિનકા ક્ષણ ટૂટૈ નહિં તાર।
ઉનકી શ્રદ્ઘા અટલ અપાર॥

મુઝ મેં જુડ઼કર ધ્યાન લગાવે।
ધ્યાન સમય વિહ્વલ હો જાવે॥

કંઠ રુકે બોલા નહિં જાવે।
મન બુધિ મેરે માઁહી સમાવે॥

લજ્જા ભય રુ બિસારે માન।
અપના રહે ના તન કા જ્ઞાન॥

ઐસે જો મન ધ્યાન લગાવે।
સો યોગિન મેં શ્રેષ્ઠ કહાવે॥

જો કોઈ ધ્યાવે નિર્ગુણ રૂપ।
પૂર્ણ બ્રહ્મ અરુ અચલ અનૂપ॥

નિરાકાર સબ વેદ બતાવે।
મન બુદ્ધી જહઁ થાહ ન પાવે॥

જિસકા કબહુઁ ન હોવે નાશ।
બ્યાપક સબમેં જ્યોં આકાશ॥

અટલ અનાદિ આનન્દઘન।
જાને બિરલા જોગીજન॥

ઐસા કરે નિરન્તર ધ્યાન।
સબકો સમઝે એક સમાન॥

મન ઇન્દ્રિય અપને વશ રાખે।
વિષયન કે સુખ કબહુઁ ન ચાખે॥

સબ જીવોં કે હિત મેં રત।
ઐસા ઉનકા સચ્ચા મત॥

વહ ભી મેરે હી કો પાતે।
નિશ્ચય પરમા ગતિ કો જાતે॥

ફલ દોનોં કા એક સમાન।
કિન્તુ કઠિન હૈ નિર્ગુણ ધ્યાન॥

જબતક હૈ મન મેં અભિમાન।
તબતક હોના મુશ્કિલ જ્ઞાન॥

જિનકા હૈ નિર્ગુણ મેં પ્રેમ।
ઉનકા દુર્ઘટ સાધન નેમ॥

મન ટિકને કો નહીં અધાર।
ઇસસે સાધન કઠિન અપાર॥

સગુન બ્રહ્મ કા સુગમ ઉપાય।
સો મૈં તુઝકો દિયા બતાય॥

યજ્ઞ દાનાદિ કર્મ અપારા।
મેરે અર્પણ કર કર સારા॥

અટલ લગાવે મેરા ધ્યાન।
સમઝે મુઝકો પ્રાણ સમાન॥

સબ દુનિયા સે તોડ઼ે પ્રીત।
મુઝકો સમઝે અપના મીત॥

પ્રેમ મગ્ન હો અતિ અપાર।
સમઝે યહ સંસાર અસાર॥

જિસકા મન નિત મુઝમેં યાર।
ઉનસે કરતા મૈં અતિ પ્યાર॥

કેવટ બનકર નાવ ચલાઊઁ।
ભવ સાગર કે પાર લગાઊઁ॥

યહ હૈ સબસે ઉત્તમ જ્ઞાન।
ઇસસે તૂ કર મેરા ધ્યાન॥

ફિર હોવેગા મોહિં સામાન।
યહ કહના મમ સચ્ચા જાન॥

જો ચાલે ઇસકે અનુસાર।
વહ ભી હો ભવસાગર પાર॥