
Kali Mata Chalisa
କାଳୀ ମାତା ଚାଲିସା
Mahakali MataOdia
କାଳୀ ମାତା ଚାଲିସା, ଭକ୍ତିର ଏକ ଦୂତ ସ୍ବରୂପ, ମା କାଳୀଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଏକ ପବିତ୍ର ଦେବୀଗୀତ। ଏହି ଚାଲିସାରେ କାଳୀ ମାତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଦୟା, ଓ କରୁଣାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। କାଳୀ ମାତା, ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନାଷ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ସେ ସ୍ୱରୂପରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସେଯାହାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଚାଲିସା ପାଠ କଲେ ଭକ୍ତ ମାତାଙ୍କର ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି, ସୁଖ, ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ କାଲୀ ଜଗଦମ୍ବ ଜୟ, ହରନି ଓଘ ଅଘ ପୁଞ୍ଜ।
ବାସ କରହୁ ନିଜ ଦାସ କେ, ନିଶଦିନ ହୃଦୟ ନିକୁଞ୍ଜ॥
ଜୟତି କପାଲୀ କାଲିକା, କଙ୍କାଲୀ ସୁଖ ଦାନି।
କୃପା କରହୁ ବରଦାୟିନୀ, ନିଜ ସେବକ ଅନୁମାନି॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ କାଲୀ କଙ୍କାଲୀ।
ଜୟ କପାଲିନୀ, ଜୟତି କରାଲୀ॥
ଶଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଅପର୍ଣା, ଅମ୍ବା।
ଜୟ କପର୍ଦିନୀ, ଜୟ ଜଗଦମ୍ବା॥
ଆର୍ୟା, ହଲା, ଅମ୍ବିକା, ମାୟା।
କାତ୍ୟାୟନୀ ଉମା ଜଗଜାୟା॥
ଗିରିଜା ଗୌରୀ ଦୁର୍ଗା ଚଣ୍ଡୀ।
ଦାକ୍ଷାଣାୟିନୀ ଶାମ୍ଭବୀ ପ୍ରଚଣ୍ଡୀ॥
ପାର୍ୱତୀ ମଙ୍ଗଲା ଭବାନୀ।
ବିଶ୍ୱକାରିଣୀ ସତୀ ମୃଡାନୀ॥
ସର୍ୱମଙ୍ଗଲା ଶୈଲ ନନ୍ଦିନୀ।
ହେମବତୀ ତୁମ ଜଗତ ବନ୍ଦିନୀ॥
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ କାଲରାତ୍ରି ଜୟ।
ମହାରାତ୍ରି ଜୟ ମୋହରାତ୍ରି ଜୟ॥
ତୁମ ତ୍ରିମୂର୍ତି ରୋହିଣୀ କାଲିକା।
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା କାର୍ତିକା ଚଣ୍ଡିକା॥
ତାରା ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଅନନ୍ୟା।
ତୁମ୍ହୀଂ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଶୁଚିଧନ୍ୟା॥
ଧୂମାବତୀ ଷୋଡଶୀ ମାତା।
ବଗଲା ମାତଙ୍ଗୀ ବିଖ୍ୟାତା॥
ତୁମ ଭୈରବୀ ମାତୁ ତୁମ କମଲା।
ରକ୍ତଦନ୍ତିକା କୀରତି ଅମଲା॥
ଶାକମ୍ଭରୀ କୌଶିକୀ ଭୀମା।
ମହାତମା ଅଗ ଜଗ କୀ ସୀମା॥
ଚନ୍ଦ୍ରଘଣ୍ଟିକା ତୁମ ସାବିତ୍ରୀ।
ବ୍ରହ୍ମବାଦିନୀ ମାଂ ଗାୟତ୍ରୀ॥
ରୂଦ୍ରାଣୀ ତୁମ କୃଷ୍ଣ ପିଙ୍ଗଲା।
ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଲା ତୁମ ସର୍ୱମଙ୍ଗଲା॥
ମେଘସ୍ୱନା ତପସ୍ୱିନି ଯୋଗିନୀ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷି ତୁମ ଅଗଜଗ ଭୋଗିନୀ॥
ଜଲୋଦରୀ ସରସ୍ୱତୀ ଡାକିନୀ।
ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରୀ ଅଜେୟ ଲାକିନୀ॥
ପୁଷ୍ଟି ତୁଷ୍ଟି ଧୃତି ସ୍ମୃତି ଶିବ ଦୂତୀ।
କାମାକ୍ଷୀ ଲଜ୍ଜା ଆହୂତୀ॥
ମହୋଦରୀ କାମାକ୍ଷି ହାରିଣୀ।
ବିନାୟକୀ ଶ୍ରୁତି ମହା ଶାକିନୀ॥
ଅଜା କର୍ମମୋହୀ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ।
ଧାତ୍ରୀ ବାରାହୀ ଶର୍ୱାଣୀ॥
ସ୍କନ୍ଦ ମାତୁ ତୁମ ସିଂହ ବାହିନୀ।
ମାତୁ ସୁଭଦ୍ରା ରହହୁ ଦାହିନୀ॥
ନାମ ରୂପ ଗୁଣ ଅମିତ ତୁମ୍ହାରେ।
ଶେଷ ଶାରଦା ବରଣତ ହାରେ॥
ତନୁ ଛବି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ ତବ ମାତା।
ନାମ କାଲିକା ଜଗ ବିଖ୍ୟାତା॥
ଅଷ୍ଟାଦଶ ତବ ଭୁଜା ମନୋହର।
ତିନମହଁ ଅସ୍ତ୍ର ବିରାଜତ ସୁନ୍ଦର॥
ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଅରୂ ଗଦା ସୁହାବନ।
ପରିଘ ଭୁଶଣ୍ଡୀ ଘଣ୍ଟା ପାବନ॥
ଶୂଲ ବଜ୍ର ଧନୁବାଣ ଉଠାଏ।
ନିଶିଚର କୁଲ ସବ ମାରି ଗିରାଏ॥
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୈତ୍ୟ ସଂହାରେ।
ରକ୍ତବୀଜ କେ ପ୍ରାଣ ନିକାରେ॥
ଚୌଂସଠ ଯୋଗିନୀ ନାଚତ ସଙ୍ଗା।
ମଦ୍ୟପାନ କୀନ୍ହୈଉ ରଣ ଗଙ୍ଗା॥
କଟି କିଙ୍କିଣୀ ମଧୁର ନୂପୁର ଧୁନି।
ଦୈତ୍ୟବଂଶ କାମ୍ପତ ଜେହି ସୁନି-ସୁନି॥
କର ଖପ୍ପର ତ୍ରିଶୂଲ ଭୟକାରୀ।
ଅହୈ ସଦା ସନ୍ତନ ସୁଖକାରୀ॥
ଶବ ଆରୂଢ଼ ନୃତ୍ୟ ତୁମ ସାଜା।
ବଜତ ମୃଦଙ୍ଗ ଭେରୀ କେ ବାଜା॥
ରକ୍ତ ପାନ ଅରିଦଲ କୋ କୀନ୍ହା।
ପ୍ରାଣ ତଜେଉ ଜୋ ତୁମ୍ହିଂ ନ ଚୀନ୍ହା॥
ଲପଲପାତି ଜିବ୍ହା ତବ ମାତା।
ଭକ୍ତନ ସୁଖ ଦୁଷ୍ଟନ ଦୁଃଖ ଦାତା॥
ଲସତ ଭାଲ ସେନ୍ଦୁର କୋ ଟୀକୋ।
ବିଖରେ କେଶ ରୂପ ଅତି ନୀକୋ॥
ମୁଣ୍ଡମାଲ ଗଲ ଅତିଶୟ ସୋହତ।
ଭୁଜାମଲ କିଙ୍କଣ ମନମୋହନ॥
ପ୍ରଲୟ ନୃତ୍ୟ ତୁମ କରହୁ ଭବାନୀ।
ଜଗଦମ୍ବା କହି ବେଦ ବଖାନୀ॥
ତୁମ ମଶାନ ବାସିନୀ କରାଲା।
ଭଜତ ତୁରତ କାଟହୁ ଭବଜାଲା॥
ବାବନ ଶକ୍ତି ପୀଠ ତବ ସୁନ୍ଦର।
ଜହାଁ ବିରାଜତ ବିବିଧ ରୂପ ଧର॥
ବିନ୍ଧବାସିନୀ କହୂଁ ବଡ଼ାଈ।
କହଁ କାଲିକା ରୂପ ସୁହାଈ॥
ଶାକମ୍ଭରୀ ବନୀ କହଁ ଜ୍ୱାଲା।
ମହିଷାସୁର ମର୍ଦିନୀ କରାଲା॥
କାମାଖ୍ୟା ତବ ନାମ ମନୋହର।
ପୁଜବହିଂ ମନୋକାମନା ଦ୍ରୁତତର॥
ଚଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ବଧ ଛିନ ମହଂ କରେଉ।
ଦେବନ କେ ଉର ଆନନ୍ଦ ଭରେଉ॥
ସର୍ୱ ବ୍ୟାପିନୀ ତୁମ ମାଁ ତାରା।
ଅରିଦଲ ଦଲନ ଲେହୁ ଅବତାରା॥
ଖଲବଲ ମଚତ ସୁନତ ହୁଁକାରୀ।
ଅଗଜଗ ବ୍ୟାପକ ଦେହ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ତୁମ ବିରାଟ ରୂପା ଗୁଣଖାନୀ।
ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱରୂପା ତୁମ ମହାରାନୀ॥
ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥିତି ଲୟ ତୁମ୍ହରେ କାରଣ।
କରହୁ ଦାସ କେ ଦୋଷ ନିବାରଣ॥
ମାଁ ଉର ବାସ କରହୂ ତୁମ ଅମ୍ବା।
ସଦା ଦୀନ ଜନ କୀ ଅବଲମ୍ବା॥
ତୁମ୍ହାରୋ ଧ୍ୟାନ ଧରୈ ଜୋ କୋଈ।
ତା କହଁ ଭୀତି କତହୁଁ ନହିଂ ହୋଈ॥
ବିଶ୍ୱରୂପ ତୁମ ଆଦି ଭବାନୀ।
ମହିମା ବେଦ ପୁରାଣ ବଖାନୀ॥
ଅତି ଅପାର ତବ ନାମ ପ୍ରଭାବା।
ଜପତ ନ ରହନ ରଞ୍ଚ ଦୁଃଖ ଦାବା॥
ମହାକାଲିକା ଜୟ କଲ୍ୟାଣୀ।
ଜୟତି ସଦା ସେବକ ସୁଖଦାନୀ॥
ତୁମ ଅନନ୍ତ ଔଦାର୍ୟ ବିଭୂଷଣ।
କୀଜିଏ କୃପା କ୍ଷମିୟେ ସବ ଦୂଷଣ॥
ଦାସ ଜାନି ନିଜ ଦୟା ଦିଖାବହୁ।
ସୁତ ଅନୁମାନିତ ସହିତ ଅପନାବହୁ॥
ଜନନୀ ତୁମ ସେବକ ପ୍ରତି ପାଲୀ।
କରହୁ କୃପା ସବ ବିଧି ମାଁ କାଲୀ॥
ପାଠ କରୈ ଚାଲୀସା ଜୋଈ।
ତାପର କୃପା ତୁମ୍ହାରୀ ହୋଈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ ତାରା, ଜୟ ଦକ୍ଷିଣା, କଲାବତୀ ସୁଖମୂଲ।
ଶରଣାଗତ 'ଭକ୍ତ' ହୈ, ରହହୁ ସଦା ଅନୁକୂଲ॥
ଜୟ କାଲୀ ଜଗଦମ୍ବ ଜୟ, ହରନି ଓଘ ଅଘ ପୁଞ୍ଜ।
ବାସ କରହୁ ନିଜ ଦାସ କେ, ନିଶଦିନ ହୃଦୟ ନିକୁଞ୍ଜ॥
ଜୟତି କପାଲୀ କାଲିକା, କଙ୍କାଲୀ ସୁଖ ଦାନି।
କୃପା କରହୁ ବରଦାୟିନୀ, ନିଜ ସେବକ ଅନୁମାନି॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ କାଲୀ କଙ୍କାଲୀ।
ଜୟ କପାଲିନୀ, ଜୟତି କରାଲୀ॥
ଶଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଅପର୍ଣା, ଅମ୍ବା।
ଜୟ କପର୍ଦିନୀ, ଜୟ ଜଗଦମ୍ବା॥
ଆର୍ୟା, ହଲା, ଅମ୍ବିକା, ମାୟା।
କାତ୍ୟାୟନୀ ଉମା ଜଗଜାୟା॥
ଗିରିଜା ଗୌରୀ ଦୁର୍ଗା ଚଣ୍ଡୀ।
ଦାକ୍ଷାଣାୟିନୀ ଶାମ୍ଭବୀ ପ୍ରଚଣ୍ଡୀ॥
ପାର୍ୱତୀ ମଙ୍ଗଲା ଭବାନୀ।
ବିଶ୍ୱକାରିଣୀ ସତୀ ମୃଡାନୀ॥
ସର୍ୱମଙ୍ଗଲା ଶୈଲ ନନ୍ଦିନୀ।
ହେମବତୀ ତୁମ ଜଗତ ବନ୍ଦିନୀ॥
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ କାଲରାତ୍ରି ଜୟ।
ମହାରାତ୍ରି ଜୟ ମୋହରାତ୍ରି ଜୟ॥
ତୁମ ତ୍ରିମୂର୍ତି ରୋହିଣୀ କାଲିକା।
କୂଷ୍ମାଣ୍ଡା କାର୍ତିକା ଚଣ୍ଡିକା॥
ତାରା ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଅନନ୍ୟା।
ତୁମ୍ହୀଂ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଶୁଚିଧନ୍ୟା॥
ଧୂମାବତୀ ଷୋଡଶୀ ମାତା।
ବଗଲା ମାତଙ୍ଗୀ ବିଖ୍ୟାତା॥
ତୁମ ଭୈରବୀ ମାତୁ ତୁମ କମଲା।
ରକ୍ତଦନ୍ତିକା କୀରତି ଅମଲା॥
ଶାକମ୍ଭରୀ କୌଶିକୀ ଭୀମା।
ମହାତମା ଅଗ ଜଗ କୀ ସୀମା॥
ଚନ୍ଦ୍ରଘଣ୍ଟିକା ତୁମ ସାବିତ୍ରୀ।
ବ୍ରହ୍ମବାଦିନୀ ମାଂ ଗାୟତ୍ରୀ॥
ରୂଦ୍ରାଣୀ ତୁମ କୃଷ୍ଣ ପିଙ୍ଗଲା।
ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଲା ତୁମ ସର୍ୱମଙ୍ଗଲା॥
ମେଘସ୍ୱନା ତପସ୍ୱିନି ଯୋଗିନୀ।
ସହସ୍ରାକ୍ଷି ତୁମ ଅଗଜଗ ଭୋଗିନୀ॥
ଜଲୋଦରୀ ସରସ୍ୱତୀ ଡାକିନୀ।
ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱରୀ ଅଜେୟ ଲାକିନୀ॥
ପୁଷ୍ଟି ତୁଷ୍ଟି ଧୃତି ସ୍ମୃତି ଶିବ ଦୂତୀ।
କାମାକ୍ଷୀ ଲଜ୍ଜା ଆହୂତୀ॥
ମହୋଦରୀ କାମାକ୍ଷି ହାରିଣୀ।
ବିନାୟକୀ ଶ୍ରୁତି ମହା ଶାକିନୀ॥
ଅଜା କର୍ମମୋହୀ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ।
ଧାତ୍ରୀ ବାରାହୀ ଶର୍ୱାଣୀ॥
ସ୍କନ୍ଦ ମାତୁ ତୁମ ସିଂହ ବାହିନୀ।
ମାତୁ ସୁଭଦ୍ରା ରହହୁ ଦାହିନୀ॥
ନାମ ରୂପ ଗୁଣ ଅମିତ ତୁମ୍ହାରେ।
ଶେଷ ଶାରଦା ବରଣତ ହାରେ॥
ତନୁ ଛବି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ ତବ ମାତା।
ନାମ କାଲିକା ଜଗ ବିଖ୍ୟାତା॥
ଅଷ୍ଟାଦଶ ତବ ଭୁଜା ମନୋହର।
ତିନମହଁ ଅସ୍ତ୍ର ବିରାଜତ ସୁନ୍ଦର॥
ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଅରୂ ଗଦା ସୁହାବନ।
ପରିଘ ଭୁଶଣ୍ଡୀ ଘଣ୍ଟା ପାବନ॥
ଶୂଲ ବଜ୍ର ଧନୁବାଣ ଉଠାଏ।
ନିଶିଚର କୁଲ ସବ ମାରି ଗିରାଏ॥
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଦୈତ୍ୟ ସଂହାରେ।
ରକ୍ତବୀଜ କେ ପ୍ରାଣ ନିକାରେ॥
ଚୌଂସଠ ଯୋଗିନୀ ନାଚତ ସଙ୍ଗା।
ମଦ୍ୟପାନ କୀନ୍ହୈଉ ରଣ ଗଙ୍ଗା॥
କଟି କିଙ୍କିଣୀ ମଧୁର ନୂପୁର ଧୁନି।
ଦୈତ୍ୟବଂଶ କାମ୍ପତ ଜେହି ସୁନି-ସୁନି॥
କର ଖପ୍ପର ତ୍ରିଶୂଲ ଭୟକାରୀ।
ଅହୈ ସଦା ସନ୍ତନ ସୁଖକାରୀ॥
ଶବ ଆରୂଢ଼ ନୃତ୍ୟ ତୁମ ସାଜା।
ବଜତ ମୃଦଙ୍ଗ ଭେରୀ କେ ବାଜା॥
ରକ୍ତ ପାନ ଅରିଦଲ କୋ କୀନ୍ହା।
ପ୍ରାଣ ତଜେଉ ଜୋ ତୁମ୍ହିଂ ନ ଚୀନ୍ହା॥
ଲପଲପାତି ଜିବ୍ହା ତବ ମାତା।
ଭକ୍ତନ ସୁଖ ଦୁଷ୍ଟନ ଦୁଃଖ ଦାତା॥
ଲସତ ଭାଲ ସେନ୍ଦୁର କୋ ଟୀକୋ।
ବିଖରେ କେଶ ରୂପ ଅତି ନୀକୋ॥
ମୁଣ୍ଡମାଲ ଗଲ ଅତିଶୟ ସୋହତ।
ଭୁଜାମଲ କିଙ୍କଣ ମନମୋହନ॥
ପ୍ରଲୟ ନୃତ୍ୟ ତୁମ କରହୁ ଭବାନୀ।
ଜଗଦମ୍ବା କହି ବେଦ ବଖାନୀ॥
ତୁମ ମଶାନ ବାସିନୀ କରାଲା।
ଭଜତ ତୁରତ କାଟହୁ ଭବଜାଲା॥
ବାବନ ଶକ୍ତି ପୀଠ ତବ ସୁନ୍ଦର।
ଜହାଁ ବିରାଜତ ବିବିଧ ରୂପ ଧର॥
ବିନ୍ଧବାସିନୀ କହୂଁ ବଡ଼ାଈ।
କହଁ କାଲିକା ରୂପ ସୁହାଈ॥
ଶାକମ୍ଭରୀ ବନୀ କହଁ ଜ୍ୱାଲା।
ମହିଷାସୁର ମର୍ଦିନୀ କରାଲା॥
କାମାଖ୍ୟା ତବ ନାମ ମନୋହର।
ପୁଜବହିଂ ମନୋକାମନା ଦ୍ରୁତତର॥
ଚଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ବଧ ଛିନ ମହଂ କରେଉ।
ଦେବନ କେ ଉର ଆନନ୍ଦ ଭରେଉ॥
ସର୍ୱ ବ୍ୟାପିନୀ ତୁମ ମାଁ ତାରା।
ଅରିଦଲ ଦଲନ ଲେହୁ ଅବତାରା॥
ଖଲବଲ ମଚତ ସୁନତ ହୁଁକାରୀ।
ଅଗଜଗ ବ୍ୟାପକ ଦେହ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ତୁମ ବିରାଟ ରୂପା ଗୁଣଖାନୀ।
ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱରୂପା ତୁମ ମହାରାନୀ॥
ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥିତି ଲୟ ତୁମ୍ହରେ କାରଣ।
କରହୁ ଦାସ କେ ଦୋଷ ନିବାରଣ॥
ମାଁ ଉର ବାସ କରହୂ ତୁମ ଅମ୍ବା।
ସଦା ଦୀନ ଜନ କୀ ଅବଲମ୍ବା॥
ତୁମ୍ହାରୋ ଧ୍ୟାନ ଧରୈ ଜୋ କୋଈ।
ତା କହଁ ଭୀତି କତହୁଁ ନହିଂ ହୋଈ॥
ବିଶ୍ୱରୂପ ତୁମ ଆଦି ଭବାନୀ।
ମହିମା ବେଦ ପୁରାଣ ବଖାନୀ॥
ଅତି ଅପାର ତବ ନାମ ପ୍ରଭାବା।
ଜପତ ନ ରହନ ରଞ୍ଚ ଦୁଃଖ ଦାବା॥
ମହାକାଲିକା ଜୟ କଲ୍ୟାଣୀ।
ଜୟତି ସଦା ସେବକ ସୁଖଦାନୀ॥
ତୁମ ଅନନ୍ତ ଔଦାର୍ୟ ବିଭୂଷଣ।
କୀଜିଏ କୃପା କ୍ଷମିୟେ ସବ ଦୂଷଣ॥
ଦାସ ଜାନି ନିଜ ଦୟା ଦିଖାବହୁ।
ସୁତ ଅନୁମାନିତ ସହିତ ଅପନାବହୁ॥
ଜନନୀ ତୁମ ସେବକ ପ୍ରତି ପାଲୀ।
କରହୁ କୃପା ସବ ବିଧି ମାଁ କାଲୀ॥
ପାଠ କରୈ ଚାଲୀସା ଜୋଈ।
ତାପର କୃପା ତୁମ୍ହାରୀ ହୋଈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ ତାରା, ଜୟ ଦକ୍ଷିଣା, କଲାବତୀ ସୁଖମୂଲ।
ଶରଣାଗତ 'ଭକ୍ତ' ହୈ, ରହହୁ ସଦା ଅନୁକୂଲ॥