Lalita Mata Chalisa

॥ চৌপাঈ ॥

জয়তি জয়তি জয় ললিতে মাতা।
তৱ গুণ মহিমা হৈ ৱিখ্যাতা॥

তূ সুন্দৰী, ত্ৰিপুৰেশ্ৱৰী দেৱী।
সুৰ নৰ মুনি তেৰে পদ সেৱী॥

তূ কল্যাণী কষ্ট নিৱাৰিণী।
তূ সুখ দায়িনী, ৱিপদা হাৰিণী॥

মোহ ৱিনাশিনী দৈত্য নাশিনী।
ভক্ত ভাৱিনী জ্যোতি প্ৰকাশিনী॥

আদি শক্তি শ্ৰী ৱিদ্যা ৰূপা।
চক্ৰ স্ৱামিনী দেহ অনূপা॥

হৃদয় নিৱাসিনী-ভক্ত তাৰিণী।
নানা কষ্ট ৱিপতি দল হাৰিণী॥

দশ ৱিদ্যা হৈ ৰুপ তুম্হাৰা।
শ্ৰী চন্দ্ৰেশ্ৱৰী নৈমিষ প্যাৰা॥

ধূমা, বগলা, ভৈৰৱী, তাৰা।
ভুৱনেশ্ৱৰী, কমলা, ৱিস্তাৰা॥

ষোডশী, ছিন্ন্মস্তা, মাতঙ্গী।
ললিতেশক্তি তুম্হাৰী সঙ্গী॥

ললিতে তুম হো জ্যোতিত ভালা।
ভক্ত জনোং কা কাম সম্ভালা॥

ভাৰী সঙ্কট জব-জব আয়ে।
উনসে তুমনে ভক্ত বচাএ॥

জিসনে কৃপা তুম্হাৰী পায়ী।
উসকী সব ৱিধি সে বন আয়ী॥

সঙ্কট দূৰ কৰো মাঁ ভাৰী।
ভক্ত জনোং কো আস তুম্হাৰী॥

ত্ৰিপুৰেশ্ৱৰী, শৈলজা, ভৱানী।
জয় জয় জয় শিৱ কী মহাৰানী॥

যোগ সিদ্দি পাৱেং সব যোগী।
ভোগেং ভোগ মহা সুখ ভোগী॥

কৃপা তুম্হাৰী পাকে মাতা।
জীৱন সুখময় হৈ বন জাতা॥

দুখিয়োং কো তুমনে অপনায়া।
মহা মূঢ় জো শৰণ ন আয়া॥

তুমনে জিসকী ওৰ নিহাৰা।
মিলী উসে সম্পত্তি, সুখ সাৰা॥

আদি শক্তি জয় ত্ৰিপুৰ প্যাৰী।
মহাশক্তি জয় জয়, ভয় হাৰী॥

কুল যোগিনী, কুণ্ডলিনী ৰূপা।
লীলা ললিতে কৰেং অনূপা॥

মহা-মহেশ্ৱৰী, মহা শক্তি দে।
ত্ৰিপুৰ-সুন্দৰী সদা ভক্তি দে॥

মহা মহা-নন্দে কল্যাণী।
মূকোং কো দেতী হো ৱাণী॥

ইচ্ছা-জ্ঞান-ক্ৰিয়া কা ভাগী।
হোতা তব সেৱা অনুৰাগী॥

জো ললিতে তেৰা গুণ গাৱে।
উসে ন কোঈ কষ্ট সতাৱে॥

সৰ্ৱ মঙ্গলে জ্ৱালা-মালিনী।
তুম হো সৰ্ৱ শক্তি সঞ্চালিনী॥

আয়া মাঁ জো শৰণ তুম্হাৰী।
ৱিপদা হৰী উসী কী সাৰী॥

নামা কৰ্ষিণী, চিন্তা কৰ্ষিণী।
সৰ্ৱ মোহিনী সব সুখ-ৱৰ্ষিণী॥

মহিমা তৱ সব জগ ৱিখ্যাতা।
তুম হো দয়াময়ী জগ মাতা॥

সব সৌভাগ্য দায়িনী ললিতা।
তুম হো সুখদা কৰুণা কলিতা॥

আনন্দ, সুখ, সম্পত্তি দেতী হো।
কষ্ট ভয়ানক হৰ লেতী হো॥

মন সে জো জন তুমকো ধ্যাৱে।
ৱহ তুৰন্ত মন ৱাঞ্ছিত পাৱে॥

লক্ষ্মী, দুৰ্গা তুম হো কালী।
তুম্হীং শাৰদা চক্ৰ-কপালী॥

মূলাধাৰ, নিৱাসিনী জয় জয়।
সহস্ৰাৰ গামিনী মাঁ জয় জয়॥

ছঃ চক্ৰোং কো ভেদনে ৱালী।
কৰতী হো সবকী ৰখৱালী॥

যোগী, ভোগী, ক্ৰোধী, কামী।
সব হৈং সেৱক সব অনুগামী॥

সবকো পাৰ লগাতী হো মাঁ।
সব পৰ দয়া দিখাতী হো মাঁ॥

হেমাৱতী, উমা, ব্ৰহ্মাণী।
ভণ্ডাসুৰ কি হৃদয় ৱিদাৰিণী॥

সৰ্ৱ ৱিপতি হৰ, সৰ্ৱাধাৰে।
তুমনে কুটিল কুপন্থী তাৰে॥

চন্দ্ৰ- ধাৰিণী, নৈমিশ্ৱাসিনী।
কৃপা কৰো ললিতে অধনাশিনী॥

ভক্ত জনোং কো দৰস দিখাও।
সংশয় ভয় সব শীঘ্ৰ মিটাও॥

জো কোঈ পঢ়ে ললিতা চালীসা।
হোৱে সুখ আনন্দ অধীসা॥

জিস পৰ কোঈ সঙ্কট আৱে।
পাঠ কৰে সঙ্কট মিট জাৱে॥

ধ্যান লগা পঢ়ে ইক্কীস বাৰা।
পূৰ্ণ মনোৰথ হোৱে সাৰা॥

পুত্ৰ-হীন সন্ততি সুখ পাৱে।
নিৰ্ধন ধনী বনে গুণ গাৱে॥

ইস ৱিধি পাঠ কৰে জো কোঈ।
দুঃখ বন্ধন ছূটে সুখ হোঈ॥

জিতেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ ভাৰতীয় বতাৱেং।
পঢ়েং চালীসা তো সুখ পাৱেং॥

সবসে লঘু উপায় যহ জানো।
সিদ্ধ হোয় মন মেং জো ঠানো॥

ললিতা কৰে হৃদয় মেং বাসা।
সিদ্দি দেত ললিতা চালীসা॥

॥ দোহা ॥

ললিতে মাঁ অব কৃপা কৰো, সিদ্ধ কৰো সব কাম।
শ্ৰদ্ধা সে সিৰ নায় কৰে, কৰতে তুম্হেং প্ৰণাম॥