
Mahakali Mata Chalisa
মহাকালী মাতা চালীসা
মহাকালী মাতা চালীসা হৈছে মহাকালী মাৰ অনুৰাগীসকলৰ বাবে এক বিশেষ আধ্যাত্মিক সঙ্গীত। মহাকালী মাতা হ’ল শক্তিৰ প্ৰতীক আৰু মৃত্যুৰ পৰিৱৰ্তনৰ দেবী। এই চালীসাৰ মাধ্যমে ভক্তসকলে মহাকালীৰ অনুগ্রহ লাভ কৰাৰ লগতে নিজৰ জীৱনৰ বাধা-বিপত্তি দূৰ কৰাৰ প্ৰাৰ্থনা কৰে। মহাকালী মাতাৰ স্তুতিৰ মাধ্যমে ভক্তসকলৰ অন্তৰ আত্মা শক্তিশালী হয় আৰু দ্বন্দ্বৰ পৰা মুক্তি পায়। এই চালীসা পঢ়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে ভক্তিৰ মাধ্যমে মহাকালীক সন্তুষ্ট কৰা আৰু জীৱনৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধান বিচৰা। চালীসা পঢ়াৰ ফলত ভক্তসকলে আত্মিক, মানসিক আৰু শাৰীৰিক সুস্থতা লাভ কৰে। এটি নিয়মিত পঢ়া হলে মনৰ চাপ হ্ৰাস পায় আৰু শান্তি লাভ হয়। মহাকালী মাতা চালীসা বিশেষকৈ নৱৰাত্রি, কাল ৰাতি, অথবা যিকোনো দেৱী পূজাত পঢ়া হয়। কিছুমান ভক্তে সৰ্বদা এই চালীসা পঢ়ি থাকে যাতে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ সদায় সঙ্গী হয়। মহাকালী মাতা চালীসা পঢ়
জয় জয় সীতাৰাম কে, মধ্যৱাসিনী অম্ব।
দেহু দৰ্শ জগদম্ব, অব কৰো ন মাতু ৱিলম্ব॥
জয় তাৰা জয় কালিকা, জয় দশ ৱিদ্যা ৱৃন্দ।
কালী চালীসা ৰচত, এক সিদ্ধি কৱি হিন্দ॥
প্ৰাতঃ কাল উঠ জো পঢ়ে, দুপহৰিয়া যা শাম।
দুঃখ দৰিদ্ৰতা দূৰ হোং, সিদ্ধি হোয় সব কাম॥
॥চৌপাঈ॥
জয় কালী কঙ্কাল মালিনী।
জয় মঙ্গলা মহা কপালিনী॥
ৰক্তবীজ বধকাৰিণি মাতা।
সদা ভক্ত জননকী সুখদাতা॥
শিৰো মালিকা ভূষিত অঙ্গে।
জয় কালী জয় মদ্য মতঙ্গে॥
হৰ হৃদয়াৰৱিন্দ সুৱিলাসিনি।
জয় জগদম্বা সকল দুঃখ নাশিনি॥
হ্ৰীং কালী শ্ৰী মহাকালী।
ক্ৰীং কল্যাণী দক্ষিণাকালী॥
জয় কলাৱতী জয় ৱিদ্যাৱতী।
জয় তাৰা সুন্দৰী মহামতি॥
দেহু সুবুদ্ধি হৰহু সব সঙ্কট।
হোহু ভক্ত কে আগে পৰগট॥
জয় ওঁ কাৰে জয় হুঙ্কাৰে।
মহা শক্তি জয় অপৰম্পাৰে॥
কমলা কলিয়ুগ দৰ্প ৱিনাশিনী।
সদা ভক্ত জন কে ভয়নাশিনী॥
অব জগদম্ব ন দেৰ লগাৱহু।
দুখ দৰিদ্ৰতা মোৰ হটাৱহু॥
জয়তি কৰাল কালিকা মাতা।
কালানল সমান দ্যুতিগাতা॥
জয়শঙ্কৰী সুৰেশি সনাতনি।
কোটি সিদ্ধি কৱি মাতু পুৰাতনি॥
কপৰ্দিনী কলি কল্প বিমোচনি।
জয় ৱিকসিত নৱ নলিনৱিলোচনি॥
আনন্দ কৰণি আনন্দ নিধানা।
দেহুমাতু মোহি নিৰ্মল জ্ঞানা॥
কৰুণামৃত সাগৰ কৃপাময়ী।
হোহু দুষ্ট জনপৰ অব নিৰ্দয়ী॥
সকল জীৱ তোহি পৰম পিয়াৰা।
সকল ৱিশ্ৱ তোৰে আধাৰা॥
প্ৰলয় কাল মেং নৰ্তন কাৰিণি।
জয় জননী সব জগ কী পালনি॥
মহোদৰী মহেশ্ৱৰী মায়া।
হিমগিৰি সুতা ৱিশ্ৱ কী ছায়া॥
স্ৱছন্দ ৰদ মাৰদ ধুনি মাহী।
গৰ্জত তুম্হী ঔৰ কোউ নাহী॥
স্ফুৰতি মণিগণাকাৰ প্ৰতানে।
তাৰাগণ তূ ব্যোম ৱিতানে॥
শ্ৰী ধাৰে সন্তন হিতকাৰিণী।
অগ্নি পাণি অতি দুষ্ট ৱিদাৰিণি॥
ধূম্ৰ ৱিলোচনি প্ৰাণ ৱিমোচনি।
শুম্ভ নিশুম্ভ মথনি ৱৰলোচনি॥
সহস ভুজী সৰোৰুহ মালিনী।
চামুণ্ডে মৰঘট কী ৱাসিনী॥
খপ্পৰ মধ্য সুশোণিত সাজী।
মাৰেহু মাঁ মহিষাসুৰ পাজী॥
অম্ব অম্বিকা চণ্ড চণ্ডিকা।
সব একে তুম আদি কালিকা॥
অজা একৰূপা বহুৰূপা।
অকথ চৰিত্ৰ তৱ শক্তি অনূপা॥
কলকত্তা কে দক্ষিণ দ্ৱাৰে।
মূৰতি তোৰ মহেশি অপাৰে॥
কাদম্বৰী পানৰত শ্যামা।
জয় মাতঙ্গী কাম কে ধামা॥
কমলাসন ৱাসিনী কমলায়নি।
জয় শ্যামা জয় জয় শ্যামায়নি॥
মাতঙ্গী জয় জয়তি প্ৰকৃতি হে।
জয়তি ভক্তি উৰ কুমতি সুমতি হৈ॥
কোটিব্ৰহ্ম শিৱ ৱিষ্ণু কামদা।
জয়তি অহিংসা ধৰ্ম জন্মদা॥
জল থল নভমণ্ডল মেং ৱ্যাপিনী।
সৌদামিনি মধ্য অলাপিনি॥
ঝননন তচ্ছু মৰিৰিন নাদিনি।
জয় সৰস্ৱতী ৱীণা ৱাদিনী॥
ওঁ ঐং হ্ৰীং ক্লীং চামুণ্ডায়ৈ ৱিচ্চে।
কলিত কণ্ঠ শোভিত নৰমুণ্ডা॥
জয় ব্ৰহ্মাণ্ড সিদ্ধি কৱি মাতা।
কামাখ্যা ঔৰ কালী মাতা॥
হিঙ্গলাজ ৱিন্ধ্যাচল ৱাসিনী।
অট্টহাসিনী অৰু অঘন নাশিনী॥
কিতনী স্তুতি কৰূঁ অখণ্ডে।
তূ ব্ৰহ্মাণ্ডে শক্তিজিতচণ্ডে॥
কৰহু কৃপা সবপে জগদম্বা।
ৰহহিং নিশঙ্ক তোৰ অৱলম্বা॥
চতুৰ্ভুজী কালী তুম শ্যামা।
ৰূপ তুম্হাৰ মহা অভিৰামা॥
খড্গ ঔৰ খপ্পৰ কৰ সোহত।
সুৰ নৰ মুনি সবকো মন মোহত॥
তুম্হৰি কৃপা পাৱে জো কোঈ।
ৰোগ শোক নহিং তাকহঁ হোঈ॥
জো যহ পাঠ কৰে চালীসা।
তাপৰ কৃপা কৰহি গৌৰীশা॥
॥দোহা॥
জয় কপালিনী জয় শিৱা, জয় জয় জয় জগদম্ব।
সদা ভক্তজন কেৰি দুঃখ হৰহু, মাতু অৱলম্ব॥