
Mahalakshmi Mata Chalisa
মহালক্ষ্মী মাতা চালীচা
LakshmiAssamese
মহালক্ষ্মী মাতা চালীচা গৰিমা আৰু সমৃদ্ধিৰ দেবী লক্ষ্মী মাতাৰ প্রতি উজাগৰিত। এই চালীচাই ভক্তৰ জীৱনত সমৃদ্ধি, শান্তি আৰু সুখ আনে, লগতে অৰ্থ আৰু সম্পদৰ বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে প’ৰামৰ্শ কৰে।
0 views
॥ দোহা ॥
জয় জয় শ্ৰী মহালক্ষ্মী, কৰূঁ মাত তৱ ধ্যান।
সিদ্ধ কাজ মম কিজিয়ে, নিজ শিশু সেৱক জান॥
॥ চৌপাঈ ॥
নমো মহা লক্ষ্মী জয় মাতা।
তেৰো নাম জগত ৱিখ্যাতা॥
আদি শক্তি হো মাত ভৱানী।
পূজত সব নৰ মুনি জ্ঞানী॥
জগত পালিনী সব সুখ কৰনী।
নিজ জনহিত ভণ্ডাৰণ ভৰনী॥
শ্ৱেত কমল দল পৰ তৱ আসন।
মাত সুশোভিত হৈ পদ্মাসন॥
শ্ৱেতাম্বৰ অৰূ শ্ৱেতা ভূষণ।
শ্ৱেতহী শ্ৱেত সুসজ্জিত পুষ্পন॥
শীশ ছত্ৰ অতি ৰূপ ৱিশালা।
গল সোহে মুক্তন কী মালা॥
সুন্দৰ সোহে কুঞ্চিত কেশা।
ৱিমল নয়ন অৰু অনুপম ভেষা॥
কমলনাল সমভুজ তৱচাৰি।
সুৰনৰ মুনিজনহিত সুখকাৰী॥
অদ্ভূত ছটা মাত তৱ বানী।
সকলৱিশ্ৱ কীন্হো সুখখানী॥
শান্তিস্ৱভাৱ মৃদুলতৱ ভৱানী।
সকল ৱিশ্ৱকী হো সুখখানী॥
মহালক্ষ্মী ধন্য হো মাঈ।
পঞ্চ তত্ৱ মেং সৃষ্টি ৰচাঈ॥
জীৱ চৰাচৰ তুম উপজাএ।
পশু পক্ষী নৰ নাৰী বনাএ॥
ক্ষিতিতল অগণিত ৱৃক্ষ জমাএ।
অমিতৰঙ্গ ফল ফূল সুহাএ॥
ছৱি ৱিলোক সুৰমুনি নৰনাৰী।
কৰে সদা তৱ জয়-জয় কাৰী॥
সুৰপতি ঔ নৰপত সব ধ্যাৱৈং।
তেৰে সম্মুখ শীশ নৱাৱৈং॥
চাৰহু ৱেদন তব যশ গায়া।
মহিমা অগম পাৰ নহিং পায়ে॥
জাপৰ কৰহু মাতু তুম দায়া।
সোই জগ মেং ধন্য কহায়া॥
পল মেং ৰাজাহি ৰঙ্ক বনাও।
ৰঙ্ক ৰাৱ কৰ বিমল ন লাও॥
জিন ঘৰ কৰহু মাততুম বাসা।
উনকা যশ হো ৱিশ্ৱ প্ৰকাশা॥
জো ধ্যাৱৈ সে বহু সুখ পাৱৈ।
ৱিমুখ ৰহে হো দুখ উঠাৱৈ॥
মহালক্ষ্মী জন সুখ দাঈ।
ধ্যাঊং তুমকো শীশ নৱাঈ॥
নিজ জন জানীমোহীং অপনাও।
সুখসম্পতি দে দুখ নসাও॥
ওঁ শ্ৰী-শ্ৰী জয়সুখকী খানী।
ৰিদ্ধিসিদ্ধ দেউ মাত জনজানী॥
ওঁ হ্ৰীং-ওঁ হ্ৰীং সব ৱ্যাধিহটাও।
জনউন ৱিমল দৃষ্টিদৰ্শাও॥
ওঁ ক্লীং-ওঁ ক্লীং শত্ৰুন ক্ষয়কীজৈ।
জনহিত মাত অভয় ৱৰদীজৈ॥
ওঁ জয়জয়তি জয়জননী।
সকল কাজ ভক্তন কে সৰনী॥
ওঁ নমো-নমো ভৱনিধি তাৰনী।
তৰণি ভংৱৰ সে পাৰ উতাৰনী॥
সুনহু মাত যহ ৱিনয় হমাৰী।
পুৰৱহু আশন কৰহু অবাৰী॥
ঋণী দুখী জো তুমকো ধ্যাৱৈ।
সো প্ৰাণী সুখ সম্পত্তি পাৱৈ॥
ৰোগ গ্ৰসিত জো ধ্যাৱৈ কোঈ।
তাকী নিৰ্মল কায়া হোঈ॥
ৱিষ্ণু প্ৰিয়া জয়-জয় মহাৰানী।
মহিমা অমিত ন জায় বখানী॥
পুত্ৰহীন জো ধ্যান লগাৱৈ।
পায়ে সুত অতিহি হুলসাৱৈ॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি শৰণাগত তেৰী।
কৰহু মাত অব নেক ন দেৰী॥
আৱহু মাত ৱিলম্ব ন কীজৈ।
হৃদয় নিৱাস ভক্ত বৰ দীজৈ॥
জানূং জপ তপ কা নহিং ভেৱা।
পাৰ কৰো ভৱনিধ ৱন খেৱা॥
বিনৱোং বাৰ-বাৰ কৰ জোৰী।
পূৰণ আশা কৰহু অব মোৰী॥
জানি দাস মম সঙ্কট টাৰৌ।
সকল ৱ্যাধি সে মোহিং উবাৰৌ॥
জো তৱ সুৰতি ৰহৈ লৱ লাঈ।
সো জগ পাৱৈ সুয়শ বড়াঈ॥
ছায়ো যশ তেৰা সংসাৰা।
পাৱত শেষ শম্ভু নহিং পাৰা॥
গোৱিন্দ নিশদিন শৰণ তিহাৰী।
কৰহু পূৰণ অভিলাষ হমাৰী॥
॥ দোহা ॥
মহালক্ষ্মী চালীসা, পঢ়ৈ সুনৈ চিত লায়।
তাহি পদাৰথ মিলৈ, অব কহৈ ৱেদ অস গায়॥
জয় জয় শ্ৰী মহালক্ষ্মী, কৰূঁ মাত তৱ ধ্যান।
সিদ্ধ কাজ মম কিজিয়ে, নিজ শিশু সেৱক জান॥
॥ চৌপাঈ ॥
নমো মহা লক্ষ্মী জয় মাতা।
তেৰো নাম জগত ৱিখ্যাতা॥
আদি শক্তি হো মাত ভৱানী।
পূজত সব নৰ মুনি জ্ঞানী॥
জগত পালিনী সব সুখ কৰনী।
নিজ জনহিত ভণ্ডাৰণ ভৰনী॥
শ্ৱেত কমল দল পৰ তৱ আসন।
মাত সুশোভিত হৈ পদ্মাসন॥
শ্ৱেতাম্বৰ অৰূ শ্ৱেতা ভূষণ।
শ্ৱেতহী শ্ৱেত সুসজ্জিত পুষ্পন॥
শীশ ছত্ৰ অতি ৰূপ ৱিশালা।
গল সোহে মুক্তন কী মালা॥
সুন্দৰ সোহে কুঞ্চিত কেশা।
ৱিমল নয়ন অৰু অনুপম ভেষা॥
কমলনাল সমভুজ তৱচাৰি।
সুৰনৰ মুনিজনহিত সুখকাৰী॥
অদ্ভূত ছটা মাত তৱ বানী।
সকলৱিশ্ৱ কীন্হো সুখখানী॥
শান্তিস্ৱভাৱ মৃদুলতৱ ভৱানী।
সকল ৱিশ্ৱকী হো সুখখানী॥
মহালক্ষ্মী ধন্য হো মাঈ।
পঞ্চ তত্ৱ মেং সৃষ্টি ৰচাঈ॥
জীৱ চৰাচৰ তুম উপজাএ।
পশু পক্ষী নৰ নাৰী বনাএ॥
ক্ষিতিতল অগণিত ৱৃক্ষ জমাএ।
অমিতৰঙ্গ ফল ফূল সুহাএ॥
ছৱি ৱিলোক সুৰমুনি নৰনাৰী।
কৰে সদা তৱ জয়-জয় কাৰী॥
সুৰপতি ঔ নৰপত সব ধ্যাৱৈং।
তেৰে সম্মুখ শীশ নৱাৱৈং॥
চাৰহু ৱেদন তব যশ গায়া।
মহিমা অগম পাৰ নহিং পায়ে॥
জাপৰ কৰহু মাতু তুম দায়া।
সোই জগ মেং ধন্য কহায়া॥
পল মেং ৰাজাহি ৰঙ্ক বনাও।
ৰঙ্ক ৰাৱ কৰ বিমল ন লাও॥
জিন ঘৰ কৰহু মাততুম বাসা।
উনকা যশ হো ৱিশ্ৱ প্ৰকাশা॥
জো ধ্যাৱৈ সে বহু সুখ পাৱৈ।
ৱিমুখ ৰহে হো দুখ উঠাৱৈ॥
মহালক্ষ্মী জন সুখ দাঈ।
ধ্যাঊং তুমকো শীশ নৱাঈ॥
নিজ জন জানীমোহীং অপনাও।
সুখসম্পতি দে দুখ নসাও॥
ওঁ শ্ৰী-শ্ৰী জয়সুখকী খানী।
ৰিদ্ধিসিদ্ধ দেউ মাত জনজানী॥
ওঁ হ্ৰীং-ওঁ হ্ৰীং সব ৱ্যাধিহটাও।
জনউন ৱিমল দৃষ্টিদৰ্শাও॥
ওঁ ক্লীং-ওঁ ক্লীং শত্ৰুন ক্ষয়কীজৈ।
জনহিত মাত অভয় ৱৰদীজৈ॥
ওঁ জয়জয়তি জয়জননী।
সকল কাজ ভক্তন কে সৰনী॥
ওঁ নমো-নমো ভৱনিধি তাৰনী।
তৰণি ভংৱৰ সে পাৰ উতাৰনী॥
সুনহু মাত যহ ৱিনয় হমাৰী।
পুৰৱহু আশন কৰহু অবাৰী॥
ঋণী দুখী জো তুমকো ধ্যাৱৈ।
সো প্ৰাণী সুখ সম্পত্তি পাৱৈ॥
ৰোগ গ্ৰসিত জো ধ্যাৱৈ কোঈ।
তাকী নিৰ্মল কায়া হোঈ॥
ৱিষ্ণু প্ৰিয়া জয়-জয় মহাৰানী।
মহিমা অমিত ন জায় বখানী॥
পুত্ৰহীন জো ধ্যান লগাৱৈ।
পায়ে সুত অতিহি হুলসাৱৈ॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি শৰণাগত তেৰী।
কৰহু মাত অব নেক ন দেৰী॥
আৱহু মাত ৱিলম্ব ন কীজৈ।
হৃদয় নিৱাস ভক্ত বৰ দীজৈ॥
জানূং জপ তপ কা নহিং ভেৱা।
পাৰ কৰো ভৱনিধ ৱন খেৱা॥
বিনৱোং বাৰ-বাৰ কৰ জোৰী।
পূৰণ আশা কৰহু অব মোৰী॥
জানি দাস মম সঙ্কট টাৰৌ।
সকল ৱ্যাধি সে মোহিং উবাৰৌ॥
জো তৱ সুৰতি ৰহৈ লৱ লাঈ।
সো জগ পাৱৈ সুয়শ বড়াঈ॥
ছায়ো যশ তেৰা সংসাৰা।
পাৱত শেষ শম্ভু নহিং পাৰা॥
গোৱিন্দ নিশদিন শৰণ তিহাৰী।
কৰহু পূৰণ অভিলাষ হমাৰী॥
॥ দোহা ॥
মহালক্ষ্মী চালীসা, পঢ়ৈ সুনৈ চিত লায়।
তাহি পদাৰথ মিলৈ, অব কহৈ ৱেদ অস গায়॥