Narasimha Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ମାସ ବୈଶାଖ କୃତିକା ଯୁତ, ହରଣ ମହୀ କୋ ଭାର।
ଶୁକ୍ଲ ଚତୁର୍ଦଶୀ ସୋମ ଦିନ, ଲିୟୋ ନରସିଂହ ଅବତାର॥

ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ହାରୋ ସିଂହ ତନୁ, ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ହାରୋ ନାମ।
ତୁମରେ ସୁମରନ ସେ ପ୍ରଭୁ, ପୂରନ ହୋ ସବ କାମ॥

॥ ଚୌପାଈ ॥

ନରସିଂହ ଦେବ ମୈଂ ସୁମରୋଂ ତୋହି।
ଧନ ବଲ ବିଦ୍ୟା ଦାନ ଦେ ମୋହି॥

ଜୟ ଜୟ ନରସିଂହ କୃପାଲା।
କରୋ ସଦା ଭକ୍ତନ ପ୍ରତିପାଲା॥

ବିଷ୍ଣୁ କେ ଅବତାର ଦୟାଲା।
ମହାକାଲ କାଲନ କୋ କାଲା॥

ନାମ ଅନେକ ତୁମ୍ହାରୋ ବଖାନୋ।
ଅଲ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ମୈଂ ନା କଛୁ ଜାନୋଂ॥

ହିରଣାକୁଶ ନୃପ ଅତି ଅଭିମାନୀ।
ତେହି କେ ଭାର ମହୀ ଅକୁଲାନୀ॥

ହିରଣାକୁଶ କୟାଧୂ କେ ଜାୟେ।
ନାମ ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲାଦ କହାୟେ॥

ଭକ୍ତ ବନା ବିଷ୍ଣୁ କୋ ଦାସା।
ପିତା କିୟୋ ମାରନ ପରସାୟା॥

ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ମାରେ ଭୁଜ ଦଣ୍ଡା।
ଅଗ୍ନିଦାହ କିୟୋ ପ୍ରଚଣ୍ଡା॥

ଭକ୍ତ ହେତୁ ତୁମ ଲିୟୋ ଅବତାରା।
ଦୁଷ୍ଟ-ଦଲନ ହରଣ ମହିଭାରା॥

ତୁମ ଭକ୍ତନ କେ ଭକ୍ତ ତୁମ୍ହାରେ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦ କେ ପ୍ରାଣ ପିୟାରେ॥

ପ୍ରଗଟ ଭୟେ ଫାଡ଼କର ତୁମ ଖମ୍ଭା।
ଦେଖ ଦୁଷ୍ଟ-ଦଲ ଭୟେ ଅଚମ୍ଭା॥

ଖଡ୍ଗ ଜିହ୍ୱ ତନୁ ସୁନ୍ଦର ସାଜା।
ଊର୍ଧ୍ୱ କେଶ ମହାଦଷ୍ଟ୍ର ବିରାଜା॥

ତପ୍ତ ସ୍ୱର୍ଣ ସମ ବଦନ ତୁମ୍ହାରା।
କୋ ବରନେ ତୁମ୍ହରୋଂ ବିସ୍ତାରା॥

ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ବଦନ ବିଶାଲା।
ନଖ ଜିହ୍ୱା ହୈ ଅତି ବିକରାଲା॥

ସ୍ୱର୍ଣ ମୁକୁଟ ବଦନ ଅତି ଭାରୀ।
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ କୀ ଛବି ନ୍ୟାରୀ॥

ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲାଦ କୋ ତୁମନେ ଉବାରା।
ହିରଣା କୁଶ ଖଲ କ୍ଷଣ ମହ ମାରା॥

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେ ନିତ ଧ୍ୟାବେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ମହେଶ ସଦା ମନ ଲାବେ॥

ବେଦ ପୁରାଣ ତୁମ୍ହରୋ ଯଶ ଗାବେ।
ଶେଷ ଶାରଦା ପାରନ ପାବେ॥

ଜୋ ନର ଧରୋ ତୁମ୍ହରୋ ଧ୍ୟାନା।
ତାକୋ ହୋୟ ସଦା କଲ୍ୟାନା॥

ତ୍ରାହି-ତ୍ରାହି ପ୍ରଭୁ ଦୁଃଖ ନିବାରୋ।
ଭବ ବନ୍ଧନ ପ୍ରଭୁ ଆପ ହୀ ଟାରୋ॥

ନିତ୍ୟ ଜପେ ଜୋ ନାମ ତିହାରା।
ଦୁଃଖ ବ୍ୟାଧି ହୋ ନିସ୍ତାରା॥

ସନ୍ତାନ-ହୀନ ଜୋ ଜାପ କରାୟେ।
ମନ ଇଚ୍ଛିତ ସୋ ନର ସୁତ ପାବେ॥

ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରୀ ସୁସନ୍ତାନ କୋ ପାବେ।
ନର ଦରିଦ୍ର ଧନୀ ହୋଈ ଜାବେ॥

ଜୋ ନରସିଂହ କା ଜାପ କରାବେ।
ତାହି ବିପତ୍ତି ସପନେଂ ନହୀ ଆବେ॥

ଜୋ କାମନା କରେ ମନ ମାହୀ।
ସବ ନିଶ୍ଚୟ ସୋ ସିଦ୍ଧ ହୁୟୀ ଜାହୀ॥

ଜୀବନ ମୈଂ ଜୋ କଛୁ ସଙ୍କଟ ହୋୟୀ।
ନିଶ୍ଚୟ ନରସିଂହ ସୁମରେ ସୋୟୀ॥

ରୋଗ ଗ୍ରସିତ ଜୋ ଧ୍ୟାବେ କୋଈ।
ତାକି କାୟା କଞ୍ଚନ ହୋଈ॥

ଡାକିନୀ-ଶାକିନୀ ପ୍ରେତ ବେତାଲା।
ଗ୍ରହ-ବ୍ୟାଧି ଅରୁ ଯମ ବିକରାଲା॥

ପ୍ରେତ ପିଶାଚ ସବେ ଭୟ ଖାୟେ।
ଯମ କେ ଦୂତ ନିକଟ ନହୀଂ ଆବେ॥

ସୁମର ନାମ ବ୍ୟାଧି ସବ ଭାଗେ।
ରୋଗ-ଶୋକ କବହୂଁ ନହୀ ଲାଗେ॥

ଜାକୋ ନଜର ଦୋଷ ହୋ ଭାଈ।
ସୋ ନରସିଂହ ଚାଲୀସା ଗାଈ॥

ହଟେ ନଜର ହୋବେ କଲ୍ୟାନା।
ବଚନ ସତ୍ୟ ସାଖୀ ଭଗବାନା॥

ଜୋ ନର ଧ୍ୟାନ ତୁମ୍ହାରୋ ଲାବେ।
ସୋ ନର ମନ ବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବେ॥

ବନବାୟେ ଜୋ ମନ୍ଦିର ଜ୍ଞାନୀ।
ହୋ ଜାବେ ବହ ନର ଜଗ ମାନୀ॥

ନିତ-ପ୍ରତି ପାଠ କରେ ଇକ ବାରା।
ସୋ ନର ରହେ ତୁମ୍ହାରା ପ୍ୟାରା॥

ନରସିଂହ ଚାଲୀସା ଜୋ ଜନ ଗାବେ।
ଦୁଃଖ ଦରିଦ୍ର ତାକେ ନିକଟ ନ ଆବେ॥

ଚାଲୀସା ଜୋ ନର ପଢ଼େ-ପଢ଼ାବେ।
ସୋ ନର ଜଗ ମେଂ ସବ କୁଛ ପାବେ॥

ଯହ ଶ୍ରୀ ନରସିଂହ ଚାଲୀସା।
ପଢ଼େ ରଙ୍କ ହୋବେ ଅବନୀସା॥

ଜୋ ଧ୍ୟାବେ ସୋ ନର ସୁଖ ପାବେ।
ତୋହୀ ବିମୁଖ ବହୁ ଦୁଃଖ ଉଠାବେ॥

ଶିବ ସ୍ୱରୂପ ହୈ ଶରଣ ତୁମ୍ହାରୀ।
ହରୋ ନାଥ ସବ ବିପତ୍ତି ହମାରୀ॥

॥ ଦୋହା ॥

ଚାରୋଂ ଯୁଗ ଗାୟେଂ ତେରୀ, ମହିମା ଅପରମ୍ପାର।
ନିଜ ଭକ୍ତନୁ କେ ପ୍ରାଣ ହିତ, ଲିୟୋ ଜଗତ ଅବତାର॥

ନରସିଂହ ଚାଲୀସା ଜୋ ପଢ଼େ, ପ୍ରେମ ମଗନ ଶତ ବାର।
ଉସ ଘର ଆନନ୍ଦ ରହେ, ବୈଭବ ବଢ଼େ ଅପାର॥