
Narmada Mata Chalisa
નર્મદા માતા ચાલીસા
નર્મદા માતા ચાલીસા, નર્મદા માતાને અર્પિત એક સમર્પિત ભજન છે, જે તેમના ભક્તોને આત્મિક શાંતિ અને આશીર્વાદ આપે છે. નર્મદા માતા, જેને નર્મદાના નદીની સ્વરૂપમાં માનવામાં આવે છે, જીવનમાં શુદ્ધતા અને કલ્યાણની પ્રતીક છે. આ ચાલીસા નર્મદાના આદર અને પૂજાને ઉજાગર કરે છે, જે ભક્તોને જીવનના દરેક ક્ષેત્રમાં સફળતા અને સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત કરવા માટે પ્રેરણા આપે છે. આ ચાલીસાની પાઠ કરવાથી અનેક આધ્યાત્મિક, માનસિક અને શારીરિક લાભ મળે છે. તે મનને શાંત અને સ્થિર બનાવે છે, ચિંતા અને તણાવ દૂર કરે છે, અને જીવનમાં ઉત્સાહ અને ઊર્જાનો પ્રવાહ વધારવા માટે મદદરૂપ બને છે. નિયમિત રીતે આ ચાલીસા પાઠ કરવાથી નર્મદા માતાના આશીર્વાદ પ્રાપ્ત થાય છે, જે જીવનમાં શુભ પરિણામો લાવે છે. નર્મદા માતા ચાલીસા પાઠ કરવાની શ્રેષ્ઠ સમય સવારે અથવા સાંજે હોય છે, જ્યારે મન શાંતિમાં હોય. પાઠ કરતાં પહેલા શુદ્ધતા માટે પાણીથી પ્રણામ કરવો અને નર્મદાના નામનું જાપ કરવું ઉત્તમ માનવામાં આવે છે. આ ચાલીસા ભક્ત
દેવિ પૂજિતા નર્મદા, મહિમા બડ઼ી અપાર।
ચાલીસા વર્ણન કરત, કવિ અરુ ભક્ત ઉદાર॥
ઇનકી સેવા સે સદા, મિટતે પાપ મહાન।
તટ પર કર જપ દાન નર, પાતે હૈં નિત જ્ઞાન॥
॥ ચૌપાઈ ॥
જય-જય-જય નર્મદા ભવાની।
તુમ્હરી મહિમા સબ જગ જાની॥
અમરકણ્ઠ સે નિકલીં માતા।
સર્વ સિદ્ધિ નવ નિધિ કી દાતા॥
કન્યા રૂપ સકલ ગુણ ખાની।
જબ પ્રકટીં નર્મદા ભવાની॥
સપ્તમી સૂર્ય મકર રવિવારા।
અશ્વનિ માઘ માસ અવતારા॥
વાહન મકર આપકો સાજૈં।
કમલ પુષ્પ પર આપ વિરાજૈં॥
બ્રહ્મા હરિ હર તુમકો ધ્યાવૈં।
તબ હી મનવાંછિત ફલ પાવૈં॥
દર્શન કરત પાપ કટિ જાતે।
કોટિ ભક્ત ગણ નિત્ય નહાતે॥
જો નર તુમકો નિત હી ધ્યાવૈ।
વહ નર રુદ્ર લોક કો જાવૈં॥
મગરમચ્છ તુમ મેં સુખ પાવૈં।
અન્તિમ સમય પરમપદ પાવૈં॥
મસ્તક મુકુટ સદા હી સાજૈં।
પાંવ પૈંજની નિત હી રાજૈં॥
કલ-કલ ધ્વનિ કરતી હો માતા।
પાપ તાપ હરતી હો માતા॥
પૂરબ સે પશ્ચિમ કી ઓરા।
બહતીં માતા નાચત મોરા॥
શૌનક ઋષિ તુમ્હરૌ ગુણ ગાવૈં।
સૂત આદિ તુમ્હરૌ યશ ગાવૈં॥
શિવ ગણેશ ભી તેરે ગુણ ગાવૈં।
સકલ દેવ ગણ તુમકો ધ્યાવૈં॥
કોટિ તીર્થ નર્મદા કિનારે।
યે સબ કહલાતે દુઃખ હારે॥
મનોકામના પૂરણ કરતી।
સર્વ દુઃખ માઁ નિત હી હરતીં॥
કનખલ મેં ગંગા કી મહિમા।
કુરુક્ષેત્ર મેં સરસ્વતી મહિમા॥
પર નર્મદા ગ્રામ જંગલ મેં।
નિત રહતી માતા મંગલ મેં॥
એક બાર કરકે અસનાના।
તરત પીઢ઼ી હૈ નર નારા॥
મેકલ કન્યા તુમ હી રેવા।
તુમ્હરી ભજન કરેં નિત દેવા॥
જટા શંકરી નામ તુમ્હારા।
તુમને કોટિ જનોં કો તારા॥
સમોદ્ભવા નર્મદા તુમ હો।
પાપ મોચની રેવા તુમ હો॥
તુમ મહિમા કહિ નહિં જાઈ।
કરત ન બનતી માતુ બડ઼ાઈ॥
જલ પ્રતાપ તુમમેં અતિ માતા।
જો રમણીય તથા સુખ દાતા॥
ચાલ સર્પિણી સમ હૈ તુમ્હારી।
મહિમા અતિ અપાર હૈ તુમ્હારી॥
તુમ મેં પડ઼ી અસ્થિ ભી ભારી।
છુવત પાષાણ હોત વર વારી॥
યમુના મેં જો મનુજ નહાતા।
સાત દિનોં મેં વહ ફલ પાતા॥
સરસુતિ તીન દિનોં મેં દેતીં।
ગંગા તુરત બાદ હી દેતીં॥
પર રેવા કા દર્શન કરકે।
માનવ ફલ પાતા મન ભર કે॥
તુમ્હરી મહિમા હૈ અતિ ભારી।
જિસકો ગાતે હૈં નર-નારી॥
જો નર તુમ મેં નિત્ય નહાતા।
રુદ્ર લોક મે પૂજા જાતા॥
જડ઼ી બૂટિયાં તટ પર રાજેં।
મોહક દૃશ્ય સદા હી સાજેં॥
વાયુ સુગન્ધિત ચલતી તીરા।
જો હરતી નર તન કી પીરા॥
ઘાટ-ઘાટ કી મહિમા ભારી।
કવિ ભી ગા નહિં સકતે સારી॥
નહિં જાનૂઁ મૈં તુમ્હરી પૂજા।
ઔર સહારા નહીં મમ દૂજા॥
હો પ્રસન્ન ઊપર મમ માતા।
તુમ હી માતુ મોક્ષ કી દાતા॥
જો માનવ યહ નિત હૈ પઢ઼તા।
ઉસકા માન સદા હી બઢ઼તા॥
જો શત બાર ઇસે હૈ ગાતા।
વહ વિદ્યા ધન દૌલત પાતા॥
અગણિત બાર પઢ઼ૈ જો કોઈ।
પૂરણ મનોકામના હોઈ॥
સબકે ઉર મેં બસત નર્મદા।
યહાં વહાં સર્વત્ર નર્મદા॥
॥ દોહા ॥
ભક્તિ ભાવ ઉર આનિ કે, જો કરતા હૈ જાપ।
માતા જી કી કૃપા સે, દૂર હોત સન્તાપ॥