
Narmada Mata Chalisa
ନର୍ମଦା ମାତା ଚାଲିସା
Narmada MataOdia
ନର୍ମଦା ମାତା ଚାଲିସା, ଯାହା ନର୍ମଦା ମାତାଙ୍କୁ ଅରପଣ କରାଯାଇଛି, ଏହି ଚାଲିସାରେ ନର୍ମଦା ମାତାଙ୍କର କୌଶଳ, ଦୟା, ଏବଂ ଶକ୍ତିକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ନର୍ମଦା ମାତା ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ପବିତ୍ର ନଦୀ, ଯାହା ଭାରତରେ ଧର୍ମ ଓ ସାଧନାର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନ। ଏହି କବିତାରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଇଛି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ କ୍ଷମା ମାଗିଛନ୍ତି, ଯାହା ଆଶ୍ରୟରେ ଆଗକୁ ବଢିବ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଦେବି ପୂଜିତା ନର୍ମଦା, ମହିମା ବଡ଼ୀ ଅପାର।
ଚାଲୀସା ବର୍ଣନ କରତ, କବି ଅରୁ ଭକ୍ତ ଉଦାର॥
ଇନକୀ ସେବା ସେ ସଦା, ମିଟତେ ପାପ ମହାନ।
ତଟ ପର କର ଜପ ଦାନ ନର, ପାତେ ହୈଂ ନିତ ଜ୍ଞାନ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ-ଜୟ-ଜୟ ନର୍ମଦା ଭବାନୀ।
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ସବ ଜଗ ଜାନୀ॥
ଅମରକଣ୍ଠ ସେ ନିକଲୀଂ ମାତା।
ସର୍ୱ ସିଦ୍ଧି ନବ ନିଧି କୀ ଦାତା॥
କନ୍ୟା ରୂପ ସକଲ ଗୁଣ ଖାନୀ।
ଜବ ପ୍ରକଟୀଂ ନର୍ମଦା ଭବାନୀ॥
ସପ୍ତମୀ ସୂର୍ୟ ମକର ରବିବାରା।
ଅଶ୍ୱନି ମାଘ ମାସ ଅବତାରା॥
ବାହନ ମକର ଆପକୋ ସାଜୈଂ।
କମଲ ପୁଷ୍ପ ପର ଆପ ବିରାଜୈଂ॥
ବ୍ରହ୍ମା ହରି ହର ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ତବ ହୀ ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବୈଂ॥
ଦର୍ଶନ କରତ ପାପ କଟି ଜାତେ।
କୋଟି ଭକ୍ତ ଗଣ ନିତ୍ୟ ନହାତେ॥
ଜୋ ନର ତୁମକୋ ନିତ ହୀ ଧ୍ୟାବୈ।
ବହ ନର ରୁଦ୍ର ଲୋକ କୋ ଜାବୈଂ॥
ମଗରମଚ୍ଛ ତୁମ ମେଂ ସୁଖ ପାବୈଂ।
ଅନ୍ତିମ ସମୟ ପରମପଦ ପାବୈଂ॥
ମସ୍ତକ ମୁକୁଟ ସଦା ହୀ ସାଜୈଂ।
ପାଂବ ପୈଞ୍ଜନୀ ନିତ ହୀ ରାଜୈଂ॥
କଲ-କଲ ଧ୍ୱନି କରତୀ ହୋ ମାତା।
ପାପ ତାପ ହରତୀ ହୋ ମାତା॥
ପୂରବ ସେ ପଶ୍ଚିମ କୀ ଓରା।
ବହତୀଂ ମାତା ନାଚତ ମୋରା॥
ଶୌନକ ଋଷି ତୁମ୍ହରୌ ଗୁଣ ଗାବୈଂ।
ସୂତ ଆଦି ତୁମ୍ହରୌ ଯଶ ଗାବୈଂ॥
ଶିବ ଗଣେଶ ଭୀ ତେରେ ଗୁଣ ଗାବୈଂ।
ସକଲ ଦେବ ଗଣ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈଂ॥
କୋଟି ତୀର୍ଥ ନର୍ମଦା କିନାରେ।
ଯେ ସବ କହଲାତେ ଦୁଃଖ ହାରେ॥
ମନୋକାମନା ପୂରଣ କରତୀ।
ସର୍ୱ ଦୁଃଖ ମାଁ ନିତ ହୀ ହରତୀଂ॥
କନଖଲ ମେଂ ଗଙ୍ଗା କୀ ମହିମା।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ମେଂ ସରସ୍ୱତୀ ମହିମା॥
ପର ନର୍ମଦା ଗ୍ରାମ ଜଙ୍ଗଲ ମେଂ।
ନିତ ରହତୀ ମାତା ମଙ୍ଗଲ ମେଂ॥
ଏକ ବାର କରକେ ଅସନାନା।
ତରତ ପୀଢ଼ୀ ହୈ ନର ନାରା॥
ମେକଲ କନ୍ୟା ତୁମ ହୀ ରେବା।
ତୁମ୍ହରୀ ଭଜନ କରେଂ ନିତ ଦେବା॥
ଜଟା ଶଙ୍କରୀ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ତୁମନେ କୋଟି ଜନୋଂ କୋ ତାରା॥
ସମୋଦ୍ଭବା ନର୍ମଦା ତୁମ ହୋ।
ପାପ ମୋଚନୀ ରେବା ତୁମ ହୋ॥
ତୁମ ମହିମା କହି ନହିଂ ଜାଈ।
କରତ ନ ବନତୀ ମାତୁ ବଡ଼ାଈ॥
ଜଲ ପ୍ରତାପ ତୁମମେଂ ଅତି ମାତା।
ଜୋ ରମଣୀୟ ତଥା ସୁଖ ଦାତା॥
ଚାଲ ସର୍ପିଣୀ ସମ ହୈ ତୁମ୍ହାରୀ।
ମହିମା ଅତି ଅପାର ହୈ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ତୁମ ମେଂ ପଡ଼ୀ ଅସ୍ଥି ଭୀ ଭାରୀ।
ଛୁବତ ପାଷାଣ ହୋତ ବର ବାରୀ॥
ଯମୁନା ମେଂ ଜୋ ମନୁଜ ନହାତା।
ସାତ ଦିନୋଂ ମେଂ ବହ ଫଲ ପାତା॥
ସରସୁତି ତୀନ ଦିନୋଂ ମେଂ ଦେତୀଂ।
ଗଙ୍ଗା ତୁରତ ବାଦ ହୀ ଦେତୀଂ॥
ପର ରେବା କା ଦର୍ଶନ କରକେ।
ମାନବ ଫଲ ପାତା ମନ ଭର କେ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ହୈ ଅତି ଭାରୀ।
ଜିସକୋ ଗାତେ ହୈଂ ନର-ନାରୀ॥
ଜୋ ନର ତୁମ ମେଂ ନିତ୍ୟ ନହାତା।
ରୁଦ୍ର ଲୋକ ମେ ପୂଜା ଜାତା॥
ଜଡ଼ୀ ବୂଟିୟାଂ ତଟ ପର ରାଜେଂ।
ମୋହକ ଦୃଶ୍ୟ ସଦା ହୀ ସାଜେଂ॥
ବାୟୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚଲତୀ ତୀରା।
ଜୋ ହରତୀ ନର ତନ କୀ ପୀରା॥
ଘାଟ-ଘାଟ କୀ ମହିମା ଭାରୀ।
କବି ଭୀ ଗା ନହିଂ ସକତେ ସାରୀ॥
ନହିଂ ଜାନୂଁ ମୈଂ ତୁମ୍ହରୀ ପୂଜା।
ଔର ସହାରା ନହୀଂ ମମ ଦୂଜା॥
ହୋ ପ୍ରସନ୍ନ ଊପର ମମ ମାତା।
ତୁମ ହୀ ମାତୁ ମୋକ୍ଷ କୀ ଦାତା॥
ଜୋ ମାନବ ଯହ ନିତ ହୈ ପଢ଼ତା।
ଉସକା ମାନ ସଦା ହୀ ବଢ଼ତା॥
ଜୋ ଶତ ବାର ଇସେ ହୈ ଗାତା।
ବହ ବିଦ୍ୟା ଧନ ଦୌଲତ ପାତା॥
ଅଗଣିତ ବାର ପଢ଼ୈ ଜୋ କୋଈ।
ପୂରଣ ମନୋକାମନା ହୋଈ॥
ସବକେ ଉର ମେଂ ବସତ ନର୍ମଦା।
ଯହାଂ ବହାଂ ସର୍ୱତ୍ର ନର୍ମଦା॥
॥ ଦୋହା ॥
ଭକ୍ତି ଭାବ ଉର ଆନି କେ, ଜୋ କରତା ହୈ ଜାପ।
ମାତା ଜୀ କୀ କୃପା ସେ, ଦୂର ହୋତ ସନ୍ତାପ॥
ଦେବି ପୂଜିତା ନର୍ମଦା, ମହିମା ବଡ଼ୀ ଅପାର।
ଚାଲୀସା ବର୍ଣନ କରତ, କବି ଅରୁ ଭକ୍ତ ଉଦାର॥
ଇନକୀ ସେବା ସେ ସଦା, ମିଟତେ ପାପ ମହାନ।
ତଟ ପର କର ଜପ ଦାନ ନର, ପାତେ ହୈଂ ନିତ ଜ୍ଞାନ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ-ଜୟ-ଜୟ ନର୍ମଦା ଭବାନୀ।
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ସବ ଜଗ ଜାନୀ॥
ଅମରକଣ୍ଠ ସେ ନିକଲୀଂ ମାତା।
ସର୍ୱ ସିଦ୍ଧି ନବ ନିଧି କୀ ଦାତା॥
କନ୍ୟା ରୂପ ସକଲ ଗୁଣ ଖାନୀ।
ଜବ ପ୍ରକଟୀଂ ନର୍ମଦା ଭବାନୀ॥
ସପ୍ତମୀ ସୂର୍ୟ ମକର ରବିବାରା।
ଅଶ୍ୱନି ମାଘ ମାସ ଅବତାରା॥
ବାହନ ମକର ଆପକୋ ସାଜୈଂ।
କମଲ ପୁଷ୍ପ ପର ଆପ ବିରାଜୈଂ॥
ବ୍ରହ୍ମା ହରି ହର ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ତବ ହୀ ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବୈଂ॥
ଦର୍ଶନ କରତ ପାପ କଟି ଜାତେ।
କୋଟି ଭକ୍ତ ଗଣ ନିତ୍ୟ ନହାତେ॥
ଜୋ ନର ତୁମକୋ ନିତ ହୀ ଧ୍ୟାବୈ।
ବହ ନର ରୁଦ୍ର ଲୋକ କୋ ଜାବୈଂ॥
ମଗରମଚ୍ଛ ତୁମ ମେଂ ସୁଖ ପାବୈଂ।
ଅନ୍ତିମ ସମୟ ପରମପଦ ପାବୈଂ॥
ମସ୍ତକ ମୁକୁଟ ସଦା ହୀ ସାଜୈଂ।
ପାଂବ ପୈଞ୍ଜନୀ ନିତ ହୀ ରାଜୈଂ॥
କଲ-କଲ ଧ୍ୱନି କରତୀ ହୋ ମାତା।
ପାପ ତାପ ହରତୀ ହୋ ମାତା॥
ପୂରବ ସେ ପଶ୍ଚିମ କୀ ଓରା।
ବହତୀଂ ମାତା ନାଚତ ମୋରା॥
ଶୌନକ ଋଷି ତୁମ୍ହରୌ ଗୁଣ ଗାବୈଂ।
ସୂତ ଆଦି ତୁମ୍ହରୌ ଯଶ ଗାବୈଂ॥
ଶିବ ଗଣେଶ ଭୀ ତେରେ ଗୁଣ ଗାବୈଂ।
ସକଲ ଦେବ ଗଣ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈଂ॥
କୋଟି ତୀର୍ଥ ନର୍ମଦା କିନାରେ।
ଯେ ସବ କହଲାତେ ଦୁଃଖ ହାରେ॥
ମନୋକାମନା ପୂରଣ କରତୀ।
ସର୍ୱ ଦୁଃଖ ମାଁ ନିତ ହୀ ହରତୀଂ॥
କନଖଲ ମେଂ ଗଙ୍ଗା କୀ ମହିମା।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ମେଂ ସରସ୍ୱତୀ ମହିମା॥
ପର ନର୍ମଦା ଗ୍ରାମ ଜଙ୍ଗଲ ମେଂ।
ନିତ ରହତୀ ମାତା ମଙ୍ଗଲ ମେଂ॥
ଏକ ବାର କରକେ ଅସନାନା।
ତରତ ପୀଢ଼ୀ ହୈ ନର ନାରା॥
ମେକଲ କନ୍ୟା ତୁମ ହୀ ରେବା।
ତୁମ୍ହରୀ ଭଜନ କରେଂ ନିତ ଦେବା॥
ଜଟା ଶଙ୍କରୀ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ତୁମନେ କୋଟି ଜନୋଂ କୋ ତାରା॥
ସମୋଦ୍ଭବା ନର୍ମଦା ତୁମ ହୋ।
ପାପ ମୋଚନୀ ରେବା ତୁମ ହୋ॥
ତୁମ ମହିମା କହି ନହିଂ ଜାଈ।
କରତ ନ ବନତୀ ମାତୁ ବଡ଼ାଈ॥
ଜଲ ପ୍ରତାପ ତୁମମେଂ ଅତି ମାତା।
ଜୋ ରମଣୀୟ ତଥା ସୁଖ ଦାତା॥
ଚାଲ ସର୍ପିଣୀ ସମ ହୈ ତୁମ୍ହାରୀ।
ମହିମା ଅତି ଅପାର ହୈ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ତୁମ ମେଂ ପଡ଼ୀ ଅସ୍ଥି ଭୀ ଭାରୀ।
ଛୁବତ ପାଷାଣ ହୋତ ବର ବାରୀ॥
ଯମୁନା ମେଂ ଜୋ ମନୁଜ ନହାତା।
ସାତ ଦିନୋଂ ମେଂ ବହ ଫଲ ପାତା॥
ସରସୁତି ତୀନ ଦିନୋଂ ମେଂ ଦେତୀଂ।
ଗଙ୍ଗା ତୁରତ ବାଦ ହୀ ଦେତୀଂ॥
ପର ରେବା କା ଦର୍ଶନ କରକେ।
ମାନବ ଫଲ ପାତା ମନ ଭର କେ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ହୈ ଅତି ଭାରୀ।
ଜିସକୋ ଗାତେ ହୈଂ ନର-ନାରୀ॥
ଜୋ ନର ତୁମ ମେଂ ନିତ୍ୟ ନହାତା।
ରୁଦ୍ର ଲୋକ ମେ ପୂଜା ଜାତା॥
ଜଡ଼ୀ ବୂଟିୟାଂ ତଟ ପର ରାଜେଂ।
ମୋହକ ଦୃଶ୍ୟ ସଦା ହୀ ସାଜେଂ॥
ବାୟୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚଲତୀ ତୀରା।
ଜୋ ହରତୀ ନର ତନ କୀ ପୀରା॥
ଘାଟ-ଘାଟ କୀ ମହିମା ଭାରୀ।
କବି ଭୀ ଗା ନହିଂ ସକତେ ସାରୀ॥
ନହିଂ ଜାନୂଁ ମୈଂ ତୁମ୍ହରୀ ପୂଜା।
ଔର ସହାରା ନହୀଂ ମମ ଦୂଜା॥
ହୋ ପ୍ରସନ୍ନ ଊପର ମମ ମାତା।
ତୁମ ହୀ ମାତୁ ମୋକ୍ଷ କୀ ଦାତା॥
ଜୋ ମାନବ ଯହ ନିତ ହୈ ପଢ଼ତା।
ଉସକା ମାନ ସଦା ହୀ ବଢ଼ତା॥
ଜୋ ଶତ ବାର ଇସେ ହୈ ଗାତା।
ବହ ବିଦ୍ୟା ଧନ ଦୌଲତ ପାତା॥
ଅଗଣିତ ବାର ପଢ଼ୈ ଜୋ କୋଈ।
ପୂରଣ ମନୋକାମନା ହୋଈ॥
ସବକେ ଉର ମେଂ ବସତ ନର୍ମଦା।
ଯହାଂ ବହାଂ ସର୍ୱତ୍ର ନର୍ମଦା॥
॥ ଦୋହା ॥
ଭକ୍ତି ଭାବ ଉର ଆନି କେ, ଜୋ କରତା ହୈ ଜାପ।
ମାତା ଜୀ କୀ କୃପା ସେ, ଦୂର ହୋତ ସନ୍ତାପ॥