Parvati Mata Chalisa

॥ দোহা ॥

জয় গিৰী তনয়ে দক্ষজে, শম্ভু প্ৰিয়ে গুণখানি।
গণপতি জননী পাৰ্ৱতী, অম্বে! শক্তি! ভৱানি॥

॥চৌপাঈ॥

ব্ৰহ্মা ভেদ ন তুম্হৰো পাৱে।
পঞ্চ বদন নিত তুমকো ধ্যাৱে॥

ষড্মুখ কহি ন সকত যশ তেৰো।
সহসবদন শ্ৰম কৰত ঘনেৰো॥

তেঊ পাৰ ন পাৱত মাতা।
স্থিত ৰক্ষা লয় হিত সজাতা॥

অধৰ প্ৰৱাল সদৃশ অৰুণাৰে।
অতি কমনীয় নয়ন কজৰাৰে॥

ললিত ললাট ৱিলেপিত কেশৰ।
কুঙ্কুম অক্ষত শোভা মনহৰ॥

কনক বসন কঞ্চুকী সজাএ।
কটী মেখলা দিৱ্য লহৰাএ॥

কণ্ঠ মদাৰ হাৰ কী শোভা।
জাহি দেখি সহজহি মন লোভা॥

বালাৰুণ অনন্ত ছবি ধাৰী।
আভূষণ কী শোভা প্যাৰী॥

নানা ৰত্ন জটিত সিংহাসন।
তাপৰ ৰাজতি হৰি চতুৰানন॥

ইন্দ্ৰাদিক পৰিৱাৰ পূজিত।
জগ মৃগ নাগ যক্ষ ৰৱ কূজিত॥

গিৰ কৈলাস নিৱাসিনী জয় জয়।
কোটিক প্ৰভা ৱিকাসিন জয় জয়॥

ত্ৰিভুৱন সকল কুটুম্ব তিহাৰী।
অণু অণু মহং তুম্হাৰী উজিয়াৰী॥

হৈং মহেশ প্ৰাণেশ! তুম্হাৰে।
ত্ৰিভুৱন কে জো নিত ৰখৱাৰে॥

উনসো পতি তুম প্ৰাপ্ত কীন্হ জব।
সুকৃত পুৰাতন উদিত ভএ তব॥

বূঢ়া বৈল সৱাৰী জিনকী।
মহিমা কা গাৱে কোউ তিনকী॥

সদা শ্মশান বিহাৰী শঙ্কৰ।
আভূষণ হৈং ভুজঙ্গ ভয়ঙ্কৰ॥

কণ্ঠ হলাহল কো ছবি ছায়ী।
নীলকণ্ঠ কী পদৱী পায়ী॥

দেৱ মগন কে হিত অস কীন্হোং।
ৱিষ লৈ আপু তিনহি অমি দীন্হোং॥

তাকী তুম পত্নী ছৱি ধাৰিণি।
দূৰিত ৱিদাৰিণী মঙ্গল কাৰিণি॥

দেখি পৰম সৌন্দৰ্য তিহাৰো।
ত্ৰিভুৱন চকিত বনাৱন হাৰো॥

ভয় ভীতা সো মাতা গঙ্গা।
লজ্জা ময় হৈ সলিল তৰঙ্গা॥

সৌত সমান শম্ভু পহআয়ী।
ৱিষ্ণু পদাব্জ ছোড়ি সো ধায়ী॥

তেহিকোং কমল বদন মুৰঝায়ো।
লখি সত্ৱৰ শিৱ শীশ চঢ়ায়ো॥

নিত্যানন্দ কৰী বৰদায়িনী।
অভয় ভক্ত কৰ নিত অনপায়িনী॥

অখিল পাপ ত্ৰয়তাপ নিকন্দিনি।
মাহেশ্ৱৰী হিমালয় নন্দিনি॥

কাশী পুৰী সদা মন ভায়ী।
সিদ্ধ পীঠ তেহি আপু বনায়ী॥

ভগৱতী প্ৰতিদিন ভিক্ষা দাত্ৰী।
কৃপা প্ৰমোদ সনেহ ৱিধাত্ৰী॥

ৰিপুক্ষয় কাৰিণি জয় জয় অম্বে।
ৱাচা সিদ্ধ কৰি অৱলম্বে॥

গৌৰী উমা শঙ্কৰী কালী।
অন্নপূৰ্ণা জগ প্ৰতিপালী॥

সব জন কী ঈশ্ৱৰী ভগৱতী।
পতিপ্ৰাণা পৰমেশ্ৱৰী সতী॥

তুমনে কঠিন তপস্যা কীনী।
নাৰদ সোং জব শিক্ষা লীনী॥

অন্ন ন নীৰ ন ৱায়ু অহাৰা।
অস্থি মাত্ৰতন ভয়উ তুম্হাৰা॥

পত্ৰ ঘাস কো খাদ্য ন ভায়উ।
উমা নাম তব তুমনে পায়উ॥

তপ বিলোকি ৰিষি সাত পধাৰে।
লগে ডিগাৱন ডিগী ন হাৰে॥

তব তৱ জয় জয় জয় উচ্চাৰেউ।
সপ্তৰিষি নিজ গেহ সিধাৰেউ॥

সুৰ ৱিধি ৱিষ্ণু পাস তব আএ।
ৱৰ দেনে কে ৱচন সুনাএ॥

মাঙ্গে উমা ৱৰ পতি তুম তিনসোং।
চাহত জগ ত্ৰিভুৱন নিধি জিনসোং॥

এৱমস্তু কহি তে দোঊ গএ।
সুফল মনোৰথ তুমনে লএ॥

কৰি ৱিৱাহ শিৱ সোং হে ভামা।
পুনঃ কহাঈ হৰ কী বামা॥

জো পঢ়িহৈ জন যহ চালীসা।
ধন জন সুখ দেইহৈ তেহি ঈসা॥

॥দোহা॥

কূট চন্দ্ৰিকা সুভগ শিৰ, জয়তি জয়তি সুখ খানি।
পাৰ্ৱতী নিজ ভক্ত হিত, ৰহহু সদা ৱৰদানি॥