
Parvati Mata Chalisa
ପାର୍ବତୀ ମାତା ଚାଲିଶା
Parvati MataOdia
ପାର୍ବତୀ ମାତା ଚାଲିଶା, ଦେବୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଥିବା ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଗୀତ, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କର କୃପା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଅଭିନନ୍ଦନ କରିବା। ପାର୍ବତୀ ମାତା, ଶିବଙ୍କର ସାଙ୍ଗୀନୀ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ମାତୃ ରୂପରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଶାନ୍ତି, ସୁଖ, ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଚାଲିଶା ପାଠ କରିବାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିରେ ମାତ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ ଗିରୀ ତନୟେ ଦକ୍ଷଜେ, ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରିୟେ ଗୁଣଖାନି।
ଗଣପତି ଜନନୀ ପାର୍ୱତୀ, ଅମ୍ବେ! ଶକ୍ତି! ଭବାନି॥
॥ଚୌପାଈ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଭେଦ ନ ତୁମ୍ହରୋ ପାବେ।
ପଞ୍ଚ ବଦନ ନିତ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବେ॥
ଷଡ୍ମୁଖ କହି ନ ସକତ ଯଶ ତେରୋ।
ସହସବଦନ ଶ୍ରମ କରତ ଘନେରୋ॥
ତେଊ ପାର ନ ପାବତ ମାତା।
ସ୍ଥିତ ରକ୍ଷା ଲୟ ହିତ ସଜାତା॥
ଅଧର ପ୍ରବାଲ ସଦୃଶ ଅରୁଣାରେ।
ଅତି କମନୀୟ ନୟନ କଜରାରେ॥
ଲଲିତ ଲଲାଟ ବିଲେପିତ କେଶର।
କୁଙ୍କୁମ ଅକ୍ଷତ ଶୋଭା ମନହର॥
କନକ ବସନ କଞ୍ଚୁକୀ ସଜାଏ।
କଟୀ ମେଖଲା ଦିବ୍ୟ ଲହରାଏ॥
କଣ୍ଠ ମଦାର ହାର କୀ ଶୋଭା।
ଜାହି ଦେଖି ସହଜହି ମନ ଲୋଭା॥
ବାଲାରୁଣ ଅନନ୍ତ ଛବି ଧାରୀ।
ଆଭୂଷଣ କୀ ଶୋଭା ପ୍ୟାରୀ॥
ନାନା ରତ୍ନ ଜଟିତ ସିଂହାସନ।
ତାପର ରାଜତି ହରି ଚତୁରାନନ॥
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିକ ପରିବାର ପୂଜିତ।
ଜଗ ମୃଗ ନାଗ ଯକ୍ଷ ରବ କୂଜିତ॥
ଗିର କୈଲାସ ନିବାସିନୀ ଜୟ ଜୟ।
କୋଟିକ ପ୍ରଭା ବିକାସିନ ଜୟ ଜୟ॥
ତ୍ରିଭୁବନ ସକଲ କୁଟୁମ୍ବ ତିହାରୀ।
ଅଣୁ ଅଣୁ ମହଂ ତୁମ୍ହାରୀ ଉଜିୟାରୀ॥
ହୈଂ ମହେଶ ପ୍ରାଣେଶ! ତୁମ୍ହାରେ।
ତ୍ରିଭୁବନ କେ ଜୋ ନିତ ରଖବାରେ॥
ଉନସୋ ପତି ତୁମ ପ୍ରାପ୍ତ କୀନ୍ହ ଜବ।
ସୁକୃତ ପୁରାତନ ଉଦିତ ଭଏ ତବ॥
ବୂଢ଼ା ବୈଲ ସବାରୀ ଜିନକୀ।
ମହିମା କା ଗାବେ କୋଉ ତିନକୀ॥
ସଦା ଶ୍ମଶାନ ବିହାରୀ ଶଙ୍କର।
ଆଭୂଷଣ ହୈଂ ଭୁଜଙ୍ଗ ଭୟଙ୍କର॥
କଣ୍ଠ ହଲାହଲ କୋ ଛବି ଛାୟୀ।
ନୀଲକଣ୍ଠ କୀ ପଦବୀ ପାୟୀ॥
ଦେବ ମଗନ କେ ହିତ ଅସ କୀନ୍ହୋଂ।
ବିଷ ଲୈ ଆପୁ ତିନହି ଅମି ଦୀନ୍ହୋଂ॥
ତାକୀ ତୁମ ପତ୍ନୀ ଛବି ଧାରିଣି।
ଦୂରିତ ବିଦାରିଣୀ ମଙ୍ଗଲ କାରିଣି॥
ଦେଖି ପରମ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ତିହାରୋ।
ତ୍ରିଭୁବନ ଚକିତ ବନାବନ ହାରୋ॥
ଭୟ ଭୀତା ସୋ ମାତା ଗଙ୍ଗା।
ଲଜ୍ଜା ମୟ ହୈ ସଲିଲ ତରଙ୍ଗା॥
ସୌତ ସମାନ ଶମ୍ଭୁ ପହଆୟୀ।
ବିଷ୍ଣୁ ପଦାବ୍ଜ ଛୋଡ଼ି ସୋ ଧାୟୀ॥
ତେହିକୋଂ କମଲ ବଦନ ମୁରଝାୟୋ।
ଲଖି ସତ୍ୱର ଶିବ ଶୀଶ ଚଢ଼ାୟୋ॥
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ କରୀ ବରଦାୟିନୀ।
ଅଭୟ ଭକ୍ତ କର ନିତ ଅନପାୟିନୀ॥
ଅଖିଲ ପାପ ତ୍ରୟତାପ ନିକନ୍ଦିନି।
ମାହେଶ୍ୱରୀ ହିମାଲୟ ନନ୍ଦିନି॥
କାଶୀ ପୁରୀ ସଦା ମନ ଭାୟୀ।
ସିଦ୍ଧ ପୀଠ ତେହି ଆପୁ ବନାୟୀ॥
ଭଗବତୀ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ଦାତ୍ରୀ।
କୃପା ପ୍ରମୋଦ ସନେହ ବିଧାତ୍ରୀ॥
ରିପୁକ୍ଷୟ କାରିଣି ଜୟ ଜୟ ଅମ୍ବେ।
ବାଚା ସିଦ୍ଧ କରି ଅବଲମ୍ବେ॥
ଗୌରୀ ଉମା ଶଙ୍କରୀ କାଲୀ।
ଅନ୍ନପୂର୍ଣା ଜଗ ପ୍ରତିପାଲୀ॥
ସବ ଜନ କୀ ଈଶ୍ୱରୀ ଭଗବତୀ।
ପତିପ୍ରାଣା ପରମେଶ୍ୱରୀ ସତୀ॥
ତୁମନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କୀନୀ।
ନାରଦ ସୋଂ ଜବ ଶିକ୍ଷା ଲୀନୀ॥
ଅନ୍ନ ନ ନୀର ନ ବାୟୁ ଅହାରା।
ଅସ୍ଥି ମାତ୍ରତନ ଭୟଉ ତୁମ୍ହାରା॥
ପତ୍ର ଘାସ କୋ ଖାଦ୍ୟ ନ ଭାୟଉ।
ଉମା ନାମ ତବ ତୁମନେ ପାୟଉ॥
ତପ ବିଲୋକି ରିଷି ସାତ ପଧାରେ।
ଲଗେ ଡିଗାବନ ଡିଗୀ ନ ହାରେ॥
ତବ ତବ ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଉଚ୍ଚାରେଉ।
ସପ୍ତରିଷି ନିଜ ଗେହ ସିଧାରେଉ॥
ସୁର ବିଧି ବିଷ୍ଣୁ ପାସ ତବ ଆଏ।
ବର ଦେନେ କେ ବଚନ ସୁନାଏ॥
ମାଙ୍ଗେ ଉମା ବର ପତି ତୁମ ତିନସୋଂ।
ଚାହତ ଜଗ ତ୍ରିଭୁବନ ନିଧି ଜିନସୋଂ॥
ଏବମସ୍ତୁ କହି ତେ ଦୋଊ ଗଏ।
ସୁଫଲ ମନୋରଥ ତୁମନେ ଲଏ॥
କରି ବିବାହ ଶିବ ସୋଂ ହେ ଭାମା।
ପୁନଃ କହାଈ ହର କୀ ବାମା॥
ଜୋ ପଢ଼ିହୈ ଜନ ଯହ ଚାଲୀସା।
ଧନ ଜନ ସୁଖ ଦେଇହୈ ତେହି ଈସା॥
॥ଦୋହା॥
କୂଟ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ସୁଭଗ ଶିର, ଜୟତି ଜୟତି ସୁଖ ଖାନି।
ପାର୍ୱତୀ ନିଜ ଭକ୍ତ ହିତ, ରହହୁ ସଦା ବରଦାନି॥
ଜୟ ଗିରୀ ତନୟେ ଦକ୍ଷଜେ, ଶମ୍ଭୁ ପ୍ରିୟେ ଗୁଣଖାନି।
ଗଣପତି ଜନନୀ ପାର୍ୱତୀ, ଅମ୍ବେ! ଶକ୍ତି! ଭବାନି॥
॥ଚୌପାଈ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଭେଦ ନ ତୁମ୍ହରୋ ପାବେ।
ପଞ୍ଚ ବଦନ ନିତ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବେ॥
ଷଡ୍ମୁଖ କହି ନ ସକତ ଯଶ ତେରୋ।
ସହସବଦନ ଶ୍ରମ କରତ ଘନେରୋ॥
ତେଊ ପାର ନ ପାବତ ମାତା।
ସ୍ଥିତ ରକ୍ଷା ଲୟ ହିତ ସଜାତା॥
ଅଧର ପ୍ରବାଲ ସଦୃଶ ଅରୁଣାରେ।
ଅତି କମନୀୟ ନୟନ କଜରାରେ॥
ଲଲିତ ଲଲାଟ ବିଲେପିତ କେଶର।
କୁଙ୍କୁମ ଅକ୍ଷତ ଶୋଭା ମନହର॥
କନକ ବସନ କଞ୍ଚୁକୀ ସଜାଏ।
କଟୀ ମେଖଲା ଦିବ୍ୟ ଲହରାଏ॥
କଣ୍ଠ ମଦାର ହାର କୀ ଶୋଭା।
ଜାହି ଦେଖି ସହଜହି ମନ ଲୋଭା॥
ବାଲାରୁଣ ଅନନ୍ତ ଛବି ଧାରୀ।
ଆଭୂଷଣ କୀ ଶୋଭା ପ୍ୟାରୀ॥
ନାନା ରତ୍ନ ଜଟିତ ସିଂହାସନ।
ତାପର ରାଜତି ହରି ଚତୁରାନନ॥
ଇନ୍ଦ୍ରାଦିକ ପରିବାର ପୂଜିତ।
ଜଗ ମୃଗ ନାଗ ଯକ୍ଷ ରବ କୂଜିତ॥
ଗିର କୈଲାସ ନିବାସିନୀ ଜୟ ଜୟ।
କୋଟିକ ପ୍ରଭା ବିକାସିନ ଜୟ ଜୟ॥
ତ୍ରିଭୁବନ ସକଲ କୁଟୁମ୍ବ ତିହାରୀ।
ଅଣୁ ଅଣୁ ମହଂ ତୁମ୍ହାରୀ ଉଜିୟାରୀ॥
ହୈଂ ମହେଶ ପ୍ରାଣେଶ! ତୁମ୍ହାରେ।
ତ୍ରିଭୁବନ କେ ଜୋ ନିତ ରଖବାରେ॥
ଉନସୋ ପତି ତୁମ ପ୍ରାପ୍ତ କୀନ୍ହ ଜବ।
ସୁକୃତ ପୁରାତନ ଉଦିତ ଭଏ ତବ॥
ବୂଢ଼ା ବୈଲ ସବାରୀ ଜିନକୀ।
ମହିମା କା ଗାବେ କୋଉ ତିନକୀ॥
ସଦା ଶ୍ମଶାନ ବିହାରୀ ଶଙ୍କର।
ଆଭୂଷଣ ହୈଂ ଭୁଜଙ୍ଗ ଭୟଙ୍କର॥
କଣ୍ଠ ହଲାହଲ କୋ ଛବି ଛାୟୀ।
ନୀଲକଣ୍ଠ କୀ ପଦବୀ ପାୟୀ॥
ଦେବ ମଗନ କେ ହିତ ଅସ କୀନ୍ହୋଂ।
ବିଷ ଲୈ ଆପୁ ତିନହି ଅମି ଦୀନ୍ହୋଂ॥
ତାକୀ ତୁମ ପତ୍ନୀ ଛବି ଧାରିଣି।
ଦୂରିତ ବିଦାରିଣୀ ମଙ୍ଗଲ କାରିଣି॥
ଦେଖି ପରମ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ତିହାରୋ।
ତ୍ରିଭୁବନ ଚକିତ ବନାବନ ହାରୋ॥
ଭୟ ଭୀତା ସୋ ମାତା ଗଙ୍ଗା।
ଲଜ୍ଜା ମୟ ହୈ ସଲିଲ ତରଙ୍ଗା॥
ସୌତ ସମାନ ଶମ୍ଭୁ ପହଆୟୀ।
ବିଷ୍ଣୁ ପଦାବ୍ଜ ଛୋଡ଼ି ସୋ ଧାୟୀ॥
ତେହିକୋଂ କମଲ ବଦନ ମୁରଝାୟୋ।
ଲଖି ସତ୍ୱର ଶିବ ଶୀଶ ଚଢ଼ାୟୋ॥
ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ କରୀ ବରଦାୟିନୀ।
ଅଭୟ ଭକ୍ତ କର ନିତ ଅନପାୟିନୀ॥
ଅଖିଲ ପାପ ତ୍ରୟତାପ ନିକନ୍ଦିନି।
ମାହେଶ୍ୱରୀ ହିମାଲୟ ନନ୍ଦିନି॥
କାଶୀ ପୁରୀ ସଦା ମନ ଭାୟୀ।
ସିଦ୍ଧ ପୀଠ ତେହି ଆପୁ ବନାୟୀ॥
ଭଗବତୀ ପ୍ରତିଦିନ ଭିକ୍ଷା ଦାତ୍ରୀ।
କୃପା ପ୍ରମୋଦ ସନେହ ବିଧାତ୍ରୀ॥
ରିପୁକ୍ଷୟ କାରିଣି ଜୟ ଜୟ ଅମ୍ବେ।
ବାଚା ସିଦ୍ଧ କରି ଅବଲମ୍ବେ॥
ଗୌରୀ ଉମା ଶଙ୍କରୀ କାଲୀ।
ଅନ୍ନପୂର୍ଣା ଜଗ ପ୍ରତିପାଲୀ॥
ସବ ଜନ କୀ ଈଶ୍ୱରୀ ଭଗବତୀ।
ପତିପ୍ରାଣା ପରମେଶ୍ୱରୀ ସତୀ॥
ତୁମନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କୀନୀ।
ନାରଦ ସୋଂ ଜବ ଶିକ୍ଷା ଲୀନୀ॥
ଅନ୍ନ ନ ନୀର ନ ବାୟୁ ଅହାରା।
ଅସ୍ଥି ମାତ୍ରତନ ଭୟଉ ତୁମ୍ହାରା॥
ପତ୍ର ଘାସ କୋ ଖାଦ୍ୟ ନ ଭାୟଉ।
ଉମା ନାମ ତବ ତୁମନେ ପାୟଉ॥
ତପ ବିଲୋକି ରିଷି ସାତ ପଧାରେ।
ଲଗେ ଡିଗାବନ ଡିଗୀ ନ ହାରେ॥
ତବ ତବ ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଉଚ୍ଚାରେଉ।
ସପ୍ତରିଷି ନିଜ ଗେହ ସିଧାରେଉ॥
ସୁର ବିଧି ବିଷ୍ଣୁ ପାସ ତବ ଆଏ।
ବର ଦେନେ କେ ବଚନ ସୁନାଏ॥
ମାଙ୍ଗେ ଉମା ବର ପତି ତୁମ ତିନସୋଂ।
ଚାହତ ଜଗ ତ୍ରିଭୁବନ ନିଧି ଜିନସୋଂ॥
ଏବମସ୍ତୁ କହି ତେ ଦୋଊ ଗଏ।
ସୁଫଲ ମନୋରଥ ତୁମନେ ଲଏ॥
କରି ବିବାହ ଶିବ ସୋଂ ହେ ଭାମା।
ପୁନଃ କହାଈ ହର କୀ ବାମା॥
ଜୋ ପଢ଼ିହୈ ଜନ ଯହ ଚାଲୀସା।
ଧନ ଜନ ସୁଖ ଦେଇହୈ ତେହି ଈସା॥
॥ଦୋହା॥
କୂଟ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ସୁଭଗ ଶିର, ଜୟତି ଜୟତି ସୁଖ ଖାନି।
ପାର୍ୱତୀ ନିଜ ଭକ୍ତ ହିତ, ରହହୁ ସଦା ବରଦାନି॥