Santoshi Mata Chalisa
সন্তোষী মাতা চালীসা
সন্তোষী মাতা চালীসা হৈছে সন্তোষী মাতাৰ অৰ্থাৎ সুখ, শান্তি আৰু সন্তুষ্টিৰ দেবীলৈ নিবেদিত এক পূজনীয় গান। সন্তোষী মাতা হৈছে ভক্তসকলৰ সকল দুখ, দাৰিদ্ৰ্য আৰু মনোকষ্ট দূৰ কৰি তেওঁলোকক শান্তি আৰু সুখৰ দিশে আগবঢ়োৱা শক্তি। এই চালীসা গাইলে ভক্তসকলৰ মাজত ভৱিষ্যত শুভ হোৱাৰ আশা, মানসিক শান্তি আৰু আত্মবিশ্বাস বৃদ্ধি পায়। সন্তোষী মাতা চালীসা পঢ়াৰ দ্বাৰা ভক্তসকলে বহুতো উপকাৰ লাভ কৰে। মানসিক চাপ আৰু উদ্বেগ কমানোর লগতে, এটি আত্মিক তৃপ্তি আৰু সুখৰ অনুভৱ দান কৰে। নিয়মিত চালীসা পঢ়িলে সংসাৰিক কষ্ট আৰু সমস্যা সমাধানৰ বাবে এক শক্তিশালী মাধ্যম হিচাপে কাম কৰে, আৰু ভক্তসকলৰ মাজত সন্তোষী মাতাৰ প্ৰতি এক গভীৰ আস্থা আৰু বিশ্বাস গঢ়ি তোলে। এই চালীসা সাধাৰণতে সোমবাৰ আৰু শুক্ৰবাৰে পঢ়া হয়, বিশেষকৈ পূৰ্ণিমাৰ দিনত। সূৰ্যোদয়ৰ আগৰে পৰা নৈমিত্তিক ধ্যান আৰু স্তোত্র পঢ়াৰ সময়ত এই চালীসা প
শ্ৰী গণপতি পদ নায় সিৰ, ধৰি হিয় শাৰদা ধ্যান।
সন্তোষী মাং কী কৰুঁ, কীৰতি সকল বখান॥
॥চৌপাঈ॥
জয় সন্তোষী মাং জগ জননী।
খল মতি দুষ্ট দৈত্য দল হননী॥
গণপতি দেৱ তুম্হাৰে তাতা।
ৰিদ্ধি সিদ্ধি কহলাৱহং মাতা॥
মাতা-পিতা কী ৰহৌ দুলাৰী।
কীৰতি কেহি ৱিধি কহুং তুম্হাৰী॥
ক্ৰীট মুকুট সিৰ অনুপম ভাৰী।
কানন কুণ্ডল কো ছৱি ন্যাৰী॥
সোহত অঙ্গ ছটা ছৱি প্যাৰী।
সুন্দৰ চীৰ সুনহৰী ধাৰী॥
আপ চতুৰ্ভুজ সুঘড় ৱিশালা।
ধাৰণ কৰহু গলে ৱন মালা॥
নিকট হৈ গৌ অমিত দুলাৰী।
কৰহু ময়ূৰ আপ অসৱাৰী॥
জানত সবহী আপ প্ৰভুতাঈ।
সুৰ নৰ মুনি সব কৰহিং বড়াঈ॥
তুম্হৰে দৰশ কৰত ক্ষণ মাঈ।
দুখ দৰিদ্ৰ সব জায় নসাঈ॥
ৱেদ পুৰাণ ৰহে যশ গাঈ।
কৰহু ভক্ত কী আপ সহাঈ॥
ব্ৰহ্মা ঢিঙ্গ সৰস্ৱতী কহাঈ।
লক্ষ্মী ৰূপ ৱিষ্ণু ঢিঙ্গ আঈ॥
শিৱ ঢিঙ্গ গিৰজা ৰূপ বিৰাজী।
মহিমা তীনোং লোক মেং গাজী॥
শক্তি ৰূপ প্ৰগটী জন জানী।
ৰুদ্ৰ ৰূপ ভঈ মাত ভৱানী॥
দুষ্টদলন হিত প্ৰগটী কালী।
জগমগ জ্যোতি প্ৰচণ্ড নিৰালী॥
চণ্ড মুণ্ড মহিষাসুৰ মাৰে।
শুম্ভ নিশুম্ভ অসুৰ হনি ডাৰে॥
মহিমা ৱেদ পুৰনান বৰনী।
নিজ ভক্তন কে সঙ্কট হৰনী॥
ৰূপ শাৰদা হংস মোহিনী।
নিৰঙ্কাৰ সাকাৰ দাহিনী॥
প্ৰগটাঈ চহুন্দিশ নিজ মায়া।
কণ কণ মেং হৈ তেজ সমায়া॥
পৃথ্ৱী সূৰ্য চন্দ্ৰ অৰু তাৰে।
তৱ ইঙ্গিত ক্ৰম বদ্ধ হৈং সাৰে॥
পালন পোষণ তুমহীং কৰতা।
ক্ষণ ভঙ্গুৰ মেং প্ৰাণ হৰতা॥
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু তুম্হেং নিত ধ্যাৱৈং।
শেষ মহেশ সদা মন লাৱে॥
মনোকমনা পূৰণ কৰনী।
পাপ কাটনী ভৱ ভয় তৰনী॥
চিত্ত লগায় তুম্হেং জো ধ্যাতা।
সো নৰ সুখ সম্পত্তি হৈ পাতা॥
বন্ধ্যা নাৰি তুমহিং জো ধ্যাৱৈং।
পুত্ৰ পুষ্প লতা সম ৱহ পাৱৈং॥
পতি ৱিয়োগী অতি ৱ্যাকুলনাৰী।
তুম ৱিয়োগ অতি ৱ্যাকুলয়াৰী॥
কন্যা জো কোই তুমকো ধ্যাৱৈ।
অপনা মন ৱাঞ্ছিত ৱৰ পাৱৈ॥
শীলৱান গুণৱান হো মৈয়া।
অপনে জন কী নাৱ খিৱৈয়া॥
ৱিধি পূৰ্ৱক ৱ্ৰত জো কোঈ কৰহীং।
তাহি অমিত সুখ সম্পত্তি ভৰহীং॥
গুড় ঔৰ চনা ভোগ তোহি ভাৱৈ।
সেৱা কৰৈ সো আনন্দ পাৱৈ॥
শ্ৰদ্ধা যুক্ত ধ্যান জো ধৰহীং।
সো নৰ নিশ্চয় ভৱ সোং তৰহীং॥
উদ্যাপন জো কৰহি তুম্হাৰা।
তাকো সহজ কৰহু নিস্তাৰা॥
নাৰি সুহাগিন ৱ্ৰত জো কৰতী।
সুখ সম্পত্তি সোং গোদী ভৰতী॥
জো সুমিৰত জৈসী মন ভাৱা।
সো নৰ ৱৈসো হী ফল পাৱা॥
সাত শুক্ৰ জো ৱ্ৰত মন ধাৰে।
তাকে পূৰ্ণ মনোৰথ সাৰে॥
সেৱা কৰহি ভক্তি যুত জোঈ।
তাকো দূৰ দৰিদ্ৰ দুখ হোঈ॥
জো জন শৰণ মাতা তেৰী আৱৈ।
তাকে ক্ষণ মেং কাজ বনাৱৈ॥
জয় জয় জয় অম্বে কল্যানী।
কৃপা কৰৌ মোৰী মহাৰানী॥
জো কোঈ পঢ়ৈ মাত চালীসা।
তাপে কৰহিং কৃপা জগদীশা॥
নিত প্ৰতি পাঠ কৰৈ ইক বাৰা।
সো নৰ ৰহৈ তুম্হাৰা প্যাৰা॥
নাম লেত ব্যাধা সব ভাগে।
ৰোগ দোষ কবহূঁ নহীং লাগে॥
॥দোহা॥
সন্তোষী মাঁ কে সদা, বন্দহুঁ পগ নিশ ৱাস।
পূৰ্ণ মনোৰথ হোং সকল, মাত হৰৌ ভৱ ত্ৰাস॥