
Santoshi Mata Chalisa
ସନ୍ତୋଷୀ ମାତା ଚାଲିସା
Shree Santoshi MataOdia
ସନ୍ତୋଷୀ ମାତା ଚାଲିସା, ଯାହା ସନ୍ତୋଷୀ ମାତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ଏହା ଭକ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମାର ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ, ଓ ଆଶାର ପ୍ରତିକ। ସନ୍ତୋଷୀ ମାତା, ଯେଉଁଥିରେ ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଦେବୀ, ସେଉଁଥିରେ ଭକ୍ତିର ମାର୍ଗରେ ପାଇଁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଚାଲିସା ପଢିଲେ, ଭକ୍ତଙ୍କର ମନ ଓ ଶରୀରରେ ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ସୁସ୍ଥତା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ଏହା ମାନସିକ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଶ୍ରୀ ଗଣପତି ପଦ ନାୟ ସିର, ଧରି ହିୟ ଶାରଦା ଧ୍ୟାନ।
ସନ୍ତୋଷୀ ମାଂ କୀ କରୁଁ, କୀରତି ସକଲ ବଖାନ॥
॥ଚୌପାଈ॥
ଜୟ ସନ୍ତୋଷୀ ମାଂ ଜଗ ଜନନୀ।
ଖଲ ମତି ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ ଦଲ ହନନୀ॥
ଗଣପତି ଦେବ ତୁମ୍ହାରେ ତାତା।
ରିଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି କହଲାବହଂ ମାତା॥
ମାତା-ପିତା କୀ ରହୌ ଦୁଲାରୀ।
କୀରତି କେହି ବିଧି କହୁଂ ତୁମ୍ହାରୀ॥
କ୍ରୀଟ ମୁକୁଟ ସିର ଅନୁପମ ଭାରୀ।
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ କୋ ଛବି ନ୍ୟାରୀ॥
ସୋହତ ଅଙ୍ଗ ଛଟା ଛବି ପ୍ୟାରୀ।
ସୁନ୍ଦର ଚୀର ସୁନହରୀ ଧାରୀ॥
ଆପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ସୁଘଡ଼ ବିଶାଲା।
ଧାରଣ କରହୁ ଗଲେ ବନ ମାଲା॥
ନିକଟ ହୈ ଗୌ ଅମିତ ଦୁଲାରୀ।
କରହୁ ମୟୂର ଆପ ଅସବାରୀ॥
ଜାନତ ସବହୀ ଆପ ପ୍ରଭୁତାଈ।
ସୁର ନର ମୁନି ସବ କରହିଂ ବଡ଼ାଈ॥
ତୁମ୍ହରେ ଦରଶ କରତ କ୍ଷଣ ମାଈ।
ଦୁଖ ଦରିଦ୍ର ସବ ଜାୟ ନସାଈ॥
ବେଦ ପୁରାଣ ରହେ ଯଶ ଗାଈ।
କରହୁ ଭକ୍ତ କୀ ଆପ ସହାଈ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଢିଙ୍ଗ ସରସ୍ୱତୀ କହାଈ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ବିଷ୍ଣୁ ଢିଙ୍ଗ ଆଈ॥
ଶିବ ଢିଙ୍ଗ ଗିରଜା ରୂପ ବିରାଜୀ।
ମହିମା ତୀନୋଂ ଲୋକ ମେଂ ଗାଜୀ॥
ଶକ୍ତି ରୂପ ପ୍ରଗଟୀ ଜନ ଜାନୀ।
ରୁଦ୍ର ରୂପ ଭଈ ମାତ ଭବାନୀ॥
ଦୁଷ୍ଟଦଲନ ହିତ ପ୍ରଗଟୀ କାଲୀ।
ଜଗମଗ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନିରାଲୀ॥
ଚଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ମହିଷାସୁର ମାରେ।
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଅସୁର ହନି ଡାରେ॥
ମହିମା ବେଦ ପୁରନାନ ବରନୀ।
ନିଜ ଭକ୍ତନ କେ ସଙ୍କଟ ହରନୀ॥
ରୂପ ଶାରଦା ହଂସ ମୋହିନୀ।
ନିରଙ୍କାର ସାକାର ଦାହିନୀ॥
ପ୍ରଗଟାଈ ଚହୁନ୍ଦିଶ ନିଜ ମାୟା।
କଣ କଣ ମେଂ ହୈ ତେଜ ସମାୟା॥
ପୃଥ୍ୱୀ ସୂର୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଅରୁ ତାରେ।
ତବ ଇଙ୍ଗିତ କ୍ରମ ବଦ୍ଧ ହୈଂ ସାରେ॥
ପାଲନ ପୋଷଣ ତୁମହୀଂ କରତା।
କ୍ଷଣ ଭଙ୍ଗୁର ମେଂ ପ୍ରାଣ ହରତା॥
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେଂ ନିତ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ଶେଷ ମହେଶ ସଦା ମନ ଲାବେ॥
ମନୋକମନା ପୂରଣ କରନୀ।
ପାପ କାଟନୀ ଭବ ଭୟ ତରନୀ॥
ଚିତ୍ତ ଲଗାୟ ତୁମ୍ହେଂ ଜୋ ଧ୍ୟାତା।
ସୋ ନର ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ହୈ ପାତା॥
ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରି ତୁମହିଂ ଜୋ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ପୁତ୍ର ପୁଷ୍ପ ଲତା ସମ ବହ ପାବୈଂ॥
ପତି ବିୟୋଗୀ ଅତି ବ୍ୟାକୁଲନାରୀ।
ତୁମ ବିୟୋଗ ଅତି ବ୍ୟାକୁଲୟାରୀ॥
କନ୍ୟା ଜୋ କୋଇ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈ।
ଅପନା ମନ ବାଞ୍ଛିତ ବର ପାବୈ॥
ଶୀଲବାନ ଗୁଣବାନ ହୋ ମୈୟା।
ଅପନେ ଜନ କୀ ନାବ ଖିବୈୟା॥
ବିଧି ପୂର୍ୱକ ବ୍ରତ ଜୋ କୋଈ କରହୀଂ।
ତାହି ଅମିତ ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ଭରହୀଂ॥
ଗୁଡ଼ ଔର ଚନା ଭୋଗ ତୋହି ଭାବୈ।
ସେବା କରୈ ସୋ ଆନନ୍ଦ ପାବୈ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଯୁକ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଜୋ ଧରହୀଂ।
ସୋ ନର ନିଶ୍ଚୟ ଭବ ସୋଂ ତରହୀଂ॥
ଉଦ୍ୟାପନ ଜୋ କରହି ତୁମ୍ହାରା।
ତାକୋ ସହଜ କରହୁ ନିସ୍ତାରା॥
ନାରି ସୁହାଗିନ ବ୍ରତ ଜୋ କରତୀ।
ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ସୋଂ ଗୋଦୀ ଭରତୀ॥
ଜୋ ସୁମିରତ ଜୈସୀ ମନ ଭାବା।
ସୋ ନର ବୈସୋ ହୀ ଫଲ ପାବା॥
ସାତ ଶୁକ୍ର ଜୋ ବ୍ରତ ମନ ଧାରେ।
ତାକେ ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ସାରେ॥
ସେବା କରହି ଭକ୍ତି ଯୁତ ଜୋଈ।
ତାକୋ ଦୂର ଦରିଦ୍ର ଦୁଖ ହୋଈ॥
ଜୋ ଜନ ଶରଣ ମାତା ତେରୀ ଆବୈ।
ତାକେ କ୍ଷଣ ମେଂ କାଜ ବନାବୈ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଅମ୍ବେ କଲ୍ୟାନୀ।
କୃପା କରୌ ମୋରୀ ମହାରାନୀ॥
ଜୋ କୋଈ ପଢ଼ୈ ମାତ ଚାଲୀସା।
ତାପେ କରହିଂ କୃପା ଜଗଦୀଶା॥
ନିତ ପ୍ରତି ପାଠ କରୈ ଇକ ବାରା।
ସୋ ନର ରହୈ ତୁମ୍ହାରା ପ୍ୟାରା॥
ନାମ ଲେତ ବ୍ୟାଧା ସବ ଭାଗେ।
ରୋଗ ଦୋଷ କବହୂଁ ନହୀଂ ଲାଗେ॥
॥ଦୋହା॥
ସନ୍ତୋଷୀ ମାଁ କେ ସଦା, ବନ୍ଦହୁଁ ପଗ ନିଶ ବାସ।
ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ହୋଂ ସକଲ, ମାତ ହରୌ ଭବ ତ୍ରାସ॥
ଶ୍ରୀ ଗଣପତି ପଦ ନାୟ ସିର, ଧରି ହିୟ ଶାରଦା ଧ୍ୟାନ।
ସନ୍ତୋଷୀ ମାଂ କୀ କରୁଁ, କୀରତି ସକଲ ବଖାନ॥
॥ଚୌପାଈ॥
ଜୟ ସନ୍ତୋଷୀ ମାଂ ଜଗ ଜନନୀ।
ଖଲ ମତି ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟ ଦଲ ହନନୀ॥
ଗଣପତି ଦେବ ତୁମ୍ହାରେ ତାତା।
ରିଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି କହଲାବହଂ ମାତା॥
ମାତା-ପିତା କୀ ରହୌ ଦୁଲାରୀ।
କୀରତି କେହି ବିଧି କହୁଂ ତୁମ୍ହାରୀ॥
କ୍ରୀଟ ମୁକୁଟ ସିର ଅନୁପମ ଭାରୀ।
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ କୋ ଛବି ନ୍ୟାରୀ॥
ସୋହତ ଅଙ୍ଗ ଛଟା ଛବି ପ୍ୟାରୀ।
ସୁନ୍ଦର ଚୀର ସୁନହରୀ ଧାରୀ॥
ଆପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ସୁଘଡ଼ ବିଶାଲା।
ଧାରଣ କରହୁ ଗଲେ ବନ ମାଲା॥
ନିକଟ ହୈ ଗୌ ଅମିତ ଦୁଲାରୀ।
କରହୁ ମୟୂର ଆପ ଅସବାରୀ॥
ଜାନତ ସବହୀ ଆପ ପ୍ରଭୁତାଈ।
ସୁର ନର ମୁନି ସବ କରହିଂ ବଡ଼ାଈ॥
ତୁମ୍ହରେ ଦରଶ କରତ କ୍ଷଣ ମାଈ।
ଦୁଖ ଦରିଦ୍ର ସବ ଜାୟ ନସାଈ॥
ବେଦ ପୁରାଣ ରହେ ଯଶ ଗାଈ।
କରହୁ ଭକ୍ତ କୀ ଆପ ସହାଈ॥
ବ୍ରହ୍ମା ଢିଙ୍ଗ ସରସ୍ୱତୀ କହାଈ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ବିଷ୍ଣୁ ଢିଙ୍ଗ ଆଈ॥
ଶିବ ଢିଙ୍ଗ ଗିରଜା ରୂପ ବିରାଜୀ।
ମହିମା ତୀନୋଂ ଲୋକ ମେଂ ଗାଜୀ॥
ଶକ୍ତି ରୂପ ପ୍ରଗଟୀ ଜନ ଜାନୀ।
ରୁଦ୍ର ରୂପ ଭଈ ମାତ ଭବାନୀ॥
ଦୁଷ୍ଟଦଲନ ହିତ ପ୍ରଗଟୀ କାଲୀ।
ଜଗମଗ ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ନିରାଲୀ॥
ଚଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ମହିଷାସୁର ମାରେ।
ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ ଅସୁର ହନି ଡାରେ॥
ମହିମା ବେଦ ପୁରନାନ ବରନୀ।
ନିଜ ଭକ୍ତନ କେ ସଙ୍କଟ ହରନୀ॥
ରୂପ ଶାରଦା ହଂସ ମୋହିନୀ।
ନିରଙ୍କାର ସାକାର ଦାହିନୀ॥
ପ୍ରଗଟାଈ ଚହୁନ୍ଦିଶ ନିଜ ମାୟା।
କଣ କଣ ମେଂ ହୈ ତେଜ ସମାୟା॥
ପୃଥ୍ୱୀ ସୂର୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଅରୁ ତାରେ।
ତବ ଇଙ୍ଗିତ କ୍ରମ ବଦ୍ଧ ହୈଂ ସାରେ॥
ପାଲନ ପୋଷଣ ତୁମହୀଂ କରତା।
କ୍ଷଣ ଭଙ୍ଗୁର ମେଂ ପ୍ରାଣ ହରତା॥
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ତୁମ୍ହେଂ ନିତ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ଶେଷ ମହେଶ ସଦା ମନ ଲାବେ॥
ମନୋକମନା ପୂରଣ କରନୀ।
ପାପ କାଟନୀ ଭବ ଭୟ ତରନୀ॥
ଚିତ୍ତ ଲଗାୟ ତୁମ୍ହେଂ ଜୋ ଧ୍ୟାତା।
ସୋ ନର ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ହୈ ପାତା॥
ବନ୍ଧ୍ୟା ନାରି ତୁମହିଂ ଜୋ ଧ୍ୟାବୈଂ।
ପୁତ୍ର ପୁଷ୍ପ ଲତା ସମ ବହ ପାବୈଂ॥
ପତି ବିୟୋଗୀ ଅତି ବ୍ୟାକୁଲନାରୀ।
ତୁମ ବିୟୋଗ ଅତି ବ୍ୟାକୁଲୟାରୀ॥
କନ୍ୟା ଜୋ କୋଇ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବୈ।
ଅପନା ମନ ବାଞ୍ଛିତ ବର ପାବୈ॥
ଶୀଲବାନ ଗୁଣବାନ ହୋ ମୈୟା।
ଅପନେ ଜନ କୀ ନାବ ଖିବୈୟା॥
ବିଧି ପୂର୍ୱକ ବ୍ରତ ଜୋ କୋଈ କରହୀଂ।
ତାହି ଅମିତ ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ଭରହୀଂ॥
ଗୁଡ଼ ଔର ଚନା ଭୋଗ ତୋହି ଭାବୈ।
ସେବା କରୈ ସୋ ଆନନ୍ଦ ପାବୈ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଯୁକ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଜୋ ଧରହୀଂ।
ସୋ ନର ନିଶ୍ଚୟ ଭବ ସୋଂ ତରହୀଂ॥
ଉଦ୍ୟାପନ ଜୋ କରହି ତୁମ୍ହାରା।
ତାକୋ ସହଜ କରହୁ ନିସ୍ତାରା॥
ନାରି ସୁହାଗିନ ବ୍ରତ ଜୋ କରତୀ।
ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ସୋଂ ଗୋଦୀ ଭରତୀ॥
ଜୋ ସୁମିରତ ଜୈସୀ ମନ ଭାବା।
ସୋ ନର ବୈସୋ ହୀ ଫଲ ପାବା॥
ସାତ ଶୁକ୍ର ଜୋ ବ୍ରତ ମନ ଧାରେ।
ତାକେ ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ସାରେ॥
ସେବା କରହି ଭକ୍ତି ଯୁତ ଜୋଈ।
ତାକୋ ଦୂର ଦରିଦ୍ର ଦୁଖ ହୋଈ॥
ଜୋ ଜନ ଶରଣ ମାତା ତେରୀ ଆବୈ।
ତାକେ କ୍ଷଣ ମେଂ କାଜ ବନାବୈ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଅମ୍ବେ କଲ୍ୟାନୀ।
କୃପା କରୌ ମୋରୀ ମହାରାନୀ॥
ଜୋ କୋଈ ପଢ଼ୈ ମାତ ଚାଲୀସା।
ତାପେ କରହିଂ କୃପା ଜଗଦୀଶା॥
ନିତ ପ୍ରତି ପାଠ କରୈ ଇକ ବାରା।
ସୋ ନର ରହୈ ତୁମ୍ହାରା ପ୍ୟାରା॥
ନାମ ଲେତ ବ୍ୟାଧା ସବ ଭାଗେ।
ରୋଗ ଦୋଷ କବହୂଁ ନହୀଂ ଲାଗେ॥
॥ଦୋହା॥
ସନ୍ତୋଷୀ ମାଁ କେ ସଦା, ବନ୍ଦହୁଁ ପଗ ନିଶ ବାସ।
ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ହୋଂ ସକଲ, ମାତ ହରୌ ଭବ ତ୍ରାସ॥