Shakambhari Mata Chalisa

॥ দোহা ॥

বন্দউ মাঁ শাকম্ভৰী, চৰণগুৰু কা ধৰকৰ ধ্যান।
শাকম্ভৰী মাঁ চালীসা কা, কৰে প্ৰখ্যান॥

আনন্দময়ী জগদম্বিকা, অনন্ত ৰূপ ভণ্ডাৰ।
মাঁ শাকম্ভৰী কী কৃপা, বনী ৰহে হৰ বাৰ॥

॥ চৌপাঈ ॥

শাকম্ভৰী মাঁ অতি সুখকাৰী।
পূৰ্ণ ব্ৰহ্ম সদা দুঃখ হাৰী॥

কাৰণ কৰণ জগত কী দাতা।
আনন্দ চেতন ৱিশ্ৱ ৱিধাতা॥

অমৰ জোত হৈ মাত তুম্হাৰী।
তুম হী সদা ভগতন হিতকাৰী॥

মহিমা অমিত অথাহ অৰ্পণা।
ব্ৰহ্ম হৰি হৰ মাত অৰ্পণা॥

জ্ঞান ৰাশি হো দীন দয়ালী।
শৰণাগত ঘৰ ভৰতী খুশহালী॥

নাৰায়ণী তুম ব্ৰহ্ম প্ৰকাশী।
জল-থল-নভ হো অৱিনাশী॥

কমল কান্তিময় শান্তি অনপা।
জোত মন মৰ্যাদা জোত স্ৱৰুপা॥

জব জব ভক্তোং নে হৈ ধ্যাঈ।
জোত অপনী প্ৰকট হো আঈ॥

প্যাৰী বহন কে সঙ্গ ৱিৰাজে।
মাত শতাক্ষি সঙ্গ হী সাজে॥

ভীম ভয়ঙ্কৰ ৰূপ কৰালী।
তীসৰী বহন কী জোত নিৰালী॥

চৌথী বহিন ভ্ৰামৰী তেৰী।
অদ্ভুত চঞ্চল চিত্ত চিতেৰী॥

সম্মুখ ভৈৰৱ ৱীৰ খড়া হৈ।
দানৱ দল সে খূব লড়া হৈ॥

শিৱ শঙ্কৰ প্ৰভু ভোলে ভণ্ডাৰী।
সদা শাকম্ভৰী মাঁ কা চেৰা॥

হাথ ধ্ৱজা হনুমান ৱিৰাজে।
যুদ্ধ ভূমি মেং মাঁ সঙ্গ সাজে॥

কাল ৰাত্ৰি ধাৰে কৰালী।
বহিন মাত কী অতি ৱিকৰালী॥

দশ ৱিদ্যা নৱ দুৰ্গা আদি।
ধ্যাতে তুম্হেং পৰমাৰ্থ ৱাদি॥

অষ্ট সিদ্ধি গণপতি জী দাতা।
বাল ৰূপ শৰণাগত মাতা॥

মাঁ ভণ্ডাৰে কে ৰখৱাৰী।
প্ৰথম পূজনে কে অধিকাৰী॥

জগ কী এক ভ্ৰমণ কী কাৰণ।
শিৱ শক্তি হো দুষ্ট ৱিদাৰণ॥

ভূৰা দেৱ লৌকড়া দূজা।
জিসকী হোতী পহলী পূজা॥

বলী বজৰঙ্গী তেৰা চেৰা।
চলে সঙ্গ যশ গাতা তেৰা॥

পাঁচ কোস কী খোল তুম্হাৰী।
তেৰী লীলা অতি ৱিস্তাৰী॥

ৰক্ত দন্তিকা তুম্হীং বনী হো।
ৰক্ত পান কৰ অসুৰ হনী হো॥

ৰক্ত বীজ কা নাশ কিয়া থা।
ছিন্ন মস্তিকা ৰূপ লিয়া থা॥

সিদ্ধ যোগিনী সহস্যা ৰাজে।
সাত কুণ্ড মেং আপ ৱিৰাজে॥

ৰূপ মৰাল কা তুমনে ধাৰা।
ভোজন দে দে জন জন তাৰা॥

শোক পাত সে মুনি জন তাৰে।
শোক পাত জন দুঃখ নিৱাৰে॥

ভদ্ৰ কালী কমলেশ্ৱৰ আঈ।
কান্ত শিৱা ভগতন সুখদাঈ॥

ভোগ ভণ্ডাৰা হলৱা পূৰী।
ধ্ৱজা নাৰিয়ল তিলক সিন্দুৰী॥

লাল চুনৰী লগতী প্যাৰী।
যে হী ভেণ্ট লে দুঃখ নিৱাৰী॥

অন্ধে কো তুম নয়ন দিখাতী।
কোঢ়ী কায়া সফল বনাতী॥

বাঁঝন কে ঘৰ বাল খিলাতী।
নিৰ্ধন কো ধন খূব দিলাতী॥

সুখ দে দে ভগত কো তাৰে।
সাধু সজ্জন কাজ সংৱাৰে॥

ভূমণ্ডল সে জোত প্ৰকাশী।
শাকম্ভৰী মাঁ দুঃখ কী নাশী॥

মধুৰ মধুৰ মুস্কান তুম্হাৰী।
জন্ম জন্ম পহচান হমাৰী॥

চৰণ কমল তেৰে বলিহাৰী।
জৈ জৈ জৈ জগ জননী তুম্হাৰী॥

কান্তা চালীসা অতি সুখকাৰী।
সঙ্কট দুঃখ দুৱিধা সব টাৰী॥

জো কোঈ জন চালীসা গাৱে।
মাত কৃপা অতি সুখ পাৱে॥

কান্তা প্ৰসাদ জগাধৰী ৱাসী।
ভাৱ শাকম্ভৰী তত্ৱ প্ৰকাশী॥

বাৰ বাৰ কহেং কৰ জোৰী।
ৱিনতী সুন শাকম্ভৰী মোৰী॥

মৈং সেৱক হূঁ দাস তুম্হাৰা।
জননী কৰনা ভৱ নিস্তাৰা॥

যহ সৌ বাৰ পাঠ কৰে কোঈ।
মাতু কৃপা অধিকাৰী সোঈ॥

সঙ্কট কষ্ট কো মাত নিৱাৰে।
শোক মোহ শত্ৰু ন সংহাৰে॥

নিৰ্ধন ধন সুখ সম্পত্তি পাৱে।
শ্ৰদ্ধা ভক্তি সে চালীসা গাৱে॥

নৌ ৰাত্ৰোং তক দীপ জগাৱে।
সপৰিৱাৰ মগন হো গাৱে॥

প্ৰেম সে পাঠ কৰে মন লাঈ।
কান্ত শাকম্ভৰী অতি সুখদাঈ॥

॥ দোহা ॥

দুৰ্গা সুৰ সংহাৰণি, কৰণি জগ কে কাজ।
শাকম্ভৰী জননি শিৱে, ৰখনা মেৰী লাজ॥

যুগ যুগ তক ৱ্ৰত তেৰা, কৰে ভক্ত উদ্ধাৰ।
ৱো হী তেৰা লাড়লা, আৱে তেৰে দ্ৱাৰ॥