Shakambhari Mata Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ବନ୍ଦଉ ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ, ଚରଣଗୁରୁ କା ଧରକର ଧ୍ୟାନ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଚାଲୀସା କା, କରେ ପ୍ରଖ୍ୟାନ॥

ଆନନ୍ଦମୟୀ ଜଗଦମ୍ବିକା, ଅନନ୍ତ ରୂପ ଭଣ୍ଡାର।
ମାଁ ଶାକମ୍ଭରୀ କୀ କୃପା, ବନୀ ରହେ ହର ବାର॥

॥ ଚୌପାଈ ॥

ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଅତି ସୁଖକାରୀ।
ପୂର୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ସଦା ଦୁଃଖ ହାରୀ॥

କାରଣ କରଣ ଜଗତ କୀ ଦାତା।
ଆନନ୍ଦ ଚେତନ ବିଶ୍ୱ ବିଧାତା॥

ଅମର ଜୋତ ହୈ ମାତ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତୁମ ହୀ ସଦା ଭଗତନ ହିତକାରୀ॥

ମହିମା ଅମିତ ଅଥାହ ଅର୍ପଣା।
ବ୍ରହ୍ମ ହରି ହର ମାତ ଅର୍ପଣା॥

ଜ୍ଞାନ ରାଶି ହୋ ଦୀନ ଦୟାଲୀ।
ଶରଣାଗତ ଘର ଭରତୀ ଖୁଶହାଲୀ॥

ନାରାୟଣୀ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶୀ।
ଜଲ-ଥଲ-ନଭ ହୋ ଅବିନାଶୀ॥

କମଲ କାନ୍ତିମୟ ଶାନ୍ତି ଅନପା।
ଜୋତ ମନ ମର୍ୟାଦା ଜୋତ ସ୍ୱରୁପା॥

ଜବ ଜବ ଭକ୍ତୋଂ ନେ ହୈ ଧ୍ୟାଈ।
ଜୋତ ଅପନୀ ପ୍ରକଟ ହୋ ଆଈ॥

ପ୍ୟାରୀ ବହନ କେ ସଙ୍ଗ ବିରାଜେ।
ମାତ ଶତାକ୍ଷି ସଙ୍ଗ ହୀ ସାଜେ॥

ଭୀମ ଭୟଙ୍କର ରୂପ କରାଲୀ।
ତୀସରୀ ବହନ କୀ ଜୋତ ନିରାଲୀ॥

ଚୌଥୀ ବହିନ ଭ୍ରାମରୀ ତେରୀ।
ଅଦ୍ଭୁତ ଚଞ୍ଚଲ ଚିତ୍ତ ଚିତେରୀ॥

ସମ୍ମୁଖ ଭୈରବ ବୀର ଖଡ଼ା ହୈ।
ଦାନବ ଦଲ ସେ ଖୂବ ଲଡ଼ା ହୈ॥

ଶିବ ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଭୋଲେ ଭଣ୍ଡାରୀ।
ସଦା ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ କା ଚେରା॥

ହାଥ ଧ୍ୱଜା ହନୁମାନ ବିରାଜେ।
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ମେଂ ମାଁ ସଙ୍ଗ ସାଜେ॥

କାଲ ରାତ୍ରି ଧାରେ କରାଲୀ।
ବହିନ ମାତ କୀ ଅତି ବିକରାଲୀ॥

ଦଶ ବିଦ୍ୟା ନବ ଦୁର୍ଗା ଆଦି।
ଧ୍ୟାତେ ତୁମ୍ହେଂ ପରମାର୍ଥ ବାଦି॥

ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଗଣପତି ଜୀ ଦାତା।
ବାଲ ରୂପ ଶରଣାଗତ ମାତା॥

ମାଁ ଭଣ୍ଡାରେ କେ ରଖବାରୀ।
ପ୍ରଥମ ପୂଜନେ କେ ଅଧିକାରୀ॥

ଜଗ କୀ ଏକ ଭ୍ରମଣ କୀ କାରଣ।
ଶିବ ଶକ୍ତି ହୋ ଦୁଷ୍ଟ ବିଦାରଣ॥

ଭୂରା ଦେବ ଲୌକଡ଼ା ଦୂଜା।
ଜିସକୀ ହୋତୀ ପହଲୀ ପୂଜା॥

ବଲୀ ବଜରଙ୍ଗୀ ତେରା ଚେରା।
ଚଲେ ସଙ୍ଗ ଯଶ ଗାତା ତେରା॥

ପାଁଚ କୋସ କୀ ଖୋଲ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତେରୀ ଲୀଲା ଅତି ବିସ୍ତାରୀ॥

ରକ୍ତ ଦନ୍ତିକା ତୁମ୍ହୀଂ ବନୀ ହୋ।
ରକ୍ତ ପାନ କର ଅସୁର ହନୀ ହୋ॥

ରକ୍ତ ବୀଜ କା ନାଶ କିୟା ଥା।
ଛିନ୍ନ ମସ୍ତିକା ରୂପ ଲିୟା ଥା॥

ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ ସହସ୍ୟା ରାଜେ।
ସାତ କୁଣ୍ଡ ମେଂ ଆପ ବିରାଜେ॥

ରୂପ ମରାଲ କା ତୁମନେ ଧାରା।
ଭୋଜନ ଦେ ଦେ ଜନ ଜନ ତାରା॥

ଶୋକ ପାତ ସେ ମୁନି ଜନ ତାରେ।
ଶୋକ ପାତ ଜନ ଦୁଃଖ ନିବାରେ॥

ଭଦ୍ର କାଲୀ କମଲେଶ୍ୱର ଆଈ।
କାନ୍ତ ଶିବା ଭଗତନ ସୁଖଦାଈ॥

ଭୋଗ ଭଣ୍ଡାରା ହଲବା ପୂରୀ।
ଧ୍ୱଜା ନାରିୟଲ ତିଲକ ସିନ୍ଦୁରୀ॥

ଲାଲ ଚୁନରୀ ଲଗତୀ ପ୍ୟାରୀ।
ଯେ ହୀ ଭେଣ୍ଟ ଲେ ଦୁଃଖ ନିବାରୀ॥

ଅନ୍ଧେ କୋ ତୁମ ନୟନ ଦିଖାତୀ।
କୋଢ଼ୀ କାୟା ସଫଲ ବନାତୀ॥

ବାଁଝନ କେ ଘର ବାଲ ଖିଲାତୀ।
ନିର୍ଧନ କୋ ଧନ ଖୂବ ଦିଲାତୀ॥

ସୁଖ ଦେ ଦେ ଭଗତ କୋ ତାରେ।
ସାଧୁ ସଜ୍ଜନ କାଜ ସଂବାରେ॥

ଭୂମଣ୍ଡଲ ସେ ଜୋତ ପ୍ରକାଶୀ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ମାଁ ଦୁଃଖ କୀ ନାଶୀ॥

ମଧୁର ମଧୁର ମୁସ୍କାନ ତୁମ୍ହାରୀ।
ଜନ୍ମ ଜନ୍ମ ପହଚାନ ହମାରୀ॥

ଚରଣ କମଲ ତେରେ ବଲିହାରୀ।
ଜୈ ଜୈ ଜୈ ଜଗ ଜନନୀ ତୁମ୍ହାରୀ॥

କାନ୍ତା ଚାଲୀସା ଅତି ସୁଖକାରୀ।
ସଙ୍କଟ ଦୁଃଖ ଦୁବିଧା ସବ ଟାରୀ॥

ଜୋ କୋଈ ଜନ ଚାଲୀସା ଗାବେ।
ମାତ କୃପା ଅତି ସୁଖ ପାବେ॥

କାନ୍ତା ପ୍ରସାଦ ଜଗାଧରୀ ବାସୀ।
ଭାବ ଶାକମ୍ଭରୀ ତତ୍ୱ ପ୍ରକାଶୀ॥

ବାର ବାର କହେଂ କର ଜୋରୀ।
ବିନତୀ ସୁନ ଶାକମ୍ଭରୀ ମୋରୀ॥

ମୈଂ ସେବକ ହୂଁ ଦାସ ତୁମ୍ହାରା।
ଜନନୀ କରନା ଭବ ନିସ୍ତାରା॥

ଯହ ସୌ ବାର ପାଠ କରେ କୋଈ।
ମାତୁ କୃପା ଅଧିକାରୀ ସୋଈ॥

ସଙ୍କଟ କଷ୍ଟ କୋ ମାତ ନିବାରେ।
ଶୋକ ମୋହ ଶତ୍ରୁ ନ ସଂହାରେ॥

ନିର୍ଧନ ଧନ ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ପାବେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ସେ ଚାଲୀସା ଗାବେ॥

ନୌ ରାତ୍ରୋଂ ତକ ଦୀପ ଜଗାବେ।
ସପରିବାର ମଗନ ହୋ ଗାବେ॥

ପ୍ରେମ ସେ ପାଠ କରେ ମନ ଲାଈ।
କାନ୍ତ ଶାକମ୍ଭରୀ ଅତି ସୁଖଦାଈ॥

॥ ଦୋହା ॥

ଦୁର୍ଗା ସୁର ସଂହାରଣି, କରଣି ଜଗ କେ କାଜ।
ଶାକମ୍ଭରୀ ଜନନି ଶିବେ, ରଖନା ମେରୀ ଲାଜ॥

ଯୁଗ ଯୁଗ ତକ ବ୍ରତ ତେରା, କରେ ଭକ୍ତ ଉଦ୍ଧାର।
ବୋ ହୀ ତେରା ଲାଡ଼ଲା, ଆବେ ତେରେ ଦ୍ୱାର॥