Shani Dev Chalisa

॥ দোহা ॥

জয় গণেশ গিৰিজা সুৱন, মঙ্গল কৰণ কৃপাল।
দীনন কে দুঃখ দূৰ কৰি, কীজৈ নাথ নিহাল॥

জয় জয় শ্ৰী শনিদেৱ প্ৰভু, সুনহু ৱিনয় মহাৰাজ।
কৰহু কৃপা হে ৰৱি তনয়, ৰাখহু জন কী লাজ॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয়তি জয়তি শনিদেৱ দয়ালা।
কৰত সদা ভক্তন প্ৰতিপালা॥

চাৰি ভুজা, তনু শ্যাম ৱিৰাজৈ।
মাথে ৰতন মুকুট ছৱি ছাজৈ॥

পৰম ৱিশাল মনোহৰ ভালা।
টেঢ়ী দৃষ্টি ভৃকুটি ৱিকৰালা॥

কুণ্ডল শ্ৰৱণ চমাচম চমকে।
হিয়ে মাল মুক্তন মণি দমকে॥

কৰ মেং গদা ত্ৰিশূল কুঠাৰা।
পল বিচ কৰৈং অৰিহিং সংহাৰা॥

পিঙ্গল, কৃষ্ণোং, ছায়া, নন্দন।
যম, কোণস্থ, ৰৌদ্ৰ, দুঃখ ভঞ্জন॥

সৌৰী, মন্দ, শনি, দশনামা।
ভানু পুত্ৰ পূজহিং সব কামা॥

জা পৰ প্ৰভু প্ৰসন্ন হৈ জাহীং।
ৰঙ্কহুং ৰাৱ কৰৈং ক্ষণ মাহীং॥

পৰ্ৱতহূ তৃণ হোঈ নিহাৰত।
তৃণহূ কো পৰ্ৱত কৰি ডাৰত॥

ৰাজ মিলত ৱন ৰামহিং দীন্হো।
কৈকেইহুং কী মতি হৰি লীন্হো॥

বনহূং মেং মৃগ কপট দিখাঈ।
মাতু জানকী গয়ী চুৰাঈ॥

লখনহিং শক্তি ৱিকল কৰিডাৰা।
মচিগা দল মেং হাহাকাৰা॥

ৰাৱণ কী গতি মতি বৌৰাঈ।
ৰামচন্দ্ৰ সোং বৈৰ বঢ়াঈ॥

দিয়ো কীট কৰি কঞ্চন লঙ্কা।
বজি বজৰঙ্গ বীৰ কী ডঙ্কা॥

নৃপ ৱিক্ৰম পৰ তুহি পগু ধাৰা।
চিত্ৰ ময়ূৰ নিগলি গৈ হাৰা॥

হাৰ নৌলাখা লাগ্যো চোৰী।
হাথ পৈৰ ডৰৱায়ো তোৰী॥

ভাৰী দশা নিকৃষ্ট দিখায়ো।
তেলিহিং ঘৰ কোল্হূ চলৱায়ো॥

ৱিনয় ৰাগ দীপক মহঁ কীন্হোং।
তব প্ৰসন্ন প্ৰভু হৈ সুখ দীন্হোং॥

হৰিশ্চন্দ্ৰ নৃপ নাৰি বিকানী।
আপহুঁ ভৰে ডোম ঘৰ পানী॥

তৈসে নল পৰ দশা সিৰানী।
ভূঁজী-মীন কূদ গয়ী পানী॥

শ্ৰী শঙ্কৰহি গহয়ো জব জাঈ।
পাৰ্ৱতী কো সতী কৰাঈ॥

তনিক ৱিলোকত হী কৰি ৰীসা।
নভ উড়ি গয়ো গৌৰিসুত সীসা॥

পাণ্ডৱ পৰ ভৈ দশা তুম্হাৰী।
বচী দ্ৰোপদী হোতি উঘাৰী॥

কৌৰৱ কে ভী গতি মতি মাৰয়ো।
যুদ্ধ মহাভাৰত কৰি ডাৰয়ো॥

ৰৱি কহং মুখ মহং ধৰি তৎকালা।
লেকৰ কূদি পৰয়ো পাতালা॥

শেষ দেৱ-লখি ৱিনতী লাঈ।
ৰৱি কো মুখ তে দিয়ো ছুড়াঈ॥

ৱাহন প্ৰভু কে সাত সুজানা।
হয় দিগ্জ গৰ্দভ মৃগ স্ৱানা॥

জম্বুক সিংহ আদি নখ ধাৰী।
সো ফল জ্যোতিষ কহত পুকাৰী॥

গজ ৱাহন লক্ষ্মী গৃহ আৱৈং।
হয় তে সুখ সম্পত্তি উপজাৱৈ॥

গৰ্দভ হানি কৰৈ বহু কাজা।
সিংহ সিদ্ধকৰ ৰাজ সমাজা॥

জম্বুক বুদ্ধি নষ্ট কৰ ডাৰৈ।
মৃগ দে কষ্ট প্ৰাণ সংহাৰৈ॥

জব আৱহিং প্ৰভু স্ৱান সৱাৰী।
চোৰী আদি হোয় ডৰ ভাৰী॥

তৈসহি চাৰি চৰণ যহ নামা।
স্ৱৰ্ণ লৌহ চাঁজী অৰু তামা॥

লৌহ চৰণ পৰ জব প্ৰভু আৱৈং।
ধন জন সম্পত্তি নষ্ট কৰাৱৈ॥

সমতা তাম্ৰ ৰজত শুভকাৰী।
স্ৱৰ্ণ সৰ্ৱসুখ মঙ্গল কাৰী॥

জো যহ শনি চৰিত্ৰ নিত গাৱৈ।
কবহুং ন দশা নিকৃষ্ট সতাৱৈ॥

অদভুত নাথ দিখাৱৈং লীলা।
কৰৈং শত্ৰু কে নশি বলি ঢীলা॥

জো পণ্ডিত সুয়োগ্য বুলৱাঈ।
ৱিধিৱত শনি গ্ৰহ শান্তি কৰাঈ॥

পীপল জল শনি দিৱস চঢ়াৱত।
দীপ দান দৈ বহু সুখ পাৱত॥

কহত ৰাম সুন্দৰ প্ৰভু দাসা।
শনি সুমিৰত সুখ হোত প্ৰকাশা॥

॥ দোহা ॥

পাঠ শনিশ্চৰ দেৱ কো, কীন্হোং ৱিমল তৈয়াৰ।
কৰত পাঠ চালীস দিন, হো ভৱসাগৰ পাৰ॥