
Sharda Mata Chalisa
শারদা মাতা চালীসা
শারদা মাতা চালীসা হৈছে শারদা মাতাৰ প্রতি নিবেদিত এক পবিত্ৰ স্তোত্র। শারদা মাতা, যাক বিদ্যাৰ দেবী আৰু জ্ঞানৰ উৎস বুলি গণ্য কৰা হয়, তেওঁ শিক্ষাৰ, সৃষ্টিৰ আৰু সাহসৰ প্ৰতীক। এই চালীসা পঢ়াৰ দ্বাৰা ভক্তসকলে শারদা মাতাৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰিব পাৰে আৰু তেওঁলোকৰ জীৱনত জ্ঞান, শক্তি আৰু শান্তি আনিব পাৰে। শারদা মাতা চালীসা পঢ়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে মাতাৰ প্রতি ভক্তি আৰু সন্মান প্ৰকাশ কৰা। ইয়াৰ উপাসনা কৰিবলে ভক্তসকলে মানসিক শান্তি, আত্মবিশ্বাস, আৰু সুস্থতা লাভ কৰে। চালীসা পঢ়াৰ দ্বাৰা ভক্তসকলে দৈনন্দিন জীৱনৰ চাপ আৰু উদ্বেগৰ পৰা মুক্তি পায় আৰু নতুন শক্তি আৰু উদ্যমৰ সৈতে আগবঢ়িব পাৰে। এই চালীসা সাধাৰণতে প্ৰতিদিন পঢ়া হয়, বিশেষকৈ স্কুল, বিশ্ববিদ্যালয় আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ আগতে। ভক্তে পবিত্ৰ স্থানত, ধূপ-দীপ জ্বলাই আৰু মনৰ একাগ্ৰতাৰ সৈতে চালীসা পঢ়া উচিত। শারদা মাতাৰ আশীৰ্ব
মূৰ্তি স্ৱয়ম্ভূ শাৰদা, মৈহৰ আন ৱিৰাজ।
মালা, পুস্তক, ধাৰিণী, ৱীণা কৰ মেং সাজ॥
॥চৌপাঈ॥
জয় জয় জয় শাৰদা মহাৰানী।
আদি শক্তি তুম জগ কল্যাণী॥
ৰূপ চতুৰ্ভুজ তুম্হৰো মাতা।
তীন লোক মহং তুম ৱিখ্যাতা॥
দো সহস্ৰ বৰ্ষহি অনুমানা।
প্ৰগট ভঈ শাৰদ জগ জানা॥
মৈহৰ নগৰ ৱিশ্ৱ ৱিখ্যাতা।
জহাঁ বৈঠী শাৰদ জগ মাতা॥
ত্ৰিকূট পৰ্ৱত শাৰদা ৱাসা।
মৈহৰ নগৰী পৰম প্ৰকাশা॥
শৰদ ইন্দু সম বদন তুম্হাৰো।
ৰূপ চতুৰ্ভুজ অতিশয় প্যাৰো॥
কোটি সূৰ্য সম তন দ্যুতি পাৱন।
ৰাজ হংস তুম্হাৰো শচি ৱাহন॥
কানন কুণ্ডল লোল সুহাৱহি।
উৰমণি ভাল অনূপ দিখাৱহিং॥
ৱীণা পুস্তক অভয় ধাৰিণী।
জগত্মাতু তুম জগ ৱিহাৰিণী॥
ব্ৰহ্ম সুতা অখণ্ড অনূপা।
শাৰদ গুণ গাৱত সুৰভূপা॥
হৰিহৰ কৰহিং শাৰদা বন্দন।
বৰুণ কুবেৰ কৰহিং অভিনন্দন॥
শাৰদ ৰূপ চণ্ডী অৱতাৰা।
চণ্ড-মুণ্ড অসুৰন সংহাৰা॥
মহিষা সুৰ ৱধ কীন্হি ভৱানী।
দুৰ্গা বন শাৰদ কল্যাণী॥
ধৰা ৰূপ শাৰদ ভঈ চণ্ডী।
ৰক্ত বীজ কাটা ৰণ মুণ্ডী॥
তুলসী সূৰ্য আদি ৱিদ্ৱানা।
শাৰদ সুয়শ সদৈৱ বখানা॥
কালিদাস ভএ অতি ৱিখ্যাতা।
তুম্হাৰী দয়া শাৰদা মাতা॥
ৱাল্মীক নাৰদ মুনি দেৱা।
পুনি-পুনি কৰহিং শাৰদা সেৱা॥
চৰণ-শৰণ দেৱহু জগ মায়া।
সব জগ ৱ্যাপহিং শাৰদ মায়া॥
অণু-পৰমাণু শাৰদা ৱাসা।
পৰম শক্তিময় পৰম প্ৰকাশা॥
হে শাৰদ তুম ব্ৰহ্ম স্ৱৰূপা।
শিৱ ৱিৰঞ্চি পূজহিং নৰ ভূপা॥
ব্ৰহ্ম শক্তি নহি একউ ভেদা।
শাৰদ কে গুণ গাৱহিং ৱেদা॥
জয় জগ বন্দনি ৱিশ্ৱ স্ৱৰুপা।
নিৰ্গুণ-সগুণ শাৰদহিং ৰুপা॥
সুমিৰহু শাৰদ নাম অখণ্ডা।
ৱ্যাপই নহিং কলিকাল প্ৰচণ্ডা॥
সূৰ্য চন্দ্ৰ নভ মণ্ডল তাৰে।
শাৰদ কৃপা চমকতে সাৰে॥
উদ্ভৱ স্থিতি প্ৰলয় কাৰিণী।
বন্দউ শাৰদ জগত তাৰিণী॥
দুঃখ দৰিদ্ৰ সব জাহিং নসাঈ।
তুম্হাৰী কৃপা শাৰদা মাঈ॥
পৰম পুনীতি জগত অধাৰা।
মাতু শাৰদা জ্ঞান তুম্হাৰা॥
ৱিদ্যা বুদ্ধি মিলহিং সুখদানী।
জয় জয় জয় শাৰদা ভৱানী॥
শাৰদে পূজন জো জন কৰহীং।
নিশ্চয় তে ভৱ সাগৰ তৰহীং॥
শাৰদ কৃপা মিলহিং শুচি জ্ঞানা।
হোঈ সকল ৱিধি অতি কল্যাণা॥
জগ কে ৱিষয় মহা দুঃখ দাঈ।
ভজহুঁ শাৰদা অতি সুখ পাঈ॥
পৰম প্ৰকাশ শাৰদা তোৰা।
দিৱ্য কিৰণ দেৱহুঁ মম ওৰা॥
পৰমানন্দ মগন মন হোঈ।
মাতু শাৰদা সুমিৰঈ জোঈ॥
চিত্ত শান্ত হোৱহিং জপ ধ্যানা।
ভজহুঁ শাৰদা হোৱহিং জ্ঞানা॥
ৰচনা ৰচিত শাৰদা কেৰী।
পাঠ কৰহিং ভৱ ছটঈ ফেৰী॥
সৎ-সৎ নমন পঢ়ীহে ধৰিধ্যানা।
শাৰদ মাতু কৰহিং কল্যাণা॥
শাৰদ মহিমা কো জগ জানা।
নেতি-নেতি কহ ৱেদ বখানা॥
সৎ-সৎ নমন শাৰদা তোৰা।
কৃপা দৃষ্টি কীজৈ মম ওৰা॥
জো জন সেৱা কৰহিং তুম্হাৰী।
তিন কহঁ কতহুঁ নাহি দুঃখভাৰী॥
জো যহ পাঠ কৰৈ চালীসা।
মাতু শাৰদা দেহুঁ আশীষা॥
॥দোহা॥
বন্দউঁ শাৰদ চৰণ ৰজ, ভক্তি জ্ঞান মোহি দেহুঁ।
সকল অৱিদ্যা দূৰ কৰ, সদা বসহু উৰগেহুঁ॥
জয়-জয় মাঈ শাৰদা, মৈহৰ তেৰৌ ধাম।
শৰণ মাতু মোহিং লীজিএ, তোহি ভজহুঁ নিষ্কাম॥