
Sharda Mata Chalisa
ଶାରଦା ମାତା ଚାଲିସା
SaraswatiOdia
ଶାରଦା ମାତା ଚାଲିସା ହେଉଛି ମା ଶାରଦାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ପବିତ୍ର ଭଜନ। ଏହି ଚାଲିସାରେ ମା ଶାରଦାଙ୍କର ଉପାସନା କରାଯାଇଥାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସିଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତିର ଦେବୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଏହାକୁ ପଢିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ମାଙ୍କର କୃପା ପାଇବା, ଯାହା ଆମର ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି, ସୁଖ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଶାରଦା ମାତା ଚାଲିସା ପଢିବାର କି
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ମୂର୍ତି ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ ଶାରଦା, ମୈହର ଆନ ବିରାଜ।
ମାଲା, ପୁସ୍ତକ, ଧାରିଣୀ, ବୀଣା କର ମେଂ ସାଜ॥
॥ଚୌପାଈ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଶାରଦା ମହାରାନୀ।
ଆଦି ଶକ୍ତି ତୁମ ଜଗ କଲ୍ୟାଣୀ॥
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ତୁମ୍ହରୋ ମାତା।
ତୀନ ଲୋକ ମହଂ ତୁମ ବିଖ୍ୟାତା॥
ଦୋ ସହସ୍ର ବର୍ଷହି ଅନୁମାନା।
ପ୍ରଗଟ ଭଈ ଶାରଦ ଜଗ ଜାନା॥
ମୈହର ନଗର ବିଶ୍ୱ ବିଖ୍ୟାତା।
ଜହାଁ ବୈଠୀ ଶାରଦ ଜଗ ମାତା॥
ତ୍ରିକୂଟ ପର୍ୱତ ଶାରଦା ବାସା।
ମୈହର ନଗରୀ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ଶରଦ ଇନ୍ଦୁ ସମ ବଦନ ତୁମ୍ହାରୋ।
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଅତିଶୟ ପ୍ୟାରୋ॥
କୋଟି ସୂର୍ୟ ସମ ତନ ଦ୍ୟୁତି ପାବନ।
ରାଜ ହଂସ ତୁମ୍ହାରୋ ଶଚି ବାହନ॥
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ ଲୋଲ ସୁହାବହି।
ଉରମଣି ଭାଲ ଅନୂପ ଦିଖାବହିଂ॥
ବୀଣା ପୁସ୍ତକ ଅଭୟ ଧାରିଣୀ।
ଜଗତ୍ମାତୁ ତୁମ ଜଗ ବିହାରିଣୀ॥
ବ୍ରହ୍ମ ସୁତା ଅଖଣ୍ଡ ଅନୂପା।
ଶାରଦ ଗୁଣ ଗାବତ ସୁରଭୂପା॥
ହରିହର କରହିଂ ଶାରଦା ବନ୍ଦନ।
ବରୁଣ କୁବେର କରହିଂ ଅଭିନନ୍ଦନ॥
ଶାରଦ ରୂପ ଚଣ୍ଡୀ ଅବତାରା।
ଚଣ୍ଡ-ମୁଣ୍ଡ ଅସୁରନ ସଂହାରା॥
ମହିଷା ସୁର ବଧ କୀନ୍ହି ଭବାନୀ।
ଦୁର୍ଗା ବନ ଶାରଦ କଲ୍ୟାଣୀ॥
ଧରା ରୂପ ଶାରଦ ଭଈ ଚଣ୍ଡୀ।
ରକ୍ତ ବୀଜ କାଟା ରଣ ମୁଣ୍ଡୀ॥
ତୁଲସୀ ସୂର୍ୟ ଆଦି ବିଦ୍ୱାନା।
ଶାରଦ ସୁୟଶ ସଦୈବ ବଖାନା॥
କାଲିଦାସ ଭଏ ଅତି ବିଖ୍ୟାତା।
ତୁମ୍ହାରୀ ଦୟା ଶାରଦା ମାତା॥
ବାଲ୍ମୀକ ନାରଦ ମୁନି ଦେବା।
ପୁନି-ପୁନି କରହିଂ ଶାରଦା ସେବା॥
ଚରଣ-ଶରଣ ଦେବହୁ ଜଗ ମାୟା।
ସବ ଜଗ ବ୍ୟାପହିଂ ଶାରଦ ମାୟା॥
ଅଣୁ-ପରମାଣୁ ଶାରଦା ବାସା।
ପରମ ଶକ୍ତିମୟ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ହେ ଶାରଦ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପା।
ଶିବ ବିରଞ୍ଚି ପୂଜହିଂ ନର ଭୂପା॥
ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ନହି ଏକଉ ଭେଦା।
ଶାରଦ କେ ଗୁଣ ଗାବହିଂ ବେଦା॥
ଜୟ ଜଗ ବନ୍ଦନି ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱରୁପା।
ନିର୍ଗୁଣ-ସଗୁଣ ଶାରଦହିଂ ରୁପା॥
ସୁମିରହୁ ଶାରଦ ନାମ ଅଖଣ୍ଡା।
ବ୍ୟାପଇ ନହିଂ କଲିକାଲ ପ୍ରଚଣ୍ଡା॥
ସୂର୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ନଭ ମଣ୍ଡଲ ତାରେ।
ଶାରଦ କୃପା ଚମକତେ ସାରେ॥
ଉଦ୍ଭବ ସ୍ଥିତି ପ୍ରଲୟ କାରିଣୀ।
ବନ୍ଦଉ ଶାରଦ ଜଗତ ତାରିଣୀ॥
ଦୁଃଖ ଦରିଦ୍ର ସବ ଜାହିଂ ନସାଈ।
ତୁମ୍ହାରୀ କୃପା ଶାରଦା ମାଈ॥
ପରମ ପୁନୀତି ଜଗତ ଅଧାରା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଜ୍ଞାନ ତୁମ୍ହାରା॥
ବିଦ୍ୟା ବୁଦ୍ଧି ମିଲହିଂ ସୁଖଦାନୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଶାରଦା ଭବାନୀ॥
ଶାରଦେ ପୂଜନ ଜୋ ଜନ କରହୀଂ।
ନିଶ୍ଚୟ ତେ ଭବ ସାଗର ତରହୀଂ॥
ଶାରଦ କୃପା ମିଲହିଂ ଶୁଚି ଜ୍ଞାନା।
ହୋଈ ସକଲ ବିଧି ଅତି କଲ୍ୟାଣା॥
ଜଗ କେ ବିଷୟ ମହା ଦୁଃଖ ଦାଈ।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ଅତି ସୁଖ ପାଈ॥
ପରମ ପ୍ରକାଶ ଶାରଦା ତୋରା।
ଦିବ୍ୟ କିରଣ ଦେବହୁଁ ମମ ଓରା॥
ପରମାନନ୍ଦ ମଗନ ମନ ହୋଈ।
ମାତୁ ଶାରଦା ସୁମିରଈ ଜୋଈ॥
ଚିତ୍ତ ଶାନ୍ତ ହୋବହିଂ ଜପ ଧ୍ୟାନା।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ହୋବହିଂ ଜ୍ଞାନା॥
ରଚନା ରଚିତ ଶାରଦା କେରୀ।
ପାଠ କରହିଂ ଭବ ଛଟଈ ଫେରୀ॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ପଢ଼ୀହେ ଧରିଧ୍ୟାନା।
ଶାରଦ ମାତୁ କରହିଂ କଲ୍ୟାଣା॥
ଶାରଦ ମହିମା କୋ ଜଗ ଜାନା।
ନେତି-ନେତି କହ ବେଦ ବଖାନା॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ଶାରଦା ତୋରା।
କୃପା ଦୃଷ୍ଟି କୀଜୈ ମମ ଓରା॥
ଜୋ ଜନ ସେବା କରହିଂ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତିନ କହଁ କତହୁଁ ନାହି ଦୁଃଖଭାରୀ॥
ଜୋ ଯହ ପାଠ କରୈ ଚାଲୀସା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଦେହୁଁ ଆଶୀଷା॥
॥ଦୋହା॥
ବନ୍ଦଉଁ ଶାରଦ ଚରଣ ରଜ, ଭକ୍ତି ଜ୍ଞାନ ମୋହି ଦେହୁଁ।
ସକଲ ଅବିଦ୍ୟା ଦୂର କର, ସଦା ବସହୁ ଉରଗେହୁଁ॥
ଜୟ-ଜୟ ମାଈ ଶାରଦା, ମୈହର ତେରୌ ଧାମ।
ଶରଣ ମାତୁ ମୋହିଂ ଲୀଜିଏ, ତୋହି ଭଜହୁଁ ନିଷ୍କାମ॥
ମୂର୍ତି ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ ଶାରଦା, ମୈହର ଆନ ବିରାଜ।
ମାଲା, ପୁସ୍ତକ, ଧାରିଣୀ, ବୀଣା କର ମେଂ ସାଜ॥
॥ଚୌପାଈ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଶାରଦା ମହାରାନୀ।
ଆଦି ଶକ୍ତି ତୁମ ଜଗ କଲ୍ୟାଣୀ॥
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ତୁମ୍ହରୋ ମାତା।
ତୀନ ଲୋକ ମହଂ ତୁମ ବିଖ୍ୟାତା॥
ଦୋ ସହସ୍ର ବର୍ଷହି ଅନୁମାନା।
ପ୍ରଗଟ ଭଈ ଶାରଦ ଜଗ ଜାନା॥
ମୈହର ନଗର ବିଶ୍ୱ ବିଖ୍ୟାତା।
ଜହାଁ ବୈଠୀ ଶାରଦ ଜଗ ମାତା॥
ତ୍ରିକୂଟ ପର୍ୱତ ଶାରଦା ବାସା।
ମୈହର ନଗରୀ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ଶରଦ ଇନ୍ଦୁ ସମ ବଦନ ତୁମ୍ହାରୋ।
ରୂପ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଅତିଶୟ ପ୍ୟାରୋ॥
କୋଟି ସୂର୍ୟ ସମ ତନ ଦ୍ୟୁତି ପାବନ।
ରାଜ ହଂସ ତୁମ୍ହାରୋ ଶଚି ବାହନ॥
କାନନ କୁଣ୍ଡଲ ଲୋଲ ସୁହାବହି।
ଉରମଣି ଭାଲ ଅନୂପ ଦିଖାବହିଂ॥
ବୀଣା ପୁସ୍ତକ ଅଭୟ ଧାରିଣୀ।
ଜଗତ୍ମାତୁ ତୁମ ଜଗ ବିହାରିଣୀ॥
ବ୍ରହ୍ମ ସୁତା ଅଖଣ୍ଡ ଅନୂପା।
ଶାରଦ ଗୁଣ ଗାବତ ସୁରଭୂପା॥
ହରିହର କରହିଂ ଶାରଦା ବନ୍ଦନ।
ବରୁଣ କୁବେର କରହିଂ ଅଭିନନ୍ଦନ॥
ଶାରଦ ରୂପ ଚଣ୍ଡୀ ଅବତାରା।
ଚଣ୍ଡ-ମୁଣ୍ଡ ଅସୁରନ ସଂହାରା॥
ମହିଷା ସୁର ବଧ କୀନ୍ହି ଭବାନୀ।
ଦୁର୍ଗା ବନ ଶାରଦ କଲ୍ୟାଣୀ॥
ଧରା ରୂପ ଶାରଦ ଭଈ ଚଣ୍ଡୀ।
ରକ୍ତ ବୀଜ କାଟା ରଣ ମୁଣ୍ଡୀ॥
ତୁଲସୀ ସୂର୍ୟ ଆଦି ବିଦ୍ୱାନା।
ଶାରଦ ସୁୟଶ ସଦୈବ ବଖାନା॥
କାଲିଦାସ ଭଏ ଅତି ବିଖ୍ୟାତା।
ତୁମ୍ହାରୀ ଦୟା ଶାରଦା ମାତା॥
ବାଲ୍ମୀକ ନାରଦ ମୁନି ଦେବା।
ପୁନି-ପୁନି କରହିଂ ଶାରଦା ସେବା॥
ଚରଣ-ଶରଣ ଦେବହୁ ଜଗ ମାୟା।
ସବ ଜଗ ବ୍ୟାପହିଂ ଶାରଦ ମାୟା॥
ଅଣୁ-ପରମାଣୁ ଶାରଦା ବାସା।
ପରମ ଶକ୍ତିମୟ ପରମ ପ୍ରକାଶା॥
ହେ ଶାରଦ ତୁମ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପା।
ଶିବ ବିରଞ୍ଚି ପୂଜହିଂ ନର ଭୂପା॥
ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ନହି ଏକଉ ଭେଦା।
ଶାରଦ କେ ଗୁଣ ଗାବହିଂ ବେଦା॥
ଜୟ ଜଗ ବନ୍ଦନି ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱରୁପା।
ନିର୍ଗୁଣ-ସଗୁଣ ଶାରଦହିଂ ରୁପା॥
ସୁମିରହୁ ଶାରଦ ନାମ ଅଖଣ୍ଡା।
ବ୍ୟାପଇ ନହିଂ କଲିକାଲ ପ୍ରଚଣ୍ଡା॥
ସୂର୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ନଭ ମଣ୍ଡଲ ତାରେ।
ଶାରଦ କୃପା ଚମକତେ ସାରେ॥
ଉଦ୍ଭବ ସ୍ଥିତି ପ୍ରଲୟ କାରିଣୀ।
ବନ୍ଦଉ ଶାରଦ ଜଗତ ତାରିଣୀ॥
ଦୁଃଖ ଦରିଦ୍ର ସବ ଜାହିଂ ନସାଈ।
ତୁମ୍ହାରୀ କୃପା ଶାରଦା ମାଈ॥
ପରମ ପୁନୀତି ଜଗତ ଅଧାରା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଜ୍ଞାନ ତୁମ୍ହାରା॥
ବିଦ୍ୟା ବୁଦ୍ଧି ମିଲହିଂ ସୁଖଦାନୀ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଶାରଦା ଭବାନୀ॥
ଶାରଦେ ପୂଜନ ଜୋ ଜନ କରହୀଂ।
ନିଶ୍ଚୟ ତେ ଭବ ସାଗର ତରହୀଂ॥
ଶାରଦ କୃପା ମିଲହିଂ ଶୁଚି ଜ୍ଞାନା।
ହୋଈ ସକଲ ବିଧି ଅତି କଲ୍ୟାଣା॥
ଜଗ କେ ବିଷୟ ମହା ଦୁଃଖ ଦାଈ।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ଅତି ସୁଖ ପାଈ॥
ପରମ ପ୍ରକାଶ ଶାରଦା ତୋରା।
ଦିବ୍ୟ କିରଣ ଦେବହୁଁ ମମ ଓରା॥
ପରମାନନ୍ଦ ମଗନ ମନ ହୋଈ।
ମାତୁ ଶାରଦା ସୁମିରଈ ଜୋଈ॥
ଚିତ୍ତ ଶାନ୍ତ ହୋବହିଂ ଜପ ଧ୍ୟାନା।
ଭଜହୁଁ ଶାରଦା ହୋବହିଂ ଜ୍ଞାନା॥
ରଚନା ରଚିତ ଶାରଦା କେରୀ।
ପାଠ କରହିଂ ଭବ ଛଟଈ ଫେରୀ॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ପଢ଼ୀହେ ଧରିଧ୍ୟାନା।
ଶାରଦ ମାତୁ କରହିଂ କଲ୍ୟାଣା॥
ଶାରଦ ମହିମା କୋ ଜଗ ଜାନା।
ନେତି-ନେତି କହ ବେଦ ବଖାନା॥
ସତ୍-ସତ୍ ନମନ ଶାରଦା ତୋରା।
କୃପା ଦୃଷ୍ଟି କୀଜୈ ମମ ଓରା॥
ଜୋ ଜନ ସେବା କରହିଂ ତୁମ୍ହାରୀ।
ତିନ କହଁ କତହୁଁ ନାହି ଦୁଃଖଭାରୀ॥
ଜୋ ଯହ ପାଠ କରୈ ଚାଲୀସା।
ମାତୁ ଶାରଦା ଦେହୁଁ ଆଶୀଷା॥
॥ଦୋହା॥
ବନ୍ଦଉଁ ଶାରଦ ଚରଣ ରଜ, ଭକ୍ତି ଜ୍ଞାନ ମୋହି ଦେହୁଁ।
ସକଲ ଅବିଦ୍ୟା ଦୂର କର, ସଦା ବସହୁ ଉରଗେହୁଁ॥
ଜୟ-ଜୟ ମାଈ ଶାରଦା, ମୈହର ତେରୌ ଧାମ।
ଶରଣ ମାତୁ ମୋହିଂ ଲୀଜିଏ, ତୋହି ଭଜହୁଁ ନିଷ୍କାମ॥