
Shitala Mata Chalisa
শীতলা মাতা চালীসা
Shitala JaiAssamese
শীতলা মাতা চালীসা হৈছে শীতলা মাতাৰ প্রতি অৰ্পিত এক পবিত্ৰ গীত, যি মূলতঃ ঠাণ্ডাৰ ৰোগ আৰু সংক্রামক ৰোগৰ পৰা মুক্তি লাভৰ উদ্দেশ্যে গোৱা হয়। শীতলা মাতা হৈছে এক দেবী, যাক স্বাস্থ্য আৰু নিৰোগৰ প্ৰতীক হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁক সাধাৰণতে গ্ৰীষ্মৰ ৰোগৰ পৰা সুৰক্ষা আৰু দেৱী শক্তিৰ উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়। শীতলা মাতাৰ উপাসনা দ্বাৰা ভক্তসকলৰ জীৱনত শান্তি আৰু সমৃদ্ধি আহৰণ হয়। এই চালীসা গোৱা হ'লে মনৰ শান্তি আৰু নিৰাময়ৰ অনুভৱ হয়। ইয়াৰ ষ্ট্ৰোকবোৰে বিশ্বাসীসকলৰ মনে শক্তি যোগায়, এনে কৰোঁতে দেহ আৰু মন উভয়ে সুৰক্ষিত থাকে। শীতলা মাতাৰ নাম লৈ চালীসা গোৱাটো বিশেষকৈ গ্ৰীষ্মৰ মাহত, বিশেষকৈ চৈত্ৰ আৰু বৈশাখত কৰা হয়। শীতলা মাতাৰ পূজাৰ সময়ত, ভক্তসকলে নিৰাময়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে আৰু নিজ নিজ কঠিন সময়ত সমৰ্থনৰ আশ্বাস পায়। এই চালীসা স্বচ্ছন্দে গাওঁতে, ভক্তস
0 views
॥ দোহা ॥
জয়-জয় মাতা শীতলা, তুমহিং ধৰৈ জো ধ্যান।
হোয় ৱিমল শীতল হৃদয়, ৱিকসৈ বুদ্ধি বলজ্ঞান॥
॥চৌপাঈ॥
জয়-জয়-জয় শীতলা ভৱানী।
জয় জগ জননি সকল গুণখানী॥
গৃহ-গৃহ শক্তি তুম্হাৰী ৰাজিত।
পূৰণ শৰদচন্দ্ৰ সমসাজিত॥
ৱিস্ফোটক সে জলত শৰীৰা।
শীতল কৰত হৰত সব পীৰা॥
মাতু শীতলা তৱ শুভনামা।
সবকে গাঢ়ে আৱহিং কামা॥
শোকহৰী শঙ্কৰী ভৱানী।
বাল-প্ৰাণৰক্ষী সুখ দানী॥
শুচি মাৰ্জনী কলশ কৰৰাজৈ।
মস্তক তেজ সূৰ্য সমৰাজৈ॥
চৌসঠ যোগিন সঙ্গ মেং গাৱৈং।
ৱীণা তাল মৃদঙ্গ বজাৱৈ॥
নৃত্য নাথ ভৈৰো দিখৰাৱৈং।
সহজ শেষ শিৱ পাৰ না পাৱৈং॥
ধন্য-ধন্য ধাত্ৰী মহাৰানী।
সুৰনৰ মুনি তব সুয়শ বখানী॥
জ্ৱালা ৰূপ মহা বলকাৰী।
দৈত্য এক ৱিস্ফোটক ভাৰী॥
ঘৰ-ঘৰ প্ৰৱিশত কোঈ ন ৰক্ষত।
ৰোগ ৰূপ ধৰি বালক ভক্ষত॥
হাহাকাৰ মচ্যো জগভাৰী।
সক্যো ন জব সঙ্কট টাৰী॥
তব মৈয়া ধৰি অদ্ভুত ৰূপা।
কৰমেং লিয়ে মাৰ্জনী সূপা॥
ৱিস্ফোটকহিং পকড়ি কৰ লীন্হ্যো।
মুসল প্ৰহাৰ বহুৱিধি কীন্হ্যো॥
বহুত প্ৰকাৰ ৱহ ৱিনতী কীন্হা।
মৈয়া নহীং ভল মৈং কছু চীন্হা॥
অবনহিং মাতু, কাহুগৃহ জইহৌং।
জহঁ অপৱিত্ৰ সকল দুঃখ হৰিহৌং॥
ভভকত তন, শীতল হ্ৱৈ জইহৈং।
ৱিস্ফোটক ভয়ঘোৰ নসইহৈং॥
শ্ৰী শীতলহিং ভজে কল্যানা।
ৱচন সত্য ভাষে ভগৱানা॥
ৱিস্ফোটক ভয় জিহি গৃহ ভাঈ।
ভজৈ দেৱি কহঁ যহী উপাঈ॥
কলশ শীতলা কা সজৱাৱৈ।
দ্ৱিজ সে ৱিধিৱত পাঠ কৰাৱৈ॥
তুম্হীং শীতলা, জগ কী মাতা।
তুম্হীং পিতা জগ কী সুখদাতা॥
তুম্হীং জগদ্ধাত্ৰী সুখসেৱী।
নমো নমামি শীতলে দেৱী॥
নমো সুক্খকৰণী দুঃখহৰণী।
নমো-নমো জগতাৰণি তৰণী॥
নমো-নমো ত্ৰৈলোক্য ৱন্দিনী।
দুখদাৰিদ্ৰাদিক কন্দিনী॥
শ্ৰী শীতলা, শেঢ়লা, মহলা।
ৰুণলীহ্যুণনী মাতু মন্দলা॥
হো তুম দিগম্বৰ তনুধাৰী।
শোভিত পঞ্চনাম অসৱাৰী॥
ৰাসভ, খৰ বৈশাখ সুনন্দন।
গৰ্দভ দুৰ্ৱাকন্দ নিকন্দন॥
সুমিৰত সঙ্গ শীতলা মাঈ।
জাহি সকল দুখ দূৰ পৰাঈ॥
গলকা, গলগন্ডাদি জুহোঈ।
তাকৰ মন্ত্ৰ ন ঔষধি কোঈ॥
এক মাতু জী কা আৰাধন।
ঔৰ নহিং কোঈ হৈ সাধন॥
নিশ্চয় মাতু শৰণ জো আৱৈ।
নিৰ্ভয় মন ইচ্ছিত ফল পাৱৈ॥
কোঢ়ী, নিৰ্মল কায়া ধাৰৈ।
অন্ধা, দৃগ-নিজ দৃষ্টি নিহাৰৈ॥
ৱন্ধ্যা নাৰি পুত্ৰ কো পাৱৈ।
জন্ম দৰিদ্ৰ ধনী হোঈ জাৱৈ॥
মাতু শীতলা কে গুণ গাৱত।
লখা মূক কো ছন্দ বনাৱত॥
যামে কোঈ কৰৈ জনি শঙ্কা।
জগ মে মৈয়া কা হী ডঙ্কা॥
ভনত ৰামসুন্দৰ প্ৰভুদাসা।
তট প্ৰয়াগ সে পূৰব পাসা॥
পুৰী তিৱাৰী মোৰ নিৱাসা।
ককৰা গঙ্গা তট দুৰ্ৱাসা॥
অব ৱিলম্ব মৈং তোহি পুকাৰত।
মাতু কৃপা কৌ বাট নিহাৰত॥
পড়া ক্ষৰ তৱ আস লগাঈ।
ৰক্ষা কৰহু শীতলা মাঈ॥
॥ দোহা ॥
ঘট-ঘট ৱাসী শীতলা, শীতল প্ৰভা তুম্হাৰ।
শীতল ছইয়াং মেং ঝুলঈ, মইয়া পলনা ডাৰ॥
জয়-জয় মাতা শীতলা, তুমহিং ধৰৈ জো ধ্যান।
হোয় ৱিমল শীতল হৃদয়, ৱিকসৈ বুদ্ধি বলজ্ঞান॥
॥চৌপাঈ॥
জয়-জয়-জয় শীতলা ভৱানী।
জয় জগ জননি সকল গুণখানী॥
গৃহ-গৃহ শক্তি তুম্হাৰী ৰাজিত।
পূৰণ শৰদচন্দ্ৰ সমসাজিত॥
ৱিস্ফোটক সে জলত শৰীৰা।
শীতল কৰত হৰত সব পীৰা॥
মাতু শীতলা তৱ শুভনামা।
সবকে গাঢ়ে আৱহিং কামা॥
শোকহৰী শঙ্কৰী ভৱানী।
বাল-প্ৰাণৰক্ষী সুখ দানী॥
শুচি মাৰ্জনী কলশ কৰৰাজৈ।
মস্তক তেজ সূৰ্য সমৰাজৈ॥
চৌসঠ যোগিন সঙ্গ মেং গাৱৈং।
ৱীণা তাল মৃদঙ্গ বজাৱৈ॥
নৃত্য নাথ ভৈৰো দিখৰাৱৈং।
সহজ শেষ শিৱ পাৰ না পাৱৈং॥
ধন্য-ধন্য ধাত্ৰী মহাৰানী।
সুৰনৰ মুনি তব সুয়শ বখানী॥
জ্ৱালা ৰূপ মহা বলকাৰী।
দৈত্য এক ৱিস্ফোটক ভাৰী॥
ঘৰ-ঘৰ প্ৰৱিশত কোঈ ন ৰক্ষত।
ৰোগ ৰূপ ধৰি বালক ভক্ষত॥
হাহাকাৰ মচ্যো জগভাৰী।
সক্যো ন জব সঙ্কট টাৰী॥
তব মৈয়া ধৰি অদ্ভুত ৰূপা।
কৰমেং লিয়ে মাৰ্জনী সূপা॥
ৱিস্ফোটকহিং পকড়ি কৰ লীন্হ্যো।
মুসল প্ৰহাৰ বহুৱিধি কীন্হ্যো॥
বহুত প্ৰকাৰ ৱহ ৱিনতী কীন্হা।
মৈয়া নহীং ভল মৈং কছু চীন্হা॥
অবনহিং মাতু, কাহুগৃহ জইহৌং।
জহঁ অপৱিত্ৰ সকল দুঃখ হৰিহৌং॥
ভভকত তন, শীতল হ্ৱৈ জইহৈং।
ৱিস্ফোটক ভয়ঘোৰ নসইহৈং॥
শ্ৰী শীতলহিং ভজে কল্যানা।
ৱচন সত্য ভাষে ভগৱানা॥
ৱিস্ফোটক ভয় জিহি গৃহ ভাঈ।
ভজৈ দেৱি কহঁ যহী উপাঈ॥
কলশ শীতলা কা সজৱাৱৈ।
দ্ৱিজ সে ৱিধিৱত পাঠ কৰাৱৈ॥
তুম্হীং শীতলা, জগ কী মাতা।
তুম্হীং পিতা জগ কী সুখদাতা॥
তুম্হীং জগদ্ধাত্ৰী সুখসেৱী।
নমো নমামি শীতলে দেৱী॥
নমো সুক্খকৰণী দুঃখহৰণী।
নমো-নমো জগতাৰণি তৰণী॥
নমো-নমো ত্ৰৈলোক্য ৱন্দিনী।
দুখদাৰিদ্ৰাদিক কন্দিনী॥
শ্ৰী শীতলা, শেঢ়লা, মহলা।
ৰুণলীহ্যুণনী মাতু মন্দলা॥
হো তুম দিগম্বৰ তনুধাৰী।
শোভিত পঞ্চনাম অসৱাৰী॥
ৰাসভ, খৰ বৈশাখ সুনন্দন।
গৰ্দভ দুৰ্ৱাকন্দ নিকন্দন॥
সুমিৰত সঙ্গ শীতলা মাঈ।
জাহি সকল দুখ দূৰ পৰাঈ॥
গলকা, গলগন্ডাদি জুহোঈ।
তাকৰ মন্ত্ৰ ন ঔষধি কোঈ॥
এক মাতু জী কা আৰাধন।
ঔৰ নহিং কোঈ হৈ সাধন॥
নিশ্চয় মাতু শৰণ জো আৱৈ।
নিৰ্ভয় মন ইচ্ছিত ফল পাৱৈ॥
কোঢ়ী, নিৰ্মল কায়া ধাৰৈ।
অন্ধা, দৃগ-নিজ দৃষ্টি নিহাৰৈ॥
ৱন্ধ্যা নাৰি পুত্ৰ কো পাৱৈ।
জন্ম দৰিদ্ৰ ধনী হোঈ জাৱৈ॥
মাতু শীতলা কে গুণ গাৱত।
লখা মূক কো ছন্দ বনাৱত॥
যামে কোঈ কৰৈ জনি শঙ্কা।
জগ মে মৈয়া কা হী ডঙ্কা॥
ভনত ৰামসুন্দৰ প্ৰভুদাসা।
তট প্ৰয়াগ সে পূৰব পাসা॥
পুৰী তিৱাৰী মোৰ নিৱাসা।
ককৰা গঙ্গা তট দুৰ্ৱাসা॥
অব ৱিলম্ব মৈং তোহি পুকাৰত।
মাতু কৃপা কৌ বাট নিহাৰত॥
পড়া ক্ষৰ তৱ আস লগাঈ।
ৰক্ষা কৰহু শীতলা মাঈ॥
॥ দোহা ॥
ঘট-ঘট ৱাসী শীতলা, শীতল প্ৰভা তুম্হাৰ।
শীতল ছইয়াং মেং ঝুলঈ, মইয়া পলনা ডাৰ॥