Shiva Chalisa
শিৱ চালীচা
ShivaAssamese
শিৱ চালীচা শিৱ দেবতাক উৎসৰ্গিত এক পবিত্ৰ গীত। এই চালীচা পঢ়িলে ভক্তসকলৰ মনোবল বৃদ্ধি পায় আৰু শিৱৰ আশীৰ্বাদ লাভ হয়, যাৰ দ্বাৰা জীৱনৰ সমস্ত দুখ-দুৰ্দশা দূৰ হয় আৰু শান্তি প্ৰাপ্ত হয়।
0 views
॥ দোহা ॥
জয় গণেশ গিৰিজা সুৱন, মঙ্গল মূল সুজান।
কহত অয়োধ্যাদাস তুম, দেহু অভয় ৱৰদান॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় গিৰিজা পতি দীন দয়ালা।
সদা কৰত সন্তন প্ৰতিপালা॥
ভাল চন্দ্ৰমা সোহত নীকে।
কানন কুণ্ডল নাগফনী কে॥
অঙ্গ গৌৰ শিৰ গঙ্গ বহায়ে।
মুণ্ডমাল তন ক্ষাৰ লগাএ॥
ৱস্ত্ৰ খাল বাঘম্বৰ সোহে।
ছৱি কো দেখি নাগ মন মোহে॥
মৈনা মাতু কী হৱে দুলাৰী।
বাম অঙ্গ সোহত ছৱি ন্যাৰী॥
কৰ ত্ৰিশূল সোহত ছৱি ভাৰী।
কৰত সদা শত্ৰুন ক্ষয়কাৰী॥
নন্দি গণেশ সোহৈ তহঁ কৈসে।
সাগৰ মধ্য কমল হৈং জৈসে॥
কাৰ্তিক শ্যাম ঔৰ গণৰাঊ।
যা ছৱি কো কহি জাত ন কাঊ॥
দেৱন জবহীং জায় পুকাৰা।
তব হী দুখ প্ৰভু আপ নিৱাৰা॥
কিয়া উপদ্ৰৱ তাৰক ভাৰী।
দেৱন সব মিলি তুমহিং জুহাৰী॥
তুৰত ষডানন আপ পঠায়উ।
লৱনিমেষ মহঁ মাৰি গিৰায়উ॥
আপ জলন্ধৰ অসুৰ সংহাৰা।
সুয়শ তুম্হাৰ ৱিদিত সংসাৰা॥
ত্ৰিপুৰাসুৰ সন যুদ্ধ মচাঈ।
সবহিং কৃপা কৰ লীন বচাঈ॥
কিয়া তপহিং ভাগীৰথ ভাৰী।
পুৰব প্ৰতিজ্ঞা তাসু পুৰাৰী॥
দানিন মহঁ তুম সম কোউ নাহীং।
সেৱক স্তুতি কৰত সদাহীং॥
ৱেদ মাহি মহিমা তুম গাঈ।
অকথ অনাদি ভেদ নহিং পাঈ॥
প্ৰকটী উদধি মন্থন মেং জ্ৱালা।
জৰত সুৰাসুৰ ভএ ৱিহালা॥
কীন্হী দয়া তহং কৰী সহাঈ।
নীলকণ্ঠ তব নাম কহাঈ॥
পূজন ৰামচন্দ্ৰ জব কীন্হা।
জীত কে লঙ্ক ৱিভীষণ দীন্হা॥
সহস কমল মেং হো ৰহে ধাৰী।
কীন্হ পৰীক্ষা তবহিং পুৰাৰী॥
এক কমল প্ৰভু ৰাখেউ জোঈ।
কমল নয়ন পূজন চহং সোঈ॥
কঠিন ভক্তি দেখী প্ৰভু শঙ্কৰ।
ভএ প্ৰসন্ন দিএ ইচ্ছিত ৱৰ॥
জয় জয় জয় অনন্ত অৱিনাশী।
কৰত কৃপা সব কে ঘটৱাসী॥
দুষ্ট সকল নিত মোহি সতাৱৈ।
ভ্ৰমত ৰহৌং মোহি চৈন ন আৱৈ॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি মৈং নাথ পুকাৰো।
যেহি অৱসৰ মোহি আন উবাৰো॥
লৈ ত্ৰিশূল শত্ৰুন কো মাৰো।
সঙ্কট তে মোহি আন উবাৰো॥
মাত-পিতা ভ্ৰাতা সব হোঈ।
সঙ্কট মেং পূছত নহিং কোঈ॥
স্ৱামী এক হৈ আস তুম্হাৰী।
আয় হৰহু মম সঙ্কট ভাৰী॥
ধন নিৰ্ধন কো দেত সদা হীং।
জো কোঈ জাঞ্চে সো ফল পাহীং॥
অস্তুতি কেহি ৱিধি কৰৈং তুম্হাৰী।
ক্ষমহু নাথ অব চূক হমাৰী॥
শঙ্কৰ হো সঙ্কট কে নাশন।
মঙ্গল কাৰণ ৱিঘ্ন ৱিনাশন॥
যোগী যতি মুনি ধ্যান লগাৱৈং।
শাৰদ নাৰদ শীশ নৱাৱৈং॥
নমো নমো জয় নমঃ শিৱায়।
সুৰ ব্ৰহ্মাদিক পাৰ ন পায়॥
জো যহ পাঠ কৰে মন লাঈ।
তা পৰ হোত হৈ শম্ভু সহাঈ॥
ৠনিয়াং জো কোঈ হো অধিকাৰী।
পাঠ কৰে সো পাৱন হাৰী॥
পুত্ৰ হোন কৰ ইচ্ছা জোঈ।
নিশ্চয় শিৱ প্ৰসাদ তেহি হোঈ॥
পণ্ডিত ত্ৰয়োদশী কো লাৱে।
ধ্যান পূৰ্ৱক হোম কৰাৱে॥
ত্ৰয়োদশী ৱ্ৰত কৰৈ হমেশা।
তাকে তন নহীং ৰহৈ কলেশা॥
ধূপ দীপ নৈৱেদ্য চঢ়াৱে।
শঙ্কৰ সম্মুখ পাঠ সুনাৱে॥
জন্ম জন্ম কে পাপ নসাৱে।
অন্ত ধাম শিৱপুৰ মেং পাৱে॥
কহৈং অয়োধ্যাদাস আস তুম্হাৰী।
জানি সকল দুঃখ হৰহু হমাৰী॥
॥ দোহা ॥
নিত্ত নেম উঠি প্ৰাতঃ হী, পাঠ কৰো চালীসা।
তুম মেৰী মনোকামনা, পূৰ্ণ কৰো জগদীশ॥
মগসিৰ ছঠি হেমন্ত ৠতু, সংৱত চৌসঠ জান।
স্তুতি চালীসা শিৱহি, পূৰ্ণ কীন কল্যাণ॥
জয় গণেশ গিৰিজা সুৱন, মঙ্গল মূল সুজান।
কহত অয়োধ্যাদাস তুম, দেহু অভয় ৱৰদান॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় গিৰিজা পতি দীন দয়ালা।
সদা কৰত সন্তন প্ৰতিপালা॥
ভাল চন্দ্ৰমা সোহত নীকে।
কানন কুণ্ডল নাগফনী কে॥
অঙ্গ গৌৰ শিৰ গঙ্গ বহায়ে।
মুণ্ডমাল তন ক্ষাৰ লগাএ॥
ৱস্ত্ৰ খাল বাঘম্বৰ সোহে।
ছৱি কো দেখি নাগ মন মোহে॥
মৈনা মাতু কী হৱে দুলাৰী।
বাম অঙ্গ সোহত ছৱি ন্যাৰী॥
কৰ ত্ৰিশূল সোহত ছৱি ভাৰী।
কৰত সদা শত্ৰুন ক্ষয়কাৰী॥
নন্দি গণেশ সোহৈ তহঁ কৈসে।
সাগৰ মধ্য কমল হৈং জৈসে॥
কাৰ্তিক শ্যাম ঔৰ গণৰাঊ।
যা ছৱি কো কহি জাত ন কাঊ॥
দেৱন জবহীং জায় পুকাৰা।
তব হী দুখ প্ৰভু আপ নিৱাৰা॥
কিয়া উপদ্ৰৱ তাৰক ভাৰী।
দেৱন সব মিলি তুমহিং জুহাৰী॥
তুৰত ষডানন আপ পঠায়উ।
লৱনিমেষ মহঁ মাৰি গিৰায়উ॥
আপ জলন্ধৰ অসুৰ সংহাৰা।
সুয়শ তুম্হাৰ ৱিদিত সংসাৰা॥
ত্ৰিপুৰাসুৰ সন যুদ্ধ মচাঈ।
সবহিং কৃপা কৰ লীন বচাঈ॥
কিয়া তপহিং ভাগীৰথ ভাৰী।
পুৰব প্ৰতিজ্ঞা তাসু পুৰাৰী॥
দানিন মহঁ তুম সম কোউ নাহীং।
সেৱক স্তুতি কৰত সদাহীং॥
ৱেদ মাহি মহিমা তুম গাঈ।
অকথ অনাদি ভেদ নহিং পাঈ॥
প্ৰকটী উদধি মন্থন মেং জ্ৱালা।
জৰত সুৰাসুৰ ভএ ৱিহালা॥
কীন্হী দয়া তহং কৰী সহাঈ।
নীলকণ্ঠ তব নাম কহাঈ॥
পূজন ৰামচন্দ্ৰ জব কীন্হা।
জীত কে লঙ্ক ৱিভীষণ দীন্হা॥
সহস কমল মেং হো ৰহে ধাৰী।
কীন্হ পৰীক্ষা তবহিং পুৰাৰী॥
এক কমল প্ৰভু ৰাখেউ জোঈ।
কমল নয়ন পূজন চহং সোঈ॥
কঠিন ভক্তি দেখী প্ৰভু শঙ্কৰ।
ভএ প্ৰসন্ন দিএ ইচ্ছিত ৱৰ॥
জয় জয় জয় অনন্ত অৱিনাশী।
কৰত কৃপা সব কে ঘটৱাসী॥
দুষ্ট সকল নিত মোহি সতাৱৈ।
ভ্ৰমত ৰহৌং মোহি চৈন ন আৱৈ॥
ত্ৰাহি ত্ৰাহি মৈং নাথ পুকাৰো।
যেহি অৱসৰ মোহি আন উবাৰো॥
লৈ ত্ৰিশূল শত্ৰুন কো মাৰো।
সঙ্কট তে মোহি আন উবাৰো॥
মাত-পিতা ভ্ৰাতা সব হোঈ।
সঙ্কট মেং পূছত নহিং কোঈ॥
স্ৱামী এক হৈ আস তুম্হাৰী।
আয় হৰহু মম সঙ্কট ভাৰী॥
ধন নিৰ্ধন কো দেত সদা হীং।
জো কোঈ জাঞ্চে সো ফল পাহীং॥
অস্তুতি কেহি ৱিধি কৰৈং তুম্হাৰী।
ক্ষমহু নাথ অব চূক হমাৰী॥
শঙ্কৰ হো সঙ্কট কে নাশন।
মঙ্গল কাৰণ ৱিঘ্ন ৱিনাশন॥
যোগী যতি মুনি ধ্যান লগাৱৈং।
শাৰদ নাৰদ শীশ নৱাৱৈং॥
নমো নমো জয় নমঃ শিৱায়।
সুৰ ব্ৰহ্মাদিক পাৰ ন পায়॥
জো যহ পাঠ কৰে মন লাঈ।
তা পৰ হোত হৈ শম্ভু সহাঈ॥
ৠনিয়াং জো কোঈ হো অধিকাৰী।
পাঠ কৰে সো পাৱন হাৰী॥
পুত্ৰ হোন কৰ ইচ্ছা জোঈ।
নিশ্চয় শিৱ প্ৰসাদ তেহি হোঈ॥
পণ্ডিত ত্ৰয়োদশী কো লাৱে।
ধ্যান পূৰ্ৱক হোম কৰাৱে॥
ত্ৰয়োদশী ৱ্ৰত কৰৈ হমেশা।
তাকে তন নহীং ৰহৈ কলেশা॥
ধূপ দীপ নৈৱেদ্য চঢ়াৱে।
শঙ্কৰ সম্মুখ পাঠ সুনাৱে॥
জন্ম জন্ম কে পাপ নসাৱে।
অন্ত ধাম শিৱপুৰ মেং পাৱে॥
কহৈং অয়োধ্যাদাস আস তুম্হাৰী।
জানি সকল দুঃখ হৰহু হমাৰী॥
॥ দোহা ॥
নিত্ত নেম উঠি প্ৰাতঃ হী, পাঠ কৰো চালীসা।
তুম মেৰী মনোকামনা, পূৰ্ণ কৰো জগদীশ॥
মগসিৰ ছঠি হেমন্ত ৠতু, সংৱত চৌসঠ জান।
স্তুতি চালীসা শিৱহি, পূৰ্ণ কীন কল্যাণ॥