
Shree Hanuman Chalisa
শ্ৰী হনুমান চালীচা
Hanuman JiAssamese
শ্ৰী হনুমান চালীচা Lord Hanuman-লৈ উৎসৰ্গিত এক প্ৰাৰ্থনা। এই চালীচাৰ পঢ়াৰ দ্বাৰা বিশ্বাসীসকলৰ জীৱনত শক্তি, সাহস আৰু মনোবলৰ বৃদ্ধি হয়, আৰু সকল দুখ-দুৰ্দশাৰ পৰা মুক্তিৰ আশ্বাস প্ৰদান কৰে।
0 views
॥ দোহা ॥
শ্ৰী গুৰু চৰন সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি।
বৰনউং ৰঘুবৰ ৱিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি॥
বুদ্ধিহীন তনু জানিকৈ, সুমিৰৌং পৱন-কুমাৰ।
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহু মোহিং, হৰহু কলেশ ৱিকাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ।
জয় কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥
ৰাম দূত অতুলিত বল ধামা।
অঞ্জনি-পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥
মহাৱীৰ ৱিক্ৰম বজৰঙ্গী।
কুমতি নিৱাৰ সুমতি কে সঙ্গী॥
কঞ্চন বৰন বিৰাজ সুৱেসা।
কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেসা॥
হাথ ৱজ্ৰ ঔ ধ্ৱজা বিৰাজৈ।
কাঁধে মূঁজ জনেঊ সাজৈ॥
শঙ্কৰ সুৱন কেসৰীনন্দন।
তেজ প্ৰতাপ মহা জগ ৱন্দন॥
ৱিদ্যাৱান গুণী অতি চাতুৰ।
ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥
প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া।
ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া॥
সূক্ষ্ম ৰুপ ধৰি সিয়হিং দিখাৱা।
ৱিকট ৰুপ ধৰি লঙ্ক জৰাৱা॥
ভীম ৰুপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে।
ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সংৱাৰে॥
লায় সজীৱন লখন জিয়ায়ে।
শ্ৰীৰঘুৱীৰ হৰষি উৰ লায়ে॥
ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াঈ।
তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাঈ॥
সহস বদন তুম্হৰো যশ গাৱৈং।
অস কহি শ্ৰী পতি কণ্ঠ লগাৱৈং॥
সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা।
নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥
জম কুবেৰ দিকপাল জহাং তে।
কৱি কোবিদ কহি সকে কহাং তে॥
তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা।
ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা॥
তুম্হৰো মন্ত্ৰ ৱিভীষন মানা।
লঙ্কেশ্ৱৰ ভয়ে সব জগ জানা॥
জুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানূ।
লীল্যো তাহি মধুৰ ফ়ল জানূ॥
প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং।
জলধি লাঙ্ঘি গএ অচৰজ নাহীং॥
দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে।
সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে॥
ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে।
হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥
সব সুখ লহৈ তুম্হাৰী সৰনা।
তুম ৰক্ষক কাহূ কো ডৰনা॥
আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ।
তীনোং লোক হাঙ্ক তেং কাম্পৈ॥
ভূত পিশাচ নিকট নহিং আৱৈ।
মহাৱীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥
নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা।
জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥
সঙ্কট তে হনুমান ছুড়াৱৈ।
মন ক্ৰম ৱচন ধ্যান জো লাৱৈ॥
সব পৰ ৰাম তপস্ৱী ৰাজা।
তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥
ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ।
সোই অমিত জীৱন ফ়ল পাৱৈ॥
চাৰোং জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা।
হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥
সাধু সন্ত কে তুম ৰখৱাৰে।
অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥
অষ্ট সিদ্ধি নৱনিধি কে দাতা।
অস বৰ দীন জানকী মাতা॥
ৰাম ৰসায়ন তুম্হৰে পাসা।
সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥
তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ।
জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥
অন্তকাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ।
জহাঁ জন্ম হৰি-ভক্ত কহাঈ॥
ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ।
হনুমত সেঈ সৰ্ৱ সুখ কৰঈ॥
সঙ্কট কটৈ মিটৈ সব পীৰা।
জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা॥
জয় জয় জয় হনুমান গোসাঈ।
কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈ॥
জো শত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ।
ছূটহিং বন্দি মহা সুখ হোঈ॥
জো যহ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা।
হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥
তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা।
কীজৈ নাথ হৃদয় মহঁ ডেৰা॥
॥ দোহা ॥
পৱনতনয় সঙ্কট হৰন, মঙ্গল মূৰতি ৰুপ।
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰ ভূপ॥
শ্ৰী গুৰু চৰন সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি।
বৰনউং ৰঘুবৰ ৱিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি॥
বুদ্ধিহীন তনু জানিকৈ, সুমিৰৌং পৱন-কুমাৰ।
বল বুদ্ধি ৱিদ্যা দেহু মোহিং, হৰহু কলেশ ৱিকাৰ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ।
জয় কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥
ৰাম দূত অতুলিত বল ধামা।
অঞ্জনি-পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥
মহাৱীৰ ৱিক্ৰম বজৰঙ্গী।
কুমতি নিৱাৰ সুমতি কে সঙ্গী॥
কঞ্চন বৰন বিৰাজ সুৱেসা।
কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেসা॥
হাথ ৱজ্ৰ ঔ ধ্ৱজা বিৰাজৈ।
কাঁধে মূঁজ জনেঊ সাজৈ॥
শঙ্কৰ সুৱন কেসৰীনন্দন।
তেজ প্ৰতাপ মহা জগ ৱন্দন॥
ৱিদ্যাৱান গুণী অতি চাতুৰ।
ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥
প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া।
ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া॥
সূক্ষ্ম ৰুপ ধৰি সিয়হিং দিখাৱা।
ৱিকট ৰুপ ধৰি লঙ্ক জৰাৱা॥
ভীম ৰুপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে।
ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সংৱাৰে॥
লায় সজীৱন লখন জিয়ায়ে।
শ্ৰীৰঘুৱীৰ হৰষি উৰ লায়ে॥
ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াঈ।
তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাঈ॥
সহস বদন তুম্হৰো যশ গাৱৈং।
অস কহি শ্ৰী পতি কণ্ঠ লগাৱৈং॥
সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা।
নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥
জম কুবেৰ দিকপাল জহাং তে।
কৱি কোবিদ কহি সকে কহাং তে॥
তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা।
ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা॥
তুম্হৰো মন্ত্ৰ ৱিভীষন মানা।
লঙ্কেশ্ৱৰ ভয়ে সব জগ জানা॥
জুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানূ।
লীল্যো তাহি মধুৰ ফ়ল জানূ॥
প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং।
জলধি লাঙ্ঘি গএ অচৰজ নাহীং॥
দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে।
সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে॥
ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে।
হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥
সব সুখ লহৈ তুম্হাৰী সৰনা।
তুম ৰক্ষক কাহূ কো ডৰনা॥
আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ।
তীনোং লোক হাঙ্ক তেং কাম্পৈ॥
ভূত পিশাচ নিকট নহিং আৱৈ।
মহাৱীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥
নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা।
জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥
সঙ্কট তে হনুমান ছুড়াৱৈ।
মন ক্ৰম ৱচন ধ্যান জো লাৱৈ॥
সব পৰ ৰাম তপস্ৱী ৰাজা।
তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥
ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ।
সোই অমিত জীৱন ফ়ল পাৱৈ॥
চাৰোং জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা।
হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥
সাধু সন্ত কে তুম ৰখৱাৰে।
অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥
অষ্ট সিদ্ধি নৱনিধি কে দাতা।
অস বৰ দীন জানকী মাতা॥
ৰাম ৰসায়ন তুম্হৰে পাসা।
সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥
তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ।
জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥
অন্তকাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ।
জহাঁ জন্ম হৰি-ভক্ত কহাঈ॥
ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ।
হনুমত সেঈ সৰ্ৱ সুখ কৰঈ॥
সঙ্কট কটৈ মিটৈ সব পীৰা।
জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা॥
জয় জয় জয় হনুমান গোসাঈ।
কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈ॥
জো শত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ।
ছূটহিং বন্দি মহা সুখ হোঈ॥
জো যহ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা।
হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥
তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা।
কীজৈ নাথ হৃদয় মহঁ ডেৰা॥
॥ দোহা ॥
পৱনতনয় সঙ্কট হৰন, মঙ্গল মূৰতি ৰুপ।
ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰ ভূপ॥