
Shree Krishna Chalisa
ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଚାଲିସା
KrishnaOdia
ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଚାଲିସା, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ପାଠ୍ୟ। ଏହା ଭକ୍ତି, ଶାନ୍ତି ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତି ମାଗିବା ପାଇଁ ପଢାଯାଇଥାଏ, ଏବଂ ଏହା ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୟା ଓ କୃପା ପାଇଁ ବ୍ୟାକ୍ତି କରେ।
2 views
॥ ଦୋହା ॥
ବଂଶୀ ଶୋଭିତ କର ମଧୁର, ନୀଲ ଜଲଦ ତନ ଶ୍ୟାମ।
ଅରୁଣ ଅଧର ଜନୁ ବିମ୍ବା ଫଲ, ପିତାମ୍ବର ଶୁଭ ସାଜ॥
ଜୟ ମନମୋହନ ମଦନ ଛବି, କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାରାଜ।
କରହୁ କୃପା ହେ ରବି ତନୟ, ରାଖହୁ ଜନ କୀ ଲାଜ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଯଦୁନନ୍ଦନ ଜୟ ଜଗବନ୍ଦନ।
ଜୟ ବସୁଦେବ ଦେବକୀ ନନ୍ଦନ॥
ଜୟ ଯଶୁଦା ସୁତ ନନ୍ଦ ଦୁଲାରେ।
ଜୟ ପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତନ କେ ଦୃଗ ତାରେ॥
ଜୟ ନଟ-ନାଗର ନାଗ ନଥୈୟା।
କୃଷ୍ଣ କନ୍ହୈୟା ଧେନୁ ଚରୈୟା॥
ପୁନି ନଖ ପର ପ୍ରଭୁ ଗିରିବର ଧାରୋ।
ଆଓ ଦୀନନ କଷ୍ଟ ନିବାରୋ॥
ବଂଶୀ ମଧୁର ଅଧର ଧରୀ ତେରୀ।
ହୋବେ ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ମେରୋ॥
ଆଓ ହରି ପୁନି ମାଖନ ଚାଖୋ।
ଆଜ ଲାଜ ଭାରତ କୀ ରାଖୋ॥
ଗୋଲ କପୋଲ, ଚିବୁକ ଅରୁଣାରେ।
ମୃଦୁ ମୁସ୍କାନ ମୋହିନୀ ଡାରେ॥
ରଞ୍ଜିତ ରାଜିବ ନୟନ ବିଶାଲା।
ମୋର ମୁକୁଟ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଲା॥
କୁଣ୍ଡଲ ଶ୍ରବଣ ପୀତପଟ ଆଛେ।
କଟି କିଙ୍କଣୀ କାଛନ କାଛେ॥
ନୀଲ ଜଲଜ ସୁନ୍ଦର ତନୁ ସୋହେ।
ଛବି ଲଖି, ସୁର ନର ମୁନିମନ ମୋହେ॥
ମସ୍ତକ ତିଲକ, ଅଲକ ଘୁଙ୍ଘରାଲେ।
ଆଓ କୃଷ୍ଣ ବାଁସୁରୀ ବାଲେ॥
କରି ପୟ ପାନ, ପୁତନହି ତାରୟୋ।
ଅକା ବକା କାଗାସୁର ମାରୟୋ॥
ମଧୁବନ ଜଲତ ଅଗ୍ନି ଜବ ଜ୍ୱାଲା।
ଭୈ ଶୀତଲ, ଲଖିତହିଂ ନନ୍ଦଲାଲା॥
ସୁରପତି ଜବ ବ୍ରଜ ଚଢ଼ୟୋ ରିସାଈ।
ମସୂର ଧାର ବାରି ବର୍ଷାଈ॥
ଲଗତ-ଲଗତ ବ୍ରଜ ଚହନ ବହାୟୋ।
ଗୋବର୍ଧନ ନଖଧାରି ବଚାୟୋ॥
ଲଖି ଯସୁଦା ମନ ଭ୍ରମ ଅଧିକାଈ।
ମୁଖ ମହଂ ଚୌଦହ ଭୁବନ ଦିଖାଈ॥
ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ଅତି ଉଧମ ମଚାୟୋ।
କୋଟି କମଲ ଜବ ଫୂଲ ମଙ୍ଗାୟୋ॥
ନାଥି କାଲିୟହିଂ ତବ ତୁମ ଲୀନ୍ହେଂ।
ଚରଣଚିନ୍ହ ଦୈ ନିର୍ଭୟ କିନ୍ହେଂ॥
କରି ଗୋପିନ ସଙ୍ଗ ରାସ ବିଲାସା।
ସବକୀ ପୂରଣ କରୀ ଅଭିଲାଷା॥
କେତିକ ମହା ଅସୁର ସଂହାରୟୋ।
କଂସହି କେସ ପକଡ଼ି ଦୈ ମାରୟୋ॥
ମାତ-ପିତା କୀ ବନ୍ଦି ଛୁଡ଼ାଈ।
ଉଗ୍ରସେନ କହଂ ରାଜ ଦିଲାଈ॥
ମହି ସେ ମୃତକ ଛହୋଂ ସୁତ ଲାୟୋ।
ମାତୁ ଦେବକୀ ଶୋକ ମିଟାୟୋ॥
ଭୌମାସୁର ମୁର ଦୈତ୍ୟ ସଂହାରୀ।
ଲାୟେ ଷଟ ଦଶ ସହସକୁମାରୀ॥
ଦୈ ଭିନ୍ହୀଂ ତୃଣ ଚୀର ସହାରା।
ଜରାସିନ୍ଧୁ ରାକ୍ଷସ କହଂ ମାରା॥
ଅସୁର ବକାସୁର ଆଦିକ ମାରୟୋ।
ଭକ୍ତନ କେ ତବ କଷ୍ଟ ନିବାରିୟୋ॥
ଦୀନ ସୁଦାମା କେ ଦୁଃଖ ଟାରୟୋ।
ତନ୍ଦୁଲ ତୀନ ମୂଣ୍ଠ ମୁଖ ଡାରୟୋ॥
ପ୍ରେମ କେ ସାଗ ବିଦୁର ଘର ମାଙ୍ଗେ।
ଦୁର୍ୟୋଧନ କେ ମେବା ତ୍ୟାଗେ॥
ଲଖି ପ୍ରେମ କୀ ମହିମା ଭାରୀ।
ଐସେ ଶ୍ୟାମ ଦୀନ ହିତକାରୀ॥
ଭାରତ କେ ପାରଥ ରଥ ହାଙ୍କେ।
ଲିଏ ଚକ୍ର କର ନହିଂ ବଲ ତାକେ॥
ନିଜ ଗୀତା କେ ଜ୍ଞାନ ସୁନାୟେ।
ଭକ୍ତନ ହୃଦୟ ସୁଧା ବର୍ଷାୟେ॥
ମୀରା ଥୀ ଐସୀ ମତବାଲୀ।
ବିଷ ପୀ ଗଈ ବଜାକର ତାଲୀ॥
ରାନା ଭେଜା ସାମ୍ପ ପିଟାରୀ।
ଶାଲିଗ୍ରାମ ବନେ ବନବାରୀ॥
ନିଜ ମାୟା ତୁମ ବିଧିହିଂ ଦିଖାୟୋ।
ଉର ତେ ସଂଶୟ ସକଲ ମିଟାୟୋ॥
ତବ ଶତ ନିନ୍ଦା କରୀ ତତ୍କାଲା।
ଜୀବନ ମୁକ୍ତ ଭୟୋ ଶିଶୁପାଲା॥
ଜବହିଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ଟେର ଲଗାଈ।
ଦୀନାନାଥ ଲାଜ ଅବ ଜାଈ॥
ତୁରତହିଂ ବସନ ବନେ ନନ୍ଦଲାଲା।
ବଢ଼େ ଚୀର ଭୈ ଅରି ମୁଁହ କାଲା॥
ଅସ ନାଥ କେ ନାଥ କନ୍ହୈୟା।
ଡୂବତ ଭଂବର ବଚାବତ ନୈୟା॥
ସୁନ୍ଦରଦାସ ଆସ ଉର ଧାରୀ।
ଦୟାଦୃଷ୍ଟି କୀଜୈ ବନବାରୀ॥
ନାଥ ସକଲ ମମ କୁମତି ନିବାରୋ।
କ୍ଷମହୁ ବେଗି ଅପରାଧ ହମାରୋ॥
ଖୋଲୋ ପଟ ଅବ ଦର୍ଶନ ଦୀଜୈ।
ବୋଲୋ କୃଷ୍ଣ କନ୍ହୈୟା କୀ ଜୈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଯହ ଚାଲୀସା କୃଷ୍ଣ କା, ପାଠ କରୈ ଉର ଧାରି।
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ନବନିଧି ଫଲ, ଲହୈ ପଦାରଥ ଚାରି॥
ବଂଶୀ ଶୋଭିତ କର ମଧୁର, ନୀଲ ଜଲଦ ତନ ଶ୍ୟାମ।
ଅରୁଣ ଅଧର ଜନୁ ବିମ୍ବା ଫଲ, ପିତାମ୍ବର ଶୁଭ ସାଜ॥
ଜୟ ମନମୋହନ ମଦନ ଛବି, କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାରାଜ।
କରହୁ କୃପା ହେ ରବି ତନୟ, ରାଖହୁ ଜନ କୀ ଲାଜ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଯଦୁନନ୍ଦନ ଜୟ ଜଗବନ୍ଦନ।
ଜୟ ବସୁଦେବ ଦେବକୀ ନନ୍ଦନ॥
ଜୟ ଯଶୁଦା ସୁତ ନନ୍ଦ ଦୁଲାରେ।
ଜୟ ପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତନ କେ ଦୃଗ ତାରେ॥
ଜୟ ନଟ-ନାଗର ନାଗ ନଥୈୟା।
କୃଷ୍ଣ କନ୍ହୈୟା ଧେନୁ ଚରୈୟା॥
ପୁନି ନଖ ପର ପ୍ରଭୁ ଗିରିବର ଧାରୋ।
ଆଓ ଦୀନନ କଷ୍ଟ ନିବାରୋ॥
ବଂଶୀ ମଧୁର ଅଧର ଧରୀ ତେରୀ।
ହୋବେ ପୂର୍ଣ ମନୋରଥ ମେରୋ॥
ଆଓ ହରି ପୁନି ମାଖନ ଚାଖୋ।
ଆଜ ଲାଜ ଭାରତ କୀ ରାଖୋ॥
ଗୋଲ କପୋଲ, ଚିବୁକ ଅରୁଣାରେ।
ମୃଦୁ ମୁସ୍କାନ ମୋହିନୀ ଡାରେ॥
ରଞ୍ଜିତ ରାଜିବ ନୟନ ବିଶାଲା।
ମୋର ମୁକୁଟ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଲା॥
କୁଣ୍ଡଲ ଶ୍ରବଣ ପୀତପଟ ଆଛେ।
କଟି କିଙ୍କଣୀ କାଛନ କାଛେ॥
ନୀଲ ଜଲଜ ସୁନ୍ଦର ତନୁ ସୋହେ।
ଛବି ଲଖି, ସୁର ନର ମୁନିମନ ମୋହେ॥
ମସ୍ତକ ତିଲକ, ଅଲକ ଘୁଙ୍ଘରାଲେ।
ଆଓ କୃଷ୍ଣ ବାଁସୁରୀ ବାଲେ॥
କରି ପୟ ପାନ, ପୁତନହି ତାରୟୋ।
ଅକା ବକା କାଗାସୁର ମାରୟୋ॥
ମଧୁବନ ଜଲତ ଅଗ୍ନି ଜବ ଜ୍ୱାଲା।
ଭୈ ଶୀତଲ, ଲଖିତହିଂ ନନ୍ଦଲାଲା॥
ସୁରପତି ଜବ ବ୍ରଜ ଚଢ଼ୟୋ ରିସାଈ।
ମସୂର ଧାର ବାରି ବର୍ଷାଈ॥
ଲଗତ-ଲଗତ ବ୍ରଜ ଚହନ ବହାୟୋ।
ଗୋବର୍ଧନ ନଖଧାରି ବଚାୟୋ॥
ଲଖି ଯସୁଦା ମନ ଭ୍ରମ ଅଧିକାଈ।
ମୁଖ ମହଂ ଚୌଦହ ଭୁବନ ଦିଖାଈ॥
ଦୁଷ୍ଟ କଂସ ଅତି ଉଧମ ମଚାୟୋ।
କୋଟି କମଲ ଜବ ଫୂଲ ମଙ୍ଗାୟୋ॥
ନାଥି କାଲିୟହିଂ ତବ ତୁମ ଲୀନ୍ହେଂ।
ଚରଣଚିନ୍ହ ଦୈ ନିର୍ଭୟ କିନ୍ହେଂ॥
କରି ଗୋପିନ ସଙ୍ଗ ରାସ ବିଲାସା।
ସବକୀ ପୂରଣ କରୀ ଅଭିଲାଷା॥
କେତିକ ମହା ଅସୁର ସଂହାରୟୋ।
କଂସହି କେସ ପକଡ଼ି ଦୈ ମାରୟୋ॥
ମାତ-ପିତା କୀ ବନ୍ଦି ଛୁଡ଼ାଈ।
ଉଗ୍ରସେନ କହଂ ରାଜ ଦିଲାଈ॥
ମହି ସେ ମୃତକ ଛହୋଂ ସୁତ ଲାୟୋ।
ମାତୁ ଦେବକୀ ଶୋକ ମିଟାୟୋ॥
ଭୌମାସୁର ମୁର ଦୈତ୍ୟ ସଂହାରୀ।
ଲାୟେ ଷଟ ଦଶ ସହସକୁମାରୀ॥
ଦୈ ଭିନ୍ହୀଂ ତୃଣ ଚୀର ସହାରା।
ଜରାସିନ୍ଧୁ ରାକ୍ଷସ କହଂ ମାରା॥
ଅସୁର ବକାସୁର ଆଦିକ ମାରୟୋ।
ଭକ୍ତନ କେ ତବ କଷ୍ଟ ନିବାରିୟୋ॥
ଦୀନ ସୁଦାମା କେ ଦୁଃଖ ଟାରୟୋ।
ତନ୍ଦୁଲ ତୀନ ମୂଣ୍ଠ ମୁଖ ଡାରୟୋ॥
ପ୍ରେମ କେ ସାଗ ବିଦୁର ଘର ମାଙ୍ଗେ।
ଦୁର୍ୟୋଧନ କେ ମେବା ତ୍ୟାଗେ॥
ଲଖି ପ୍ରେମ କୀ ମହିମା ଭାରୀ।
ଐସେ ଶ୍ୟାମ ଦୀନ ହିତକାରୀ॥
ଭାରତ କେ ପାରଥ ରଥ ହାଙ୍କେ।
ଲିଏ ଚକ୍ର କର ନହିଂ ବଲ ତାକେ॥
ନିଜ ଗୀତା କେ ଜ୍ଞାନ ସୁନାୟେ।
ଭକ୍ତନ ହୃଦୟ ସୁଧା ବର୍ଷାୟେ॥
ମୀରା ଥୀ ଐସୀ ମତବାଲୀ।
ବିଷ ପୀ ଗଈ ବଜାକର ତାଲୀ॥
ରାନା ଭେଜା ସାମ୍ପ ପିଟାରୀ।
ଶାଲିଗ୍ରାମ ବନେ ବନବାରୀ॥
ନିଜ ମାୟା ତୁମ ବିଧିହିଂ ଦିଖାୟୋ।
ଉର ତେ ସଂଶୟ ସକଲ ମିଟାୟୋ॥
ତବ ଶତ ନିନ୍ଦା କରୀ ତତ୍କାଲା।
ଜୀବନ ମୁକ୍ତ ଭୟୋ ଶିଶୁପାଲା॥
ଜବହିଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ଟେର ଲଗାଈ।
ଦୀନାନାଥ ଲାଜ ଅବ ଜାଈ॥
ତୁରତହିଂ ବସନ ବନେ ନନ୍ଦଲାଲା।
ବଢ଼େ ଚୀର ଭୈ ଅରି ମୁଁହ କାଲା॥
ଅସ ନାଥ କେ ନାଥ କନ୍ହୈୟା।
ଡୂବତ ଭଂବର ବଚାବତ ନୈୟା॥
ସୁନ୍ଦରଦାସ ଆସ ଉର ଧାରୀ।
ଦୟାଦୃଷ୍ଟି କୀଜୈ ବନବାରୀ॥
ନାଥ ସକଲ ମମ କୁମତି ନିବାରୋ।
କ୍ଷମହୁ ବେଗି ଅପରାଧ ହମାରୋ॥
ଖୋଲୋ ପଟ ଅବ ଦର୍ଶନ ଦୀଜୈ।
ବୋଲୋ କୃଷ୍ଣ କନ୍ହୈୟା କୀ ଜୈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଯହ ଚାଲୀସା କୃଷ୍ଣ କା, ପାଠ କରୈ ଉର ଧାରି।
ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ନବନିଧି ଫଲ, ଲହୈ ପଦାରଥ ଚାରି॥