Shree Rama Chalisa

॥ চৌপাঈ ॥

শ্ৰী ৰঘুবীৰ ভক্ত হিতকাৰী।
সুনি লীজৈ প্ৰভু অৰজ হমাৰী॥

নিশি দিন ধ্যান ধৰৈ জো কোঈ।
তা সম ভক্ত ঔৰ নহীং হোঈ॥

ধ্যান ধৰেং শিৱজী মন মাংহী।
ব্ৰহ্মা, ইন্দ্ৰ পাৰ নহীং পাহীং॥

দূত তুম্হাৰ ৱীৰ হনুমানা।
জাসু প্ৰভাৱ তিহুং পুৰ জানা॥

জয়, জয়, জয় ৰঘুনাথ কৃপালা।
সদা কৰো সন্তন প্ৰতিপালা॥

তুৱ ভুজদণ্ড প্ৰচণ্ড কৃপালা।
ৰাৱণ মাৰি সুৰন প্ৰতিপালা॥

তুম অনাথ কে নাথ গোসাঈং।
দীনন কে হো সদা সহাঈ॥

ব্ৰহ্মাদিক তৱ পাৰ ন পাৱৈং।
সদা ঈশ তুম্হৰো যশ গাৱৈং॥

চাৰিউ ভেদ ভৰত হৈং সাখী।
তুম ভক্তন কী লজ্জা ৰাখী॥

গুণ গাৱত শাৰদ মন মাহীং।
সুৰপতি তাকো পাৰ ন পাহিং॥

নাম তুম্হাৰ লেত জো কোঈ।
তা সম ধন্য ঔৰ নহীং হোঈ॥

ৰাম নাম হৈ অপৰম্পাৰা।
চাৰিহু ৱেদন জাহি পুকাৰা॥

গণপতি নাম তুম্হাৰো লীন্হো।
তিনকো প্ৰথম পূজ্য তুম কীন্হো॥

শেষ ৰটত নিত নাম তুম্হাৰা।
মহি কো ভাৰ শীশ পৰ ধাৰা॥

ফূল সমান ৰহত সো ভাৰা।
পাৱত কোঊ ন তুম্হৰো পাৰা॥

ভৰত নাম তুম্হৰো উৰ ধাৰো।
তাসোং কবহূং ন ৰণ মেং হাৰো॥

নাম শত্ৰুহন হৃদয় প্ৰকাশা।
সুমিৰত হোত শত্ৰু কৰ নাশা॥

লখন তুম্হাৰে আজ্ঞাকাৰী।
সদা কৰত সন্তন ৰখৱাৰী॥

তাতে ৰণ জীতে নহিং কোঈ।
যুদ্ধ জুৰে যমহূং কিন হোঈ॥

মহালক্ষ্মী ধৰ অৱতাৰা।
সব ৱিধি কৰত পাপ কো ছাৰা॥

সীতা ৰাম পুনীতা গায়ো।
ভুৱনেশ্ৱৰী প্ৰভাৱ দিখায়ো॥

ঘট সোং প্ৰকট ভঈ সো আঈ।
জাকো দেখত চন্দ্ৰ লজাঈ॥

জো তুম্হৰে নিত পাংৱ পলোটত।
নৱো নিদ্ধি চৰণন মেং লোটত॥

সিদ্ধি অঠাৰহ মঙ্গলকাৰী।
সো তুম পৰ জাৱৈ বলিহাৰী॥

ঔৰহু জো অনেক প্ৰভুতাঈ।
সো সীতাপতি তুমহিং বনাঈ॥

ইচ্ছা তে কোটিন সংসাৰা।
ৰচত ন লাগত পল কী বাৰা॥

জো তুম্হৰে চৰণন চিত লাৱৈ।
তাকী মুক্তি অৱসি হো জাৱৈ॥

সুনহু ৰাম তুম তাত হমাৰে।
তুমহিং ভৰত কুল পূজ্য প্ৰচাৰে॥

তুমহিং দেৱ কুল দেৱ হমাৰে।
তুম গুৰু দেৱ প্ৰাণ কে প্যাৰে॥

জো কুছ হো সো তুমহিং ৰাজা।
জয় জয় জয় প্ৰভু ৰাখো লাজা॥

ৰাম আত্মা পোষণ হাৰে।
জয় জয় জয় দশৰথ কে প্যাৰে॥

জয় জয় জয় প্ৰভু জ্যোতি স্ৱৰুপা।
নৰ্গুণ ব্ৰহৃ অখণ্ড অনূপা॥

সত্য সত্য জয় সত্যৱ্ৰত স্ৱামী।
সত্য সনাতন অন্তৰ্যামী॥

সত্য ভজন তুম্হৰো জো গাৱৈ।
সো নিশ্চয় চাৰোং ফল পাৱৈ॥

সত্য শপথ গৌৰীপতি কীন্হীং।
তুমনে ভক্তিহিং সব সিধি দীন্হীং॥

জ্ঞান হৃদয় দো জ্ঞান স্ৱৰুপা।
নমো নমো জয় জগপতি ভূপা॥

ধন্য ধন্য তুম ধন্য প্ৰতাপা।
নাম তুম্হাৰ হৰত সন্তাপা॥

সত্য শুদ্ধ দেৱন মুখ গায়া।
বজী দুন্দুভী শঙ্খ বজায়া॥

সত্য সত্য তুম সত্য সনাতন।
তুম হী হো হমৰে তন-মন ধন॥

যাকো পাঠ কৰে জো কোঈ।
জ্ঞান প্ৰকট তাকে উৰ হোঈ॥

আৱাগমন মিটৈ তিহি কেৰা।
সত্য ৱচন মানে শিৱ মেৰা॥

ঔৰ আস মন মেং জো হোঈ।
মনৱাঞ্ছিত ফল পাৱে সোঈ॥

তীনহুং কাল ধ্যান জো ল্যাৱৈ।
তুলসী দল অৰু ফূল চঢ়াৱৈ॥

সাগ পত্ৰ সো ভোগ লগাৱৈ।
সো নৰ সকল সিদ্ধতা পাৱৈ॥

অন্ত সময় ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ।
জহাং জন্ম হৰি ভক্ত কহাঈ॥

শ্ৰী হৰিদাস কহৈ অৰু গাৱৈ।
সো বৈকুণ্ঠ ধাম কো পাৱৈ॥

॥ দোহা ॥

সাত দিৱস জো নেম কৰ, পাঠ কৰে চিত লায়।
হৰিদাস হৰি কৃপা সে, অৱসি ভক্তি কো পায়॥

ৰাম চালীসা জো পঢ়ে, ৰাম চৰণ চিত লায়।
জো ইচ্ছা মন মেং কৰৈ, সকল সিদ্ধ হো জায়॥