Shri Balaji Chalisa
শ্ৰী বালাজী চালিছা
Shri BalajiAssamese
শ্ৰী বালাজী চালিছা শ্ৰী বালাজী দেবতাক উৎসৰ্গিত। এই চালিছা পঢ়া আৰু শ্ৰৱণ কৰা দ্বারা ভক্তসকলৰ জীৱনত শান্তি, সুখ আৰু সমৃদ্ধি আহৰণ হয়। এই স্তোত্ৰৰ মাধ্যমে ভক্তসকলে বালাজীৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰে।
0 views
॥ দোহা ॥
শ্ৰী গুৰু চৰণ চিতলায়, কে ধৰেং ধ্যান হনুমান।
বালাজী চালীসা লিখে, দাস স্নেহী কল্যাণ॥
ৱিশ্ৱ ৱিদিত ৱৰ দানী, সঙ্কট হৰণ হনুমান।
মৈংহদীপুৰ মেং প্ৰগট ভয়ে, বালাজী ভগৱান॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় হনুমান বালাজী দেৱা।
প্ৰগট ভয়ে যহাং তীনোং দেৱা॥
প্ৰেতৰাজ ভৈৰৱ বলৱানা।
কোতৱাল কপ্তানী হনুমানা॥
মৈংহদীপুৰ অৱতাৰ লিয়া হৈ।
ভক্তোং কা উধ্দাৰ কিয়া হৈ॥
বালৰূপ প্ৰগটে হৈং যহাং পৰ।
সঙ্কট ৱালে আতে জহাঁ পৰ॥
ডাকনি শাকনি অৰু জিন্দনীং।
মশান চুড়ৈল ভূত ভূতনীং॥
জাকে ভয় তে সব ভাগ জাতে।
স্যানে ভোপে যহাঁ ঘবৰাতে॥
চৌকী বন্ধন সব কট জাতে।
দূত মিলে আনন্দ মনাতে॥
সচ্চা হৈ দৰবাৰ তিহাৰা।
শৰণ পড়ে সুখ পাৱে ভাৰা॥
ৰূপ তেজ বল অতুলিত ধামা।
সন্মুখ জিনকে সিয় ৰামা॥
কনক মুকুট মণি তেজ প্ৰকাশা।
সবকী হোৱত পূৰ্ণ আশা॥
মহন্ত গণেশপুৰী গুণীলে।
ভয়ে সুসেৱক ৰাম ৰঙ্গীলে॥
অদ্ভুত কলা দিখাঈ কৈসী।
কলয়ুগ জ্যোতি জলাঈ জৈসী॥
ঊঁচী ধ্ৱজা পতাকা নভ মেং।
স্ৱৰ্ণ কলশ হৈং উন্নত জগ মেং॥
ধৰ্ম সত্য কা ডঙ্কা বাজে।
সিয়াৰাম জয় শঙ্কৰ ৰাজে॥
আন ফিৰায়া মুগদৰ ঘোটা।
ভূত জিন্দ পৰ পড়তে সোটা॥
ৰাম লক্ষ্মন সিয় হৃদয় কল্যাণা।
বাল ৰূপ প্ৰগটে হনুমানা॥
জয় হনুমন্ত হঠীলে দেৱা।
পুৰী পৰিৱাৰ কৰত হৈং সেৱা॥
লড্ডূ চূৰমা মিশ্ৰী মেৱা।
অৰ্জী দৰখাস্ত লগাঊ দেৱা॥
দয়া কৰে সব ৱিধি বালাজী।
সঙ্কট হৰণ প্ৰগটে বালাজী॥
জয় বাবা কী জন জন ঊচাৰে।
কোটিক জন তেৰে আয়ে দ্ৱাৰে॥
বাল সময় ৰৱি ভক্ষহি লীন্হা।
তিমিৰ ময় জগ কীন্হো তীন্হা॥
দেৱন ৱিনতী কী অতি ভাৰী।
ছাঁড় দিয়ো ৰৱি কষ্ট নিহাৰী॥
লাঙ্ঘি উদধি সিয়া সুধি লায়ে।
লক্ষ্মন হিত সঞ্জীৱন লায়ে॥
ৰামানুজ প্ৰাণ দিৱাকৰ।
শঙ্কৰ সুৱন মাঁ অঞ্জনী চাকৰ॥
কেশৰী নন্দন দুখ ভৱ ভঞ্জন।
ৰামানন্দ সদা সুখ সন্দন॥
সিয়া ৰাম কে প্ৰাণ পিয়াৰে।
জব বাবা কী ভক্ত ঊচাৰে॥
সঙ্কট দুখ ভঞ্জন ভগৱানা।
দয়া কৰহু হে কৃপা নিধানা॥
সুমৰ বাল ৰূপ কল্যাণা।
কৰে মনোৰথ পূৰ্ণ কামা॥
অষ্ট সিদ্ধি নৱ নিধি দাতাৰী।
ভক্ত জন আৱে বহু ভাৰী॥
মেৱা অৰু মিষ্ঠান প্ৰৱীনা।
ভৈণ্ট চঢ়াৱেং ধনি অৰু দীনা॥
নৃত্য কৰে নিত ন্যাৰে ন্যাৰে।
ৰিদ্ধি সিদ্ধিয়াং জাকে দ্ৱাৰে॥
অৰ্জী কা আদেশ মিলতে হী।
ভৈৰৱ ভূত পকড়তে তবহী॥
কোতৱাল কপ্তান কৃপাণী।
প্ৰেতৰাজ সঙ্কট কল্যাণী॥
চৌকী বন্ধন কটতে ভাঈ।
জো জন কৰতে হৈং সেৱকাঈ॥
ৰামদাস বাল ভগৱন্তা।
মৈংহদীপুৰ প্ৰগটে হনুমন্তা॥
জো জন বালাজী মেং আতে।
জন্ম জন্ম কে পাপ নশাতে॥
জল পাৱন লেকৰ ঘৰ জাতে।
নিৰ্মল হো আনন্দ মনাতে॥
ক্ৰূৰ কঠিন সঙ্কট ভগ জাৱে।
সত্য ধৰ্ম পথ ৰাহ দিখাৱে॥
জো সত পাঠ কৰে চালীসা।
তাপৰ প্ৰসন্ন হোয় বাগীসা॥
কল্যাণ স্নেহী, স্নেহ সে গাৱে।
সুখ সমৃদ্ধি ৰিদ্ধি সিদ্ধি পাৱে॥
॥ দোহা ॥
মন্দ বুদ্ধি মম জানকে, ক্ষমা কৰো গুণখান।
সঙ্কট মোচন ক্ষমহু মম, দাস স্নেহী কল্যাণ॥
শ্ৰী গুৰু চৰণ চিতলায়, কে ধৰেং ধ্যান হনুমান।
বালাজী চালীসা লিখে, দাস স্নেহী কল্যাণ॥
ৱিশ্ৱ ৱিদিত ৱৰ দানী, সঙ্কট হৰণ হনুমান।
মৈংহদীপুৰ মেং প্ৰগট ভয়ে, বালাজী ভগৱান॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় হনুমান বালাজী দেৱা।
প্ৰগট ভয়ে যহাং তীনোং দেৱা॥
প্ৰেতৰাজ ভৈৰৱ বলৱানা।
কোতৱাল কপ্তানী হনুমানা॥
মৈংহদীপুৰ অৱতাৰ লিয়া হৈ।
ভক্তোং কা উধ্দাৰ কিয়া হৈ॥
বালৰূপ প্ৰগটে হৈং যহাং পৰ।
সঙ্কট ৱালে আতে জহাঁ পৰ॥
ডাকনি শাকনি অৰু জিন্দনীং।
মশান চুড়ৈল ভূত ভূতনীং॥
জাকে ভয় তে সব ভাগ জাতে।
স্যানে ভোপে যহাঁ ঘবৰাতে॥
চৌকী বন্ধন সব কট জাতে।
দূত মিলে আনন্দ মনাতে॥
সচ্চা হৈ দৰবাৰ তিহাৰা।
শৰণ পড়ে সুখ পাৱে ভাৰা॥
ৰূপ তেজ বল অতুলিত ধামা।
সন্মুখ জিনকে সিয় ৰামা॥
কনক মুকুট মণি তেজ প্ৰকাশা।
সবকী হোৱত পূৰ্ণ আশা॥
মহন্ত গণেশপুৰী গুণীলে।
ভয়ে সুসেৱক ৰাম ৰঙ্গীলে॥
অদ্ভুত কলা দিখাঈ কৈসী।
কলয়ুগ জ্যোতি জলাঈ জৈসী॥
ঊঁচী ধ্ৱজা পতাকা নভ মেং।
স্ৱৰ্ণ কলশ হৈং উন্নত জগ মেং॥
ধৰ্ম সত্য কা ডঙ্কা বাজে।
সিয়াৰাম জয় শঙ্কৰ ৰাজে॥
আন ফিৰায়া মুগদৰ ঘোটা।
ভূত জিন্দ পৰ পড়তে সোটা॥
ৰাম লক্ষ্মন সিয় হৃদয় কল্যাণা।
বাল ৰূপ প্ৰগটে হনুমানা॥
জয় হনুমন্ত হঠীলে দেৱা।
পুৰী পৰিৱাৰ কৰত হৈং সেৱা॥
লড্ডূ চূৰমা মিশ্ৰী মেৱা।
অৰ্জী দৰখাস্ত লগাঊ দেৱা॥
দয়া কৰে সব ৱিধি বালাজী।
সঙ্কট হৰণ প্ৰগটে বালাজী॥
জয় বাবা কী জন জন ঊচাৰে।
কোটিক জন তেৰে আয়ে দ্ৱাৰে॥
বাল সময় ৰৱি ভক্ষহি লীন্হা।
তিমিৰ ময় জগ কীন্হো তীন্হা॥
দেৱন ৱিনতী কী অতি ভাৰী।
ছাঁড় দিয়ো ৰৱি কষ্ট নিহাৰী॥
লাঙ্ঘি উদধি সিয়া সুধি লায়ে।
লক্ষ্মন হিত সঞ্জীৱন লায়ে॥
ৰামানুজ প্ৰাণ দিৱাকৰ।
শঙ্কৰ সুৱন মাঁ অঞ্জনী চাকৰ॥
কেশৰী নন্দন দুখ ভৱ ভঞ্জন।
ৰামানন্দ সদা সুখ সন্দন॥
সিয়া ৰাম কে প্ৰাণ পিয়াৰে।
জব বাবা কী ভক্ত ঊচাৰে॥
সঙ্কট দুখ ভঞ্জন ভগৱানা।
দয়া কৰহু হে কৃপা নিধানা॥
সুমৰ বাল ৰূপ কল্যাণা।
কৰে মনোৰথ পূৰ্ণ কামা॥
অষ্ট সিদ্ধি নৱ নিধি দাতাৰী।
ভক্ত জন আৱে বহু ভাৰী॥
মেৱা অৰু মিষ্ঠান প্ৰৱীনা।
ভৈণ্ট চঢ়াৱেং ধনি অৰু দীনা॥
নৃত্য কৰে নিত ন্যাৰে ন্যাৰে।
ৰিদ্ধি সিদ্ধিয়াং জাকে দ্ৱাৰে॥
অৰ্জী কা আদেশ মিলতে হী।
ভৈৰৱ ভূত পকড়তে তবহী॥
কোতৱাল কপ্তান কৃপাণী।
প্ৰেতৰাজ সঙ্কট কল্যাণী॥
চৌকী বন্ধন কটতে ভাঈ।
জো জন কৰতে হৈং সেৱকাঈ॥
ৰামদাস বাল ভগৱন্তা।
মৈংহদীপুৰ প্ৰগটে হনুমন্তা॥
জো জন বালাজী মেং আতে।
জন্ম জন্ম কে পাপ নশাতে॥
জল পাৱন লেকৰ ঘৰ জাতে।
নিৰ্মল হো আনন্দ মনাতে॥
ক্ৰূৰ কঠিন সঙ্কট ভগ জাৱে।
সত্য ধৰ্ম পথ ৰাহ দিখাৱে॥
জো সত পাঠ কৰে চালীসা।
তাপৰ প্ৰসন্ন হোয় বাগীসা॥
কল্যাণ স্নেহী, স্নেহ সে গাৱে।
সুখ সমৃদ্ধি ৰিদ্ধি সিদ্ধি পাৱে॥
॥ দোহা ॥
মন্দ বুদ্ধি মম জানকে, ক্ষমা কৰো গুণখান।
সঙ্কট মোচন ক্ষমহু মম, দাস স্নেহী কল্যাণ॥