
Shri Batuka Bhairava Chalisa
ଶ୍ରୀ ବତୁକ ଭୈରବ ଚାଲିସା
BhairavOdia
ଏହି ଚାଲିସା ବତୁକ ଭୈରବଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି, ସାର୍ବାଭୌମ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଆଣନ୍ତି। ଏହା ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମନୋବିକଳ୍ପ ସାଧନ ଓ ଭଗବତୀ ଦୟା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ବିଶ୍ୱନାଥ କୋ ସୁମିର ମନ, ଧର ଗଣେଶ କା ଧ୍ୟାନ।
ଭୈରବ ଚାଲୀସା ରଚୂଂ, କୃପା କରହୁ ଭଗବାନ॥
ବଟୁକନାଥ ଭୈରବ ଭଜୂ, ଶ୍ରୀ କାଲୀ କେ ଲାଲ।
ଛୀତରମଲ ପର କର କୃପା, କାଶୀ କେ କୁତବାଲ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଜୟ ଶ୍ରୀକାଲୀ କେ ଲାଲା।
ରହୋ ଦାସ ପର ସଦା ଦୟାଲା॥
ଭୈରବ ଭୀଷଣ ଭୀମ କପାଲୀ।
କ୍ରୋଧବନ୍ତ ଲୋଚନ ମେଂ ଲାଲୀ॥
କର ତ୍ରିଶୂଲ ହୈ କଠିନ କରାଲା।
ଗଲ ମେଂ ପ୍ରଭୁ ମୁଣ୍ଡନ କୀ ମାଲା॥
କୃଷ୍ଣ ରୂପ ତନ ବର୍ଣ ବିଶାଲା।
ପୀକର ମଦ ରହତା ମତବାଲା॥
ରୁଦ୍ର ବଟୁକ ଭକ୍ତନ କେ ସଙ୍ଗୀ।
ପ୍ରେତ ନାଥ ଭୂତେଶ ଭୁଜଙ୍ଗୀ॥
ତ୍ରୈଲତେଶ ହୈ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ଚକ୍ର ତୁଣ୍ଡ ଅମରେଶ ପିୟାରା॥
ଶେଖରଚନ୍ଦ୍ର କପାଲ ବିରାଜେ।
ସ୍ୱାନ ସବାରୀ ପୈ ପ୍ରଭୁ ଗାଜେ॥
ଶିବ ନକୁଲେଶ ଚଣ୍ଡ ହୋ ସ୍ୱାମୀ।
ବୈଜନାଥ ପ୍ରଭୁ ନମୋ ନମାମୀ॥
ଅଶ୍ୱନାଥ କ୍ରୋଧେଶ ବଖାନେ।
ଭୈରୋଂ କାଲ ଜଗତ ନେ ଜାନେ॥
ଗାୟତ୍ରୀ କହୈଂ ନିମିଷ ଦିଗମ୍ବର।
ଜଗନ୍ନାଥ ଉନ୍ନତ ଆଡମ୍ବର॥
କ୍ଷେତ୍ରପାଲ ଦସପାଣ କହାୟେ।
ମଞ୍ଜୁଲ ଉମାନନ୍ଦ କହଲାୟେ॥
ଚକ୍ରନାଥ ଭକ୍ତନ ହିତକାରୀ।
କହୈଂ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ସବ ନର ନାରୀ॥
ସଂହାରକ ସୁନନ୍ଦ ତବ ନାମା।
କରହୁ ଭକ୍ତ କେ ପୂରଣ କାମା॥
ନାଥ ପିଶାଚନ କେ ହୋ ପ୍ୟାରେ।
ସଙ୍କଟ ମେଟହୁ ସକଲ ହମାରେ॥
କୃତ୍ୟାୟୁ ସୁନ୍ଦର ଆନନ୍ଦା।
ଭକ୍ତ ଜନନ କେ କାଟହୁ ଫନ୍ଦା॥
କାରଣ ଲମ୍ବ ଆପ ଭୟ ଭଞ୍ଜନ।
ନମୋନାଥ ଜୟ ଜନମନ ରଞ୍ଜନ॥
ହୋ ତୁମ ଦେବ ତ୍ରିଲୋଚନ ନାଥା।
ଭକ୍ତ ଚରଣ ମେଂ ନାବତ ମାଥା॥
ତ୍ୱଂ ଅଶତାଙ୍ଗ ରୁଦ୍ର କେ ଲାଲା।
ମହାକାଲ କାଲୋଂ କେ କାଲା॥
ତାପ ବିମୋଚନ ଅରି ଦଲ ନାସା।
ଭାଲ ଚନ୍ଦ୍ରମା କରହି ପ୍ରକାଶା॥
ଶ୍ୱେତ କାଲ ଅରୁ ଲାଲ ଶରୀରା।
ମସ୍ତକ ମୁକୁଟ ଶୀଶ ପର ଚୀରା॥
କାଲୀ କେ ଲାଲା ବଲଧାରୀ।
କହାଁ ତକ ଶୋଭା କହୂଁ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର କୃପାଲା।
ରହୋ ଚକାଚକ ପୀ ମଦ ପ୍ୟାଲା॥
ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର କୃପାଲା।
ବଟୁକ ନାଥ ଚେଟକ ଦିଖଲାଓ॥
ରବି କେ ଦିନ ଜନ ଭୋଗ ଲଗାବେଂ।
ଧୂପ ଦୀପ ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢ଼ାବେଂ॥
ଦରଶନ କରକେ ଭକ୍ତ ସିହାବେଂ।
ଦାରୁଡ଼ା କୀ ଧାର ପିଲାବେଂ॥
ମଠ ମେଂ ସୁନ୍ଦର ଲଟକତ ଝାବା।
ସିଦ୍ଧ କାର୍ୟ କର ଭୈରୋଂ ବାବା॥
ନାଥ ଆପକା ଯଶ ନହୀଂ ଥୋଡ଼ା।
କରମେଂ ସୁଭଗ ସୁଶୋଭିତ କୋଡ଼ା॥
କଟି ଘୂଁଘରା ସୁରୀଲେ ବାଜତ।
କଞ୍ଚନମୟ ସିଂହାସନ ରାଜତ॥
ନର ନାରୀ ସବ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବହିଂ।
ମନବାଞ୍ଛିତ ଇଚ୍ଛାଫଲ ପାବହିଂ॥
ଭୋପା ହୈଂ ଆପକେ ପୁଜାରୀ।
କରେଂ ଆରତୀ ସେବା ଭାରୀ॥
ଭୈରବ ଭାତ ଆପକା ଗାଊଁ।
ବାର ବାର ପଦ ଶୀଶ ନବାଊଁ॥
ଆପହି ବାରେ ଛୀଜନ ଧାୟେ।
ଐଲାଦୀ ନେ ରୂଦନ ମଚାୟେ॥
ବହନ ତ୍ୟାଗି ଭାଈ କହାଁ ଜାବେ।
ତୋ ବିନ କୋ ମୋହି ଭାତ ପିନ୍ହାବେ॥
ରୋୟେ ବଟୁକ ନାଥ କରୁଣା କର।
ଗୟେ ହିବାରେ ମୈଂ ତୁମ ଜାକର॥
ଦୁଖିତ ଭଈ ଐଲାଦୀ ବାଲା।
ତବ ହର କା ସିଂହାସନ ହାଲା॥
ସମୟ ବ୍ୟାହ କା ଜିସ ଦିନ ଆୟା।
ପ୍ରଭୁ ନେ ତୁମକୋ ତୁରତ ପଠାୟା॥
ବିଷ୍ଣୁ କହୀ ମତ ବିଲମ୍ବ ଲଗାଓ।
ତୀନ ଦିବସ କୋ ଭୈରବ ଜାଓ॥
ଦଲ ପଠାନ ସଙ୍ଗ ଲେକର ଧାୟା।
ଐଲାଦୀ କୋ ଭାତ ପିନ୍ହାୟା॥
ପୂରନ ଆସ ବହନ କୀ କୀନୀ।
ସୁର୍ଖ ଚୁନ୍ଦରୀ ସିର ଧର ଦୀନୀ॥
ଭାତ ଭେରା ଲୌଟେ ଗୁଣ ଗ୍ରାମୀ।
ନମୋ ନମାମୀ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଭୈରବ ବଟୁକ, ସ୍ୱାମୀ ସଙ୍କଟ ଟାର।
କୃପା ଦାସ ପର କୀଜିଏ, ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର॥
ଜୋ ଯହ ଚାଲୀସା ପଢେ, ପ୍ରେମ ସହିତ ସତ ବାର।
ଉସ ଘର ସର୍ୱାନନ୍ଦ ହୋଂ, ବୈଭବ ବଢ଼େଂ ଅପାର॥
ବିଶ୍ୱନାଥ କୋ ସୁମିର ମନ, ଧର ଗଣେଶ କା ଧ୍ୟାନ।
ଭୈରବ ଚାଲୀସା ରଚୂଂ, କୃପା କରହୁ ଭଗବାନ॥
ବଟୁକନାଥ ଭୈରବ ଭଜୂ, ଶ୍ରୀ କାଲୀ କେ ଲାଲ।
ଛୀତରମଲ ପର କର କୃପା, କାଶୀ କେ କୁତବାଲ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ଜୟ ଶ୍ରୀକାଲୀ କେ ଲାଲା।
ରହୋ ଦାସ ପର ସଦା ଦୟାଲା॥
ଭୈରବ ଭୀଷଣ ଭୀମ କପାଲୀ।
କ୍ରୋଧବନ୍ତ ଲୋଚନ ମେଂ ଲାଲୀ॥
କର ତ୍ରିଶୂଲ ହୈ କଠିନ କରାଲା।
ଗଲ ମେଂ ପ୍ରଭୁ ମୁଣ୍ଡନ କୀ ମାଲା॥
କୃଷ୍ଣ ରୂପ ତନ ବର୍ଣ ବିଶାଲା।
ପୀକର ମଦ ରହତା ମତବାଲା॥
ରୁଦ୍ର ବଟୁକ ଭକ୍ତନ କେ ସଙ୍ଗୀ।
ପ୍ରେତ ନାଥ ଭୂତେଶ ଭୁଜଙ୍ଗୀ॥
ତ୍ରୈଲତେଶ ହୈ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ଚକ୍ର ତୁଣ୍ଡ ଅମରେଶ ପିୟାରା॥
ଶେଖରଚନ୍ଦ୍ର କପାଲ ବିରାଜେ।
ସ୍ୱାନ ସବାରୀ ପୈ ପ୍ରଭୁ ଗାଜେ॥
ଶିବ ନକୁଲେଶ ଚଣ୍ଡ ହୋ ସ୍ୱାମୀ।
ବୈଜନାଥ ପ୍ରଭୁ ନମୋ ନମାମୀ॥
ଅଶ୍ୱନାଥ କ୍ରୋଧେଶ ବଖାନେ।
ଭୈରୋଂ କାଲ ଜଗତ ନେ ଜାନେ॥
ଗାୟତ୍ରୀ କହୈଂ ନିମିଷ ଦିଗମ୍ବର।
ଜଗନ୍ନାଥ ଉନ୍ନତ ଆଡମ୍ବର॥
କ୍ଷେତ୍ରପାଲ ଦସପାଣ କହାୟେ।
ମଞ୍ଜୁଲ ଉମାନନ୍ଦ କହଲାୟେ॥
ଚକ୍ରନାଥ ଭକ୍ତନ ହିତକାରୀ।
କହୈଂ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ସବ ନର ନାରୀ॥
ସଂହାରକ ସୁନନ୍ଦ ତବ ନାମା।
କରହୁ ଭକ୍ତ କେ ପୂରଣ କାମା॥
ନାଥ ପିଶାଚନ କେ ହୋ ପ୍ୟାରେ।
ସଙ୍କଟ ମେଟହୁ ସକଲ ହମାରେ॥
କୃତ୍ୟାୟୁ ସୁନ୍ଦର ଆନନ୍ଦା।
ଭକ୍ତ ଜନନ କେ କାଟହୁ ଫନ୍ଦା॥
କାରଣ ଲମ୍ବ ଆପ ଭୟ ଭଞ୍ଜନ।
ନମୋନାଥ ଜୟ ଜନମନ ରଞ୍ଜନ॥
ହୋ ତୁମ ଦେବ ତ୍ରିଲୋଚନ ନାଥା।
ଭକ୍ତ ଚରଣ ମେଂ ନାବତ ମାଥା॥
ତ୍ୱଂ ଅଶତାଙ୍ଗ ରୁଦ୍ର କେ ଲାଲା।
ମହାକାଲ କାଲୋଂ କେ କାଲା॥
ତାପ ବିମୋଚନ ଅରି ଦଲ ନାସା।
ଭାଲ ଚନ୍ଦ୍ରମା କରହି ପ୍ରକାଶା॥
ଶ୍ୱେତ କାଲ ଅରୁ ଲାଲ ଶରୀରା।
ମସ୍ତକ ମୁକୁଟ ଶୀଶ ପର ଚୀରା॥
କାଲୀ କେ ଲାଲା ବଲଧାରୀ।
କହାଁ ତକ ଶୋଭା କହୂଁ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର କୃପାଲା।
ରହୋ ଚକାଚକ ପୀ ମଦ ପ୍ୟାଲା॥
ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର କୃପାଲା।
ବଟୁକ ନାଥ ଚେଟକ ଦିଖଲାଓ॥
ରବି କେ ଦିନ ଜନ ଭୋଗ ଲଗାବେଂ।
ଧୂପ ଦୀପ ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢ଼ାବେଂ॥
ଦରଶନ କରକେ ଭକ୍ତ ସିହାବେଂ।
ଦାରୁଡ଼ା କୀ ଧାର ପିଲାବେଂ॥
ମଠ ମେଂ ସୁନ୍ଦର ଲଟକତ ଝାବା।
ସିଦ୍ଧ କାର୍ୟ କର ଭୈରୋଂ ବାବା॥
ନାଥ ଆପକା ଯଶ ନହୀଂ ଥୋଡ଼ା।
କରମେଂ ସୁଭଗ ସୁଶୋଭିତ କୋଡ଼ା॥
କଟି ଘୂଁଘରା ସୁରୀଲେ ବାଜତ।
କଞ୍ଚନମୟ ସିଂହାସନ ରାଜତ॥
ନର ନାରୀ ସବ ତୁମକୋ ଧ୍ୟାବହିଂ।
ମନବାଞ୍ଛିତ ଇଚ୍ଛାଫଲ ପାବହିଂ॥
ଭୋପା ହୈଂ ଆପକେ ପୁଜାରୀ।
କରେଂ ଆରତୀ ସେବା ଭାରୀ॥
ଭୈରବ ଭାତ ଆପକା ଗାଊଁ।
ବାର ବାର ପଦ ଶୀଶ ନବାଊଁ॥
ଆପହି ବାରେ ଛୀଜନ ଧାୟେ।
ଐଲାଦୀ ନେ ରୂଦନ ମଚାୟେ॥
ବହନ ତ୍ୟାଗି ଭାଈ କହାଁ ଜାବେ।
ତୋ ବିନ କୋ ମୋହି ଭାତ ପିନ୍ହାବେ॥
ରୋୟେ ବଟୁକ ନାଥ କରୁଣା କର।
ଗୟେ ହିବାରେ ମୈଂ ତୁମ ଜାକର॥
ଦୁଖିତ ଭଈ ଐଲାଦୀ ବାଲା।
ତବ ହର କା ସିଂହାସନ ହାଲା॥
ସମୟ ବ୍ୟାହ କା ଜିସ ଦିନ ଆୟା।
ପ୍ରଭୁ ନେ ତୁମକୋ ତୁରତ ପଠାୟା॥
ବିଷ୍ଣୁ କହୀ ମତ ବିଲମ୍ବ ଲଗାଓ।
ତୀନ ଦିବସ କୋ ଭୈରବ ଜାଓ॥
ଦଲ ପଠାନ ସଙ୍ଗ ଲେକର ଧାୟା।
ଐଲାଦୀ କୋ ଭାତ ପିନ୍ହାୟା॥
ପୂରନ ଆସ ବହନ କୀ କୀନୀ।
ସୁର୍ଖ ଚୁନ୍ଦରୀ ସିର ଧର ଦୀନୀ॥
ଭାତ ଭେରା ଲୌଟେ ଗୁଣ ଗ୍ରାମୀ।
ନମୋ ନମାମୀ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଭୈରବ ବଟୁକ, ସ୍ୱାମୀ ସଙ୍କଟ ଟାର।
କୃପା ଦାସ ପର କୀଜିଏ, ଶଙ୍କର କେ ଅବତାର॥
ଜୋ ଯହ ଚାଲୀସା ପଢେ, ପ୍ରେମ ସହିତ ସତ ବାର।
ଉସ ଘର ସର୍ୱାନନ୍ଦ ହୋଂ, ବୈଭବ ବଢ଼େଂ ଅପାର॥