Shri Brahma Chalisa

॥ দোহা ॥

জয় ব্ৰহ্মা জয় স্ৱয়ম্ভূ, চতুৰানন সুখমূল।
কৰহু কৃপা নিজ দাস পৈ, ৰহহু সদা অনুকূল॥

তুম সৃজক ব্ৰহ্মাণ্ড কে, অজ ৱিধি ঘাতা নাম।
ৱিশ্ৱৱিধাতা কীজিয়ে, জন পৈ কৃপা ললাম॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয় জয় কমলাসান জগমূলা।
ৰহহু সদা জনপৈ অনুকূলা॥

ৰুপ চতুৰ্ভুজ পৰম সুহাৱন।
তুম্হেং অহৈং চতুৰ্দিক আনন॥

ৰক্তৱৰ্ণ তৱ সুভগ শৰীৰা।
মস্তক জটাজুট গম্ভীৰা॥

তাকে ঊপৰ মুকুট বিৰাজৈ।
দাঢ়ী শ্ৱেত মহাছৱি ছাজৈ॥

শ্ৱেতৱস্ত্ৰ ধাৰে তুম সুন্দৰ।
হৈ যজ্ঞোপৱীত অতি মনহৰ॥

কানন কুণ্ডল সুভগ বিৰাজহিং।
গল মোতিন কী মালা ৰাজহিং॥

চাৰিহু ৱেদ তুম্হীং প্ৰগটায়ে।
দিৱ্য জ্ঞান ত্ৰিভুৱনহিং সিখায়ে॥

ব্ৰহ্মলোক শুভ ধাম তুম্হাৰা।
অখিল ভুৱন মহঁ যশ বিস্তাৰা॥

অৰ্দ্ধাঙ্গিনি তৱ হৈ সাৱিত্ৰী।
অপৰ নাম হিয়ে গায়ত্ৰী॥

সৰস্ৱতী তব সুতা মনোহৰ।
ৱীণা ৱাদিনি সব ৱিধি মুন্দৰ॥

কমলাসন পৰ ৰহে বিৰাজে।
তুম হৰিভক্তি সাজ সব সাজে॥

ক্ষীৰ সিন্ধু সোৱত সুৰভূপা।
নাভি কমল ভো প্ৰগট অনূপা॥

তেহি পৰ তুম আসীন কৃপালা।
সদা কৰহু সন্তন প্ৰতিপালা॥

এক বাৰ কী কথা প্ৰচাৰী।
তুম কহঁ মোহ ভয়েউ মন ভাৰী॥

কমলাসন লখি কীন্হ বিচাৰা।
ঔৰ ন কোউ অহৈ সংসাৰা॥

তব তুম কমলনাল গহি লীন্হা।
অন্ত বিলোকন কৰ প্ৰণ কীন্হা॥

কোটিক ৱৰ্ষ গয়ে যহি ভান্তী।
ভ্ৰমত ভ্ৰমত বীতে দিন ৰাতী॥

পৈ তুম তাকৰ অন্ত ন পায়ে।
হ্ৱৈ নিৰাশ অতিশয় দুঃখিয়ায়ে॥

পুনি বিচাৰ মন মহঁ যহ কীন্হা।
মহাপঘ যহ অতি প্ৰাচীন॥

যাকো জন্ম ভয়ো কো কাৰন।
তবহীং মোহি কৰয়ো যহ ধাৰন॥

অখিল ভুৱন মহঁ কহঁ কোঈ নাহীং।
সব কুছ অহৈ নিহিত মো মাহীং॥

যহ নিশ্চয় কৰি গৰব বঢ়ায়ো।
নিজ কহঁ ব্ৰহ্ম মানি সুখপায়ে॥

গগন গিৰা তব ভঈ গম্ভীৰা।
ব্ৰহ্মা ৱচন সুনহু ধৰি ধীৰা॥

সকল সৃষ্টি কৰ স্ৱামী জোঈ।
ব্ৰহ্ম অনাদি অলখ হৈ সোঈ॥

নিজ ইচ্ছা ইন সব নিৰমায়ে।
ব্ৰহ্মা ৱিষ্ণু মহেশ বনায়ে॥

সৃষ্টি লাগি প্ৰগটে ত্ৰয়দেৱা।
সব জগ ইনকী কৰিহৈ সেৱা॥

মহাপঘ জো তুম্হৰো আসন।
তা পৈ অহৈ ৱিষ্ণু কো শাসন॥

ৱিষ্ণু নাভিতেং প্ৰগট্যো আঈ।
তুম কহঁ সত্য দীন্হ সমুঝাঈ॥

ভ্ৌটহু জাঈ ৱিষ্ণু হিতমানী।
যহ কহি বন্দ ভঈ নভৱানী॥

তাহি শ্ৰৱণ কহি অচৰজ মানা।
পুনি চতুৰানন কীন্হ পয়ানা॥

কমল নাল ধৰি নীচে আৱা।
তহাং ৱিষ্ণু কে দৰ্শন পাৱা॥

শয়ন কৰত দেখে সুৰভূপা।
শ্যায়মৱৰ্ণ তনু পৰম অনূপা॥

সোহত চতুৰ্ভুজা অতিসুন্দৰ।
ক্ৰীটমুকট ৰাজত মস্তক পৰ॥

গল বৈজন্তী মাল বিৰাজৈ।
কোটি সূৰ্য কী শোভা লাজৈ॥

শঙ্খ চক্ৰ অৰু গদা মনোহৰ।
শেষ নাগ শয়্যা অতি মনহৰ॥

দিৱ্যৰুপ লখি কীন্হ প্ৰণামূ।
হৰ্ষিত ভে শ্ৰীপতি সুখ ধামূ॥

বহু ৱিধি ৱিনয় কীন্হ চতুৰানন।
তব লক্ষ্মী পতি কহেউ মুদিত মন॥

ব্ৰহ্মা দূৰি কৰহু অভিমানা।
ব্ৰহ্মাৰুপ হম দোউ সমানা॥

তীজে শ্ৰী শিৱশঙ্কৰ আহীং।
ব্ৰহ্মৰুপ সব ত্ৰিভুৱন মাংহী॥

তুম সোং হোঈ সৃষ্টি ৱিস্তাৰা।
হম পালন কৰিহৈং সংসাৰা॥

শিৱ সংহাৰ কৰহিং সব কেৰা।
হম তীনহুং কহঁ কাজ ধনেৰা॥

অগুণৰুপ শ্ৰী ব্ৰহ্মা বখানহু।
নিৰাকাৰ তিনকহঁ তুম জানহু॥

হম সাকাৰ ৰুপ ত্ৰয়দেৱা।
কৰিহৈং সদা ব্ৰহ্ম কী সেৱা॥

যহ সুনি ব্ৰহ্মা পৰম সিহায়ে।
পৰব্ৰহ্ম কে যশ অতি গায়ে॥

সো সব ৱিদিত ৱেদ কে নামা।
মুক্তি ৰুপ সো পৰম ললামা॥

যহি ৱিধি প্ৰভু ভো জনম তুম্হাৰা।
পুনি তুম প্ৰগট কীন্হ সংসাৰা॥

নাম পিতামহ সুন্দৰ পায়েউ।
জড় চেতন সব কহঁ নিৰমায়েউ॥

লীন্হ অনেক বাৰ অৱতাৰা।
সুন্দৰ সুয়শ জগত ৱিস্তাৰা॥

দেৱদনুজ সব তুম কহঁ ধ্যাৱহিং।
মনৱাঞ্ছিত তুম সন সব পাৱহিং॥

জো কোউ ধ্যান ধৰৈ নৰ নাৰী।
তাকী আস পুজাৱহু সাৰী॥

পুষ্কৰ তীৰ্থ পৰম সুখদাঈ।
তহঁ তুম বসহু সদা সুৰৰাঈ॥

কুণ্ড নহাই কৰহি জো পূজন।
তা কৰ দূৰ হোঈ সব দূষণ॥