Shri Giriraj Chalisa

॥ দোহা ॥

বন্দহুঁ ৱীণা ৱাদিনী, ধৰি গণপতি কো ধ্যান।
মহাশক্তি ৰাধা সহিত, কৃষ্ণ কৰৌ কল্যাণ॥

সুমিৰন কৰি সব দেৱগণ, গুৰু পিতু বাৰম্বাৰ।
বৰনৌ শ্ৰীগিৰিৰাজ যশ, নিজ মতি কে অনুসাৰ॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয় হো জয় বন্দিত গিৰিৰাজা।
ব্ৰজ মণ্ডল কে শ্ৰী মহাৰাজা॥

ৱিষ্ণু ৰূপ তুম হো অৱতাৰী।
সুন্দৰতা পৈ জগ বলিহাৰী॥

স্ৱৰ্ণ শিখৰ অতি শোভা পামেং।
সুৰ মুনি গণ দৰশন কূং আমেং॥

শান্ত কন্দৰা স্ৱৰ্গ সমানা।
জহাঁ তপস্ৱী ধৰতে ধ্যানা॥

দ্ৰোণগিৰি কে তুম যুৱৰাজা।
ভক্তন কে সাধৌ হৌ কাজা॥

মুনি পুলস্ত্য জী কে মন ভায়ে।
জোৰ ৱিনয় কৰ তুম কূঁ লায়ে॥

মুনিৱৰ সঙ্ঘ জব ব্ৰজ মেং আয়ে।
লখি ব্ৰজভূমি যহাঁ ঠহৰায়ে॥

ৱিষ্ণু ধাম গৌলোক সুহাৱন।
যমুনা গোৱৰ্ধন ৱৃন্দাৱন॥

দেখ দেৱ মন মেং ললচায়ে।
বাস কৰন বহু ৰূপ বনায়ে॥

কোউ বানৰ কোউ মৃগ কে ৰূপা।
কোউ ৱৃক্ষ কোউ লতা স্ৱৰূপা॥

আনন্দ লেং গোলোক ধাম কে।
পৰম উপাসক ৰূপ নাম কে॥

দ্ৱাপৰ অন্ত ভয়ে অৱতাৰী।
কৃষ্ণচন্দ্ৰ আনন্দ মুৰাৰী॥

মহিমা তুম্হৰী কৃষ্ণ বখানী।
পূজা কৰিবে কী মন ঠানী॥

ব্ৰজৱাসী সব কে লিয়ে বুলাঈ।
গোৱৰ্দ্ধন পূজা কৰৱাঈ॥

পূজন কূঁ ৱ্যঞ্জন বনৱায়ে।
ব্ৰজৱাসী ঘৰ ঘৰ তে লায়ে॥

গ্ৱাল বাল মিলি পূজা কীনী।
সহস ভুজা তুমনে কৰ লীনী॥

স্ৱয়ং প্ৰকট হো কৃষ্ণ পূজা মেং।
মাঁগ মাঁগ কে ভোজন পামেং॥

লখি নৰ নাৰি মন হৰষামেং।
জৈ জৈ জৈ গিৰিৱৰ গুণ গামেং॥

দেৱৰাজ মন মেং ৰিসিয়াএ।
নষ্ট কৰন ব্ৰজ মেঘ বুলাএ॥

ছাঁয়া কৰ ব্ৰজ লিয়ৌ বচাঈ।
একউ বূঁদ ন নীচে আঈ॥

সাত দিৱস ভঈ বৰসা ভাৰী।
থকে মেঘ ভাৰী জল ধাৰী॥

কৃষ্ণচন্দ্ৰ নে নখ পৈ ধাৰে।
নমো নমো ব্ৰজ কে ৰখৱাৰে॥

কৰি অভিমান থকে সুৰসাঈ।
ক্ষমা মাঁগ পুনি অস্তুতি গাঈ॥

ত্ৰাহি মাম্ মৈং শৰণ তিহাৰী।
ক্ষমা কৰো প্ৰভু চূক হমাৰী॥

বাৰ বাৰ বিনতী অতি কীনী।
সাত কোস পৰিকম্মা দীনী॥

সঙ্গ সুৰভি ঐৰাৱত লায়ে।
হাথ জোড় কৰ ভেণ্ট গহায়ে॥

অভয় দান পা ইন্দ্ৰ সিহায়ে।
কৰি প্ৰণাম নিজ লোক সিধায়ে॥

জো যহ কথা সুনৈং চিত লাৱেং।
অন্ত সময় সুৰপতি পদ পাৱেং॥

গোৱৰ্দ্ধন হৈ নাম তিহাৰৌ।
কৰতে ভক্তন কৌ নিস্তাৰৌ॥

জো নৰ তুম্হৰে দৰ্শন পাৱেং।
তিনকে দুঃখ দূৰ হ্ৱৈ জাৱেং॥

কুণ্ডন মেং জো কৰেং আচমন।
ধন্য ধন্য ৱহ মানৱ জীৱন॥

মানসী গঙ্গা মেং জো ন্হাৱেং।
সীধে স্ৱৰ্গ লোক কূঁ জাৱেং॥

দূধ চঢ়া জো ভোগ লগাৱেং।
আধি ৱ্যাধি তেহি পাস ন আৱেং॥

জল ফল তুলসী পত্ৰ চঢ়াৱেং।
মন ৱাঞ্ছিত ফল নিশ্চয় পাৱেং॥

জো নৰ দেত দূধ কী ধাৰা।
ভৰৌ ৰহে তাকৌ ভণ্ডাৰা॥

কৰেং জাগৰণ জো নৰ কোঈ।
দুখ দৰিদ্ৰ ভয় তাহি ন হোঈ॥

'শ্যাম' শিলাময় নিজ জন ত্ৰাতা।
ভক্তি মুক্তি সৰবস কে দাতা॥

পুত্ৰ হীন জো তুম কূঁ ধ্যাৱেং।
তাকূঁ পুত্ৰ প্ৰাপ্তি হ্ৱৈ জাৱেং॥

দণ্ডৌতী পৰিকম্মা কৰহীং।
তে সহজহি ভৱসাগৰ তৰহীং॥

কলি মেং তুম সম দেৱ ন দূজা।
সুৰ নৰ মুনি সব কৰতে পূজা॥

॥ দোহা ॥

জো যহ চালীসা পঢ়ৈ, সুনৈ শুদ্ধ চিত্ত লায়।
সত্য সত্য যহ সত্য হৈ, গিৰিৱৰ কৰৈ সহায়॥

ক্ষমা কৰহুঁ অপৰাধ মম, ত্ৰাহি মাম্ গিৰিৰাজ।
শ্যাম বিহাৰী শৰণ মেং, গোৱৰ্দ্ধন মহাৰাজ॥