Shri Gopala Chalisa

॥ দোহা ॥

শ্ৰী ৰাধাপদ কমল ৰজ, সিৰ ধৰি যমুনা কূল।
ৱৰণো চালীসা সৰস, সকল সুমঙ্গল মূল॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয় জয় পূৰণ ব্ৰহ্ম বিহাৰী।
দুষ্ট দলন লীলা অৱতাৰী॥

জো কোঈ তুম্হৰী লীলা গাৱৈ।
বিন শ্ৰম সকল পদাৰথ পাৱৈ॥

শ্ৰী ৱসুদেৱ দেৱকী মাতা।
প্ৰকট ভয়ে সঙ্গ হলধৰ ভ্ৰাতা॥

মথুৰা সোং প্ৰভু গোকুল আয়ে।
নন্দ ভৱন মেং বজত বধায়ে॥

জো ৱিষ দেন পূতনা আঈ।
সো মুক্তি দৈ ধাম পঠাঈ॥

তৃণাৱৰ্ত ৰাক্ষস সংহাৰ্যৌ।
পগ বঢ়ায় সকটাসুৰ মাৰ্যৌ॥

খেল খেল মেং মাটী খাঈ।
মুখ মেং সব জগ দিয়ো দিখাঈ॥

গোপিন ঘৰ ঘৰ মাখন খায়ো।
জসুমতি বাল কেলি সুখ পায়ো॥

ঊখল সোং নিজ অঙ্গ বঁধাঈ।
যমলাৰ্জুন জড় যোনি ছুড়াঈ॥

বকা অসুৰ কী চোঞ্চ ৱিদাৰী।
ৱিকট অঘাসুৰ দিয়ো সঁহাৰী॥

ব্ৰহ্মা বালক ৱৎস চুৰায়ে।
মোহন কো মোহন হিত আয়ে॥

বাল ৱৎস সব বনে মুৰাৰী।
ব্ৰহ্মা ৱিনয় কৰী তব ভাৰী॥

কালী নাগ নাথি ভগৱানা।
দাৱানল কো কীন্হোং পানা॥

সখন সঙ্গ খেলত সুখ পায়ো।
শ্ৰীদামা নিজ কন্ধ চঢ়ায়ো॥

চীৰ হৰন কৰি সীখ সিখাঈ।
নখ পৰ গিৰৱৰ লিয়ো উঠাঈ॥

দৰশ যজ্ঞ পত্নিন কো দীন্হোং।
ৰাধা প্ৰেম সুধা সুখ লীন্হোং॥

নন্দহিং ৱৰুণ লোক সোং লায়ে।
গ্ৱালন কো নিজ লোক দিখায়ে॥

শৰদ চন্দ্ৰ লখি ৱেণু বজাঈ।
অতি সুখ দীন্হোং ৰাস ৰচাঈ॥

অজগৰ সোং পিতু চৰণ ছুড়ায়ো।
শঙ্খচূড় কো মূড় গিৰায়ো॥

হনে অৰিষ্টা সুৰ অৰু কেশী।
ৱ্যোমাসুৰ মাৰ্যো ছল ৱেষী॥

ৱ্যাকুল ব্ৰজ তজি মথুৰা আয়ে।
মাৰি কংস যদুৱংশ বসায়ে॥

মাত পিতা কী বন্দি ছুড়াঈ।
সান্দীপনি গৃহ ৱিদ্যা পাঈ॥

পুনি পঠয়ৌ ব্ৰজ ঊধৌ জ্ঞানী।
প্ৰেম দেখি সুধি সকল ভুলানী॥

কীন্হীং কুবৰী সুন্দৰ নাৰী।
হৰি লায়ে ৰুক্মিণি সুকুমাৰী॥

ভৌমাসুৰ হনি ভক্ত ছুড়ায়ে।
সুৰন জীতি সুৰতৰু মহি লায়ে॥

দন্তৱক্ৰ শিশুপাল সংহাৰে।
খগ মৃগ নৃগ অৰু বধিক উধাৰে॥

দীন সুদামা ধনপতি কীন্হোং।
পাৰথ ৰথ সাৰথি যশ লীন্হোং॥

গীতা জ্ঞান সিখাৱন হাৰে।
অৰ্জুন মোহ মিটাৱন হাৰে॥

কেলা ভক্ত বিদুৰ ঘৰ পায়ো।
যুদ্ধ মহাভাৰত ৰচৱায়ো॥

দ্ৰুপদ সুতা কো চীৰ বঢ়ায়ো।
গৰ্ভ পৰীক্ষিত জৰত বচায়ো॥

কচ্ছ মচ্ছ ৱাৰাহ অহীশা।
বাৱন কল্কী বুদ্ধি মুনীশা॥

হ্ৱৈ নৃসিংহ প্ৰহ্লাদ উবাৰ্যো।
ৰাম ৰুপ ধৰি ৰাৱণ মাৰ্যো॥

জয় মধু কৈটভ দৈত্য হনৈয়া।
অম্বৰীয় প্ৰিয় চক্ৰ ধৰৈয়া॥

ব্যাধ অজামিল দীন্হেং তাৰী।
শবৰী অৰু গণিকা সী নাৰী॥

গৰুড়াসন গজ ফন্দ নিকন্দন।
দেহু দৰশ ধ্ৰুৱ নয়নানন্দন॥

দেহু শুদ্ধ সন্তন কৰ সঙ্গা।
বাঢ়ৈ প্ৰেম ভক্তি ৰস ৰঙ্গা॥

দেহু দিৱ্য ৱৃন্দাৱন বাসা।
ছূটৈ মৃগ তৃষ্ণা জগ আশা॥

তুম্হৰো ধ্যান ধৰত শিৱ নাৰদ।
শুক সনকাদিক ব্ৰহ্ম ৱিশাৰদ॥

জয় জয় ৰাধাৰমণ কৃপালা।
হৰণ সকল সঙ্কট ভ্ৰম জালা॥

বিনসৈং বিঘন ৰোগ দুঃখ ভাৰী।
জো সুমৰৈং জগপতি গিৰধাৰী॥

জো সত বাৰ পঢ়ৈ চালীসা।
দেহি সকল বাঁছিত ফল শীশা॥

॥ ছন্দ ॥

গোপাল চালীসা পঢ়ৈ নিত, নেম সোং চিত্ত লাৱঈ।
সো দিৱ্য তন ধৰি অন্ত মহঁ, গোলোক ধাম সিধাৱঈ॥

সংসাৰ সুখ সম্পত্তি সকল, জো ভক্তজন সন মহঁ চহৈং।
'জয়ৰামদেৱ' সদৈৱ সো, গুৰুদেৱ দায়া সোং লহৈং॥

॥ দোহা ॥

প্ৰণত পাল অশৰণ শৰণ, কৰুণা-সিন্ধু ব্ৰজেশ।
চালীসা কে সঙ্গ মোহি, অপনাৱহু প্ৰাণেশ॥