Shri Jaharveer Chalisa

॥ દોહા ॥

સુવન કેહરી જેવર, સુત મહાબલી રનધીર।
બન્દૌં સુત રાની બાછલા, વિપત નિવારણ વીર॥

જય જય જય ચૌહાન, વન્સ ગૂગા વીર અનૂપ।
અનંગપાલ કો જીતકર, આપ બને સુર ભૂપ॥

॥ ચૌપાઈ ॥

જય જય જય જાહર રણધીરા।
પર દુખ ભંજન બાગડ઼ વીરા॥

ગુરુ ગોરખ કા હૈ વરદાની।
જાહરવીર જોધા લાસાની॥

ગૌરવરણ મુખ મહા વિશાલા।
માથે મુકટ ઘુંઘરાલે બાલા॥

કાંધે ધનુષ ગલે તુલસી માલા।
કમર કૃપાન રક્ષા કો ડાલા॥

જન્મેં ગૂગાવીર જગ જાના।
ઈસવી સન હજાર દરમિયાના॥

બલ સાગર ગુણ નિધિ કુમારા।
દુખી જનોં કા બના સહારા॥

બાગડ઼ પતિ બાછલા નન્દન।
જેવર સુત હરિ ભક્ત નિકન્દન॥

જેવર રાવ કા પુત્ર કહાયે।
માતા પિતા કે નામ બઢ઼ાયે॥

પૂરન હુઈ કામના સારી।
જિસને વિનતી કરી તુમ્હારી॥

સન્ત ઉબારે અસુર સંહારે।
ભક્ત જનોં કે કાજ સંવારે॥

ગૂગાવીર કી અજબ કહાની।
જિસકો બ્યાહી શ્રીયલ રાની॥

બાછલ રાની જેવર રાના।
મહાદુઃખી થે બિન સન્તાના॥

ભંગિન ને જબ બોલી મારી।
જીવન હો ગયા ઉનકો ભારી॥

સૂખા બાગ પડ઼ા નૌલક્ખા।
દેખ-દેખ જગ કા મન દુક્ખા॥

કુછ દિન પીછે સાધૂ આયે।
ચેલા ચેલી સંગ મેં લાયે॥

જેવર રાવ ને કુઆ બનવાયા।
ઉદ્ઘાટન જબ કરના ચાહા॥

ખારી નીર કુએ સે નિકલા।
રાજા રાની કા મન પિઘલા॥

રાની તબ જ્યોતિષી બુલવાયા।
કૌન પાપ મૈં પુત્ર ન પાયા॥

કોઈ ઉપાય હમકો બતલાઓ।
ઉન કહા ગોરખ ગુરુ મનાઓ॥

ગુરુ ગોરખ જો ખુશ હો જાઈ।
સન્તાન પાના મુશ્કિલ નાઈ॥

બાછલ રાની ગોરખ ગુન ગાવે।
નેમ ધર્મ કો ન બિસરાવે॥

કરે તપસ્યા દિન ઔર રાતી।
એક વક્ત ખાય રૂખી ચપાતી॥

કાર્તિક માઘ મેં કરે સ્નાના।
વ્રત ઇકાદસી નહીં ભુલાના॥

પૂરનમાસી વ્રત નહીં છોડ઼ે।
દાન પુણ્ય સે મુખ નહીં મોડ઼ે॥

ચેલોં કે સંગ ગોરખ આયે।
નૌલખે મેં તમ્બૂ તનવાયે॥

મીઠા નીર કુએ કા કીના।
સૂખા બાગ હરા કર દીના॥

મેવા ફલ સબ સાધુ ખાએ।
અપને ગુરુ કે ગુન કો ગાયે॥

ઔઘડ઼ ભિક્ષા માંગને આએ।
બાછલ રાની ને દુખ સુનાયે॥

ઔઘડ઼ જાન લિયો મન માહીં।
તપ બલ સે કુછ મુશ્કિલ નાહીં॥

રાની હોવે મનસા પૂરી।
ગુરુ શરણ હૈ બહુત જરૂરી॥

બારહ બરસ જપા ગુરુ નામા।
તબ ગોરખ ને મન મેં જાના॥

પુત્ર દેન કી હામી ભર લી।
પૂરનમાસી નિશ્ચય કર લી॥

કાછલ કપટિન ગજબ ગુજારા।
ધોખા ગુરુ સંગ કિયા કરારા॥

બાછલ બનકર પુત્ર પાયા।
બહન કા દરદ જરા નહીં આયા॥

ઔઘડ઼ ગુરુ કો ભેદ બતાયા।
તબ બાછલ ને ગૂગલ પાયા॥

કર પરસાદી દિયા ગૂગલ દાના।
અબ તુમ પુત્ર જનો મરદાના॥

લીલી ઘોડ઼ી ઔર પણ્ડતાની।
લૂના દાસી ને ભી જાની॥

રાની ગૂગલ બાટ કે ખાઈ।
સબ બાંઝોં કો મિલી દવાઈ॥

નરસિંહ પંડિત લીલા ઘોડ઼ા।
ભજ્જુ કુતવાલ જના રણધીરા॥

રૂપ વિકટ ધર સબ હી ડરાવે।
જાહરવીર કે મન કો ભાવે॥

ભાદોં કૃષ્ણ જબ નૌમી આઈ।
જેવરરાવ કે બજી બધાઈ॥

વિવાહ હુઆ ગૂગા ભયે રાના।
સંગલદીપ મેં બને મેહમાના॥

રાની શ્રીયલ સંગ પરે ફેરે।
જાહર રાજ બાગડ઼ કા કરે॥

અરજન સરજન કાછલ જને।
ગૂગા વીર સે રહે વે તને॥

દિલ્લી ગએ લડ઼ને કે કાજા।
અનંગ પાલ ચઢ઼ે મહારાજા॥

ઉસને ઘેરી બાગડ઼ સારી।
જાહરવીર ન હિમ્મત હારી॥

અરજન સરજન જાન સે મારે।
અનંગપાલ ને શસ્ત્ર ડારે॥

ચરણ પકડ઼કર પિણ્ડ છુડ઼ાયા।
સિંહ ભવન માડ઼ી બનવાયા॥

ઉસીમેં ગૂગાવીર સમાયે।
ગોરખ ટીલા ધૂની રમાયે॥

પુણ્ય વાન સેવક વહાઁ આયે।
તન મન ધન સે સેવા લાએ॥

મનસા પૂરી ઉનકી હોઈ।
ગૂગાવીર કો સુમરે જોઈ॥

ચાલીસ દિન પઢ઼ે જાહર ચાલીસા।
સારે કષ્ટ હરે જગદીસા॥

દૂધ પૂત ઉન્હેં દે વિધાતા।
કૃપા કરે ગુરુ ગોરખનાથ॥