Shri Jaharveer Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ସୁବନ କେହରୀ ଜେବର, ସୁତ ମହାବଲୀ ରନଧୀର।
ବନ୍ଦୌଂ ସୁତ ରାନୀ ବାଛଲା, ବିପତ ନିବାରଣ ବୀର॥

ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଚୌହାନ, ବନ୍ସ ଗୂଗା ବୀର ଅନୂପ।
ଅନଙ୍ଗପାଲ କୋ ଜୀତକର, ଆପ ବନେ ସୁର ଭୂପ॥

॥ ଚୌପାଈ ॥

ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଜାହର ରଣଧୀରା।
ପର ଦୁଖ ଭଞ୍ଜନ ବାଗଡ଼ ବୀରା॥

ଗୁରୁ ଗୋରଖ କା ହୈ ବରଦାନୀ।
ଜାହରବୀର ଜୋଧା ଲାସାନୀ॥

ଗୌରବରଣ ମୁଖ ମହା ବିଶାଲା।
ମାଥେ ମୁକଟ ଘୁଙ୍ଘରାଲେ ବାଲା॥

କାନ୍ଧେ ଧନୁଷ ଗଲେ ତୁଲସୀ ମାଲା।
କମର କୃପାନ ରକ୍ଷା କୋ ଡାଲା॥

ଜନ୍ମେଂ ଗୂଗାବୀର ଜଗ ଜାନା।
ଈସବୀ ସନ ହଜାର ଦରମିୟାନା॥

ବଲ ସାଗର ଗୁଣ ନିଧି କୁମାରା।
ଦୁଖୀ ଜନୋଂ କା ବନା ସହାରା॥

ବାଗଡ଼ ପତି ବାଛଲା ନନ୍ଦନ।
ଜେବର ସୁତ ହରି ଭକ୍ତ ନିକନ୍ଦନ॥

ଜେବର ରାବ କା ପୁତ୍ର କହାୟେ।
ମାତା ପିତା କେ ନାମ ବଢ଼ାୟେ॥

ପୂରନ ହୁଈ କାମନା ସାରୀ।
ଜିସନେ ବିନତୀ କରୀ ତୁମ୍ହାରୀ॥

ସନ୍ତ ଉବାରେ ଅସୁର ସଂହାରେ।
ଭକ୍ତ ଜନୋଂ କେ କାଜ ସଂବାରେ॥

ଗୂଗାବୀର କୀ ଅଜବ କହାନୀ।
ଜିସକୋ ବ୍ୟାହୀ ଶ୍ରୀୟଲ ରାନୀ॥

ବାଛଲ ରାନୀ ଜେବର ରାନା।
ମହାଦୁଃଖୀ ଥେ ବିନ ସନ୍ତାନା॥

ଭଙ୍ଗିନ ନେ ଜବ ବୋଲୀ ମାରୀ।
ଜୀବନ ହୋ ଗୟା ଉନକୋ ଭାରୀ॥

ସୂଖା ବାଗ ପଡ଼ା ନୌଲକ୍ଖା।
ଦେଖ-ଦେଖ ଜଗ କା ମନ ଦୁକ୍ଖା॥

କୁଛ ଦିନ ପୀଛେ ସାଧୂ ଆୟେ।
ଚେଲା ଚେଲୀ ସଙ୍ଗ ମେଂ ଲାୟେ॥

ଜେବର ରାବ ନେ କୁଆ ବନବାୟା।
ଉଦ୍ଘାଟନ ଜବ କରନା ଚାହା॥

ଖାରୀ ନୀର କୁଏ ସେ ନିକଲା।
ରାଜା ରାନୀ କା ମନ ପିଘଲା॥

ରାନୀ ତବ ଜ୍ୟୋତିଷୀ ବୁଲବାୟା।
କୌନ ପାପ ମୈଂ ପୁତ୍ର ନ ପାୟା॥

କୋଈ ଉପାୟ ହମକୋ ବତଲାଓ।
ଉନ କହା ଗୋରଖ ଗୁରୁ ମନାଓ॥

ଗୁରୁ ଗୋରଖ ଜୋ ଖୁଶ ହୋ ଜାଈ।
ସନ୍ତାନ ପାନା ମୁଶ୍କିଲ ନାଈ॥

ବାଛଲ ରାନୀ ଗୋରଖ ଗୁନ ଗାବେ।
ନେମ ଧର୍ମ କୋ ନ ବିସରାବେ॥

କରେ ତପସ୍ୟା ଦିନ ଔର ରାତୀ।
ଏକ ବକ୍ତ ଖାୟ ରୂଖୀ ଚପାତୀ॥

କାର୍ତିକ ମାଘ ମେଂ କରେ ସ୍ନାନା।
ବ୍ରତ ଇକାଦସୀ ନହୀଂ ଭୁଲାନା॥

ପୂରନମାସୀ ବ୍ରତ ନହୀଂ ଛୋଡ଼େ।
ଦାନ ପୁଣ୍ୟ ସେ ମୁଖ ନହୀଂ ମୋଡ଼େ॥

ଚେଲୋଂ କେ ସଙ୍ଗ ଗୋରଖ ଆୟେ।
ନୌଲଖେ ମେଂ ତମ୍ବୂ ତନବାୟେ॥

ମୀଠା ନୀର କୁଏ କା କୀନା।
ସୂଖା ବାଗ ହରା କର ଦୀନା॥

ମେବା ଫଲ ସବ ସାଧୁ ଖାଏ।
ଅପନେ ଗୁରୁ କେ ଗୁନ କୋ ଗାୟେ॥

ଔଘଡ଼ ଭିକ୍ଷା ମାଙ୍ଗନେ ଆଏ।
ବାଛଲ ରାନୀ ନେ ଦୁଖ ସୁନାୟେ॥

ଔଘଡ଼ ଜାନ ଲିୟୋ ମନ ମାହୀଂ।
ତପ ବଲ ସେ କୁଛ ମୁଶ୍କିଲ ନାହୀଂ॥

ରାନୀ ହୋବେ ମନସା ପୂରୀ।
ଗୁରୁ ଶରଣ ହୈ ବହୁତ ଜରୂରୀ॥

ବାରହ ବରସ ଜପା ଗୁରୁ ନାମା।
ତବ ଗୋରଖ ନେ ମନ ମେଂ ଜାନା॥

ପୁତ୍ର ଦେନ କୀ ହାମୀ ଭର ଲୀ।
ପୂରନମାସୀ ନିଶ୍ଚୟ କର ଲୀ॥

କାଛଲ କପଟିନ ଗଜବ ଗୁଜାରା।
ଧୋଖା ଗୁରୁ ସଙ୍ଗ କିୟା କରାରା॥

ବାଛଲ ବନକର ପୁତ୍ର ପାୟା।
ବହନ କା ଦରଦ ଜରା ନହୀଂ ଆୟା॥

ଔଘଡ଼ ଗୁରୁ କୋ ଭେଦ ବତାୟା।
ତବ ବାଛଲ ନେ ଗୂଗଲ ପାୟା॥

କର ପରସାଦୀ ଦିୟା ଗୂଗଲ ଦାନା।
ଅବ ତୁମ ପୁତ୍ର ଜନୋ ମରଦାନା॥

ଲୀଲୀ ଘୋଡ଼ୀ ଔର ପଣ୍ଡତାନୀ।
ଲୂନା ଦାସୀ ନେ ଭୀ ଜାନୀ॥

ରାନୀ ଗୂଗଲ ବାଟ କେ ଖାଈ।
ସବ ବାଞ୍ଝୋଂ କୋ ମିଲୀ ଦବାଈ॥

ନରସିଂହ ପଣ୍ଡିତ ଲୀଲା ଘୋଡ଼ା।
ଭଜ୍ଜୁ କୁତବାଲ ଜନା ରଣଧୀରା॥

ରୂପ ବିକଟ ଧର ସବ ହୀ ଡରାବେ।
ଜାହରବୀର କେ ମନ କୋ ଭାବେ॥

ଭାଦୋଂ କୃଷ୍ଣ ଜବ ନୌମୀ ଆଈ।
ଜେବରରାବ କେ ବଜୀ ବଧାଈ॥

ବିବାହ ହୁଆ ଗୂଗା ଭୟେ ରାନା।
ସଙ୍ଗଲଦୀପ ମେଂ ବନେ ମେହମାନା॥

ରାନୀ ଶ୍ରୀୟଲ ସଙ୍ଗ ପରେ ଫେରେ।
ଜାହର ରାଜ ବାଗଡ଼ କା କରେ॥

ଅରଜନ ସରଜନ କାଛଲ ଜନେ।
ଗୂଗା ବୀର ସେ ରହେ ବେ ତନେ॥

ଦିଲ୍ଲୀ ଗଏ ଲଡ଼ନେ କେ କାଜା।
ଅନଙ୍ଗ ପାଲ ଚଢ଼େ ମହାରାଜା॥

ଉସନେ ଘେରୀ ବାଗଡ଼ ସାରୀ।
ଜାହରବୀର ନ ହିମ୍ମତ ହାରୀ॥

ଅରଜନ ସରଜନ ଜାନ ସେ ମାରେ।
ଅନଙ୍ଗପାଲ ନେ ଶସ୍ତ୍ର ଡାରେ॥

ଚରଣ ପକଡ଼କର ପିଣ୍ଡ ଛୁଡ଼ାୟା।
ସିଂହ ଭବନ ମାଡ଼ୀ ବନବାୟା॥

ଉସୀମେଂ ଗୂଗାବୀର ସମାୟେ।
ଗୋରଖ ଟୀଲା ଧୂନୀ ରମାୟେ॥

ପୁଣ୍ୟ ବାନ ସେବକ ବହାଁ ଆୟେ।
ତନ ମନ ଧନ ସେ ସେବା ଲାଏ॥

ମନସା ପୂରୀ ଉନକୀ ହୋଈ।
ଗୂଗାବୀର କୋ ସୁମରେ ଜୋଈ॥

ଚାଲୀସ ଦିନ ପଢ଼େ ଜାହର ଚାଲୀସା।
ସାରେ କଷ୍ଟ ହରେ ଜଗଦୀସା॥

ଦୂଧ ପୂତ ଉନ୍ହେଂ ଦେ ବିଧାତା।
କୃପା କରେ ଗୁରୁ ଗୋରଖନାଥ॥