Shri Kubera Chalisa

॥ দোহা ॥

জৈসে অটল হিমালয়, ঔৰ জৈসে অডিগ সুমেৰ।
ঐসে হী স্ৱৰ্গ দ্ৱাৰ পৈ, অৱিচল খড়ে কুবেৰ॥

ৱিঘ্ন হৰণ মঙ্গল কৰণ, সুনো শৰণাগত কী টেৰ।
ভক্ত হেতু ৱিতৰণ কৰো, ধন মায়া কে ঢ়েৰ॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয় জয় জয় শ্ৰী কুবেৰ ভণ্ডাৰী।
ধন মায়া কে তুম অধিকাৰী॥

তপ তেজ পুঞ্জ নিৰ্ভয় ভয় হাৰী।
পৱন ৱেগ সম সম তনু বলধাৰী॥

স্ৱৰ্গ দ্ৱাৰ কী কৰেং পহৰে দাৰী।
সেৱক ইন্দ্ৰ দেৱ কে আজ্ঞাকাৰী॥

যক্ষ যক্ষণী কী হৈ সেনা ভাৰী।
সেনাপতি বনে যুদ্ধ মেং ধনুধাৰী॥

মহা যোদ্ধা বন শস্ত্ৰ ধাৰৈং।
যুদ্ধ কৰৈং শত্ৰু কো মাৰৈং॥

সদা ৱিজয়ী কভী না হাৰৈং।
ভগত জনোং কে সঙ্কট টাৰৈং॥

প্ৰপিতামহ হৈং স্ৱয়ং ৱিধাতা।
পুলিস্তা ৱংশ কে জন্ম ৱিখ্যাতা॥

ৱিশ্ৰৱা পিতা ইডৱিডা জী মাতা।
ৱিভীষণ ভগত আপকে ভ্ৰাতা॥

শিৱ চৰণোং মেং জব ধ্যান লগায়া।
ঘোৰ তপস্যা কৰী তন কো সুখায়া॥

শিৱ ৱৰদান মিলে দেৱত্য পায়া।
অমৃত পান কৰী অমৰ হুঈ কায়া॥

ধৰ্ম ধ্ৱজা সদা লিএ হাথ মেং।
দেৱী দেৱতা সব ফিৰৈং সাথ মেং॥

পীতাম্বৰ ৱস্ত্ৰ পহনে গাত মেং।
বল শক্তি পূৰী যক্ষ জাত মেং॥

স্ৱৰ্ণ সিংহাসন আপ ৱিৰাজৈং।
ত্ৰিশূল গদা হাথ মেং সাজৈং॥

শঙ্খ মৃদঙ্গ নগাৰে বাজৈং।
গন্ধৰ্ৱ ৰাগ মধুৰ স্ৱৰ গাজৈং॥

চৌংসঠ যোগনী মঙ্গল গাৱৈং।
ঋদ্ধি সিদ্ধি নিত ভোগ লগাৱৈং॥

দাস দাসনী সিৰ ছত্ৰ ফিৰাৱৈং।
যক্ষ যক্ষণী মিল চংৱৰ ঢূলাৱৈং॥

ঋষিয়োং মেং জৈসে পৰশুৰাম বলী হৈং।
দেৱন্হ মেং জৈসে হনুমান বলী হৈং॥

পুৰুষোং মেং জৈসে ভীম বলী হৈং।
যক্ষোং মেং ঐসে হী কুবেৰ বলী হৈং॥

ভগতোং মেং জৈসে প্ৰহলাদ বড়ে হৈং।
পক্ষিয়োং মেং জৈসে গৰুড় বড়ে হৈং॥

নাগোং মেং জৈসে শেষ বড়ে হৈং।
ৱৈসে হী ভগত কুবেৰ বড়ে হৈং॥

কান্ধে ধনুষ হাথ মেং ভালা।
গলে ফূলোং কী পহনী মালা॥

স্ৱৰ্ণ মুকুট অৰু দেহ ৱিশালা।
দূৰ দূৰ তক হোএ উজালা॥

কুবেৰ দেৱ কো জো মন মেং ধাৰে।
সদা ৱিজয় হো কভী ন হাৰে॥

বিগড়ে কাম বন জাএং সাৰে।
অন্ন ধন কে ৰহেং ভৰে ভণ্ডাৰে॥

কুবেৰ গৰীব কো আপ উভাৰৈং।
কুবেৰ কৰ্জ কো শীঘ্ৰ উতাৰৈং॥

কুবেৰ ভগত কে সঙ্কট টাৰৈং।
কুবেৰ শত্ৰু কো ক্ষণ মেং মাৰৈং॥

শীঘ্ৰ ধনী জো হোনা চাহে।
ক্যুং নহীং যক্ষ কুবেৰ মনাএং॥

যহ পাঠ জো পঢ়ে পঢ়াএং।
দিন দুগনা ৱ্যাপাৰ বঢ়াএং॥

ভূত প্ৰেত কো কুবেৰ ভগাৱৈং।
অড়ে কাম কো কুবেৰ বনাৱৈং॥

ৰোগ শোক কো কুবেৰ নশাৱৈং।
কলঙ্ক কোঢ় কো কুবেৰ হটাৱৈং॥

কুবেৰ চঢ়ে কো ঔৰ চঢ়াদে।
কুবেৰ গিৰে কো পুনঃ উঠা দে॥

কুবেৰ ভাগ্য কো তুৰন্ত জগা দে।
কুবেৰ ভূলে কো ৰাহ বতা দে॥

প্যাসে কী প্যাস কুবেৰ বুঝা দে।
ভূখে কী ভূখ কুবেৰ মিটা দে॥

ৰোগী কা ৰোগ কুবেৰ ঘটা দে।
দুখিয়া কা দুখ কুবেৰ ছুটা দে॥

বাঞ্ঝ কী গোদ কুবেৰ ভৰা দে।
কাৰোবাৰ কো কুবেৰ বঢ়া দে॥

কাৰাগাৰ সে কুবেৰ ছুড়া দে।
চোৰ ঠগোং সে কুবেৰ বচা দে॥

কোৰ্ট কেস মেং কুবেৰ জিতাৱৈ।
জো কুবেৰ কো মন মেং ধ্যাৱৈ॥

চুনাৱ মেং জীত কুবেৰ কৰাৱৈং।
মন্ত্ৰী পদ পৰ কুবেৰ বিঠাৱৈং॥

পাঠ কৰে জো নিত মন লাঈ।
উসকী কলা হো সদা সৱাঈ॥

জিসপে প্ৰসন্ন কুবেৰ কী মাঈ।
উসকা জীৱন চলে সুখদাঈ॥

জো কুবেৰ কা পাঠ কৰাৱৈ।
উসকা বেড়া পাৰ লগাৱৈ॥

উজড়ে ঘৰ কো পুনঃ বসাৱৈ।
শত্ৰু কো ভী মিত্ৰ বনাৱৈ॥

সহস্ৰ পুস্তক জো দান কৰাঈ।
সব সুখ ভোগ পদাৰ্থ পাঈ॥

প্ৰাণ ত্যাগ কৰ স্ৱৰ্গ মেং জাঈ।
মানস পৰিৱাৰ কুবেৰ কীৰ্তি গাঈ॥

॥ দোহা ॥

শিৱ ভক্তোং মেং অগ্ৰণী, শ্ৰী যক্ষৰাজ কুবেৰ।
হৃদয় মেং জ্ঞান প্ৰকাশ ভৰ, কৰ দো দূৰ অন্ধেৰ॥

কৰ দো দূৰ অন্ধেৰ অব, জৰা কৰো না দেৰ।
শৰণ পড়া হূং আপকী, দয়া কী দৃষ্টি ফেৰ॥

॥ ইতি শ্ৰী কুবেৰ চালীসা সমাপ্ত ॥