Shri Kubera Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ଜୈସେ ଅଟଲ ହିମାଲୟ, ଔର ଜୈସେ ଅଡିଗ ସୁମେର।
ଐସେ ହୀ ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାର ପୈ, ଅବିଚଲ ଖଡ଼େ କୁବେର॥

ବିଘ୍ନ ହରଣ ମଙ୍ଗଲ କରଣ, ସୁନୋ ଶରଣାଗତ କୀ ଟେର।
ଭକ୍ତ ହେତୁ ବିତରଣ କରୋ, ଧନ ମାୟା କେ ଢ଼େର॥

॥ ଚୌପାଈ ॥

ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଶ୍ରୀ କୁବେର ଭଣ୍ଡାରୀ।
ଧନ ମାୟା କେ ତୁମ ଅଧିକାରୀ॥

ତପ ତେଜ ପୁଞ୍ଜ ନିର୍ଭୟ ଭୟ ହାରୀ।
ପବନ ବେଗ ସମ ସମ ତନୁ ବଲଧାରୀ॥

ସ୍ୱର୍ଗ ଦ୍ୱାର କୀ କରେଂ ପହରେ ଦାରୀ।
ସେବକ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବ କେ ଆଜ୍ଞାକାରୀ॥

ଯକ୍ଷ ଯକ୍ଷଣୀ କୀ ହୈ ସେନା ଭାରୀ।
ସେନାପତି ବନେ ଯୁଦ୍ଧ ମେଂ ଧନୁଧାରୀ॥

ମହା ଯୋଦ୍ଧା ବନ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରୈଂ।
ଯୁଦ୍ଧ କରୈଂ ଶତ୍ରୁ କୋ ମାରୈଂ॥

ସଦା ବିଜୟୀ କଭୀ ନା ହାରୈଂ।
ଭଗତ ଜନୋଂ କେ ସଙ୍କଟ ଟାରୈଂ॥

ପ୍ରପିତାମହ ହୈଂ ସ୍ୱୟଂ ବିଧାତା।
ପୁଲିସ୍ତା ବଂଶ କେ ଜନ୍ମ ବିଖ୍ୟାତା॥

ବିଶ୍ରବା ପିତା ଇଡବିଡା ଜୀ ମାତା।
ବିଭୀଷଣ ଭଗତ ଆପକେ ଭ୍ରାତା॥

ଶିବ ଚରଣୋଂ ମେଂ ଜବ ଧ୍ୟାନ ଲଗାୟା।
ଘୋର ତପସ୍ୟା କରୀ ତନ କୋ ସୁଖାୟା॥

ଶିବ ବରଦାନ ମିଲେ ଦେବତ୍ୟ ପାୟା।
ଅମୃତ ପାନ କରୀ ଅମର ହୁଈ କାୟା॥

ଧର୍ମ ଧ୍ୱଜା ସଦା ଲିଏ ହାଥ ମେଂ।
ଦେବୀ ଦେବତା ସବ ଫିରୈଂ ସାଥ ମେଂ॥

ପୀତାମ୍ବର ବସ୍ତ୍ର ପହନେ ଗାତ ମେଂ।
ବଲ ଶକ୍ତି ପୂରୀ ଯକ୍ଷ ଜାତ ମେଂ॥

ସ୍ୱର୍ଣ ସିଂହାସନ ଆପ ବିରାଜୈଂ।
ତ୍ରିଶୂଲ ଗଦା ହାଥ ମେଂ ସାଜୈଂ॥

ଶଙ୍ଖ ମୃଦଙ୍ଗ ନଗାରେ ବାଜୈଂ।
ଗନ୍ଧର୍ୱ ରାଗ ମଧୁର ସ୍ୱର ଗାଜୈଂ॥

ଚୌଂସଠ ଯୋଗନୀ ମଙ୍ଗଲ ଗାବୈଂ।
ଋଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି ନିତ ଭୋଗ ଲଗାବୈଂ॥

ଦାସ ଦାସନୀ ସିର ଛତ୍ର ଫିରାବୈଂ।
ଯକ୍ଷ ଯକ୍ଷଣୀ ମିଲ ଚଂବର ଢୂଲାବୈଂ॥

ଋଷିୟୋଂ ମେଂ ଜୈସେ ପରଶୁରାମ ବଲୀ ହୈଂ।
ଦେବନ୍ହ ମେଂ ଜୈସେ ହନୁମାନ ବଲୀ ହୈଂ॥

ପୁରୁଷୋଂ ମେଂ ଜୈସେ ଭୀମ ବଲୀ ହୈଂ।
ଯକ୍ଷୋଂ ମେଂ ଐସେ ହୀ କୁବେର ବଲୀ ହୈଂ॥

ଭଗତୋଂ ମେଂ ଜୈସେ ପ୍ରହଲାଦ ବଡ଼େ ହୈଂ।
ପକ୍ଷିୟୋଂ ମେଂ ଜୈସେ ଗରୁଡ଼ ବଡ଼େ ହୈଂ॥

ନାଗୋଂ ମେଂ ଜୈସେ ଶେଷ ବଡ଼େ ହୈଂ।
ବୈସେ ହୀ ଭଗତ କୁବେର ବଡ଼େ ହୈଂ॥

କାନ୍ଧେ ଧନୁଷ ହାଥ ମେଂ ଭାଲା।
ଗଲେ ଫୂଲୋଂ କୀ ପହନୀ ମାଲା॥

ସ୍ୱର୍ଣ ମୁକୁଟ ଅରୁ ଦେହ ବିଶାଲା।
ଦୂର ଦୂର ତକ ହୋଏ ଉଜାଲା॥

କୁବେର ଦେବ କୋ ଜୋ ମନ ମେଂ ଧାରେ।
ସଦା ବିଜୟ ହୋ କଭୀ ନ ହାରେ॥

ବିଗଡ଼େ କାମ ବନ ଜାଏଂ ସାରେ।
ଅନ୍ନ ଧନ କେ ରହେଂ ଭରେ ଭଣ୍ଡାରେ॥

କୁବେର ଗରୀବ କୋ ଆପ ଉଭାରୈଂ।
କୁବେର କର୍ଜ କୋ ଶୀଘ୍ର ଉତାରୈଂ॥

କୁବେର ଭଗତ କେ ସଙ୍କଟ ଟାରୈଂ।
କୁବେର ଶତ୍ରୁ କୋ କ୍ଷଣ ମେଂ ମାରୈଂ॥

ଶୀଘ୍ର ଧନୀ ଜୋ ହୋନା ଚାହେ।
କ୍ୟୁଂ ନହୀଂ ଯକ୍ଷ କୁବେର ମନାଏଂ॥

ଯହ ପାଠ ଜୋ ପଢ଼େ ପଢ଼ାଏଂ।
ଦିନ ଦୁଗନା ବ୍ୟାପାର ବଢ଼ାଏଂ॥

ଭୂତ ପ୍ରେତ କୋ କୁବେର ଭଗାବୈଂ।
ଅଡ଼େ କାମ କୋ କୁବେର ବନାବୈଂ॥

ରୋଗ ଶୋକ କୋ କୁବେର ନଶାବୈଂ।
କଲଙ୍କ କୋଢ଼ କୋ କୁବେର ହଟାବୈଂ॥

କୁବେର ଚଢ଼େ କୋ ଔର ଚଢ଼ାଦେ।
କୁବେର ଗିରେ କୋ ପୁନଃ ଉଠା ଦେ॥

କୁବେର ଭାଗ୍ୟ କୋ ତୁରନ୍ତ ଜଗା ଦେ।
କୁବେର ଭୂଲେ କୋ ରାହ ବତା ଦେ॥

ପ୍ୟାସେ କୀ ପ୍ୟାସ କୁବେର ବୁଝା ଦେ।
ଭୂଖେ କୀ ଭୂଖ କୁବେର ମିଟା ଦେ॥

ରୋଗୀ କା ରୋଗ କୁବେର ଘଟା ଦେ।
ଦୁଖିୟା କା ଦୁଖ କୁବେର ଛୁଟା ଦେ॥

ବାଞ୍ଝ କୀ ଗୋଦ କୁବେର ଭରା ଦେ।
କାରୋବାର କୋ କୁବେର ବଢ଼ା ଦେ॥

କାରାଗାର ସେ କୁବେର ଛୁଡ଼ା ଦେ।
ଚୋର ଠଗୋଂ ସେ କୁବେର ବଚା ଦେ॥

କୋର୍ଟ କେସ ମେଂ କୁବେର ଜିତାବୈ।
ଜୋ କୁବେର କୋ ମନ ମେଂ ଧ୍ୟାବୈ॥

ଚୁନାବ ମେଂ ଜୀତ କୁବେର କରାବୈଂ।
ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ପର କୁବେର ବିଠାବୈଂ॥

ପାଠ କରେ ଜୋ ନିତ ମନ ଲାଈ।
ଉସକୀ କଲା ହୋ ସଦା ସବାଈ॥

ଜିସପେ ପ୍ରସନ୍ନ କୁବେର କୀ ମାଈ।
ଉସକା ଜୀବନ ଚଲେ ସୁଖଦାଈ॥

ଜୋ କୁବେର କା ପାଠ କରାବୈ।
ଉସକା ବେଡ଼ା ପାର ଲଗାବୈ॥

ଉଜଡ଼େ ଘର କୋ ପୁନଃ ବସାବୈ।
ଶତ୍ରୁ କୋ ଭୀ ମିତ୍ର ବନାବୈ॥

ସହସ୍ର ପୁସ୍ତକ ଜୋ ଦାନ କରାଈ।
ସବ ସୁଖ ଭୋଗ ପଦାର୍ଥ ପାଈ॥

ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କର ସ୍ୱର୍ଗ ମେଂ ଜାଈ।
ମାନସ ପରିବାର କୁବେର କୀର୍ତି ଗାଈ॥

॥ ଦୋହା ॥

ଶିବ ଭକ୍ତୋଂ ମେଂ ଅଗ୍ରଣୀ, ଶ୍ରୀ ଯକ୍ଷରାଜ କୁବେର।
ହୃଦୟ ମେଂ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶ ଭର, କର ଦୋ ଦୂର ଅନ୍ଧେର॥

କର ଦୋ ଦୂର ଅନ୍ଧେର ଅବ, ଜରା କରୋ ନା ଦେର।
ଶରଣ ପଡ଼ା ହୂଂ ଆପକୀ, ଦୟା କୀ ଦୃଷ୍ଟି ଫେର॥

॥ ଇତି ଶ୍ରୀ କୁବେର ଚାଲୀସା ସମାପ୍ତ ॥