
Shri Mahavir Chalisa
ଶ୍ରୀ ମହାବୀର ଚାଲିସା
Shree Mahavir JiOdia
ଏହି ଶ୍ରୀ ମହାବୀର ଚାଲିସା, ଜୈନ ଧର୍ମର ଏକ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଶ୍ରୀ ମହାବୀରଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ। ଶ୍ରୀ ମହାବୀର ସତ୍ୟ, ଅಹିṃସା, ଧର୍ମ, ଓ ବିକାଶର ପ୍ରତିକ ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ନାୟକ। ଏହି ଚାଲିସାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ମହାବୀରଙ୍କର ଆଶିର୍ବାଦ ଲାଭ କରିବା, ଏବଂ ନିଜର ଜୀବନରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ, ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଆତ୍ମୀୟ କଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରିବା। ଶ୍ରୀ ମହାବୀର ଚାଲିସା ପଢିବାର ଅନେକ ଲା
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଶୀଶ ନବା ଅରିହନ୍ତ କୋ, ସିଦ୍ଧନ କରୂଁ ପ୍ରଣାମ।
ଉପାଧ୍ୟାୟ ଆଚାର୍ୟ କା, ଲେ ସୁଖକାରୀ ନାମ॥
ସର୍ୱ ସାଧୁ ଔର ସରସ୍ୱତୀ, ଜିନ ମନ୍ଦିର ସୁଖକାର।
ମହାବୀର ଭଗବାନ କୋ, ମନ-ମନ୍ଦିର ମେଂ ଧାର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ମହାବୀର ଦୟାଲୁ ସ୍ୱାମୀ।
ବୀର ପ୍ରଭୁ ତୁମ ଜଗ ମେଂ ନାମୀ॥
ବର୍ଧମାନ ହୈ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ଲଗେ ହୃଦୟ କୋ ପ୍ୟାରା ପ୍ୟାରା॥
ଶାନ୍ତି ଛବି ଔର ମୋହନୀ ମୂରତ।
ଶାନ ହଁସୀଲୀ ସୋହନୀ ସୂରତ॥
ତୁମନେ ବେଶ ଦିଗମ୍ବର ଧାରା।
କର୍ମ-ଶତ୍ରୁ ଭୀ ତୁମ ସେ ହାରା॥
କ୍ରୋଧ ମାନ ଅରୁ ଲୋଭ ଭଗାୟା।
ମହା-ମୋହ ତମସେ ଡର ଖାୟା॥
ତୂ ସର୍ୱଜ୍ଞ ସର୍ୱ କା ଜ୍ଞାତା।
ତୁଝକୋ ଦୁନିୟା ସେ କ୍ୟା ନାତା॥
ତୁଝମେଂ ନହୀଂ ରାଗ ଔର ଦ୍ୱେଶ।
ବୀର ରଣ ରାଗ ତୂ ହିତୋପଦେଶ॥
ତେରା ନାମ ଜଗତ ମେଂ ସଚ୍ଚା।
ଜିସକୋ ଜାନେ ବଚ୍ଚା ବଚ୍ଚା॥
ଭୂତ ପ୍ରେତ ତୁମ ସେ ଭୟ ଖାବେଂ।
ବ୍ୟନ୍ତର ରାକ୍ଷସ ସବ ଭଗ ଜାବେଂ॥
ମହା ବ୍ୟାଧ ମାରୀ ନ ସତାବେ।
ମହା ବିକରାଲ କାଲ ଡର ଖାବେ॥
କାଲା ନାଗ ହୋୟ ଫନ-ଧାରୀ।
ଯା ହୋ ଶେର ଭୟଙ୍କର ଭାରୀ॥
ନା ହୋ କୋଈ ବଚାନେ ବାଲା।
ସ୍ୱାମୀ ତୁମ୍ହୀଂ କରୋ ପ୍ରତିପାଲା॥
ଅଗ୍ନି ଦାବାନଲ ସୁଲଗ ରହୀ ହୋ।
ତେଜ ହବା ସେ ଭଡ଼କ ରହୀ ହୋ॥
ନାମ ତୁମ୍ହାରା ସବ ଦୁଖ ଖୋବେ।
ଆଗ ଏକଦମ ଠଣ୍ଡୀ ହୋବେ॥
ହିଂସାମୟ ଥା ଭାରତ ସାରା।
ତବ ତୁମନେ କୀନା ନିସ୍ତାରା॥
ଜନ୍ମ ଲିୟା କୁଣ୍ଡଲପୁର ନଗରୀ।
ହୁଈ ସୁଖୀ ତବ ପ୍ରଜା ସଗରୀ॥
ସିଦ୍ଧାରଥ ଜୀ ପିତା ତୁମ୍ହାରେ।
ତ୍ରିଶଲା କେ ଆଁଖୋଂ କେ ତାରେ॥
ଛୋଡ଼ ସଭୀ ଝଞ୍ଝଟ ସଂସାରୀ।
ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ ବାଲ-ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ॥
ପଞ୍ଚମ କାଲ ମହା-ଦୁଖଦାଈ।
ଚାଁଦନପୁର ମହିମା ଦିଖଲାଈ॥
ଟୀଲେ ମେଂ ଅତିଶୟ ଦିଖଲାୟା।
ଏକ ଗାୟ କା ଦୂଧ ଗିରାୟା॥
ସୋଚ ହୁଆ ମନ ମେଂ ଗ୍ୱାଲେ କେ।
ପହୁଁଚା ଏକ ଫାବଡ଼ା ଲେକେ॥
ସାରା ଟୀଲା ଖୋଦ ବଗାୟା।
ତବ ତୁମନେ ଦର୍ଶନ ଦିଖଲାୟା॥
ଜୋଧରାଜ କୋ ଦୁଖ ନେ ଘେରା।
ଉସନେ ନାମ ଜପା ଜବ ତେରା॥
ଠଣ୍ଡା ହୁଆ ତୋପ କା ଗୋଲା।
ତବ ସବ ନେ ଜୟକାରା ବୋଲା॥
ମନ୍ତ୍ରୀ ନେ ମନ୍ଦିର ବନବାୟା।
ରାଜା ନେ ଭୀ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାୟା॥
ବଡ଼ୀ ଧର୍ମଶାଲା ବନବାଈ।
ତୁମକୋ ଲାନେ କୋ ଠହରାଈ॥
ତୁମନେ ତୋଡ଼ୀ ବୀସୋଂ ଗାଡ଼ୀ।
ପହିୟା ଖସକା ନହୀଂ ଅଗାଡ଼ୀ॥
ଗ୍ୱାଲେ ନେ ଜୋ ହାଥ ଲଗାୟା।
ଫିର ତୋ ରଥ ଚଲତା ହୀ ପାୟା॥
ପହିଲେ ଦିନ ବୈଶାଖ ବଦୀ କେ।
ରଥ ଜାତା ହୈ ତୀର ନଦୀ କେ॥
ମୀନା ଗୂଜର ସବ ହୀ ଆତେ।
ନାଚ-କୂଦ ସବ ଚିତ ଉମଗାତେ॥
ସ୍ୱାମୀ ତୁମନେ ପ୍ରେମ ନିଭାୟା।
ଗ୍ୱାଲେ କା ବହୁ ମାନ ବଢ଼ାୟା॥
ହାଥ ଲଗେ ଗ୍ୱାଲେ କା ଜବ ହୀ।
ସ୍ୱାମୀ ରଥ ଚଲତା ହୈ ତବ ହୀ॥
ମେରୀ ହୈ ଟୂଟୀ ସୀ ନୈୟା।
ତୁମ ବିନ କୋଈ ନହୀଂ ଖିବୈୟା॥
ମୁଝ ପର ସ୍ୱାମୀ ଜରା କୃପା କର।
ମୈଂ ହୂଁ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ହାରା ଚାକର॥
ତୁମ ସେ ମୈଂ ଅରୁ କଛୁ ନହୀଂ ଚାହୂଁ।
ଜନ୍ମ-ଜନ୍ମ ତେରେ ଦର୍ଶନ ପାଊଁ॥
ଚାଲୀସେ କୋ ଚନ୍ଦ୍ର ବନାବେ।
ବୀର ପ୍ରଭୁ କୋ ଶୀଶ ନବାବେ॥
॥ ସୋରଠା ॥
ନିତ ଚାଲୀସହି ବାର, ପାଠ କରେ ଚାଲୀସ ଦିନ।
ଖେୟ ସୁଗନ୍ଧ ଅପାର, ବର୍ଧମାନ କେ ସାମନେ।
ହୋୟ କୁବେର ସମାନ, ଜନ୍ମ ଦରିଦ୍ରୀ ହୋୟ ଜୋ।
ଜିସକେ ନହିଂ ସନ୍ତାନ, ନାମ ବଂଶ ଜଗ ମେଂ ଚଲେ।
ଶୀଶ ନବା ଅରିହନ୍ତ କୋ, ସିଦ୍ଧନ କରୂଁ ପ୍ରଣାମ।
ଉପାଧ୍ୟାୟ ଆଚାର୍ୟ କା, ଲେ ସୁଖକାରୀ ନାମ॥
ସର୍ୱ ସାଧୁ ଔର ସରସ୍ୱତୀ, ଜିନ ମନ୍ଦିର ସୁଖକାର।
ମହାବୀର ଭଗବାନ କୋ, ମନ-ମନ୍ଦିର ମେଂ ଧାର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ଜୟ ମହାବୀର ଦୟାଲୁ ସ୍ୱାମୀ।
ବୀର ପ୍ରଭୁ ତୁମ ଜଗ ମେଂ ନାମୀ॥
ବର୍ଧମାନ ହୈ ନାମ ତୁମ୍ହାରା।
ଲଗେ ହୃଦୟ କୋ ପ୍ୟାରା ପ୍ୟାରା॥
ଶାନ୍ତି ଛବି ଔର ମୋହନୀ ମୂରତ।
ଶାନ ହଁସୀଲୀ ସୋହନୀ ସୂରତ॥
ତୁମନେ ବେଶ ଦିଗମ୍ବର ଧାରା।
କର୍ମ-ଶତ୍ରୁ ଭୀ ତୁମ ସେ ହାରା॥
କ୍ରୋଧ ମାନ ଅରୁ ଲୋଭ ଭଗାୟା।
ମହା-ମୋହ ତମସେ ଡର ଖାୟା॥
ତୂ ସର୍ୱଜ୍ଞ ସର୍ୱ କା ଜ୍ଞାତା।
ତୁଝକୋ ଦୁନିୟା ସେ କ୍ୟା ନାତା॥
ତୁଝମେଂ ନହୀଂ ରାଗ ଔର ଦ୍ୱେଶ।
ବୀର ରଣ ରାଗ ତୂ ହିତୋପଦେଶ॥
ତେରା ନାମ ଜଗତ ମେଂ ସଚ୍ଚା।
ଜିସକୋ ଜାନେ ବଚ୍ଚା ବଚ୍ଚା॥
ଭୂତ ପ୍ରେତ ତୁମ ସେ ଭୟ ଖାବେଂ।
ବ୍ୟନ୍ତର ରାକ୍ଷସ ସବ ଭଗ ଜାବେଂ॥
ମହା ବ୍ୟାଧ ମାରୀ ନ ସତାବେ।
ମହା ବିକରାଲ କାଲ ଡର ଖାବେ॥
କାଲା ନାଗ ହୋୟ ଫନ-ଧାରୀ।
ଯା ହୋ ଶେର ଭୟଙ୍କର ଭାରୀ॥
ନା ହୋ କୋଈ ବଚାନେ ବାଲା।
ସ୍ୱାମୀ ତୁମ୍ହୀଂ କରୋ ପ୍ରତିପାଲା॥
ଅଗ୍ନି ଦାବାନଲ ସୁଲଗ ରହୀ ହୋ।
ତେଜ ହବା ସେ ଭଡ଼କ ରହୀ ହୋ॥
ନାମ ତୁମ୍ହାରା ସବ ଦୁଖ ଖୋବେ।
ଆଗ ଏକଦମ ଠଣ୍ଡୀ ହୋବେ॥
ହିଂସାମୟ ଥା ଭାରତ ସାରା।
ତବ ତୁମନେ କୀନା ନିସ୍ତାରା॥
ଜନ୍ମ ଲିୟା କୁଣ୍ଡଲପୁର ନଗରୀ।
ହୁଈ ସୁଖୀ ତବ ପ୍ରଜା ସଗରୀ॥
ସିଦ୍ଧାରଥ ଜୀ ପିତା ତୁମ୍ହାରେ।
ତ୍ରିଶଲା କେ ଆଁଖୋଂ କେ ତାରେ॥
ଛୋଡ଼ ସଭୀ ଝଞ୍ଝଟ ସଂସାରୀ।
ସ୍ୱାମୀ ହୁଏ ବାଲ-ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ॥
ପଞ୍ଚମ କାଲ ମହା-ଦୁଖଦାଈ।
ଚାଁଦନପୁର ମହିମା ଦିଖଲାଈ॥
ଟୀଲେ ମେଂ ଅତିଶୟ ଦିଖଲାୟା।
ଏକ ଗାୟ କା ଦୂଧ ଗିରାୟା॥
ସୋଚ ହୁଆ ମନ ମେଂ ଗ୍ୱାଲେ କେ।
ପହୁଁଚା ଏକ ଫାବଡ଼ା ଲେକେ॥
ସାରା ଟୀଲା ଖୋଦ ବଗାୟା।
ତବ ତୁମନେ ଦର୍ଶନ ଦିଖଲାୟା॥
ଜୋଧରାଜ କୋ ଦୁଖ ନେ ଘେରା।
ଉସନେ ନାମ ଜପା ଜବ ତେରା॥
ଠଣ୍ଡା ହୁଆ ତୋପ କା ଗୋଲା।
ତବ ସବ ନେ ଜୟକାରା ବୋଲା॥
ମନ୍ତ୍ରୀ ନେ ମନ୍ଦିର ବନବାୟା।
ରାଜା ନେ ଭୀ ଦ୍ରବ୍ୟ ଲଗାୟା॥
ବଡ଼ୀ ଧର୍ମଶାଲା ବନବାଈ।
ତୁମକୋ ଲାନେ କୋ ଠହରାଈ॥
ତୁମନେ ତୋଡ଼ୀ ବୀସୋଂ ଗାଡ଼ୀ।
ପହିୟା ଖସକା ନହୀଂ ଅଗାଡ଼ୀ॥
ଗ୍ୱାଲେ ନେ ଜୋ ହାଥ ଲଗାୟା।
ଫିର ତୋ ରଥ ଚଲତା ହୀ ପାୟା॥
ପହିଲେ ଦିନ ବୈଶାଖ ବଦୀ କେ।
ରଥ ଜାତା ହୈ ତୀର ନଦୀ କେ॥
ମୀନା ଗୂଜର ସବ ହୀ ଆତେ।
ନାଚ-କୂଦ ସବ ଚିତ ଉମଗାତେ॥
ସ୍ୱାମୀ ତୁମନେ ପ୍ରେମ ନିଭାୟା।
ଗ୍ୱାଲେ କା ବହୁ ମାନ ବଢ଼ାୟା॥
ହାଥ ଲଗେ ଗ୍ୱାଲେ କା ଜବ ହୀ।
ସ୍ୱାମୀ ରଥ ଚଲତା ହୈ ତବ ହୀ॥
ମେରୀ ହୈ ଟୂଟୀ ସୀ ନୈୟା।
ତୁମ ବିନ କୋଈ ନହୀଂ ଖିବୈୟା॥
ମୁଝ ପର ସ୍ୱାମୀ ଜରା କୃପା କର।
ମୈଂ ହୂଁ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ହାରା ଚାକର॥
ତୁମ ସେ ମୈଂ ଅରୁ କଛୁ ନହୀଂ ଚାହୂଁ।
ଜନ୍ମ-ଜନ୍ମ ତେରେ ଦର୍ଶନ ପାଊଁ॥
ଚାଲୀସେ କୋ ଚନ୍ଦ୍ର ବନାବେ।
ବୀର ପ୍ରଭୁ କୋ ଶୀଶ ନବାବେ॥
॥ ସୋରଠା ॥
ନିତ ଚାଲୀସହି ବାର, ପାଠ କରେ ଚାଲୀସ ଦିନ।
ଖେୟ ସୁଗନ୍ଧ ଅପାର, ବର୍ଧମାନ କେ ସାମନେ।
ହୋୟ କୁବେର ସମାନ, ଜନ୍ମ ଦରିଦ୍ରୀ ହୋୟ ଜୋ।
ଜିସକେ ନହିଂ ସନ୍ତାନ, ନାମ ବଂଶ ଜଗ ମେଂ ଚଲେ।