
Shri Pitar Chalisa
ଶ୍ରୀ ପିତର ଚାଲିସା
Pitru Ji MaharajaOdia
ଶ୍ରୀ ପିତର ଚାଲିସା, ଯାହା ଶ୍ରୀ ପିତରଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ, ଏହା ଜୀବନରେ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ପିତା-ପିତାମହଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିବା ପାଇଁ ପଢ଼ାଯାଏ। ପିତରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୃତ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଆମର ଜୀବନରେ ଶାନ୍ତି, ସମ୍ରିଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭତା ଆସେ। ଏହି ଚାଲିସା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଆନ୍ତରିକ ସ୍ଥିରତା, ମନୋବଳ ଓ ଦୃଢତା ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା ସହ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ହେ ପିତରେଶ୍ୱର ଆପକୋ, ଦେ ଦିୟୋ ଆଶୀର୍ୱାଦ।
ଚରଣାଶୀଶ ନବା ଦିୟୋ, ରଖଦୋ ସିର ପର ହାଥ॥
ସବସେ ପହଲେ ଗଣପତ, ପାଛେ ଘର କା ଦେବ ମନାବା ଜୀ।
ହେ ପିତରେଶ୍ୱର ଦୟା ରାଖିୟୋ, କରିୟୋ ମନ କୀ ଚାୟା ଜୀ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ପିତରେଶ୍ୱର କରୋ ମାର୍ଗ ଉଜାଗର।
ଚରଣ ରଜ କୀ ମୁକ୍ତି ସାଗର॥
ପରମ ଉପକାର ପିତ୍ତରେଶ୍ୱର କୀନ୍ହା।
ମନୁଷ୍ୟ ଯୋଣି ମେଂ ଜନ୍ମ ଦୀନ୍ହା॥
ମାତୃ-ପିତୃ ଦେବ ମନଜୋ ଭାବେ।
ସୋଈ ଅମିତ ଜୀବନ ଫଲ ପାବେ॥
ଜୈ-ଜୈ-ଜୈ ପିତ୍ତର ଜୀ ସାଈଂ।
ପିତୃ ଋଣ ବିନ ମୁକ୍ତି ନାହିଂ॥
ଚାରୋଂ ଓର ପ୍ରତାପ ତୁମ୍ହାରା।
ସଙ୍କଟ ମେଂ ତେରା ହୀ ସହାରା॥
ନାରାୟଣ ଆଧାର ସୃଷ୍ଟି କା।
ପିତ୍ତରଜୀ ଅଂଶ ଉସୀ ଦୃଷ୍ଟି କା॥
ପ୍ରଥମ ପୂଜନ ପ୍ରଭୁ ଆଜ୍ଞା ସୁନାତେ।
ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଆପ ହୀ ଖୁଲବାତେ॥
ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ମେଂ ଦରବାର ହୈ ସାଜେ।
ସବ ଦେବୋଂ ସଙ୍ଗ ଆପ ବିରାଜେ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋୟ ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ଦୀନ୍ହା।
କୁପିତ ହୋୟ ବୁଦ୍ଧି ହର ଲୀନ୍ହା॥
ପିତ୍ତର ମହିମା ସବସେ ନ୍ୟାରୀ।
ଜିସକା ଗୁଣଗାବେ ନର ନାରୀ॥
ତୀନ ମଣ୍ଡ ମେଂ ଆପ ବିରାଜେ।
ବସୁ ରୁଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟ ମେଂ ସାଜେ॥
ନାଥ ସକଲ ସମ୍ପଦା ତୁମ୍ହାରୀ।
ମୈଂ ସେବକ ସମେତ ସୁତ ନାରୀ॥
ଛପ୍ପନ ଭୋଗ ନହୀଂ ହୈଂ ଭାତେ।
ଶୁଦ୍ଧ ଜଲ ସେ ହୀ ତୃପ୍ତ ହୋ ଜାତେ॥
ତୁମ୍ହାରେ ଭଜନ ପରମ ହିତକାରୀ।
ଛୋଟେ ବଡ଼େ ସଭୀ ଅଧିକାରୀ॥
ଭାନୁ ଉଦୟ ସଙ୍ଗ ଆପ ପୁଜାବୈ।
ପାଞ୍ଚ ଅଁଜୁଲି ଜଲ ରିଝାବେ॥
ଧ୍ୱଜ ପତାକା ମଣ୍ଡ ପେ ହୈ ସାଜେ।
ଅଖଣ୍ଡ ଜ୍ୟୋତି ମେଂ ଆପ ବିରାଜେ॥
ସଦିୟୋଂ ପୁରାନୀ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ଧନ୍ୟ ହୁଈ ଜନ୍ମ ଭୂମି ହମାରୀ॥
ଶହୀଦ ହମାରେ ଯହାଁ ପୁଜାତେ।
ମାତୃ ଭକ୍ତି ସନ୍ଦେଶ ସୁନାତେ॥
ଜଗତ ପିତ୍ତରୋ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହମାରା।
ଧର୍ମ ଜାତି କା ନହୀଂ ହୈ ନାରା॥
ହିନ୍ଦୁ, ମୁସ୍ଲିମ, ସିଖ, ଈସାଈ।
ସବ ପୂଜେ ପିତ୍ତର ଭାଈ॥
ହିନ୍ଦୁ ବଂଶ ବୃକ୍ଷ ହୈ ହମାରା।
ଜାନ ସେ ଜ୍ୟାଦା ହମକୋ ପ୍ୟାରା॥
ଗଙ୍ଗା ଯେ ମରୁପ୍ରଦେଶ କୀ।
ପିତୃ ତର୍ପଣ ଅନିବାର୍ୟ ପରିବେଶ କୀ॥
ବନ୍ଧୁ ଛୋଡ଼ନା ଇନକେ ଚରଣାଁ।
ଇନ୍ହୀଂ କୀ କୃପା ସେ ମିଲେ ପ୍ରଭୁ ଶରଣା॥
ଚୌଦସ କୋ ଜାଗରଣ କରବାତେ।
ଅମାବସ କୋ ହମ ଧୋକ ଲଗାତେ॥
ଜାତ ଜଡୂଲା ସଭୀ ମନାତେ।
ନାନ୍ଦୀମୁଖ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଭୀ କରବାତେ॥
ଧନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଭୂମି କା ବୋ ଫୂଲ ହୈ।
ଜିସେ ପିତୃ ମଣ୍ଡଲ କୀ ମିଲୀ ଧୂଲ ହୈ॥
ଶ୍ରୀ ପିତ୍ତର ଜୀ ଭକ୍ତ ହିତକାରୀ।
ସୁନ ଲୀଜେ ପ୍ରଭୁ ଅରଜ ହମାରୀ॥
ନିଶଦିନ ଧ୍ୟାନ ଧରେ ଜୋ କୋଈ।
ତା ସମ ଭକ୍ତ ଔର ନହୀଂ କୋଈ॥
ତୁମ ଅନାଥ କେ ନାଥ ସହାଈ।
ଦୀନନ କେ ହୋ ତୁମ ସଦା ସହାଈ॥
ଚାରିକ ବେଦ ପ୍ରଭୁ କେ ସାଖୀ।
ତୁମ ଭକ୍ତନ କୀ ଲଜ୍ଜା ରାଖୀ॥
ନାମ ତୁମ୍ହାରୋ ଲେତ ଜୋ କୋଈ।
ତା ସମ ଧନ୍ୟ ଔର ନହୀଂ କୋଈ॥
ଜୋ ତୁମ୍ହାରେ ନିତ ପାଁବ ପଲୋଟତ।
ନବୋଂ ସିଦ୍ଧି ଚରଣା ମେଂ ଲୋଟତ॥
ସିଦ୍ଧି ତୁମ୍ହାରୀ ସବ ମଙ୍ଗଲକାରୀ।
ଜୋ ତୁମ ପେ ଜାବେ ବଲିହାରୀ॥
ଜୋ ତୁମ୍ହାରେ ଚରଣା ଚିତ୍ତ ଲାବେ।
ତାକୀ ମୁକ୍ତି ଅବସୀ ହୋ ଜାବେ॥
ସତ୍ୟ ଭଜନ ତୁମ୍ହାରୋ ଜୋ ଗାବେ।
ସୋ ନିଶ୍ଚୟ ଚାରୋଂ ଫଲ ପାବେ॥
ତୁମହିଂ ଦେବ କୁଲଦେବ ହମାରେ।
ତୁମ୍ହୀଂ ଗୁରୁଦେବ ପ୍ରାଣ ସେ ପ୍ୟାରେ॥
ସତ୍ୟ ଆସ ମନ ମେଂ ଜୋ ହୋଈ।
ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବେଂ ସୋଈ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ବୁଦ୍ଧି ବଡ଼ାଈ।
ଶେଷ ସହସ୍ର ମୁଖ ସକେ ନ ଗାଈ॥
ମୈଂ ଅତିଦୀନ ମଲୀନ ଦୁଖାରୀ।
କରହୁ କୌନ ବିଧି ବିନୟ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଅବ ପିତ୍ତର ଜୀ ଦୟା ଦୀନ ପର କୀଜୈ।
ଅପନୀ ଭକ୍ତି ଶକ୍ତି କଛୁ ଦୀଜୈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ପିତ୍ତରୌଂ କୋ ସ୍ଥାନ ଦୋ, ତୀରଥ ଔର ସ୍ୱୟଂ ଗ୍ରାମ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୁମନ ଚଢ଼େଂ ବହାଂ, ପୂରଣ ହୋ ସବ କାମ॥
ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ଧାମ ବିରାଜେ ହୈଂ, ପିତ୍ତର ହମାରେ ମହାନ।
ଦର୍ଶନ ସେ ଜୀବନ ସଫଲ ହୋ, ପୂଜେ ସକଲ ଜହାନ॥
ଜୀବନ ସଫଲ ଜୋ ଚାହିଏ, ଚଲେ ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ଧାମ।
ପିତ୍ତର ଚରଣ କୀ ଧୂଲ ଲେ, ହୋ ଜୀବନ ସଫଲ ମହାନ॥
ହେ ପିତରେଶ୍ୱର ଆପକୋ, ଦେ ଦିୟୋ ଆଶୀର୍ୱାଦ।
ଚରଣାଶୀଶ ନବା ଦିୟୋ, ରଖଦୋ ସିର ପର ହାଥ॥
ସବସେ ପହଲେ ଗଣପତ, ପାଛେ ଘର କା ଦେବ ମନାବା ଜୀ।
ହେ ପିତରେଶ୍ୱର ଦୟା ରାଖିୟୋ, କରିୟୋ ମନ କୀ ଚାୟା ଜୀ॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ପିତରେଶ୍ୱର କରୋ ମାର୍ଗ ଉଜାଗର।
ଚରଣ ରଜ କୀ ମୁକ୍ତି ସାଗର॥
ପରମ ଉପକାର ପିତ୍ତରେଶ୍ୱର କୀନ୍ହା।
ମନୁଷ୍ୟ ଯୋଣି ମେଂ ଜନ୍ମ ଦୀନ୍ହା॥
ମାତୃ-ପିତୃ ଦେବ ମନଜୋ ଭାବେ।
ସୋଈ ଅମିତ ଜୀବନ ଫଲ ପାବେ॥
ଜୈ-ଜୈ-ଜୈ ପିତ୍ତର ଜୀ ସାଈଂ।
ପିତୃ ଋଣ ବିନ ମୁକ୍ତି ନାହିଂ॥
ଚାରୋଂ ଓର ପ୍ରତାପ ତୁମ୍ହାରା।
ସଙ୍କଟ ମେଂ ତେରା ହୀ ସହାରା॥
ନାରାୟଣ ଆଧାର ସୃଷ୍ଟି କା।
ପିତ୍ତରଜୀ ଅଂଶ ଉସୀ ଦୃଷ୍ଟି କା॥
ପ୍ରଥମ ପୂଜନ ପ୍ରଭୁ ଆଜ୍ଞା ସୁନାତେ।
ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଆପ ହୀ ଖୁଲବାତେ॥
ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ମେଂ ଦରବାର ହୈ ସାଜେ।
ସବ ଦେବୋଂ ସଙ୍ଗ ଆପ ବିରାଜେ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋୟ ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ଦୀନ୍ହା।
କୁପିତ ହୋୟ ବୁଦ୍ଧି ହର ଲୀନ୍ହା॥
ପିତ୍ତର ମହିମା ସବସେ ନ୍ୟାରୀ।
ଜିସକା ଗୁଣଗାବେ ନର ନାରୀ॥
ତୀନ ମଣ୍ଡ ମେଂ ଆପ ବିରାଜେ।
ବସୁ ରୁଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟ ମେଂ ସାଜେ॥
ନାଥ ସକଲ ସମ୍ପଦା ତୁମ୍ହାରୀ।
ମୈଂ ସେବକ ସମେତ ସୁତ ନାରୀ॥
ଛପ୍ପନ ଭୋଗ ନହୀଂ ହୈଂ ଭାତେ।
ଶୁଦ୍ଧ ଜଲ ସେ ହୀ ତୃପ୍ତ ହୋ ଜାତେ॥
ତୁମ୍ହାରେ ଭଜନ ପରମ ହିତକାରୀ।
ଛୋଟେ ବଡ଼େ ସଭୀ ଅଧିକାରୀ॥
ଭାନୁ ଉଦୟ ସଙ୍ଗ ଆପ ପୁଜାବୈ।
ପାଞ୍ଚ ଅଁଜୁଲି ଜଲ ରିଝାବେ॥
ଧ୍ୱଜ ପତାକା ମଣ୍ଡ ପେ ହୈ ସାଜେ।
ଅଖଣ୍ଡ ଜ୍ୟୋତି ମେଂ ଆପ ବିରାଜେ॥
ସଦିୟୋଂ ପୁରାନୀ ଜ୍ୟୋତି ତୁମ୍ହାରୀ।
ଧନ୍ୟ ହୁଈ ଜନ୍ମ ଭୂମି ହମାରୀ॥
ଶହୀଦ ହମାରେ ଯହାଁ ପୁଜାତେ।
ମାତୃ ଭକ୍ତି ସନ୍ଦେଶ ସୁନାତେ॥
ଜଗତ ପିତ୍ତରୋ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହମାରା।
ଧର୍ମ ଜାତି କା ନହୀଂ ହୈ ନାରା॥
ହିନ୍ଦୁ, ମୁସ୍ଲିମ, ସିଖ, ଈସାଈ।
ସବ ପୂଜେ ପିତ୍ତର ଭାଈ॥
ହିନ୍ଦୁ ବଂଶ ବୃକ୍ଷ ହୈ ହମାରା।
ଜାନ ସେ ଜ୍ୟାଦା ହମକୋ ପ୍ୟାରା॥
ଗଙ୍ଗା ଯେ ମରୁପ୍ରଦେଶ କୀ।
ପିତୃ ତର୍ପଣ ଅନିବାର୍ୟ ପରିବେଶ କୀ॥
ବନ୍ଧୁ ଛୋଡ଼ନା ଇନକେ ଚରଣାଁ।
ଇନ୍ହୀଂ କୀ କୃପା ସେ ମିଲେ ପ୍ରଭୁ ଶରଣା॥
ଚୌଦସ କୋ ଜାଗରଣ କରବାତେ।
ଅମାବସ କୋ ହମ ଧୋକ ଲଗାତେ॥
ଜାତ ଜଡୂଲା ସଭୀ ମନାତେ।
ନାନ୍ଦୀମୁଖ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସଭୀ କରବାତେ॥
ଧନ୍ୟ ଜନ୍ମ ଭୂମି କା ବୋ ଫୂଲ ହୈ।
ଜିସେ ପିତୃ ମଣ୍ଡଲ କୀ ମିଲୀ ଧୂଲ ହୈ॥
ଶ୍ରୀ ପିତ୍ତର ଜୀ ଭକ୍ତ ହିତକାରୀ।
ସୁନ ଲୀଜେ ପ୍ରଭୁ ଅରଜ ହମାରୀ॥
ନିଶଦିନ ଧ୍ୟାନ ଧରେ ଜୋ କୋଈ।
ତା ସମ ଭକ୍ତ ଔର ନହୀଂ କୋଈ॥
ତୁମ ଅନାଥ କେ ନାଥ ସହାଈ।
ଦୀନନ କେ ହୋ ତୁମ ସଦା ସହାଈ॥
ଚାରିକ ବେଦ ପ୍ରଭୁ କେ ସାଖୀ।
ତୁମ ଭକ୍ତନ କୀ ଲଜ୍ଜା ରାଖୀ॥
ନାମ ତୁମ୍ହାରୋ ଲେତ ଜୋ କୋଈ।
ତା ସମ ଧନ୍ୟ ଔର ନହୀଂ କୋଈ॥
ଜୋ ତୁମ୍ହାରେ ନିତ ପାଁବ ପଲୋଟତ।
ନବୋଂ ସିଦ୍ଧି ଚରଣା ମେଂ ଲୋଟତ॥
ସିଦ୍ଧି ତୁମ୍ହାରୀ ସବ ମଙ୍ଗଲକାରୀ।
ଜୋ ତୁମ ପେ ଜାବେ ବଲିହାରୀ॥
ଜୋ ତୁମ୍ହାରେ ଚରଣା ଚିତ୍ତ ଲାବେ।
ତାକୀ ମୁକ୍ତି ଅବସୀ ହୋ ଜାବେ॥
ସତ୍ୟ ଭଜନ ତୁମ୍ହାରୋ ଜୋ ଗାବେ।
ସୋ ନିଶ୍ଚୟ ଚାରୋଂ ଫଲ ପାବେ॥
ତୁମହିଂ ଦେବ କୁଲଦେବ ହମାରେ।
ତୁମ୍ହୀଂ ଗୁରୁଦେବ ପ୍ରାଣ ସେ ପ୍ୟାରେ॥
ସତ୍ୟ ଆସ ମନ ମେଂ ଜୋ ହୋଈ।
ମନବାଞ୍ଛିତ ଫଲ ପାବେଂ ସୋଈ॥
ତୁମ୍ହରୀ ମହିମା ବୁଦ୍ଧି ବଡ଼ାଈ।
ଶେଷ ସହସ୍ର ମୁଖ ସକେ ନ ଗାଈ॥
ମୈଂ ଅତିଦୀନ ମଲୀନ ଦୁଖାରୀ।
କରହୁ କୌନ ବିଧି ବିନୟ ତୁମ୍ହାରୀ॥
ଅବ ପିତ୍ତର ଜୀ ଦୟା ଦୀନ ପର କୀଜୈ।
ଅପନୀ ଭକ୍ତି ଶକ୍ତି କଛୁ ଦୀଜୈ॥
॥ ଦୋହା ॥
ପିତ୍ତରୌଂ କୋ ସ୍ଥାନ ଦୋ, ତୀରଥ ଔର ସ୍ୱୟଂ ଗ୍ରାମ।
ଶ୍ରଦ୍ଧା ସୁମନ ଚଢ଼େଂ ବହାଂ, ପୂରଣ ହୋ ସବ କାମ॥
ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ଧାମ ବିରାଜେ ହୈଂ, ପିତ୍ତର ହମାରେ ମହାନ।
ଦର୍ଶନ ସେ ଜୀବନ ସଫଲ ହୋ, ପୂଜେ ସକଲ ଜହାନ॥
ଜୀବନ ସଫଲ ଜୋ ଚାହିଏ, ଚଲେ ଝୁଞ୍ଝୁନୂ ଧାମ।
ପିତ୍ତର ଚରଣ କୀ ଧୂଲ ଲେ, ହୋ ଜୀବନ ସଫଲ ମହାନ॥