Shri Ramdev Chalisa

॥ দোহা ॥

শ্ৰী গুৰু পদ নমন কৰি, গিৰা গনেশ মনায়।
কথূং ৰামদেৱ ৱিমল যশ, সুনে পাপ ৱিনশায়॥

দ্ৱাৰ কেশ সে আয় কৰ, লিয়া মনুজ অৱতাৰ।
অজমল গেহ বধাৱণা, জগ মেং জয় জয়কাৰ॥

॥ চৌপাঈ ॥

জয় জয় ৰামদেৱ সুৰ ৰায়া।
অজমল পুত্ৰ অনোখী মায়া॥

ৱিষ্ণু ৰূপ সুৰ নৰ কে স্ৱামী।
পৰম প্ৰতাপী অন্তৰ্যামী॥

লে অৱতাৰ অৱনি পৰ আয়ে।
তংৱৰ ৱংশ অৱতংশ কহায়ে॥

সন্ত জনোং কে কাৰজ সাৰে।
দানৱ দৈত্য দুষ্ট সংহাৰে॥

পৰচ্যা প্ৰথম পিতা কো দীন্হা।
দূধ পৰীণ্ডা মাংহী কীন্হা॥

কুমকুম পদ পোলী দৰ্শায়ে।
জ্যোংহী প্ৰভু পলনে প্ৰগটায়ে॥

পৰচা দূজা জননী পায়া।
দূধ উফণতা চৰা উঠায়া॥

পৰচা তীজা পুৰজন পায়া।
চিথড়োং কা ঘোড়া হী সায়া॥

পৰচ্যা চৌথা ভৈৰৱ মাৰা।
ভক্ত জনোং কা কষ্ট নিৱাৰা॥

পঞ্চম পৰচ্যা ৰতনা পায়া।
পুঙ্গল জা প্ৰভু ফন্দ ছুড়ায়া॥

পৰচ্যা ছঠা ৱিজয়সিংহ পায়া।
জলা নগৰ শৰণাগত আয়া॥

পৰচ্যা সপ্তম্ সুগনা পায়া।
মুৱা পুত্ৰ হংসতা ভগ আয়া॥

পৰচ্যা অষ্টম্ বৌহিত পায়া।
জা পৰদেশ দ্ৰৱ্য বহু লায়া॥

ভংৱৰ ডূবতী নাৱ উবাৰী।
প্ৰগত টেৰ পহুঁচে অৱতাৰী॥

নৱমাং পৰচ্যা ৱীৰম পায়া।
বনিয়াং আ জব হাল সুনায়া॥

দসৱাং পৰচ্যা পা বিনজাৰা।
মিশ্ৰী বনী নমক সব খাৰা॥

পৰচ্যা গ্যাৰহ কিৰপা থাৰী।
নমক হুআ মিশ্ৰী ফিৰ সাৰী॥

পৰচ্যা দ্ৱাদশ ঠোকৰ মাৰী।
নিকলঙ্গ নাড়ী সিৰজী প্যাৰী॥

পৰচ্যা তেৰহৱাং পীৰ পৰী পধাৰয়া।
ল্যায় কটোৰা কাৰজ সাৰা॥

চৌদহৱাং পৰচ্যা জাভো পায়া।
নিজসৰ জল খাৰা কৰৱায়া॥

পৰচ্যা পন্দ্ৰহ ফিৰ বতলায়া।
ৰাম সৰোৱৰ প্ৰভু খুদৱায়া॥

পৰচ্যা সোলহ হৰবূ পায়া।
দৰ্শ পায় অতিশয় হৰষায়া॥

পৰচ্যা সত্ৰহ হৰ জী পায়া।
দূধ থণা বকৰয়া কে আয়া॥

সুখী নাডী পানী কীন্হোং।
আত্ম জ্ঞান হৰজী নে দীন্হোং॥

পৰচ্যা অঠাৰহৱাং হাকিম পায়া।
সূতে কো ধৰতী লুঢ়কায়া॥

পৰচ্যা উন্নীসৱাং দল জী পায়া।
পুত্ৰ পায় মন মেং হৰষায়া॥

পৰচ্যা বীসৱাং পায়া সেঠাণী।
আয়ে প্ৰভু সুন গদগদ ৱাণী॥

তুৰন্ত সেঠ সৰজীৱণ কীন্হা।
উক্ত উজাগৰ অভয় ৱৰ দীন্হা॥

পৰচ্যা ইক্কীসৱাং চোৰ জো পায়া।
হো অন্ধা কৰনী ফল পায়া॥

পৰচ্যা বাঈসৱাং মিৰ্জো চীহাং।
সাতো তৱা বেধ প্ৰভু দীন্হাং॥

পৰচ্যা তেঈসৱাং বাদশাহ পায়া।
ফেৰ ভক্ত কো নহীং সতায়া॥

পৰচ্যা চৈবীসৱাং বখ্শী পায়া।
মুৱা পুত্ৰ পল মেং উঠ ধায়া॥

জব-জব জিসনে সুমৰণ কীন্হাং।
তব-তব আ তুম দৰ্শন দীন্হাং॥

ভক্ত টেৰ সুন আতুৰ ধাতে।
চঢ় লীলে পৰ জল্দী আতে॥

জো জন প্ৰভু কী লীলা গাৱেং।
মনৱাঞ্ছিত কাৰজ ফল পাৱেং॥

যহ চালীসা সুনে সুনাৱে।
তাকে কষ্ট সকল কট জাৱে॥

জয় জয় জয় প্ৰভু লীলা ধাৰী।
তেৰী মহিমা অপৰম্পাৰী॥

মৈং মূৰখ ক্যা গুণ তব গাঊঁ।
কহাঁ বুদ্ধি শাৰদ সী লাঊঁ॥

নহীং বুদ্ধি বল ঘট লৱ লেশা।
মতী অনুসাৰ ৰচী চালীসা॥

দাস সভী শৰণ মেং তেৰী।
ৰখিয়োং প্ৰভু লজ্জা মেৰী॥