Shri Rani Sati Chalisa

॥ দোহা ॥

শ্ৰী গুৰু পদ পঙ্কজ নমন, দূষিত ভাৱ সুধাৰ।
ৰাণী সতী সুৱিমল যশ, বৰণৌং মতি অনুসাৰ॥

কামক্ৰোধ মদ লোভ মেং, ভৰম ৰহ্যো সংসাৰ।
শৰণ গহি কৰূণাময়ী, সুখ সম্পত্তি সঞ্চাৰ॥

॥ চৌপাঈ ॥

নমো নমো শ্ৰী সতী ভৱান।
জগ ৱিখ্যাত সভী মন মানী॥

নমো নমো সঙ্কটকূঁ হৰনী।
মন ৱাঞ্ছিত পূৰণ সব কৰনী॥

নমো নমো জয় জয় জগদম্বা।
ভক্তন কাজ ন হোয় ৱিলম্বা॥

নমো নমো জয়-জয় জগ তাৰিণী।
সেৱক জন কে কাজ সুধাৰিণী॥

দিৱ্য ৰূপ সিৰ চূঁদৰ সোহে।
জগমগাত কুণ্ডল মন মোহে॥

মাঁগ সিন্দূৰ সুকাজৰ টীকী।
গজ মুক্তা নথ সুন্দৰৰ নীকী॥

গল বৈজন্তী মাল বিৰাজে।
সোলহুঁ সাজ বদন পে সাজে॥

ধন্য ভাগ্য গুৰসামলজী কো।
মহম ডোকৱা জন্ম সতী কো॥

তনধন দাস পতিৱৰ পায়ে।
আনন্দ মঙ্গল হোত সৱায়ে॥

জালীৰাম পুত্ৰ ৱধূ হোকে।
ৱংশ পৱিত্ৰ কিয়া কুল দোকে॥

পতি দেৱ ৰণ মাঁয় ঝুঝাৰে।
সতী ৰূপ হো শত্ৰু সংহাৰে॥

পতি সঙ্গ লে সদ্ গতি পাঈ।
সুৰ মন হৰ্ষ সুমন বৰসাঈ॥

ধন্য ধন্য উস ৰাণা জী কো।
সুফল হুৱা কৰ দৰস সতী কা॥

ৱিক্ৰম তেৰা সৌ বাৱনকূঁ।
মঙ্গসিৰ বদী নৌমী মঙ্গলকূঁ॥

নগৰ ঝুঁঝুনূ প্ৰগটী মাতা।
জগ ৱিখ্যাত সুমঙ্গল দাতা॥

দূৰ দেশ কে যাত্ৰী আৱে।
ধূপ দীপ নৈৱেদ্য চঢ়াৱে॥

উছাঙ-উছাঙতে হৈং আনন্দ সে।
পূজা তন মন ধন শ্ৰী ফল সে॥

জাত জডূলা ৰাত জগাৱে।
বাঁসল গোতী সভী মনাৱে॥

পূজন পাঠ পঠন দ্ৱিজ কৰতে।
ৱেদ ধ্ৱনি মুখ সে উচ্চৰতে॥

নানা ভাঁতি-ভাঁতি পকৱানা।
ৱিপ্ৰজনোং কো ন্যূত জিমানা॥

শ্ৰদ্ধা ভক্তি সহিত হৰষাতে।
সেৱক মন ৱাঁছিত ফল পাতে॥

জয় জয় কাৰ কৰে নৰ নাৰী।
শ্ৰী ৰাণী সতী কী বলিহাৰী॥

দ্ৱাৰ কোট নিত নৌবত বাজে।
হোত শ্ৰৃঙ্গাৰ সাজ অতি সাজে॥

ৰত্ন সিংহাসন ঝলকে নীকো।
পল-পল ছিন-ছিন ধ্যান সতী কো॥

ভাদ্ৰ কৃষ্ণ মাৱস দিন লীলা।
ভৰতা মেলা ৰঙ্গ ৰঙ্গীলা॥

ভক্ত সুজন কী সকড় ভীড় হৈ।
দৰ্শন কে হিত নহীং ছীড় হৈ॥

অটল ভুৱন মেং জ্যোতি তিহাৰী।
তেজ পুঞ্জ জগ মাঁয় উজিয়াৰী॥

আদি শক্তি মেং মিলী জ্যোতি হৈ।
দেশ দেশ মেং ভৱ ভৌতি হৈ॥

নানা ৱিধি সো পূজা কৰতে।
নিশ দিন ধ্যান তিহাৰা ধৰতে॥

কষ্ট নিৱাৰিণী, দুঃখ নাশিনী।
কৰূণাময়ী ঝুঁঝুনূ ৱাসিনী॥

প্ৰথম সতী নাৰায়ণী নামাং।
দ্ৱাদশ ঔৰ হুঈ ইসি ধামা॥

তিহূঁ লোক মেং কীৰ্তি ছাঈ।
শ্ৰী ৰাণী সতী কী ফিৰী দুহাঈ॥

সুবহ শাম আৰতী উতাৰে।
নৌবত ঘণ্টা ধ্ৱনি টঁকাৰে॥

ৰাগ ছত্তিসোং বাজা বাজে।
তেৰহুঁ মণ্ড সুন্দৰ অতি সাজে॥

ত্ৰাহি ত্ৰাহি মৈং শৰণ আপকী।
পূৰো মন কী আশ দাস কী॥

মুঝকো এক ভৰোসো তেৰো।
আন সুধাৰো কাৰজ মেৰো॥

পূজা জপ তপ নেম ন জানূঁ।
নিৰ্মল মহিমা নিত্য বখানূঁ॥

ভক্তন কী আপত্তি হৰ লেনী।
পুত্ৰ পৌত্ৰ ৱৰ সম্পত্তি দেনী॥

পঢ়ে যহ চালীসা জো শতবাৰা।
হোয় সিদ্ধ মন মাঁহি বিচাৰা॥

'গোপীৰাম' (মৈং) শৰণ লী থাৰী।
ক্ষমা কৰো সব চূক হমাৰী॥

॥ দোহা ॥

দুখ আপদ ৱিপদা হৰণ, জগ জীৱন আধাৰ।
বিগড়ী বাত সুধাৰিয়ে, সব অপৰাধ বিসাৰ॥