
Shri Rani Sati Chalisa
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ ଚାଲିସା
Rani Sati MataOdia
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ ଚାଲିସା, ମାଟିର ଏକ ପବିତ୍ର ଦେବୀ ରୂପରେ ପରିଚିତ ରାଣୀ ସତୀଙ୍କୁ ନିମନ୍ତେ ଅର্পିତ। ଏହି ଚାଲିସାରେ ଦେବୀଙ୍କର କୌତୁହଳ, ଶକ୍ତି, ସ୍ନେହ, ଓ ରକ୍ଷାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ରାଣୀ ସତୀ, ସ୍ତ୍ରୀଶକ୍ତିର ପ୍ରତିକ, ଜୀବନର ସମସ୍ତ ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତି ଦେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହି ଚାଲିସା ପଢିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି, ଭାବନା, ଓ ବିଶ୍ବାସ ବ
0 views
॥ ଦୋହା ॥
ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ପଦ ପଙ୍କଜ ନମନ, ଦୂଷିତ ଭାବ ସୁଧାର।
ରାଣୀ ସତୀ ସୁବିମଲ ଯଶ, ବରଣୌଂ ମତି ଅନୁସାର॥
କାମକ୍ରୋଧ ମଦ ଲୋଭ ମେଂ, ଭରମ ରହ୍ୟୋ ସଂସାର।
ଶରଣ ଗହି କରୂଣାମୟୀ, ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ସଞ୍ଚାର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ନମୋ ନମୋ ଶ୍ରୀ ସତୀ ଭବାନ।
ଜଗ ବିଖ୍ୟାତ ସଭୀ ମନ ମାନୀ॥
ନମୋ ନମୋ ସଙ୍କଟକୂଁ ହରନୀ।
ମନ ବାଞ୍ଛିତ ପୂରଣ ସବ କରନୀ॥
ନମୋ ନମୋ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବା।
ଭକ୍ତନ କାଜ ନ ହୋୟ ବିଲମ୍ବା॥
ନମୋ ନମୋ ଜୟ-ଜୟ ଜଗ ତାରିଣୀ।
ସେବକ ଜନ କେ କାଜ ସୁଧାରିଣୀ॥
ଦିବ୍ୟ ରୂପ ସିର ଚୂଁଦର ସୋହେ।
ଜଗମଗାତ କୁଣ୍ଡଲ ମନ ମୋହେ॥
ମାଁଗ ସିନ୍ଦୂର ସୁକାଜର ଟୀକୀ।
ଗଜ ମୁକ୍ତା ନଥ ସୁନ୍ଦରର ନୀକୀ॥
ଗଲ ବୈଜନ୍ତୀ ମାଲ ବିରାଜେ।
ସୋଲହୁଁ ସାଜ ବଦନ ପେ ସାଜେ॥
ଧନ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଗୁରସାମଲଜୀ କୋ।
ମହମ ଡୋକବା ଜନ୍ମ ସତୀ କୋ॥
ତନଧନ ଦାସ ପତିବର ପାୟେ।
ଆନନ୍ଦ ମଙ୍ଗଲ ହୋତ ସବାୟେ॥
ଜାଲୀରାମ ପୁତ୍ର ବଧୂ ହୋକେ।
ବଂଶ ପବିତ୍ର କିୟା କୁଲ ଦୋକେ॥
ପତି ଦେବ ରଣ ମାଁୟ ଝୁଝାରେ।
ସତୀ ରୂପ ହୋ ଶତ୍ରୁ ସଂହାରେ॥
ପତି ସଙ୍ଗ ଲେ ସଦ୍ ଗତି ପାଈ।
ସୁର ମନ ହର୍ଷ ସୁମନ ବରସାଈ॥
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଉସ ରାଣା ଜୀ କୋ।
ସୁଫଲ ହୁବା କର ଦରସ ସତୀ କା॥
ବିକ୍ରମ ତେରା ସୌ ବାବନକୂଁ।
ମଙ୍ଗସିର ବଦୀ ନୌମୀ ମଙ୍ଗଲକୂଁ॥
ନଗର ଝୁଁଝୁନୂ ପ୍ରଗଟୀ ମାତା।
ଜଗ ବିଖ୍ୟାତ ସୁମଙ୍ଗଲ ଦାତା॥
ଦୂର ଦେଶ କେ ଯାତ୍ରୀ ଆବେ।
ଧୂପ ଦୀପ ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢ଼ାବେ॥
ଉଛାଙ-ଉଛାଙତେ ହୈଂ ଆନନ୍ଦ ସେ।
ପୂଜା ତନ ମନ ଧନ ଶ୍ରୀ ଫଲ ସେ॥
ଜାତ ଜଡୂଲା ରାତ ଜଗାବେ।
ବାଁସଲ ଗୋତୀ ସଭୀ ମନାବେ॥
ପୂଜନ ପାଠ ପଠନ ଦ୍ୱିଜ କରତେ।
ବେଦ ଧ୍ୱନି ମୁଖ ସେ ଉଚ୍ଚରତେ॥
ନାନା ଭାଁତି-ଭାଁତି ପକବାନା।
ବିପ୍ରଜନୋଂ କୋ ନ୍ୟୂତ ଜିମାନା॥
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ସହିତ ହରଷାତେ।
ସେବକ ମନ ବାଁଛିତ ଫଲ ପାତେ॥
ଜୟ ଜୟ କାର କରେ ନର ନାରୀ।
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ କୀ ବଲିହାରୀ॥
ଦ୍ୱାର କୋଟ ନିତ ନୌବତ ବାଜେ।
ହୋତ ଶ୍ରୃଙ୍ଗାର ସାଜ ଅତି ସାଜେ॥
ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ଝଲକେ ନୀକୋ।
ପଲ-ପଲ ଛିନ-ଛିନ ଧ୍ୟାନ ସତୀ କୋ॥
ଭାଦ୍ର କୃଷ୍ଣ ମାବସ ଦିନ ଲୀଲା।
ଭରତା ମେଲା ରଙ୍ଗ ରଙ୍ଗୀଲା॥
ଭକ୍ତ ସୁଜନ କୀ ସକଡ଼ ଭୀଡ଼ ହୈ।
ଦର୍ଶନ କେ ହିତ ନହୀଂ ଛୀଡ଼ ହୈ॥
ଅଟଲ ଭୁବନ ମେଂ ଜ୍ୟୋତି ତିହାରୀ।
ତେଜ ପୁଞ୍ଜ ଜଗ ମାଁୟ ଉଜିୟାରୀ॥
ଆଦି ଶକ୍ତି ମେଂ ମିଲୀ ଜ୍ୟୋତି ହୈ।
ଦେଶ ଦେଶ ମେଂ ଭବ ଭୌତି ହୈ॥
ନାନା ବିଧି ସୋ ପୂଜା କରତେ।
ନିଶ ଦିନ ଧ୍ୟାନ ତିହାରା ଧରତେ॥
କଷ୍ଟ ନିବାରିଣୀ, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ।
କରୂଣାମୟୀ ଝୁଁଝୁନୂ ବାସିନୀ॥
ପ୍ରଥମ ସତୀ ନାରାୟଣୀ ନାମାଂ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଔର ହୁଈ ଇସି ଧାମା॥
ତିହୂଁ ଲୋକ ମେଂ କୀର୍ତି ଛାଈ।
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ କୀ ଫିରୀ ଦୁହାଈ॥
ସୁବହ ଶାମ ଆରତୀ ଉତାରେ।
ନୌବତ ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନି ଟଁକାରେ॥
ରାଗ ଛତ୍ତିସୋଂ ବାଜା ବାଜେ।
ତେରହୁଁ ମଣ୍ଡ ସୁନ୍ଦର ଅତି ସାଜେ॥
ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ମୈଂ ଶରଣ ଆପକୀ।
ପୂରୋ ମନ କୀ ଆଶ ଦାସ କୀ॥
ମୁଝକୋ ଏକ ଭରୋସୋ ତେରୋ।
ଆନ ସୁଧାରୋ କାରଜ ମେରୋ॥
ପୂଜା ଜପ ତପ ନେମ ନ ଜାନୂଁ।
ନିର୍ମଲ ମହିମା ନିତ୍ୟ ବଖାନୂଁ॥
ଭକ୍ତନ କୀ ଆପତ୍ତି ହର ଲେନୀ।
ପୁତ୍ର ପୌତ୍ର ବର ସମ୍ପତ୍ତି ଦେନୀ॥
ପଢ଼େ ଯହ ଚାଲୀସା ଜୋ ଶତବାରା।
ହୋୟ ସିଦ୍ଧ ମନ ମାଁହି ବିଚାରା॥
'ଗୋପୀରାମ' (ମୈଂ) ଶରଣ ଲୀ ଥାରୀ।
କ୍ଷମା କରୋ ସବ ଚୂକ ହମାରୀ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଦୁଖ ଆପଦ ବିପଦା ହରଣ, ଜଗ ଜୀବନ ଆଧାର।
ବିଗଡ଼ୀ ବାତ ସୁଧାରିୟେ, ସବ ଅପରାଧ ବିସାର॥
ଶ୍ରୀ ଗୁରୁ ପଦ ପଙ୍କଜ ନମନ, ଦୂଷିତ ଭାବ ସୁଧାର।
ରାଣୀ ସତୀ ସୁବିମଲ ଯଶ, ବରଣୌଂ ମତି ଅନୁସାର॥
କାମକ୍ରୋଧ ମଦ ଲୋଭ ମେଂ, ଭରମ ରହ୍ୟୋ ସଂସାର।
ଶରଣ ଗହି କରୂଣାମୟୀ, ସୁଖ ସମ୍ପତ୍ତି ସଞ୍ଚାର॥
॥ ଚୌପାଈ ॥
ନମୋ ନମୋ ଶ୍ରୀ ସତୀ ଭବାନ।
ଜଗ ବିଖ୍ୟାତ ସଭୀ ମନ ମାନୀ॥
ନମୋ ନମୋ ସଙ୍କଟକୂଁ ହରନୀ।
ମନ ବାଞ୍ଛିତ ପୂରଣ ସବ କରନୀ॥
ନମୋ ନମୋ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବା।
ଭକ୍ତନ କାଜ ନ ହୋୟ ବିଲମ୍ବା॥
ନମୋ ନମୋ ଜୟ-ଜୟ ଜଗ ତାରିଣୀ।
ସେବକ ଜନ କେ କାଜ ସୁଧାରିଣୀ॥
ଦିବ୍ୟ ରୂପ ସିର ଚୂଁଦର ସୋହେ।
ଜଗମଗାତ କୁଣ୍ଡଲ ମନ ମୋହେ॥
ମାଁଗ ସିନ୍ଦୂର ସୁକାଜର ଟୀକୀ।
ଗଜ ମୁକ୍ତା ନଥ ସୁନ୍ଦରର ନୀକୀ॥
ଗଲ ବୈଜନ୍ତୀ ମାଲ ବିରାଜେ।
ସୋଲହୁଁ ସାଜ ବଦନ ପେ ସାଜେ॥
ଧନ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ଗୁରସାମଲଜୀ କୋ।
ମହମ ଡୋକବା ଜନ୍ମ ସତୀ କୋ॥
ତନଧନ ଦାସ ପତିବର ପାୟେ।
ଆନନ୍ଦ ମଙ୍ଗଲ ହୋତ ସବାୟେ॥
ଜାଲୀରାମ ପୁତ୍ର ବଧୂ ହୋକେ।
ବଂଶ ପବିତ୍ର କିୟା କୁଲ ଦୋକେ॥
ପତି ଦେବ ରଣ ମାଁୟ ଝୁଝାରେ।
ସତୀ ରୂପ ହୋ ଶତ୍ରୁ ସଂହାରେ॥
ପତି ସଙ୍ଗ ଲେ ସଦ୍ ଗତି ପାଈ।
ସୁର ମନ ହର୍ଷ ସୁମନ ବରସାଈ॥
ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଉସ ରାଣା ଜୀ କୋ।
ସୁଫଲ ହୁବା କର ଦରସ ସତୀ କା॥
ବିକ୍ରମ ତେରା ସୌ ବାବନକୂଁ।
ମଙ୍ଗସିର ବଦୀ ନୌମୀ ମଙ୍ଗଲକୂଁ॥
ନଗର ଝୁଁଝୁନୂ ପ୍ରଗଟୀ ମାତା।
ଜଗ ବିଖ୍ୟାତ ସୁମଙ୍ଗଲ ଦାତା॥
ଦୂର ଦେଶ କେ ଯାତ୍ରୀ ଆବେ।
ଧୂପ ଦୀପ ନୈବେଦ୍ୟ ଚଢ଼ାବେ॥
ଉଛାଙ-ଉଛାଙତେ ହୈଂ ଆନନ୍ଦ ସେ।
ପୂଜା ତନ ମନ ଧନ ଶ୍ରୀ ଫଲ ସେ॥
ଜାତ ଜଡୂଲା ରାତ ଜଗାବେ।
ବାଁସଲ ଗୋତୀ ସଭୀ ମନାବେ॥
ପୂଜନ ପାଠ ପଠନ ଦ୍ୱିଜ କରତେ।
ବେଦ ଧ୍ୱନି ମୁଖ ସେ ଉଚ୍ଚରତେ॥
ନାନା ଭାଁତି-ଭାଁତି ପକବାନା।
ବିପ୍ରଜନୋଂ କୋ ନ୍ୟୂତ ଜିମାନା॥
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭକ୍ତି ସହିତ ହରଷାତେ।
ସେବକ ମନ ବାଁଛିତ ଫଲ ପାତେ॥
ଜୟ ଜୟ କାର କରେ ନର ନାରୀ।
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ କୀ ବଲିହାରୀ॥
ଦ୍ୱାର କୋଟ ନିତ ନୌବତ ବାଜେ।
ହୋତ ଶ୍ରୃଙ୍ଗାର ସାଜ ଅତି ସାଜେ॥
ରତ୍ନ ସିଂହାସନ ଝଲକେ ନୀକୋ।
ପଲ-ପଲ ଛିନ-ଛିନ ଧ୍ୟାନ ସତୀ କୋ॥
ଭାଦ୍ର କୃଷ୍ଣ ମାବସ ଦିନ ଲୀଲା।
ଭରତା ମେଲା ରଙ୍ଗ ରଙ୍ଗୀଲା॥
ଭକ୍ତ ସୁଜନ କୀ ସକଡ଼ ଭୀଡ଼ ହୈ।
ଦର୍ଶନ କେ ହିତ ନହୀଂ ଛୀଡ଼ ହୈ॥
ଅଟଲ ଭୁବନ ମେଂ ଜ୍ୟୋତି ତିହାରୀ।
ତେଜ ପୁଞ୍ଜ ଜଗ ମାଁୟ ଉଜିୟାରୀ॥
ଆଦି ଶକ୍ତି ମେଂ ମିଲୀ ଜ୍ୟୋତି ହୈ।
ଦେଶ ଦେଶ ମେଂ ଭବ ଭୌତି ହୈ॥
ନାନା ବିଧି ସୋ ପୂଜା କରତେ।
ନିଶ ଦିନ ଧ୍ୟାନ ତିହାରା ଧରତେ॥
କଷ୍ଟ ନିବାରିଣୀ, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ।
କରୂଣାମୟୀ ଝୁଁଝୁନୂ ବାସିନୀ॥
ପ୍ରଥମ ସତୀ ନାରାୟଣୀ ନାମାଂ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଔର ହୁଈ ଇସି ଧାମା॥
ତିହୂଁ ଲୋକ ମେଂ କୀର୍ତି ଛାଈ।
ଶ୍ରୀ ରାଣୀ ସତୀ କୀ ଫିରୀ ଦୁହାଈ॥
ସୁବହ ଶାମ ଆରତୀ ଉତାରେ।
ନୌବତ ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନି ଟଁକାରେ॥
ରାଗ ଛତ୍ତିସୋଂ ବାଜା ବାଜେ।
ତେରହୁଁ ମଣ୍ଡ ସୁନ୍ଦର ଅତି ସାଜେ॥
ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ମୈଂ ଶରଣ ଆପକୀ।
ପୂରୋ ମନ କୀ ଆଶ ଦାସ କୀ॥
ମୁଝକୋ ଏକ ଭରୋସୋ ତେରୋ।
ଆନ ସୁଧାରୋ କାରଜ ମେରୋ॥
ପୂଜା ଜପ ତପ ନେମ ନ ଜାନୂଁ।
ନିର୍ମଲ ମହିମା ନିତ୍ୟ ବଖାନୂଁ॥
ଭକ୍ତନ କୀ ଆପତ୍ତି ହର ଲେନୀ।
ପୁତ୍ର ପୌତ୍ର ବର ସମ୍ପତ୍ତି ଦେନୀ॥
ପଢ଼େ ଯହ ଚାଲୀସା ଜୋ ଶତବାରା।
ହୋୟ ସିଦ୍ଧ ମନ ମାଁହି ବିଚାରା॥
'ଗୋପୀରାମ' (ମୈଂ) ଶରଣ ଲୀ ଥାରୀ।
କ୍ଷମା କରୋ ସବ ଚୂକ ହମାରୀ॥
॥ ଦୋହା ॥
ଦୁଖ ଆପଦ ବିପଦା ହରଣ, ଜଗ ଜୀବନ ଆଧାର।
ବିଗଡ଼ୀ ବାତ ସୁଧାରିୟେ, ସବ ଅପରାଧ ବିସାର॥