Shri Ravidas Chalisa

॥ দোহা ॥

বন্দৌং ৱীণা পাণি কো, দেহু আয় মোহিং জ্ঞান।
পায় বুদ্ধি ৰৱিদাস কো, কৰৌং চৰিত্ৰ বখান॥

মাতু কী মহিমা অমিত হৈ, লিখি ন সকত হৈ দাস।
তাতে আয়োং শৰণ মেং, পুৰৱহু জন কী আস॥

॥ চৌপাঈ ॥

জৈ হোৱৈ ৰৱিদাস তুম্হাৰী।
কৃপা কৰহু হৰিজন হিতকাৰী॥

ৰাহু ভক্ত তুম্হাৰে তাতা।
কৰ্মা নাম তুম্হাৰী মাতা॥

কাশী ঢিঙ্গ মাডুৰ স্থানা।
ৱৰ্ণ অছূত কৰত গুজৰানা॥

দ্ৱাদশ ৱৰ্ষ উম্ৰ জব আঈ।
তুম্হৰে মন হৰি ভক্তি সমাঈ॥

ৰামানন্দ কে শিষ্য কহায়ে।
পায় জ্ঞান নিজ নাম বঢ়ায়ে॥

শাস্ত্ৰ তৰ্ক কাশী মেং কীন্হোং।
জ্ঞানিন কো উপদেশ হৈ দীন্হোং॥

গঙ্গ মাতু কে ভক্ত অপাৰা।
কৌড়ী দীন্হ উনহিং উপহাৰা॥

পণ্ডিত জন তাকো লৈ জাঈ।
গঙ্গ মাতু কো দীন্হ চঢ়াঈ॥

হাথ পসাৰি লীন্হ চৌগানী।
ভক্ত কী মহিমা অমিত বখানী॥

চকিত ভয়ে পণ্ডিত কাশী কে।
দেখি চৰিত ভৱ ভয় নাশী কে॥

ৰল জটিত কঙ্গন তব দীন্হাঁ।
ৰৱিদাস অধিকাৰী কীন্হাঁ॥

পণ্ডিত দীজৌ ভক্ত কো মেৰে।
আদি জন্ম কে জো হৈং চেৰে॥

পহুঁচে পণ্ডিত ঢিগ ৰৱিদাসা।
দৈ কঙ্গন পুৰই অভিলাষা॥

তব ৰৱিদাস কহী যহ বাতা।
দূসৰ কঙ্গন লাৱহু তাতা॥

পণ্ডিত জন তব কসম উঠাঈ।
দূসৰ দীন্হ ন গঙ্গা মাঈ॥

তব ৰৱিদাস নে ৱচন উচাৰে।
পডিত জন সব ভয়ে সুখাৰে॥

জো সৰ্ৱদা ৰহৈ মন চঙ্গা।
তৌ ঘৰ বসতি মাতু হৈ গঙ্গা॥

হাথ কঠৌতী মেং তব ডাৰা।
দূসৰ কঙ্গন এক নিকাৰা॥

চিত সঙ্কোচিত পণ্ডিত কীন্হেং।
অপনে অপনে মাৰগ লীন্হেং॥

তব সে প্ৰচলিত এক প্ৰসঙ্গা।
মন চঙ্গা তো কঠৌতী মেং গঙ্গা॥

এক বাৰ ফিৰি পৰয়ো ঝমেলা।
মিলি পণ্ডিতজন কীন্হোং খেলা॥

সালিগ ৰাম গঙ্গ উতৰাৱৈ।
সোঈ প্ৰবল ভক্ত কহলাৱৈ॥

সব জন গয়ে গঙ্গ কে তীৰা।
মূৰতি তৈৰাৱন বিচ নীৰা॥

ডূব গঈং সবকী মঝধাৰা।
সবকে মন ভয়ো দুঃখ অপাৰা॥

পত্থৰ মূৰ্তি ৰহী উতৰাঈ।
সুৰ নৰ মিলি জয়কাৰ মচাঈ॥

ৰহ্যো নাম ৰৱিদাস তুম্হাৰা।
মচ্যো নগৰ মহঁ হাহাকাৰা॥

চীৰি দেহ তুম দুগ্ধ বহায়ো।
জন্ম জনেঊ আপ দিখাও॥

দেখি চকিত ভয়ে সব নৰ নাৰী।
ৱিদ্ৱানন সুধি বিসৰী সাৰী॥

জ্ঞান তৰ্ক কবিৰা সঙ্গ কীন্হোং।
চকিত উনহুঁ কা তুম কৰি দীন্হোং॥

গুৰু গোৰখহি দীন্হ উপদেশা।
উন মান্যো তকি সন্ত ৱিশেষা॥

সদনা পীৰ তৰ্ক বহু কীন্হাঁ।
তুম তাকো উপদেশ হৈ দীন্হাঁ॥

মন মহঁ হাৰ্যোো সদন কসাঈ।
জো দিল্লী মেং খবৰি সুনাঈ॥

মুস্লিম ধৰ্ম কী সুনি কুবড়াঈ।
লোধি সিকন্দৰ গয়ো গুস্সাঈ॥

অপনে গৃহ তব তুমহিং বুলাৱা।
মুস্লিম হোন হেতু সমুঝাৱা॥

মানী নাহিং তুম উসকী বানী।
বন্দীগৃহ কাটী হৈ ৰানী॥

কৃষ্ণ দৰশ পায়ে ৰৱিদাসা।
সফল ভঈ তুম্হৰী সব আশা॥

তালে টূটি খুল্যো হৈ কাৰা।
মাম সিকন্দৰ কে তুম মাৰা॥

কাশী পুৰ তুম কহঁ পহুঁচাঈ।
দৈ প্ৰভুতা অৰুমান বড়াঈ॥

মীৰা যোগাৱতি গুৰু কীন্হোং।
জিনকো ক্ষত্ৰিয় ৱংশ প্ৰৱীনো॥

তিনকো দৈ উপদেশ অপাৰা।
কীন্হোং ভৱ সে তুম নিস্তাৰা॥

॥ দোহা ॥

ঐসে হী ৰৱিদাস নে, কীন্হেং চৰিত অপাৰ।
কোঈ কৱি গাৱৈ কিতৈ, তহূং ন পাৱৈ পাৰ॥

নিয়ম সহিত হৰিজন অগৰ, ধ্যান ধৰৈ চালীসা।
তাকী ৰক্ষা কৰেঙ্গে, জগতপতি জগদীশা॥