Shri Vishwakarma Chalisa

॥ দোহা ॥

ৱিনয় কৰৌং কৰ জোড়কৰ, মন ৱচন কৰ্ম সম্ভাৰি।
মোৰ মনোৰথ পূৰ্ণ কৰ, ৱিশ্ৱকৰ্মা দুষ্টাৰি॥

॥ চৌপাঈ ॥

ৱিশ্ৱকৰ্মা তৱ নাম অনূপা।
পাৱন সুখদ মনন অনৰূপা॥

সুন্দৰ সুয়শ ভুৱন দশচাৰী।
নিত প্ৰতি গাৱত গুণ নৰনাৰী॥

শাৰদ শেষ মহেশ ভৱানী।
কৱি কোৱিদ গুণ গ্ৰাহক জ্ঞানী॥

আগম নিগম পুৰাণ মহানা।
গুণাতীত গুণৱন্ত সয়ানা॥

জগ মহঁ জে পৰমাৰথ ৱাদী।
ধৰ্ম ধুৰন্ধৰ শুভ সনকাদি॥

নিত নিত গুণ যশ গাৱত তেৰে।
ধন্য-ধন্য ৱিশ্ৱকৰ্মা মেৰে॥

আদি সৃষ্টি মহঁ তূ অৱিনাশী।
মোক্ষ ধাম তজি আয়ো সুপাসী॥

জগ মহঁ প্ৰথম লীক শুভ জাকী।
ভুৱন চাৰি দশ কীৰ্তি কলা কী॥

ব্ৰহ্মচাৰী আদিত্য ভয়ো জব।
ৱেদ পাৰঙ্গত ঋষি ভয়ো তব॥

দৰ্শন শাস্ত্ৰ অৰু ৱিজ্ঞ পুৰানা।
কীৰ্তি কলা ইতিহাস সুজানা॥

তুম আদি ৱিশ্ৱকৰ্মা কহলায়ো।
চৌদহ ৱিধা ভূ পৰ ফৈলায়ো॥

লোহ কাষ্ঠ অৰু তাম্ৰ সুৱৰ্ণা।
শিলা শিল্প জো পঞ্চক ৱৰ্ণা॥

দে শিক্ষা দুখ দাৰিদ্ৰ নাশ্যো।
সুখ সমৃদ্ধি জগমহঁ পৰকাশ্যো॥

সনকাদিক ঋষি শিষ্য তুম্হাৰে।
ব্ৰহ্মাদিক জৈ মুনীশ পুকাৰে॥

জগত গুৰু ইস হেতু ভয়ে তুম।
তম-অজ্ঞান-সমূহ হনে তুম॥

দিৱ্য অলৌকিক গুণ জাকে ৱৰ।
ৱিঘ্ন ৱিনাশন ভয় টাৰন কৰ॥

সৃষ্টি কৰন হিত নাম তুম্হাৰা।
ব্ৰহ্মা ৱিশ্ৱকৰ্মা ভয় ধাৰা॥

ৱিষ্ণু অলৌকিক জগৰক্ষক সম।
শিৱকল্যাণদায়ক অতি অনুপম॥

নমো নমো ৱিশ্ৱকৰ্মা দেৱা।
সেৱত সুলভ মনোৰথ দেৱা॥

দেৱ দনুজ কিন্নৰ গন্ধৰ্ৱা।
প্ৰণৱত যুগল চৰণ পৰ সৰ্ৱা॥

অৱিচল ভক্তি হৃদয় বস জাকে।
চাৰ পদাৰথ কৰতল জাকে॥

সেৱত তোহি ভুৱন দশ চাৰী।
পাৱন চৰণ ভৱোভৱ কাৰী॥

ৱিশ্ৱকৰ্মা দেৱন কৰ দেৱা।
সেৱত সুলভ অলৌকিক মেৱা॥

লৌকিক কীৰ্তি কলা ভণ্ডাৰা।
দাতা ত্ৰিভুৱন যশ ৱিস্তাৰা॥

ভুৱন পুত্ৰ ৱিশ্ৱকৰ্মা তনুধৰি।
ৱেদ অথৰ্ৱণ তত্ৱ মনন কৰি॥

অথৰ্ৱৱেদ অৰু শিল্প শাস্ত্ৰ কা।
ধনুৰ্ৱেদ সব কৃত্য আপকা॥

জব জব ৱিপতি বড়ী দেৱন পৰ।
কষ্ট হন্যো প্ৰভু কলা সেৱন কৰ॥

ৱিষ্ণু চক্ৰ অৰু ব্ৰহ্ম কমণ্ডল।
ৰূদ্ৰ শূল সব ৰচ্যো ভূমণ্ডল॥

ইন্দ্ৰ ধনুষ অৰু ধনুষ পিনাকা।
পুষ্পক যান অলৌকিক চাকা॥

ৱায়ুয়ান ময় উড়ন খটোলে।
ৱিধুত কলা তন্ত্ৰ সব খোলে॥

সূৰ্য চন্দ্ৰ নৱগ্ৰহ দিগ্পালা।
লোক লোকান্তৰ ৱ্যোম পতালা॥

অগ্নি ৱায়ু ক্ষিতি জল অকাশা।
আৱিষ্কাৰ সকল পৰকাশা॥

মনু ময় ত্ৱষ্টা শিল্পী মহানা।
দেৱাগম মুনি পন্থ সুজানা॥

লোক কাষ্ঠ, শিল তাম্ৰ সুকৰ্মা।
স্ৱৰ্ণকাৰ ময় পঞ্চক ধৰ্মা॥

শিৱ দধীচি হৰিশ্চন্দ্ৰ ভুআৰা।
কৃত যুগ শিক্ষা পালেঊ সাৰা॥

পৰশুৰাম, নল, নীল, সুচেতা।
ৰাৱণ, ৰাম শিষ্য সব ত্ৰেতা॥

ধ্ৱাপৰ দ্ৰোণাচাৰ্য হুলাসা।
ৱিশ্ৱকৰ্মা কুল কীন্হ প্ৰকাশা॥

ময়কৃত শিল্প যুধিষ্ঠিৰ পায়েঊ।
ৱিশ্ৱকৰ্মা চৰণন চিত ধ্যায়েঊ॥

নানা ৱিধি তিলস্মী কৰি লেখা।
ৱিক্ৰম পুতলী দৄশ্য অলেখা॥

ৱৰ্ণাতীত অকথ গুণ সাৰা।
নমো নমো ভয় টাৰন হাৰা॥

॥ দোহা ॥

দিৱ্য জ্যোতি দিৱ্যাংশ প্ৰভু, দিৱ্য জ্ঞান প্ৰকাশ।
দিৱ্য দৄষ্টি তিহুঁ, কালমহঁ ৱিশ্ৱকৰ্মা প্ৰভাস॥

ৱিনয় কৰো কৰি জোৰি, যুগ পাৱন সুয়শ তুম্হাৰ।
ধাৰি হিয় ভাৱত ৰহে, হোয় কৃপা উদ্গাৰ॥

॥ ছন্দ ॥

জে নৰ সপ্ৰেম ৱিৰাগ শ্ৰদ্ধা, সহিত পঢ়িহহি সুনি হৈ।
ৱিশ্ৱাস কৰি চালীসা চোপাঈ, মনন কৰি গুনি হৈ॥

ভৱ ফন্দ ৱিঘ্নোং সে উসে, প্ৰভু ৱিশ্ৱকৰ্মা দূৰ কৰ।
মোক্ষ সুখ দেঙ্গে অৱশ্য হী, কষ্ট ৱিপদা চূৰ কৰ॥