Surya Deva Chalisa
সূৰ্য দেব চালিশা
Lord SuryaAssamese
সূৰ্য দেব চালিশা হ'ল সূৰ্য দেবৰ প্ৰতি নিবেদন কৰা এক পৱিত্ৰ গীত। এই চালিশা পাঠ কৰিলে স্বাস্থ্য, সমৃদ্ধি আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞান লাভৰ আশ্বাস মিলে, যাৰ ফলে জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰত উন্নতি ঘটে।
0 views
॥ দোহা ॥
কনক বদন কুণ্ডল মকৰ, মুক্তা মালা অঙ্গ।
পদ্মাসন স্থিত ধ্যাইএ, শঙ্খ চক্ৰ কে সঙ্গ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় সৱিতা জয় জয়তি দিৱাকৰ!।
সহস্ৰাংশু! সপ্তাশ্ৱ তিমিৰহৰ॥
ভানু! পতঙ্গ! মৰীচী! ভাস্কৰ!।
সৱিতা হংস! সুনূৰ ৱিভাকৰ॥
ৱিৱস্ৱান! আদিত্য! ৱিকৰ্তন।
মাৰ্তণ্ড হৰিৰূপ ৱিৰোচন॥
অম্বৰমণি! খগ! ৰৱি কহলাতে।
ৱেদ হিৰণ্যগৰ্ভ কহ গাতে॥
সহস্ৰাংশু প্ৰদ্যোতন, কহিকহি।
মুনিগন হোত প্ৰসন্ন মোদলহি॥
অৰুণ সদৃশ সাৰথী মনোহৰ।
হাঙ্কত হয় সাতা চঢ়ি ৰথ পৰ॥
মণ্ডল কী মহিমা অতি ন্যাৰী।
তেজ ৰূপ কেৰী বলিহাৰী॥
উচ্চৈঃশ্ৰৱা সদৃশ হয় জোতে।
দেখি পুৰন্দৰ লজ্জিত হোতে॥
মিত্ৰ মৰীচি ভানু অৰুণ ভাস্কৰ।
সৱিতা সূৰ্য অৰ্ক খগ কলিকৰ॥
পূষা ৰৱি আদিত্য নাম লৈ।
হিৰণ্যগৰ্ভায় নমঃ কহিকৈ॥
দ্ৱাদস নাম প্ৰেম সোং গাৱৈং।
মস্তক বাৰহ বাৰ নৱাৱৈং॥
চাৰ পদাৰথ জন সো পাৱৈ।
দুঃখ দাৰিদ্ৰ অঘ পুঞ্জ নসাৱৈ॥
নমস্কাৰ কো চমৎকাৰ যহ।
ৱিধি হৰিহৰ কো কৃপাসাৰ যহ॥
সেৱৈ ভানু তুমহিং মন লাঈ।
অষ্টসিদ্ধি নৱনিধি তেহিং পাঈ॥
বাৰহ নাম উচ্চাৰন কৰতে।
সহস জনম কে পাতক টৰতে॥
উপাখ্যান জো কৰতে তৱজন।
ৰিপু সোং জমলহতে সোতেহি ছন॥
ধন সুত জুত পৰিৱাৰ বঢ়তু হৈ।
প্ৰবল মোহ কো ফন্দ কটতু হৈ॥
অৰ্ক শীশ কো ৰক্ষা কৰতে।
ৰৱি ললাট পৰ নিত্য বিহৰতে॥
সূৰ্য নেত্ৰ পৰ নিত্য ৱিৰাজত।
কৰ্ণ দেস পৰ দিনকৰ ছাজত॥
ভানু নাসিকা ৱাসকৰহুনিত।
ভাস্কৰ কৰত সদা মুখকো হিত॥
ওণ্ঠ ৰহৈং পৰ্জন্য হমাৰে।
ৰসনা বীচ তীক্ষ্ণ বস প্যাৰে॥
কণ্ঠ সুৱৰ্ণ ৰেত কী শোভা।
তিগ্ম তেজসঃ কান্ধে লোভা॥
পূষাং বাহূ মিত্ৰ পীঠহিং পৰ।
ত্ৱষ্টা ৱৰুণ ৰহত সুউষ্ণকৰ॥
যুগল হাথ পৰ ৰক্ষা কাৰন।
ভানুমান উৰসৰ্ম সুউদৰচন॥
বসত নাভি আদিত্য মনোহৰ।
কটিমংহ, ৰহত মন মুদভৰ॥
জঙ্ঘা গোপতি সৱিতা বাসা।
গুপ্ত দিৱাকৰ কৰত হুলাসা॥
ৱিৱস্ৱান পদ কী ৰখৱাৰী।
বাহৰ বসতে নিত তম হাৰী॥
সহস্ৰাংশু সৰ্ৱাঙ্গ সম্হাৰৈ।
ৰক্ষা কৱচ ৱিচিত্ৰ ৱিচাৰে॥
অস জোজন অপনে মন মাহীং।
ভয় জগবীচ কৰহুং তেহি নাহীং॥
দদ্ৰু কুষ্ঠ তেহিং কবহু ন ৱ্যাপৈ।
জোজন যাকো মন মংহ জাপৈ॥
অন্ধকাৰ জগ কা জো হৰতা।
নৱ প্ৰকাশ সে আনন্দ ভৰতা॥
গ্ৰহ গন গ্ৰসি ন মিটাৱত জাহী।
কোটি বাৰ মৈং প্ৰনৱৌং তাহী॥
মন্দ সদৃশ সুত জগ মেং জাকে।
ধৰ্মৰাজ সম অদ্ভুত বাঙ্কে॥
ধন্য-ধন্য তুম দিনমনি দেৱা।
কিয়া কৰত সুৰমুনি নৰ সেৱা॥
ভক্তি ভাৱয়ুত পূৰ্ণ নিয়ম সোং।
দূৰ হটতসো ভৱকে ভ্ৰম সোং॥
পৰম ধন্য সোং নৰ তনধাৰী।
হৈং প্ৰসন্ন জেহি পৰ তম হাৰী॥
অৰুণ মাঘ মহং সূৰ্য ফাল্গুন।
মধু ৱেদাঙ্গ নাম ৰৱি উদয়ন॥
ভানু উদয় বৈসাখ গিনাৱৈ।
জ্যেষ্ঠ ইন্দ্ৰ আষাঢ় ৰৱি গাৱৈ॥
যম ভাদোং আশ্ৱিন হিমৰেতা।
কাতিক হোত দিৱাকৰ নেতা॥
অগহন ভিন্ন ৱিষ্ণু হৈং পূসহিং।
পুৰুষ নাম ৰৱি হৈং মলমাসহিং॥
॥ দোহা ॥
ভানু চালীসা প্ৰেম যুত, গাৱহিং জে নৰ নিত্য।
সুখ সম্পত্তি লহি বিবিধ, হোংহিং সদা কৃতকৃত্য॥
কনক বদন কুণ্ডল মকৰ, মুক্তা মালা অঙ্গ।
পদ্মাসন স্থিত ধ্যাইএ, শঙ্খ চক্ৰ কে সঙ্গ॥
॥ চৌপাঈ ॥
জয় সৱিতা জয় জয়তি দিৱাকৰ!।
সহস্ৰাংশু! সপ্তাশ্ৱ তিমিৰহৰ॥
ভানু! পতঙ্গ! মৰীচী! ভাস্কৰ!।
সৱিতা হংস! সুনূৰ ৱিভাকৰ॥
ৱিৱস্ৱান! আদিত্য! ৱিকৰ্তন।
মাৰ্তণ্ড হৰিৰূপ ৱিৰোচন॥
অম্বৰমণি! খগ! ৰৱি কহলাতে।
ৱেদ হিৰণ্যগৰ্ভ কহ গাতে॥
সহস্ৰাংশু প্ৰদ্যোতন, কহিকহি।
মুনিগন হোত প্ৰসন্ন মোদলহি॥
অৰুণ সদৃশ সাৰথী মনোহৰ।
হাঙ্কত হয় সাতা চঢ়ি ৰথ পৰ॥
মণ্ডল কী মহিমা অতি ন্যাৰী।
তেজ ৰূপ কেৰী বলিহাৰী॥
উচ্চৈঃশ্ৰৱা সদৃশ হয় জোতে।
দেখি পুৰন্দৰ লজ্জিত হোতে॥
মিত্ৰ মৰীচি ভানু অৰুণ ভাস্কৰ।
সৱিতা সূৰ্য অৰ্ক খগ কলিকৰ॥
পূষা ৰৱি আদিত্য নাম লৈ।
হিৰণ্যগৰ্ভায় নমঃ কহিকৈ॥
দ্ৱাদস নাম প্ৰেম সোং গাৱৈং।
মস্তক বাৰহ বাৰ নৱাৱৈং॥
চাৰ পদাৰথ জন সো পাৱৈ।
দুঃখ দাৰিদ্ৰ অঘ পুঞ্জ নসাৱৈ॥
নমস্কাৰ কো চমৎকাৰ যহ।
ৱিধি হৰিহৰ কো কৃপাসাৰ যহ॥
সেৱৈ ভানু তুমহিং মন লাঈ।
অষ্টসিদ্ধি নৱনিধি তেহিং পাঈ॥
বাৰহ নাম উচ্চাৰন কৰতে।
সহস জনম কে পাতক টৰতে॥
উপাখ্যান জো কৰতে তৱজন।
ৰিপু সোং জমলহতে সোতেহি ছন॥
ধন সুত জুত পৰিৱাৰ বঢ়তু হৈ।
প্ৰবল মোহ কো ফন্দ কটতু হৈ॥
অৰ্ক শীশ কো ৰক্ষা কৰতে।
ৰৱি ললাট পৰ নিত্য বিহৰতে॥
সূৰ্য নেত্ৰ পৰ নিত্য ৱিৰাজত।
কৰ্ণ দেস পৰ দিনকৰ ছাজত॥
ভানু নাসিকা ৱাসকৰহুনিত।
ভাস্কৰ কৰত সদা মুখকো হিত॥
ওণ্ঠ ৰহৈং পৰ্জন্য হমাৰে।
ৰসনা বীচ তীক্ষ্ণ বস প্যাৰে॥
কণ্ঠ সুৱৰ্ণ ৰেত কী শোভা।
তিগ্ম তেজসঃ কান্ধে লোভা॥
পূষাং বাহূ মিত্ৰ পীঠহিং পৰ।
ত্ৱষ্টা ৱৰুণ ৰহত সুউষ্ণকৰ॥
যুগল হাথ পৰ ৰক্ষা কাৰন।
ভানুমান উৰসৰ্ম সুউদৰচন॥
বসত নাভি আদিত্য মনোহৰ।
কটিমংহ, ৰহত মন মুদভৰ॥
জঙ্ঘা গোপতি সৱিতা বাসা।
গুপ্ত দিৱাকৰ কৰত হুলাসা॥
ৱিৱস্ৱান পদ কী ৰখৱাৰী।
বাহৰ বসতে নিত তম হাৰী॥
সহস্ৰাংশু সৰ্ৱাঙ্গ সম্হাৰৈ।
ৰক্ষা কৱচ ৱিচিত্ৰ ৱিচাৰে॥
অস জোজন অপনে মন মাহীং।
ভয় জগবীচ কৰহুং তেহি নাহীং॥
দদ্ৰু কুষ্ঠ তেহিং কবহু ন ৱ্যাপৈ।
জোজন যাকো মন মংহ জাপৈ॥
অন্ধকাৰ জগ কা জো হৰতা।
নৱ প্ৰকাশ সে আনন্দ ভৰতা॥
গ্ৰহ গন গ্ৰসি ন মিটাৱত জাহী।
কোটি বাৰ মৈং প্ৰনৱৌং তাহী॥
মন্দ সদৃশ সুত জগ মেং জাকে।
ধৰ্মৰাজ সম অদ্ভুত বাঙ্কে॥
ধন্য-ধন্য তুম দিনমনি দেৱা।
কিয়া কৰত সুৰমুনি নৰ সেৱা॥
ভক্তি ভাৱয়ুত পূৰ্ণ নিয়ম সোং।
দূৰ হটতসো ভৱকে ভ্ৰম সোং॥
পৰম ধন্য সোং নৰ তনধাৰী।
হৈং প্ৰসন্ন জেহি পৰ তম হাৰী॥
অৰুণ মাঘ মহং সূৰ্য ফাল্গুন।
মধু ৱেদাঙ্গ নাম ৰৱি উদয়ন॥
ভানু উদয় বৈসাখ গিনাৱৈ।
জ্যেষ্ঠ ইন্দ্ৰ আষাঢ় ৰৱি গাৱৈ॥
যম ভাদোং আশ্ৱিন হিমৰেতা।
কাতিক হোত দিৱাকৰ নেতা॥
অগহন ভিন্ন ৱিষ্ণু হৈং পূসহিং।
পুৰুষ নাম ৰৱি হৈং মলমাসহিং॥
॥ দোহা ॥
ভানু চালীসা প্ৰেম যুত, গাৱহিং জে নৰ নিত্য।
সুখ সম্পত্তি লহি বিবিধ, হোংহিং সদা কৃতকৃত্য॥