Tulasi Mata Chalisa
তুলসী মাতা চালীচা
তুলসী মাতা চালীচা হ'ল এক পবিত্র ভজন যি তুলসী মাতাৰ প্রতি উৎসৰ্গিত। তুলসী মাতাক ভাৰতীয় ধৰ্মত বিশেষ স্থান দিয়া হৈছে, তেওঁক পূজা কৰাটো শুদ্ধতা আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ প্ৰতীক। তুলসী পাতা কৃষ্ণৰ ভক্তি আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠত্বৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আৰু ইয়াৰ পূজা কৰিবলৈ এই চালীচা গোৱা হয়। এই চালীচা পঢ়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে আধ্যাত্মিক উন্নতি, শান্তি আৰু সুখ লাভ কৰা। তুলসী মাতাৰ প্রতি ভক্তি আৰু অধ্যয়নৰ ফলস্বৰূপে, ভক্তসকলৰ জীৱনত শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক ফল লাভ হয়। তুলসী মাতাৰ আশীৰ্বাদে, অশান্তি, কষ্ট আৰু দুখৰ পৰা মুক্তি পোৱা যায় আৰু চিন্তা-ভাবনাত পৰিষ্কাৰতা আহে। এই চালীচা প্ৰতি দিন পঢ়া উচিত, বিশেষকৈ শুক্ৰবাৰে অথবা দীপাৱলি সময়ত, যেতিয়া তুলসী মাতাৰ পূজা কৰা হয়। চালীচা পঢ়াৰ সময়ত মনোসংযোগ কৰি, তুলসী মাতাৰ নামেৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে অধিক ফলপ্ৰসূতা লাভ হয়
জয় জয় তুলসী ভগৱতী, সত্যৱতী সুখদানী।
নমো নমো হৰি প্ৰেয়সী, শ্ৰী ৱৃন্দা গুন খানী॥
শ্ৰী হৰি শীশ বিৰজিনী, দেহু অমৰ ৱৰ অম্ব।
জনহিত হে ৱৃন্দাৱনী, অব ন কৰহু ৱিলম্ব॥
॥ চৌপাঈ ॥
ধন্য ধন্য শ্ৰী তুলসী মাতা।
মহিমা অগম সদা শ্ৰুতি গাতা॥
হৰি কে প্ৰাণহু সে তুম প্যাৰী।
হৰীহীঁ হেতু কীন্হো তপ ভাৰী॥
জব প্ৰসন্ন হৈ দৰ্শন দীন্হ্যো।
তব কৰ জোৰী ৱিনয় উস কীন্হ্যো॥
হে ভগৱন্ত কন্ত মম হোহূ।
দীন জানী জনি ছাডাহূ ছোহু॥
সুনী লক্ষ্মী তুলসী কী বানী।
দীন্হো শ্ৰাপ কধ পৰ আনী॥
উস অয়োগ্য ৱৰ মাঙ্গন হাৰী।
হোহূ ৱিটপ তুম জড় তনু ধাৰী॥
সুনী তুলসী হীঁ শ্ৰপ্যো তেহিং ঠামা।
কৰহু ৱাস তুহূ নীচন ধামা॥
দিয়ো ৱচন হৰি তব তৎকালা।
সুনহু সুমুখী জনি হোহূ বিহালা॥
সময় পাঈ ৱ্হৌ ৰৌ পাতী তোৰা।
পুজিহৌ আস ৱচন সত মোৰা॥
তব গোকুল মহ গোপ সুদামা।
তাসু ভঈ তুলসী তূ বামা॥
কৃষ্ণ ৰাস লীলা কে মাহী।
ৰাধে শক্যো প্ৰেম লখী নাহী॥
দিয়ো শ্ৰাপ তুলসিহ তৎকালা।
নৰ লোকহী তুম জন্মহু বালা॥
যো গোপ ৱহ দানৱ ৰাজা।
শঙ্খ চুড নামক শিৰ তাজা॥
তুলসী ভঈ তাসু কী নাৰী।
পৰম সতী গুণ ৰূপ অগাৰী॥
অস দ্ৱৈ কল্প বীত জব গয়ঊ।
কল্প তৃতীয় জন্ম তব ভয়ঊ॥
ৱৃন্দা নাম ভয়ো তুলসী কো।
অসুৰ জলন্ধৰ নাম পতি কো॥
কৰি অতি দ্ৱন্দ অতুল বলধামা।
লীন্হা শঙ্কৰ সে সঙ্গ্ৰাম॥
জব নিজ সৈন্য সহিত শিৱ হাৰে।
মৰহী ন তব হৰ হৰিহী পুকাৰে॥
পতিৱ্ৰতা ৱৃন্দা থী নাৰী।
কোঊ ন সকে পতিহি সংহাৰী॥
তব জলন্ধৰ হী ভেষ বনাঈ।
ৱৃন্দা ঢিগ হৰি পহুচ্যো জাঈ॥
শিৱ হিত লহী কৰি কপট প্ৰসঙ্গা।
কিয়ো সতীত্ৱ ধৰ্ম তোহী ভঙ্গা॥
ভয়ো জলন্ধৰ কৰ সংহাৰা।
সুনী উৰ শোক উপাৰা॥
তিহী ক্ষণ দিয়ো কপট হৰি টাৰী।
লখী ৱৃন্দা দুঃখ গিৰা উচাৰী॥
জলন্ধৰ জস হত্যো অভীতা।
সোঈ ৰাৱন তস হৰিহী সীতা॥
অস প্ৰস্তৰ সম হৃদয় তুম্হাৰা।
ধৰ্ম খণ্ডী মম পতিহি সংহাৰা॥
যহী কাৰণ লহী শ্ৰাপ হমাৰা।
হোৱে তনু পাষাণ তুম্হাৰা॥
সুনী হৰি তুৰতহি ৱচন উচাৰে।
দিয়ো শ্ৰাপ বিনা ৱিচাৰে॥
লখ্যো ন নিজ কৰতূতী পতি কো।
ছলন চহ্যো জব পাৰৱতী কো॥
জড়মতি তুহু অস হো জড়ৰূপা।
জগ মহ তুলসী ৱিটপ অনূপা॥
ধগ্ৱ ৰূপ হম শালিগ্ৰামা।
নদী গণ্ডকী বীচ ললামা॥
জো তুলসী দল হমহী চঢ় ইহৈং।
সব সুখ ভোগী পৰম পদ পঈহৈ॥
বিনু তুলসী হৰি জলত শৰীৰা।
অতিশয় উঠত শীশ উৰ পীৰা॥
জো তুলসী দল হৰি শিৰ ধাৰত।
সো সহস্ৰ ঘট অমৃত ডাৰত॥
তুলসী হৰি মন ৰঞ্জনী হাৰী।
ৰোগ দোষ দুঃখ ভঞ্জনী হাৰী॥
প্ৰেম সহিত হৰি ভজন নিৰন্তৰ।
তুলসী ৰাধা মেং নাহী অন্তৰ॥
ৱ্যন্জন হো ছপ্পনহু প্ৰকাৰা।
বিনু তুলসী দল ন হৰীহি প্যাৰা॥
সকল তীৰ্থ তুলসী তৰু ছাহী।
লহত মুক্তি জন সংশয় নাহী॥
কৱি সুন্দৰ ইক হৰি গুণ গাৱত।
তুলসিহি নিকট সহসগুণ পাৱত॥
বসত নিকট দুৰ্বাসা ধামা।
জো প্ৰয়াস তে পূৰ্ৱ ললামা॥
পাঠ কৰহি জো নিত নৰ নাৰী।
হোহী সুখ ভাষহি ত্ৰিপুৰাৰী॥
॥ দোহা ॥
তুলসী চালীসা পঢ়হী, তুলসী তৰু গ্ৰহ ধাৰী।
দীপদান কৰি পুত্ৰ ফল, পাৱহী বন্ধ্যহু নাৰী॥
সকল দুঃখ দৰিদ্ৰ হৰি, হাৰ হ্ৱৈ পৰম প্ৰসন্ন।
আশিয় ধন জন লড়হি, গ্ৰহ বসহী পূৰ্ণা অত্ৰ॥
লাহী অভিমত ফল জগত, মহ লাহী পূৰ্ণ সব কাম।
জেঈ দল অৰ্পহী তুলসী তংহ, সহস বসহী হৰীৰাম॥
তুলসী মহিমা নাম লখ, তুলসী সূত সুখৰাম।
মানস চালীস ৰচ্যো, জগ মহং তুলসীদাস॥