
Vaishno Mata Chalisa
વૈષ્ણો માતા ચાલીસા
વૈષ્ણો માતા ચાલીસા, આ ભક્તિગીત વૈષ્ણો માતા માટે સમર્પિત છે, જેમણે ભક્તો પર અઢળક કૃપા કરી છે. આ ચાલીસાનો ઉદ્દેશ ભક્તિ અને સમર્પણ દ્વારા વૈષ્ણો માતાના આશીર્વાદ મેળવવા માટે છે. વૈષ્ણો માતા, જે માતાના એક રૂપ તરીકે બિનમુલ્યવાન માનવામાં આવે છે, શાંતિ, સુરક્ષા અને દેવીય શક્તિઓનું પ્રતિક છે. આ ચાલીસા પાઠથી ભક્તોનો મન અને આત્મા શાંતિમાં રહે છે, અને તેઓનાં કષ્ટો દૂર થાય છે. આ ચાલીસા પાઠ કરવાથી અનેક લાભો પ્રાપ્ત થાય છે. આ ભક્તિગીતને નિયમિત રીતે વાંચવાથી આર્થિક સુખ-સમૃદ્ધિ, માનસિક શાંતિ, અને શારીરિક આરોગ્ય મળી શકે છે. જે લોકો મનોવિશ્વાસમાં અવિશ્વાસ અનુભવતા હોય છે, તેમને આ ચાલીસાનો પાઠ કરવાથી આત્મવિશ્વાસમાં વધારો થાય છે. આ ચાલીસા ખાસ કરીને નવરાત્રિ, અન્ય તહેવારો, અથવા કોઈ ખાસ પ્રસંગ પર વાંચવામાં આવે છે, જેમાં ભક્તો પોતાની જાતને વૈષ્ણો માતાની કૃપા માટે સમર્પિત કરે છે. ચાલીસા વાંચવા માટે શાંતિપૂર્ણ જગ
ગરુડ઼ વાહિની વૈષ્ણવી, ત્રિકુટા પર્વત ધામ।
કાલી, લક્ષ્મી, સરસ્વતી, શક્તિ તુમ્હેં પ્રણામ॥
॥ચૌપાઈ॥
નમોઃ નમોઃ વૈષ્ણો વરદાની।
કલિ કાલ મે શુભ કલ્યાણી॥
મણિ પર્વત પર જ્યોતિ તુમ્હારી।
પિંડી રૂપ મેં હો અવતારી॥
દેવી દેવતા અંશ દિયો હૈ।
રત્નાકર ઘર જન્મ લિયો હૈ॥
કરી તપસ્યા રામ કો પાઊઁ।
ત્રેતા કી શક્તિ કહલાઊઁ॥
કહા રામ મણિ પર્વત જાઓ।
કલિયુગ કી દેવી કહલાઓ॥
વિષ્ણુ રૂપ સે કલ્કી બનકર।
લૂંગા શક્તિ રૂપ બદલકર॥
તબ તક ત્રિકુટા ઘાટી જાઓ।
ગુફા અંધેરી જાકર પાઓ॥
કાલી-લક્ષ્મી-સરસ્વતી માઁ।
કરેંગી શોષણ-પાર્વતી માઁ॥
બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શંકર દ્વારે।
હનુમત ભૈરોં પ્રહરી પ્યારે॥
રિદ્ધિ, સિદ્ધિ ચંવર ડુલાવેં।
કલિયુગ-વાસી પૂજત આવેં॥
પાન સુપારી ધ્વજા નારિયલ।
ચરણામૃત ચરણોં કા નિર્મલ॥
દિયા ફલિત વર માઁ મુસ્કાઈ।
કરન તપસ્યા પર્વત આઈ॥
કલિ કાલકી ભડ઼કી જ્વાલા।
ઇક દિન અપના રૂપ નિકાલા॥
કન્યા બન નગરોટા આઈ।
યોગી ભૈરોં દિયા દિખાઈ॥
રૂપ દેખ સુન્દર લલચાયા।
પીછે-પીછે ભાગા આયા॥
કન્યાઓં કે સાથ મિલી માઁ।
કૌલ-કંદૌલી તભી ચલી માઁ॥
દેવા માઈ દર્શન દીના।
પવન રૂપ હો ગઈ પ્રવીણા॥
નવરાત્રોં મેં લીલા રચાઈ।
ભક્ત શ્રીધર કે ઘર આઈ॥
યોગિન કો ભણ્ડારા દીના।
સબને રૂચિકર ભોજન કીના॥
માંસ, મદિરા ભૈરોં માંગી।
રૂપ પવન કર ઇચ્છા ત્યાગી॥
બાણ મારકર ગંગા નિકાલી।
પર્વત ભાગી હો મતવાલી॥
ચરણ રખે આ એક શિલા જબ।
ચરણ-પાદુકા નામ પડ઼ા તબ॥
પીછે ભૈરોં થા બલકારી।
છોટી ગુફા મેં જાય પધારી॥
નૌ માહ તક કિયા નિવાસા।
ચલી ફોડ઼કર કિયા પ્રકાશા॥
આદ્યા શક્તિ-બ્રહ્મ કુમારી।
કહલાઈ માઁ આદ કુંવારી॥
ગુફા દ્વાર પહુઁચી મુસ્કાઈ।
લાંગુર વીર ને આજ્ઞા પાઈ॥
ભાગા-ભાગા ભૈરોં આયા।
રક્ષા હિત નિજ શસ્ત્ર ચલાયા॥
પડ઼ા શીશ જા પર્વત ઊપર।
કિયા ક્ષમા જા દિયા ઉસે વર॥
અપને સંગ મેં પુજવાઊંગી।
ભૈરોં ઘાટી બનવાઊંગી॥
પહલે મેરા દર્શન હોગા।
પીછે તેરા સુમરન હોગા॥
બૈઠ ગઈ માઁ પિણ્ડી હોકર।
ચરણોં મેં બહતા જલ ઝર-ઝર॥
ચૌંસઠ યોગિની-ભૈંરો બરવન।
સપ્તઋષિ આ કરતે સુમરન॥
ઘંટા ધ્વનિ પર્વત પર બાજે।
ગુફા નિરાલી સુન્દર લાગે॥
ભક્ત શ્રીધર પૂજન કીના।
ભક્તિ સેવા કા વર લીના॥
સેવક ધ્યાનૂં તુમકો ધ્યાયા।
ધ્વજા વ ચોલા આન ચઢ઼ાયા॥
સિંહ સદા દર પહરા દેતા।
પંજા શેર કા દુઃખ હર લેતા॥
જમ્બૂ દ્વીપ મહારાજ મનાયા।
સર સોને કા છત્ર ચઢ઼ાયા॥
હીરે કી મૂરત સંગ પ્યારી।
જગે અખંડ ઇક જોત તુમ્હારી॥
આશ્વિન ચૈત્ર નવરાતે આઊઁ।
પિણ્ડી રાની દર્શન પાઊઁ॥
સેવક 'શર્મા' શરણ તિહારી।
હરો વૈષ્ણો વિપત હમારી॥
॥દોહા॥
કલિયુગ મેં મહિમા તેરી, હૈ માઁ અપરમ્પાર।
ધર્મ કી હાનિ હો રહી, પ્રગટ હો અવતાર॥