Annapurna Mata Chalisa

॥ ଦୋହା ॥

ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର-ପଦପଦମ କୀ, ରଜ-ନିଜ ଶୀଶ-ଲଗାୟ।
ଅନ୍ନପୂର୍ଣେ! ତବ ସୁୟଶ, ବରନୌଂ କବି-ମତିଲାୟ॥

॥ଚୌପାଈ॥

ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କରିଣୀ ମାତା।
ବର-ଅରୁ ଅଭୟ ଭାବ ପ୍ରଖ୍ୟାତା॥

ଜୟ! ସୌନ୍ଦର୍ୟ ସିନ୍ଧୁ ଜଗ-ଜନନୀ।
ଅଖିଲ ପାପ ହର ଭବ-ଭୟ ହରନୀ॥

ଶ୍ୱେତ ବଦନ ପର ଶ୍ୱେତ ବସନ ପୁନି।
ସନ୍ତନ ତୁବ ପଦ ସେବତ ଋଷିମୁନି॥

କାଶୀ ପୁରାଧୀଶ୍ୱରୀ ମାତା।
ମାହେଶ୍ୱରୀ ସକଲ ଜଗ-ତ୍ରାତା॥

ବୃଷଭାରୁଢ଼ ନାମ ରୁଦ୍ରାଣୀ।
ବିଶ୍ୱ ବିହାରିଣି ଜୟ! କଲ୍ୟାଣୀ॥

ପଦିଦେବତା ସୁତୀତ ଶିରୋମନି।
ପଦବୀ ପ୍ରାପ୍ତ କୀହ୍ନ ଗିରି-ନନ୍ଦିନି॥

ପତି ବିଛୋହ ଦୁଖ ସହି ନହି ପାବା।
ଯୋଗ ଅଗ୍ନି ତବ ବଦନ ଜରାବା॥

ଦେହ ତଜତ ଶିବ-ଚରଣ ସନେହୂ।
ରାଖେହୁ ଜାତେ ହିମଗିରି-ଗେହୂ॥

ପ୍ରକଟୀ ଗିରିଜା ନାମ ଧରାୟୋ।
ଅତି ଆନନ୍ଦ ଭବନ ମଁହ ଛାୟୋ॥

ନାରଦ ନେ ତବ ତୋହିଂ ଭରମାୟହୁ।
ବ୍ୟାହ କରନ ହିତ ପାଠ ପଢ଼ାୟହୁ॥

ବ୍ରହ୍ମା-ବରୁଣ-କୁବେର ଗନାୟେ।
ଦେବରାଜ ଆଦିକ କହି ଗାୟ॥

ସବ ଦେବନ କୋ ସୁଜସ ବଖାନୀ।
ମତିପଲଟନ କୀ ମନ ମଁହ ଠାନୀ॥

ଅଚଲ ରହୀଂ ତୁମ ପ୍ରଣ ପର ଧନ୍ୟା।
କୀହ୍ନୀ ସିଦ୍ଧ ହିମାଚଲ କନ୍ୟା॥

ନିଜ କୌ ତବ ନାରଦ ଘବରାୟେ।
ତବ ପ୍ରଣ-ପୂରଣ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ାୟେ॥

କରନ ହେତୁ ତପ ତୋହିଂ ଉପଦେଶେଉ।
ସନ୍ତ-ବଚନ ତୁମ ସତ୍ୟ ପରେଖେହୁ॥

ଗଗନଗିରା ସୁନି ଟରୀ ନ ଟାରେ।
ବ୍ରହ୍ମା, ତବ ତୁବ ପାସ ପଧାରେ॥

କହେଉ ପୁତ୍ରି ବର ମାଁଗୁ ଅନୂପା।
ଦେହୁଁ ଆଜ ତୁବ ମତି ଅନୁରୁପା॥

ତୁମ ତପ କୀନ୍ହ ଅଲୌକିକ ଭାରୀ।
କଷ୍ଟ ଉଠାୟେହୁ ଅତି ସୁକୁମାରୀ॥

ଅବ ସନ୍ଦେହ ଛାଁଡ଼ି କଛୁ ମୋସୋଂ।
ହୈ ସୌଗନ୍ଧ ନହୀଂ ଛଲ ତୋସୋଂ॥

କରତ ବେଦ ବିଦ ବ୍ରହ୍ମା ଜାନହୁ।
ବଚନ ମୋର ଯହ ସାଞ୍ଚୋ ମାନହୁ॥

ତଜି ସଙ୍କୋଚ କହହୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା।
ଦେହୌଂ ମୈଂ ମନ ମାନୀ ଭିକ୍ଷା॥

ସୁନି ବ୍ରହ୍ମା କୀ ମଧୁରୀ ବାନୀ।
ମୁଖସୋଂ କଛୁ ମୁସୁକାୟି ଭବାନୀ॥

ବୋଲୀ ତୁମ କା କହହୁ ବିଧାତା।
ତୁମ ତୋ ଜଗକେ ସ୍ରଷ୍ଟାଧାତା॥

ମମ କାମନା ଗୁପ୍ତ ନହିଂ ତୋଂସୋଂ।
କହବାବା ଚାହହୁ କା ମୋସୋଂ॥

ଇଜ୍ଞ ଯଜ୍ଞ ମହଁ ମରତୀ ବାରା।
ଶମ୍ଭୁନାଥ ପୁନି ହୋହିଂ ହମାରା॥

ସୋ ଅବ ମିଲହିଂ ମୋହିଂ ମନଭାୟ।
କହି ତଥାସ୍ତୁ ବିଧି ଧାମ ସିଧାୟେ॥

ତବ ଗିରିଜା ଶଙ୍କର ତବ ଭୟଊ।
ଫଲ କାମନା ସଂଶୟ ଗୟଊ॥

ଚନ୍ଦ୍ରକୋଟି ରବି କୋଟି ପ୍ରକାଶା।
ତବ ଆନନ ମହଁ କରତ ନିବାସା॥

ମାଲା ପୁସ୍ତକ ଅଙ୍କୁଶ ସୋହୈ।
କରମଁହ ଅପର ପାଶ ମନ ମୋହେ॥

ଅନ୍ନପୂର୍ଣେ! ସଦପୂର୍ଣେ।
ଅଜ-ଅନବଦ୍ୟ ଅନନ୍ତ ଅପୂର୍ଣେ॥

କୃପା ସଗରୀ କ୍ଷେମଙ୍କରୀ ମାଁ।
ଭବ-ବିଭୂତି ଆନନ୍ଦ ଭରୀ ମାଁ॥

କମଲ ବିଲୋଚନ ବିଲସିତ ବାଲେ।
ଦେବି କାଲିକେ! ଚଣ୍ଡି କରାଲେ॥

ତୁମ କୈଲାସ ମାଂହି ହ୍ୱୈ ଗିରିଜା।
ବିଲସୀ ଆନନ୍ଦସାଥ ସିନ୍ଧୁଜା॥

ସ୍ୱର୍ଗ-ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହଲାୟୀ।
ମର୍ତ୍ୟ-ଲୋକ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଦପାୟୀ॥

ବିଲସୀ ସବ ମଁହ ସର୍ୱ ସରୁପା।
ସେବତ ତୋହିଂ ଅମର ପୁର-ଭୂପା॥

ଜୋ ପଢ଼ିହହିଂ ଯହ ତୁବ ଚାଲୀସା।
ଫଲ ପଇହହିଂ ଶୁଭ ସାଖୀ ଈସା॥

ପ୍ରାତ ସମୟ ଜୋ ଜନ ମନ ଲାୟୋ।
ପଢ଼ିହହିଂ ଭକ୍ତି ସୁରୁଚି ଅଘିକାୟୋ॥

ସ୍ତ୍ରୀ-କଲତ୍ର ପତି ମିତ୍ର-ପୁତ୍ର ଯୁତ।
ପରମୈଶ୍ୱର୍ୟ ଲାଭ ଲହି ଅଦ୍ଭୁତ॥

ରାଜ ବିମୁଖକୋ ରାଜ ଦିବାବୈ।
ଜସ ତେରୋ ଜନ-ସୁଜସ ବଢ଼ାବୈ॥

ପାଠ ମହା ମୁଦ ମଙ୍ଗଲ ଦାତା।
ଭକ୍ତ ମନୋ ବାଞ୍ଛିତ ନିଧିପାତା॥

॥ଦୋହା॥

ଜୋ ଯହ ଚାଲୀସା ସୁଭଗ, ପଢ଼ି ନାବହିଙ୍ଗେ ମାଥ।
ତିନକେ କାରଜ ସିଦ୍ଧ ସବ, ସାଖୀ କାଶୀ ନାଥ॥